Antropocen. Twój i mój świat

John Green znany jest z powieści młodzieżowych, w których porusza ważne i trudne tematy takie jak choroby, pierwsze zauroczenia i śmierć wśród młodych ludzi. W czasie pandemii nagrywał podcast, w którym podejmował przeróżne wątki dotyczące społeczeństwa. Nagrania zostały zebrane w jeden tom z kilkudziesięcioma opowieściami w formie zabawnych recenzji. Tytuł pozycji – Antropocen. Twój i mój świat – nawiązuje do obecnej epoki wyodrębnionej przez geologów.

W książce Green podejmuje różne tematy, których osią wspólną jest człowiek współczesny. Wiele z tekstów swoją genezę zawdzięcza doświadczeniom osobistym autora. Wśród esejów znalazły się takie zagadnienia jak klimatyzacja, pluszowe misie, zaraza, klawiatura QWERTY czy dietetyczny napój dr Pepper. Autor w lekki sposób opowiada o tym, dlaczego podejmuje ten a nie inny temat, pozwala sobie często na rys historyczny danego wątku, a także na własne refleksje. Na końcu ocenia zjawisko w pięciopunktowej skali.

To zupełnie inna książka Greena. Nie tylko styl jest inny, lecz także ma się wrażenie, że tekst jest bardziej osobisty. Autor wielokrotnie opowiada o swoich zmaganiach życiowych – spadku formy, naciskach ze strony czytelników i życiu rodzinnym. Robi to jednak w sposób lekki, nawet gdy podejmowane wątki są trudne. Mam wrażenie, że ta lekkość sprawia, że książka zyskuje – nie tylko pokazuje inne oblicze pisarza znanego chociażby z Gwiazd naszych wina, lecz także daje poczucie zbliżenia czytelnika i autora.

Pomysł na tego typu pozycję jest ciekawy. Po pierwsze daje do myślenia. Jak my podchodzimy do pewnych zjawisk? Czy je zauważamy? Po drugie oceny danych zjawisk są pomysłowym rozwiązaniem. Tak szeroki wybór tematów sprawdzi się w przypadku różnych grup czytelników. Przekrój tematyki jest bardzo szeroki – od przyziemnych sportowych zmagań, w których autor wyróżnia Jerzego Dudka, przez malowidła naskalne sprzed wieków, po wirusowe zapalenie opon mózgowych. Niektóre wybory mogą zaskakiwać, ale przyznam, że podobał mi się ten misz-masz, bo miałam wrażenie, że na pewno trafię na coś, co mnie bardziej zainteresuje, a czasem dowiem się czegoś nowego. Podoba mi się też to, że to zupełnie inna książka w dorobku Greena. Czy jednak to książka dla wszystkich? Mam wrażenie, że nie. Jest napisana dobrze, ale nie można nie zauważyć, że jest nieco filozoficzna. Fani, którzy wychowali się na powieściach autora, mogą poczuć się rozczarowani, że nie jest to kolejna młodzieżówka, a publicystyka literacka.

Po eseje sięgam raczej sporadycznie. Tu skusiło mnie nazwisko autora. Niektóre teksty trafiły do mnie, inne niekoniecznie mnie zainteresowały. Zbiór ten jednak jest ciekawy, bo pozwala dostrzec w Greenie kogoś innego – nie tylko pisarza młodzieżowych książek, lecz także wrażliwego, zabawnego i filozoficznego twórcę, który nie boi się wyrażać własnych opinii i ma naprawdę dobry warsztat literacki. Jeśli więc szukacie czegoś nietypowego, nowego, świeżego, musicie sięgnąć po tę pozycję.

Johna Greena znamy głównie z jego powieści dla młodzieży, obok których trudno przejść obojętnie. Przemyca on, dzięki swoim bohaterom wiele myśli, spostrzeżeń i ciekawostek. Tym razem nie mamy fabuły, nie mamy postaci z krwi i kości, nie ma żadnej akcji, ale jest autor książki, który dodaje się nam poznać jak nigdy dotąd. W swoim zbiorze esejów daje nam się bliżej poznać, analizuje wiele rzeczy i zjawisk charakterystycznych dla naszych czasów, w dodatku robiąc to w bardzo interesujący sposób, podrzucając nam wiele ciekawostek, czasami zabawnych, czasmi wręcz przeciwnie. Cudowne jest też to, że opowiadając o zjawiskach takich jak zanieczyszczenia środowiska, wymieranie gatunków, czy zmiana klimatu nadal utrzymuje optymistyczny nastrój, w którym można dostrzec jego miłość i podziw do życia i tego co nas otacza. Czytając te książkę można się tymi emocjami zarazić, spojrzeć inaczej na to co wokół nas, a może nawet zainspirować.

W pięciostopniowej skali przyznaję "Antropocen twój i mój świat" cztery gwiazdki 😉

Johnowi Greenowi daję 5 gwiazdek za pierwszą książkę z gatunku literatury faktu. Wydawnictwu Bukowy las również 5 gwiazdek za jej wydanie w Polsce.

Jestem fanką Greena. Jego książki pisane dla młodzieży i o młodzieży, mnie - matce nastolatka pozwalają lepiej zrozumieć obecne problemy nastolatków, nieco różniące się od problemów, z jakimi w nastoletnim życiu borykałam się ja i moi rówieśnicy. Byłam więc niezwykle ciekawa nowej odsłony autora, dlatego niezmiernie się cieszę, że dzięki uprzejmości wydawnictwa jego najnowsze dzieło trafiło w moje ręce.

Książka "Antropocen. Twój i mój świat" powstała z esejów pojawiających się w różnych formach: w podcaście o tym samym tytule, w którym „recenzuje różne aspekty planety skupionej na człowieku w pięciogwiazdkowej skali” (tak jak i w formie pisanej),

serialu "Zadanie ze sztuki", lub kanale Vlogbrothers na YouTubie.

Tak, jak znane mi książki [Adres usunięty]. "Gwiazdy naszych wina", "Szukając Alaski", czy "Żółwie aż do końca", tak ten zbiór bardzo osobistych tekstów, nie tylko wzrusza, bawi poprzez przesiąkającą w nich ironię pozwalającą "uciec od żywych emocji", daje nadzieję, ale przede wszystkim ponownie pokazuje fascynację Johna światem i drugim człowiekiem, nie ignorując cierpienia jego i innych istot. Choć przeglądając ich tytuły: "Naklejki"potrzyj i powachaj"", "Pingwiny z Madagaskaru", "Występ Jerzego Dudka 25 mają 2005 roku" można odnieść wrażenie, że to teksty przypadkowe i mało istotne, w rzeczywistości przypominają rozmowę z bliskim znajomym zdradzającym nam sekrety i doświadczenia z prywatnego życia, z inteligencją poddającym się refleksjom na tematy poważne oraz popisującym się erudycją. Te eseje podkreślają obraz różnych sprzeczności ludzkiego życia wyraźnie widocznych w czasie pandemii Covid oraz tego, jak życie łączy się z wielkimi siłami epoki, w której obecnie żyjemy i wywieramy ogromny wpływ na naszą planetę, a co za tym idzie, także na jej przyszłość, wodzą na pokuszenie szukania odpowiedzi na pytanie Dlaczego?, albo Jaki to ma sens?. Podkreśliłam w nich wiele cennych cytatów, do których będę powracać i udostępniać dalej, ponieważ to naprawdę niepowtarzalne, fascynujące spojrzenie na współczesną cywilizację, które nigdy się nie zestarzeje. Jestem przekonana, iż nawet zaglądając do tej pozycji ponownie po pewnym czasie, wciąż będzie aktualna.

📖 Ludzie stanowią zagrożenie dla swego własnego gatunku i dla wielu innych, ale planeta nas przetrwa. 📖

John Green - "Antropocen. Twój i mój świat".

Antropocen to słowo, które obrazuje aktualną epokę geologiczną i wpływ człowieka na planetę.

W kilkudziesięciu rozdziałach autor analizuje poszczególne aspekty życia, przyznając swoją subiektywną ocenę w postaci gwiazdek.

To wszystko okraszone jest wielkim poczuciem humoru, które sprawia, że nawet poważne zagadnienia stają się dla nas zrozumiałe.

Oczywiście, że wiedziałam wcześniej o istnieniu Johna Greena, autora wielu bestsellerów młodzieżowych, ale nigdy nie miałam okazji czytać żadnej z jego książek.

Tutaj mamy zbiór esejów, które akurat nie należą do moich ulubionych gatunków literackich.

Czasem jednak warto wyjść poza własną strefę komfortu.

Nie żałuję.

Miałam nie lada problem ze znalezieniem odpowiedniego cytatu, który mogłabym umieścić na początku. Po prostu dlatego, że książka pełna ciekawych i wartych zapamiętania fragmentów.

I dobrze, że nie mam w zwyczaju zaznaczania czegokolwiek w książkach, bo w tym przypadku musiałabym podkreślić większość tekstu.

Miłym akcentem było znalezienie polskiego wątku w jednym z rozdziałów.

A wspomnianą przez autora piosenkę od razu wyszukałam w internecie, żeby sprawdzić o czym pisze.

Podsumowując, to duża dawka wiedzy, podana w przystępny i dowcipny sposób.

Teraz chyba pora na pana pozostałe książki, panie Green.

Zaciekawił mnie tytuł tej książki, jest taki trochę psychologiczny. Rzeczywiście treść skłania do wielu przemyśleń. Autor przygląda się wielu sytuacjom i zjawiskom w otaczającym nas świecie, po czym je dogłębnie analizuje i ocenia. Bardzo podoba mi się różnorodność tematyczna tych zagadnień, nie skupiają się one tylko na jednym problemie. Fajne jest to, że zawarte są w niej bardzo ważne kwestie, takie jak zagadnienie istnienia ludzkości, oraz mniej ważne, nawet czasami zabawne, jak np konkurs w jedzeniu hot dogów ;) Polecam, skłania do refleksji