Anioł z Auschwitz

Twórczość Eoina Dempsey'a poznałam dzięki cudownej, wzruszającej książce „Biała róża, czarny las”, dlatego gdy pojawiła się okazja, z chęcią sięgnęłam po kolejną książkę jego autorstwa. Tym bardziej, że tematyka wojenna, obozowa, szczególnie w przededniu 80 rocznicy wybuchu II wojny światowej, powinna nam przypominać o czasie, który nie ma prawa się powtórzyć.

Czy w piekle wojny znajdzie się miejsce na miłość i człowieczeństwo?

On Niemiec, ona Żydówka. Znają się od dziecka i od zawsze są nierozłączni. On obiecuje ją chronić, jednak wojna nieubłaganie ich rozdziela.

Do czego jest w stanie posunąć się młody Niemiec by odnaleźć ukochaną? Czy nie zatraci w tym siebie?

Historia miłości Rebekki i Christiana, wydaje się być jedynie pretekstem do ukazania bestialstwa ludzi w takich miejscach jak Auschwitz. W miejscach ludobójstwa, w których śmierć setek tysięcy ludzi jest obozową codziennością.

To tu Christian w roli oficera SS wypatruje wśród więźniarek swojej ukochanej. To tu jest świadkiem mordowania tysięcy kobiet i dzieci. To tu zostaje wystawione na potworną próbę jego człowieczeństwo.

Mimo tak trudnej tematyki, powieść czyta się jednym tchem. Zostawia głęboki ślad w sercu i nie pozwala zapomnieć o tym, co zapomniane być nie może. Przepełniona ogromnym tragizmem, daje również nadzieję i wiarę w człowieczeństwo. Mimo wszystko.

"Anioł z Auschwitz" - zestawienie "Anioła" i "Auschwitz" w tytule tej wspaniałej książki od razu wywołuje mieszane odczucia. Każda osoba, która nawet nie interesuje się historią wie, czym było Auschwitz. Ale myślę, że taki tytuł to celowe działanie autora, aby sięgnąć po tą książkę. Czy w fabryce śmierci można pozostać człowiekiem i nie stracić swojego człowieczeństwa? Eoin Dempsey, pokazuje, że nie każdy mężczyzna noszący mundur SS był potworem. Książka porusza dwie ważne kwestię: zakazaną miłość pomiędzy Niemcem a Żydówką, i pozostanie człowiekiem w miejscu, które obdzierało człowieka z człowieczeństwa. Książka jest bardzo fajnie napisana, w przyswajalny sposób. Bardzo gorąco ją polecam. Z przyjemnością sięgnę po inne książki tego autora :D

„Ból trzeba uleczyć i tylko dzięki wyzbyciu się nienawiści, dzięki przebaczeniu można tego dokonać. Kiedy pozbyłam się wypalającej mnie od środka nienawiści, poczułam, jak z mych barków spada kolosalny ciężar.”

„Anioł z Auschwitz” to doskonale napisana opowieść o miłości, okrucieństwie i nadziei.

Historia rozgrywa się przed, w trakcie i po zakończeniu II wojny światowej. Posiadająca żydowskie korzenie Rebecca i niemiecki chłopiec Christopher po raz pierwszy spotykają się jako dzieci mające 6 lat. Ich rodziny zamieszkiwały Jersey, jedną z Wysp Normandzkich leżących między Anglią a Francją. Przyjaźń Christophera i Rebecci z czasem przekształca się w wielką miłość. Podczas okupacji Jersey przez armię niemiecką dziewczyna zostaje wywieziona do jednego z niemieckich obozów koncentracyjnych. Dowiadując się o tym Christopher postanawia ją odnaleźć i w każdy możliwy sposób pomóc jej przetrwać w okrutnej obozowej rzeczywistości.

Wiedząc, że Rebecca prawdopodobnie trafi do jednego z obozów, Christopher wstępuje w szeregi SS i dostaje pracę jako „księgowy” w obozie zagłady Auschwitz-Birkenau. Początkowa determinacja Christophera, by znaleźć Rebeccę ewoluuje w chęć udzielenia pomocy jak największej liczbie więźniów. Największą uwagę bohater poświęca ratowaniu dzieci.

„Anioł z Auschwitz” to niezwykle piękna opowieść, która jednocześnie łamie serce i daje nadzieję. Książka jest tak dobrze napisana, że przeczytałam ją w jeden dzień. Moim zdaniem zakończenie było nieoczywiste i zarazem idealne. Historia opisana w książce na długo pozostanie w mojej pamięci.

Christopher i Rebekka poznali się w dzieciństwie, w dość nietypowych warunkach. Jednak to przypadkowe spotkanie sprawiło, że między tą dwójką narodziła się wielka przyjaźń, która z każdym kolejno spędzonym razem rokiem rosła tylko w siłę. Rodzice dziewczyny byli jednak przeciwni tej znajomości, przede wszystkim jej ojciec próbował odizolować od siebie bohaterów. Po kilku latach ciężkiej sytuacji w domu Rebekka postanawia wyjechać do Anglii i zacząć wszystko od nowa. Wydawałoby się, że ten wyjazd przekreśli wspólną przyszłość młodych, jednak nic bardziej mylnego. Wraz z jej powrotem odżywają uczucia i ich los znów się ze sobą łączy. Jednak sielanka nie trwa długo, gdyż rozpoczyna się wojna, która z każdym dniem odbiera szansę Rebekki na normalne, szczęśliwe życie wspólne z ukochanym. Dziewczyna zostaje deportowana, a Christopher aby móc ją uratować wstępuje w szeregi SS i rozpoczyna służbę w Auschwitz przy nadzorze nad pieniędzmi. Mężczyzna zrobi wiele, aby móc jeszcze raz ujrzeć ukochaną. Jednak czy czas spędzony w tym bezdusznym, pozbawionym litości miejscu nie zmieni go w jednego z ludzi, którymi zawsze gardził?

"Anioł z Auschwitz" to książka pełna bólu, okrucieństwa, walki o przetrwanie, ale również udowadniająca, że dla prawdziwej miłości jesteśmy w stanie zrobić wszystko. Bohater to niezwykle waleczny, oddany, ale również kiedy trzeba bezkompromisowy i umiejący zawalczyć o siebie i swoje życie mężczyzna, który w imię miłości, był w stanie wiele poświęcić. Historia, która momentami mrozi krew w żyłach, a niektóre opisy wprawiają w osłupienie. Zapewnia wiele przeróżnych emocji i skłania do refleksji. Sprawia, że jesteśmy wdzięczni za to co mamy, gdyż niektórzy nigdy nie zaznali godnego, szczęśliwego życia. Lektura, która pokazuje, że mimo ciężkiej sytuacji w obozie, chwil grozy jak i przemocy bohater był w stanie zachować cząstkę siebie, która wielu pomogła i uratowała. Jak cały chaos i niebezpieczeństwo mimo, że wpłynęły na bohaterów sprawiły również, że stali się silniejsi i byli w stanie pozostać dobrymi ludźmi. Książka o trudnej tematyce, jednak napisana w naprawdę świetny sposób, który sprawia, że trudno ją odłożyć. Bardzo polecam.

„Anioł z Auschwitz” dla mnie nie jest jedynie historią zakazanej miłości, między Żydówką a Niemcem, nie jest jedynie historią o miłości, której nawet piekło obozu koncentracyjnego nie jest w stanie zniszczyć. Jest czymś więcej. Jest powieścią o człowieczeństwie, które nie widzi munduru, rasy, wyznania. Nie dzieli na kategorie, nie selekcjonuje. Jest powieścią, która nie wybiela, ale też nie wrzuca wszystkich do jednego worka.

Co mogę więcej o niej napisać? Że mną wstrząsnęła? Że wzbudza emocje? Nie wydaje mi się, żebym musiała. Ta książka jest... nawet ciężko znaleźć słowa, bo ona po prostu oddaje dokładnie to, co opisuje. Bez przesady w żadną ze stron, nie wyolbrzymia, ale i nie przemilcza, nie traktuje powierzchownie, ale też nie zagłębia się zbyt mocno, jest wyważona i chyba właśnie dzięki temu tak ciężko o niej zapomnieć. Dla mnie to nie tylko historia Rebekki i Christophera, ale Anki i wielu innych, bezimiennych osób, które przewijają się przez strony „Anioła z Auschwitz".

Piekło na ziemi rozdzieliło dwójkę zakochanych w sobie bohaterów. Czy odnajdą się w tragedii, która ich spotkała? Czy ich miłość okaże się wystarczająco silna, by pokonać śmierć?

"Biała róża, czarny las" od Eoin Dempsey to jedna z ciekawszych powieści obozowych jakie miałam okazję przeczytać. Mimo niewielkiej liczby stron powieść tego autora ujęła mnie za serce i idąc za ciosem zdecydowałam się na "Anioła z Auschwitz". Liczyłam na kolejną dawkę emocji i niezapomnianą historię, ale nie spodziewałam się, że to będzie powieść jeszcze lepsza i bardziej dopracowana. Nie wiem czy słowo "piękna" to odpowiednie określenie historii związanej z tą tematyką, ale to słowo jako pierwsze przychodzi mi na myśl, gdy wspominam lekturę powyższej powieści.

Fabuła początkowo przypomina powieść obyczajową. Historia dwójki zakochanych w sobie osób, które rozdzielała raz za razem ponura rzeczywistość. Losy Christophera i Rebekki nie były łatwe, ale obydwoje wiedzieli, że nie pozwolą się rozdzielić. Jej narzeczony i surowi rodzice robili wszystko, by zakończyć ten absurdalny związek. Nie spodziewali się, że niebawem na ich wyspę wkroczą naziści i wywiozą Rebeccę na kontynent. Christopher deportowany do Niemiec wkracza w szeregi SS by odnaleźć swoją ukochaną. Tylko czy uda mu się ją odnaleźć w morzu niezidentyfikowanych ciał przepływających przez Auschwitz?

Miłość wystawiona na próbę to jeden z tych motywów, który mocno chwyta za serce. Szczególnie w czasach aktualnych dla bohaterów. Mocny temat, dramatyczne wydarzenia oraz trudne do zniesienia sceny zmieniły tą powieść w obraz wielu skrajnych emocji, które targały mną przez cały czas czytania. Strach, oddanie, niepewność, smutek czy nadzieja kiełkowały na moich oczach, by zostać przepędzone przez ponurą obojętność pojawiającą się na twarzach dowodzących. Zapomniano o ludziach, wyzbyto się człowieczeństwa i sztukowano niczym zwierzęta ludzi wystawionych na pewną śmierć. Jak zatem nie drżeć na myśl o tym co może spotkać Christophera ukrywającego się za podwójną tożsamością czy nie płakać nad losem Rebekki? Wszystko w tej powieści m swoje kluczowe miejsce, wszystko kryje w sobie wartości o których nie można zapomnieć.

To poruszająca powieść, bez dwóch zdań. Nie trzeba wielkiej liczby stron, by w prostych słowach ująć to co najważniejsze. Obozowe realia nigdy nie były łatwe, ale Dempsey daje nam nadzieję, że być może w tym wszystkim byli ludzie o dobrym sercu. Tacy, którzy kochali i pomagali tym, którzy stracili już nadzieję. Autor wykreował bohaterów, których los nie pozostaje nam obojętny a ich emocje odbijają się także w nas - to silna mieszanka prawdy, nadziei i możliwe odkupienia w losach Niemca, który nie upodobnił się do swoich towarzyszy.

"Anioł z Auschwitz" to głos rozsądku, słowa malowane emocjami. Nie parzmy z góry na całość, oceniajmy czyny danego człowieka. Losy wielkiej miłości, piekło na ziemi i ogromna odwaga to główne motywy tej przejmującej i pięknej powieści. Daje nadzieję, zmusza do myślenia oraz przede wszystkim wywołuje potężne wzruszenie. Prawda kryjąca się za fikcją otwiera oczy i ukazuje ogrom tragedii, która miała miejsce wcale nie tak dawno temu.

Obok tej historii nie da się przejść obojętnie. Jest to literatura obozowa, po takie książki zawsze sięgam z dużą obawą i niepokojem. I nie inaczej było tym razem.

Rebeka i Christopher to dwoje bohaterów tej przejmującej opowieści. Poznali się zupełnie przypadkowo, gdy oboje byli jeszcze dziećmi. Rebeka to dziewczynka zaniedbywana i bita przez swoich rodziców. Christopher pochodzi z porządnej niemieckiej rodziny. Mieszkają na wyspie Jersey. Zaprzyjaźniają się, ich wzajemne relacje z biegiem lat przeobrażają się w miłość. Ich uczucie jest bardzo wyjątkowe. Wszystko wskazuje na to, że czeka ich wspólna, szczęśliwa przeszłość. Niestety wybucha wojna i nic już nie będzie takie samo. Piekło na ziemi przyszło wraz z oprawcami. Rebeka jest Żydówką, zostaje deportowana i słuch o niej ginie. Christopher jest zrozpaczony, wszelkimi sposobami próbuje ją odnaleźć. Posuwa się do czynów, które wstrząsają. Wstępuje do SS i dostaje się do Auschwitz.

Akcja toczy się bardzo szybko i całkowicie przykuwa uwagę, nie sposób oderwać się od książki. Autor niczego nie wybiela, nie koloryzuje, oddaje prawdę, po prostu. Niesamowicie wykreowani bohaterowie, ich życie, losy, codzienność. Wszystko bardzo realnie i wiarygodnie oddane. Szczegółowo ukazuje jak działała machina ludobójców, jak prężnie i sprawnie przebiegał proces unicestwienia setek tysięcy ludzi. Christopher - to z jego perspektywy śledzimy akcję w książce. Mamy doskonałą możliwość zajrzenia głęboko w jego serce i duszę. Wie, że musi z nimi współpracować. Czy będzie wstanie? Czy wobec tego wszystkiego, czego jest świadkiem - pozostanie sobą - dobrym, szlachetnym, pełnym ufności i poszanowania dla ludzi, człowiekiem? Patrzy, jest świadkiem drastycznych, przejmujących scen i nic nie może zrobić...

Dramatyczna walka o przetrwanie, dokonanie czynów prawie niemożliwych. Miłość, przyjaźń, szlachetność. A obok bezwzględność, okrucieństwo, nienawiść w czystej postaci. Widzimy nieludzkie traktowanie drugiego człowieka - więźniów, moment kiedy czekają na odwszawianie i talerz zupy, który przeradza się w zbiorowy mord - zagazowanie. Rozpacz matek na siłę rozdzielanych z dziećmi. Obozowa codzienność. To wszystko i jeszcze więcej, o wiele więcej znajdziecie w tej wstrząsającej opowieści. Emocje we mnie aż buzowały, były bardzo skrajne i silne.

Ta powieść nie jest łatwą i przyjemną lekturą. Przy niej nie ma mowy o chwili spokojnego wytchnienia. Jest bardzo bolesna, ukazuje okrucieństwo i zło w czystej postaci. Jednak pomimo tego co niesie, jest bardzo wartościową, konieczną i potrzebną pozycją, po którą powinien sięgnąć każdy z nas. Zakończenie wywołało we mnie delikatny uśmiech i sporą ulgę. Nadzieją umiera ostatnia. Była to straszna i zarazem piękna opowieść. Zostanie we mnie na długo. Polecam z całego serca :) Tatiasza i jej książki :)

Gotowi na premierę wyjątkowej historii o miłości, oddaniu i poświeceniu dla drugiego człowieka? Już tylko 11 dni dzieli nas od premiery książki „Anioł z Auschwitz”, niezwykle poruszającej opowieści, która na długo pozostanie w Waszej pamięci. Mimo że książka stanowi fikcję literacką, wiernie odzwierciedla te najbardziej przejmujące i przerażające obrazy II wojny światowej, gwarantując czytelnikowi sporą dawkę wzruszeń. To opowieść o miłości, walce o przetrwanie, wpływie zagłady na życie ludzkie oraz wierze w lepsze jutro.

Książka przedstawia losy Christophera - obywatela niemieckiego oraz Rebekki – Żydówki, którzy wspólnie zamieszkują wyspę Jersey. Początkowe rozdziały lektury, za wyjątkiem dwóch pierwszych, to powieść obyczajowa, w której poznajemy rodzące się miedzy głównymi bohaterami uczucie oraz śledzimy perypetie ich związku. Z kolei pozostała cześć książki to istny wulkan emocji i wzruszeń, obraz piekła w jakim znalazł się Christopher, który w desperackiej próbie ratowania ukochanej, wywiezionej przez nazistów na kontynent, zgłasza się na ochotnika do szeregów SS. W tej części książki autor wprowadza nas w brutalny, bezduszny i pełen niesprawiedliwości świat obozu koncentracyjnego w Auschwitz, przestawiając wstrząsający i przejmujący obraz tragedii ofiar zagłady, który momentami paraliżuje i mrozi krew w żyłach. Gwarantuję, że uronicie łzę, i to nie jedną. To historia, która niejednokrotnie chwyta za serce, ale też daje nadzieję na lepsze jutro.

Jestem zaszczycona, że mogłam wziąć tę książkę pod swoje skrzydła! Zakończenie, no cóż, lepszego sobie wyobrazić nie mogłam. Czy pozytywne czy też nie, tego Wam nie zdradzę, musicie przekonać się sami. Aczkolwiek gwarantuje, że końcówka Was zachwyci! Polecam Wam z całego serducha!

Christopher poznaje Rebbecę w bardzo nieprzyjemnych dla niej okolicznościach, bowiem znajduje ją zapłakaną w krzakach. On jak i jego rodzice starają się rozwikłać problem powstały w jej rodzinie. Między nimi tworzy się silna więź przyjaźni, która z czasem przeradzać zaczyna się w prawdziwe i głębokie uczucie. Ich miłosne plany krzyżuje II wojna światowa, kiedy to na Jesrey dostają się nazistowscy najeźdźcy.

Los nie jest dla nich łaskawy. Wprowadzono spis ludności żydowskiej, przez co Rebbeca i jej bliscy nie mają wielkiego pola manewru.

Wojna rozdziela dwójkę zakochanych w sobie ludzi.

Christopher obiecuje sobie, że zrobi wszystko by uratować tę jedyną. Jako rodowity Niemiec wstępuje w nazistowskie szeregi jako ochotnik SS. Zostaje przeniesiony do Auschwitz, gdzie jego zadaniem jest nadzór nad skradzionymi więźniom pieniędzmi. Poszukiwania ukochanej nie są jednak tak proste. Nie mogąc znieść ludzkiej krzywdy, a za razem musząc wykonywać obowiązki SS, musi ukrywać swoje prawdziwe oblicze i intencje. Wojna niestety zmienia wszystkich. Czy odnajdzie swoją ukochaną? Czy życie będzie dla nich na tyle łaskawe, że mimo wszelkich okrucieństw spojrzą sobie raz jeszcze w oczy? Czy kiedykolwiek, ponownie, wyznają sobie miłość?

O rany.. Cóż za cudowny debiut. Ostatnimi czasy uwielbiam czytać książki historyczne oparte na faktach, lub których akcja dzieje się podczas II wojny światowej. Podczas czytania książki towarzyszył mi szereg emocji, głównie smutek, frustracja i nadzieja. Autor świetnie przedstawia los bohaterów oprawiony bardzo ciekawą fabułą. Fabułą, która po wgłębieniu się w tekst niesie za sobą ogromne uczucie wspomnianej wcześniej nadziei. Jeśli uważaliśmy na lekcjach historii, to dobrze wiemy, jak traktowana była ludność żydowska. Autor świetnie przedstawił życie głównej bohaterki.

Powieść poznajmy z perspektywy Christophera, i to większa część książki jest poświęcona właśnie jemu.Tego, co musiał dokonać by znaleźć się wśród nazistów, by wzbudzić w nich zaufanie i zbudować pozory, na których opierała się ogromną część jego życia, bo wszystko to co robił i gdzie się znalazł, robił właśnie dla niej.

Polecam bardzo gorąco. Jednakże, jest to dość mocna książka, przynajmniej według mnie, i nie radziła bym jej czytać, kiedy jesteśmy smutni, albo mamy gorszy dzień, bo może nas ona przytłoczyć. Dla mnie, to jedna z najlepszych przeczytanych pozycji.

Christopher i Rebekka są niemalże nierozłączni już od wczesnego dzieciństwa. Ich przyjaźń z biegiem lat przeradza się w coś więcej. I chociaż los wciąż rzuca im pod nogi kłody, mają odwagę marzyć, że przejdą przez życie razem. Ale czasy w których przyszło im żyć są zdecydowanie niesprzyjające. Bowiem nazistowskie idee Hitlera zataczają coraz szersze kręgi co zaczyna mieć poważny wpływ na ich przyszłość- bowiem Christopher jest Niemcem, a Rebekka Żydówką. Wkrótce nawet do dotychczas sielankowej i spokojnej wyspy Jersey dociera II Wojna Światowa. Wszędzie pojawiają się niemieccy żołnierze, co oznacza reperkusje dla ludności cywilnej. A w szczególności dla Żydów, którzy zostają zmuszeni do opuszczenia Jersey, w tym również Rebekka.

Chociaż Christopher zostaje wraz z rodziną deportowany do ojczystego kraju, wciąż desperacko próbuje się dowiedzieć co stało się z jego ukochaną. W tym celu dołącza do szeregów SS i zostaje oddelegowany do obozu Auschwitz. Ma nadzieję, że tam natrafi na jakiś ślad. Nie spodziewa się jednak kompletnie że dosłownie trafi do piekła na ziemi. Nie tylko będzie musiał walczyć o każdy strzępek informacji tak by nikt nie odkrył jego prawdziwych zamiarów, ale jednocześnie również o to, żeby nie zatracić własnego ja.

Ostatnio książki o tematyce obozowej wyrasta niemalże jak grzyby po deszczu, tylko w tym roku mieliśmy już kilka takich premier. Generalnie mam dość ambiwalentny stosunek do fabularyzowanych historii opartych na tym okresie, więc nie czytałam żadnego z głośnych ostatnio tytułów. Postanowiłam jednak dać szansę "Aniołowi z Auschwitz". Czy ta powieść spełniła moje oczekiwania? Zdecydowanie tak!

Wraz głównym bohaterem przekraczamy bramę Auschwitz, piekła na ziemi, które ludzie zgotowali ludziom. Miejsca skąpanego krwią ludzi, których jedynym grzechem jest to, że urodzili się Żydami. Christopher codziennie musi obserwować śmierć tysięcy ludzi w komorach gazowych oraz brutalność innych pracowników SS. Chociaż jemu daleko do nazistowskich idei i stara się jak może, by chociaż odrobinę poprawić komfort więźniów, to tak naprawdę ma związane ręce. Przed sobą ma cały szereg żołnierzy, którzy ślepo podążają za rozkazami albo wręcz lubują się w zadawaniu cierpienia. Wystarczy jeden nieostrożny krok, a zostanie aresztowany. W tym morzu bólu i bezsensownej śmierci, przy zdrowych zmysłach trzyma go tylko pragnienie odnalezienia Rebekki oraz pomoc, którą może nieść innym Żydom. Eion Dempsey bardzo dobrze oddał realia obozu koncentracyjnego, gdzie śmierć czyha za rogiem i każdy dzień może być ostatnim. A także bezsilności głównego bohatera, który w pojedynkę nie jest w stanie walczyć z wojenną machiną. Bo jak tu pozostać sobą, gdy codziennie trzeba mierzyć się z taką skalą okrucieństwa?

Nie wiem czy historię o takiej tematyce można nazwać piękną. Ale taki właśnie jest "Anioł z Auschwitz"-piękną i wzruszającą historią o miłości tak silnej, że nie jest jej w stanie rozerwać ani wieloletnia rozłąka ani wojenna zawierucha. I chociaż jest tutaj mnóstwo smutku, bólu i nieuzasadnionego bestialstwa to nie brakuje również dobroci, wrażliwości oraz współczucia. Koło debiutu Dempseya nie można przejść obojętnie; ta pełna emocji powieść poruszy w was najbardziej wrażliwe struny i zapadnie w pamięć.

"Nie mam ci czego wybaczać. Widzę w tobie ból, który sama odczuwałam. Musisz pozwolić mu odejść. Wszyscy zasługujemy na wspaniałe życie." Czytając książki związane z tematyką wojenną, zawsze się boję czy podołam. Nie dlatego, że mi się "nie podoba", dlatego, że jest tu tyle cierpienia, które ciężko znieść. "Anioł z Auschwitz" to pozycja zdecydowanie obowiązkowa. Wywołała we mnie masę skrajnych emocji: od złości, po radość, ogromny smutek, żal ale i nadzieję, miłość. Czytając powieść co chwila miałam ciarki i wzruszenie, a raczej współczucie i łzy bezsilności cisnące się do oczu. Krzywda jaką ludzie musieli znosić w obozach jest wręcz niewyobrażalna. To jak byli traktowani, bici, głodzeni, zabijani... Sprawia, że chce się płakać...

Powieść Pana Eoina Dempseya jest dla mnie istną perełką. Choć przelewa się tutaj wiele krwi, mogę powiedzieć, że to piękna historia.

Christopher - główny bohater - daje nadzieję, na to, że istnieją dobre dusze, które czuwają nad słabszymi. Sam tytuł daje takie poczucie "bezpieczeństwa". Mówić o książkę pełnej bólu, śmieci, że się bardzo podobała to niedopowiedzenie. Aczkolwiek jest to powieść, która wywołała na mnie ogromne wrażenie i zdecydowanie pozostanie ze mną na długo.

To powieść, którą powinien przeczytać każdy!

🖤Anioł z Auschwitz🖤

Co trzeba zrobić, żeby zasłużyć na takie miano? Historia opisana w tej książce jest trudna, ale dająca nadzieję, nadzieję na lepsze jutro. Czasy, w których żyją nasi bohaterowie, to jeden z najgorszych okresów,wojna z opowieści jest straszna, a co dopiero przeżyć ja na własnej skórze, widzieć ją na własne oczy. Miłość, ta historia jest o miłości, jest o poświeceniu z nią związanym o ryzyku, jakie niesie. Cała książka jest przedstawiona oczami młodzieńca, mężczyzny, oficera SS, pochodzenia niemieckiego, który nie zgadza się z przyjętymi ideami rządu i innych oficerów. Powodem, dla którego stał się jednym z oficerów SS, była ona młoda Żydówka Rebekka, każdy kto choć trochę zna historię, wie, jakie stosunek Niemcy, mieli do ludzi pochodzenia żydowskiego. Christopher trafił do Auschwitz z własnej woli, stał się jednym z oficerów, aby ocalić ukochaną, ale to, co zobaczył, na co musiał być bierny, zmieniło go. Widoku śmierci każdego dnia, dodatkowo próba ocalenie chociaż jednej osoby, ocalenia samego siebie..Kiedy musisz udawać każdego dnia, osobę, którą nie jesteś, kiedy szansa na uratowanie ukochanej znika, ON dalej zostaje i niesie swoją pomoc na tyle ile może,do czasu aż wojna się skończy, do chwili, w której odda życie... Wiecie co? Mam nadzieję, że takie Anioły istniały naprawdę i dawały, choć cień nadziei tym ludziom. Książka pokazuje, że nie można wrzucać wszystkich do jednego worka, niepochodzenie decyduje, kim jesteśmy,a wychowanie, charakter i to, co mamy w sercu.

Naprawdę mogę wam polecić tę książkę.

Przeraża mnie ilość komentarzy, które traktują tę książkę jako źródło wiedzy historycznej. Ta książka to źródło SZKODLIWYCH I NIEDORZECZNYCH TREŚCI, które budują przekłamany obraz obozów koncentracyjnych.

Przyczynia się także do OSKARŻANIA POLAKÓW O UDZIAŁ W HOLOKAUŚCIE.

Jeśli komuś nie odpowiada forma podręcznika, to jest wiele innych wartościowych książek (np. "W poszukiwaniu sensu", opowiadania Borowskiego) czy kanałów historycznych - chociażby Historia bez Cenzury.

Polacy nie są wymienieni wśród narodowości więźniów (choć stanowili wpierw najliczniejszą, a później drugą w kolejności ich grupę),ale nie zabrakło ich w książce - pojawiają się tam w roli SS-Mannów.

Puryści językowi niech wybaczą mi caps locka w niektórych fragmentach, ale mam świadomość, że nie każdy czyta całość recenzji, a nóż taki zaznaczony tekst wpadnie komuś w oko i ów potencjalny czytelnik nie przyłoży się do nabijania kolejnych zer na kontach osób maltretujących pamięć o ofiarach Zagłady.

"Anioł z Auschwitz" trzeba zdecydowanie odbierać jako fikcja literacka.Jednak jak się czyta ogrom bzdur i przekłamań to razi to bardzo w oczy, czym książka mnie zniesmaczyła..Autor zdecydowanie powinien zagłębić się w tematykę historii obozu Auschwitz a później brać się za pisanie.

Dno. SSmani rozmawiający po polsku brzmi jak kiepski żart. Kapo jako stopień w obozie, kolejny żart, nie wymienienie Polaków jako więźniów obozu i w końcu dobry ssman który nie miał wyboru. Pomimo że książka to fikcja to moim zdaniem jest propaganda i tyle.

Do książki przyciągnął mnie fragment, udostępniony na pewnym portalu społecznościowym.

Jednak to nie jest to, czego się spodziewałam. Rozumiem, że nie jest to książka oparta na faktach, ale kurde niektóre rzeczy są po prostu nie realne, jak choćby sytuacja, w której Rebekka zabija strażnika, a komendant w zamian przenosi ją do innego obozu, bo jest taka piękna i to jeszcze w tajemnicy przed całą załogą. Bez jakichkolwiek konsekwencji. Przypomnijmy - Rebekka to Żydówka. Wydaje mi się, że taka sytuacja raczej nie miałaby miejsca.

Samie przeżycia Christopera w obozie, opisane są w miarę w porządku, chociaż spodziewałam się, że będzie ON troszkę bardziej starał się przeciwstawiać obozowemu złu.

Nie podobał mi się również fragment ze spotkaniem po latach. Bądź co bądź, wybory Christophera miały dążyć do uratowania Rebekki, ona jednak nawet nie stara się go zrozumieć.

"Czuł do siebie odrazę za to, że żywi nadzieję w miejscu, w którym nie ma ona prawa istnieć. W obliczu otaczającej go zewsząd śmierci jego misja zdawała się tak mała, zupełnie pozbawiona znaczenia, jakby chciał rozłupać lodowiec szpikulcem do lodu."

Christopher i Rebecca znają się od najmłodszych lat. Pochodzą z zupełnie różnych rodzin, ON jest Niemcem, ona Żydówką. Dwa różne światy. Połączyło ich uczucie tak silne, że nikt ani nic nie było w stanie ich rozdzielić. Jednak gdy do wyspy Jersey dociera II wojna światowa, Rebecca zostaje wywieziona na kontynent. Christopher wraz z rodziną zostają deportowani do Niemiec, ten w akcie desperacji zgłasza się na służbę w Auschwitz. Zostaje przydzielony do tzw. Kanady, gdzie pełni nadzór nad segregacją zawartości walizek ofiar, które zginęły w komorach gazowych. W czasie, gdy poszukuje miłości swojego życia, próbuje polepszyć życie więźniarek, które znajdują się pod jego nadzorem. Jest światłem w miejscu, gdzie gości mrok. Jest niczym anioł w miejscu, które nazwać piekłem to za mało. Czy będzie w stanie pogodzić się z własnym losem? Czy odnajdzie ukochaną?

Po literaturę obozową sięgam od kiedy pamiętam. Może zabrzmi to dziwnie, ale lubię ten gatunek. Zdaję sobie sprawę, że powieści o tej tematyce nie należą do lekkich lektur na jeden wieczór, ale mimo wszystko uważam, że warto po nie sięgać. Ku pamięci. Historia Christophera i Rebecci niewątpliwie chwyta za serce. Zostać rozdzielonym z miłością swojego życia w tak tragicznych okolicznościach... nie życzę tego nikomu. Zastanawiać się latami, czy ta druga połówka jeszcze żyje, czy po latach się odnajdziemy... to jest straszne. Ciężko jest mi mówić o powieści o tematyce obozowej, że coś w niej nie do końca zagrało. Jednak właśnie tak myślę, nie będę Was oszukiwać. To nie tak, że książka nie jest dobra, bo jest! Zdarzało mi się jednak czytać powieści, gdzie po mojej twarzy łzy lały się ciurkiem, nie byłam w stanie nad tym zapanować. Tu tego nie było. Poruszył mnie jeden moment, gdzie maluszki ginęły w komorach gazowych. Zniosę wszystko, ale dzieci... To mnie przerasta. Żałuję, że na tych trzystu stronach zaledwie połowa przenosi czytelnika do Auschwitz. Rozumiem, że autor, przedstawiając nam początki znajomości głównych bohaterów, czy ich życie przed wybuchem wojny, chciał w jakiś sposób sprawić, żeby ich dalsze losy stały się dla nas jeszcze większą emocjonalną bombą. Doceniam ten zabieg, niemniej jednak, w moim przypadku, nie zadziałało. W innych proporcjach zapewne tak ("Czerń i purpura" na przykład - piękna książka), tutaj było za dużo tego "przed". Powtórzę jeszcze raz, powieść ta jest dobra! E. Dempsey wykreował wspaniałego człowieka - Christophera, który narażając własne życie ocalił tak wiele istnień. Tytuł "Anioł z Auschwitz" idealnie odzwierciedla postać głównego bohatera. Zakończenie wywołuje uśmiech na twarzy, daje nadzieję. To powieść o miłości, która przetrwa każdą próbę.

"Tyle śmierci, tak mało właściwych pożegnań."