Nazistowska pielęgniarka, która ryzykowała życie, żeby ratować więźniów.
„Bogactwo mojej miłości rozsypałam w Auschwitz” – pisała w lipcu 1946 roku zrezygnowana austriacka pielęgniarka Maria Stromberger do byłego polskiego więźnia Auschwitz. Przebywała wtedy w obozie internowania dla byłych narodowych socjalistów. Przetrzymywanie z członkami NSDAP i SS dotknęło ją w wyjątkowy sposób. Należała do Narodowosocjalistycznego Związku Niemieckich Pielęgniarek Rzeszy, ale nigdy nie popierała Hitlera, a w Auschwitz z narażeniem życia ratowała więźniów, dostarczała potajemnie wiadomości i współpracowała z ruchem oporu. Więźniowie, którzy się z nią zetknęli, nazywali ją matką. Zwolniona z obozu dzięki świadectwom więźniów, w tym jednego z przywódców ruchu oporu w Auschwitz, Józefa Cyrankiewicza, późniejszego premiera PRL, powróciła do Austrii. Darzona ogromnym szacunkiem w Polsce, w swojej ojczyźnie zupełnie zapomniana, do końca życia przyjaźniła się z wieloma osobami, które dzięki niej przetrwały piekło obozu. Niemiecki historyk Harald Walser jako pierwszy stworzył wyrazisty i poparty wieloma dokumentami portret Marii Stromberger i jej wyjątkowego, fascynującego życia.
Harald Walser– austriacki historyk, germanista i polityk, poseł Rady Narodowej (niższej izby austriackiego parlamentu). Absolwent Uniwersytetu w Innsbrucku, autor wielu publikacji książkowych i prasowych. Prowadzi własną kolumnę w „Vorarlberger Nachrichten”.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie lub z serii Duże Litery
Kim była Maria Stromberger i jaką rolę odegrała w obozie Auschwitz?
Maria Stromberger była austriacką pielęgniarką, która mimo formalnej przynależności do Narodowosocjalistycznego Związku Niemieckich Pielęgniarek Rzeszy, nigdy nie popierała ideologii Hitlera. W obozie koncentracyjnym Auschwitz podjęła heroiczne działania, aby ratować życie więźniów. Jej postawa i bezinteresowna pomoc sprawiły, że więźniowie znali ją jako "matkę". Historia Marii Stromberger to świadectwo niezwykłej odwagi i człowieczeństwa w nieludzkich czasach.
W jaki sposób Maria Stromberger ryzykowała życie, aby pomagać więźniom w Auschwitz?
Maria Stromberger angażowała się w szereg działań niosących pomoc uwięzionym, narażając przy tym własne życie. Potajemnie dostarczała więźniom ważne wiadomości, co było kluczowe dla ich morale i organizacji oporu. Aktywnie współpracowała z ruchem oporu wewnątrz obozu, stając się jego cennym ogniwem. Jej działania były wyrazem głębokiego humanitaryzmu w obliczu niewyobrażalnego cierpienia.
Jak potoczyły się losy Marii Stromberger po zakończeniu II wojny światowej?
Po wojnie Maria Stromberger trafiła do obozu internowania dla byłych narodowych socjalistów, co było dla niej trudnym doświadczeniem, zważywszy na jej antynazistowską postawę. Została zwolniona dzięki świadectwom ocalonych więźniów, w tym Józefa Cyrankiewicza, jednego z liderów ruchu oporu w Auschwitz. W Polsce darzono ją ogromnym szacunkiem, natomiast w swojej ojczyźnie, Austrii, została niestety zapomniana. Mimo to, do końca życia utrzymywała bliskie kontakty z osobami, którym pomogła przetrwać piekło obozu.
Kto jest autorem książki "Anioł w piekle Auschwitz" i na czym polega jego wkład?
Autorem książki "Anioł w piekle Auschwitz" jest Harald Walser, uznany austriacki historyk, germanista i polityk. Jest on również posłem Rady Narodowej, niższej izby austriackiego parlamentu, oraz absolwentem Uniwersytetu w Innsbrucku. Walser jako pierwszy podjął się gruntownego zbadania i przedstawienia fascynującego życia Marii Stromberger. Dzięki jego pracy i skrupulatnie zebranym dokumentom, światło dzienne ujrzał wyrazisty i pełny portret tej niezwykłej kobiety, co pozwoliło przywrócić pamięć o jej heroicznych czynach.
Dlaczego historia Marii Stromberger jest szczególnie ważna i zasługuje na poznanie?
Historia Marii Stromberger jest niezwykle ważna, ponieważ ukazuje, że nawet w najmroczniejszych czasach ludzie potrafili zachować człowieczeństwo i sprzeciwić się złu. Jej postawa jest inspirującym przykładem odwagi cywilnej i poświęcenia dla drugiego człowieka. Książka stanowi cenne źródło wiedzy o mało znanych aspektach funkcjonowania ruchu oporu w Auschwitz oraz o sile jednostki w walce o godność. Pozwala również zrozumieć złożoność ludzkich wyborów w ekstremalnych warunkach historycznych i przypomina o konieczności pielęgnowania pamięci o bohaterach.
