Anatomia wiedźmy. Mapa twojego magicznego ciała

Trzymam przed sobą kolejną, świeżo przeczytaną wiedźmią książkę i odczuwam takie lekkie… rozczarowanie?

„Otwórz się na magię, jaka przepływa przez ciebie i otaczający cię świat!”

Pozycja miała być magicznym przewodnikiem po ciele i żywiołach, które w nim tkwią. Miała pomóc zatroszczyć się o siebie duchowo i fizycznie za pomocą wskazówek, podpowiedzi, zaklęć i rytuałów. Miała, bo poza zachęcającym opisem, szeregiem starannie wyselekcjonowanych pozytywnych recenzji tej pozycji wydrukowanych na pierwszych jej stronach oraz piękną okładką nie wniosła nic. Uwielbiam takie magiczne wydania, to są zdecydowanie moje klimaty, ale serio, z takim laniem wody dawno nie miałam do czynienia.

„Jestem niemal pewna, że jeśli czytasz tę książkę, to posiadasz ciało.”

No WOW! Nawet nie wiem jak to skomentować. Ta i wiele innych podobnych, równie odkrywczych sentencji sprawiały, że ledwo dobrnęłam do końca. Czytałam tę książkę tydzień, a takie nieco ponad 200 stron to dla mnie zwykle lektura na jeden wieczór.

Bardzo czekałam na tę książkę. Z zachwytem przeglądałam zawarte w niej ilustracje i piękną czcionkę. Jestem oczarowana projektem okładki. Przynajmniej wizualnie ozdobi półkę z moją kolekcją magicznych książek, bo do treści nigdy nie wrócę.

Znakomita książka, w której znajdziecie wiele ciekawych informacji zaczerpniętych z książek popularnonaukowych oraz badań historycznych. W ostatnim czasie właśnie ona towarzyszyła mi podczas kilku popołudni i dobrze ten czas wspominam, jest bardzo ciekawa i przyjemnie się ją czyta, poznałem wiele nowych wskazówek, zaklęć i rytuałów, które na pewno przydadzą mi się w przyszłości. Tytuł jest naprawdę godny polecenia.

Od kiedy tylko pamiętam lubiłam zaczytywać się w książkach o parapsychologii i ezoterycy, co zapewne wynika z faktu, że były w moim domu od zawsze, podobnie jak fantastyka. Jednak problem z tymi książkami polega na tym, że w pewnym momencie człowiek ma wrażenie, że czytał już wszystko. Jest tak naprawdę bardzo mało pozycji, które ukażą coś nowego, bardziej konkretnego i rozbudowanego. W końcu odbieramy je jako coś bardzo powtarzalnego, co nie wnosi zupełnie nic nowego do naszej wiedzy z tego zakresu… Z tego powodu nieco zarzuciłam zapoznawanie się z coraz to nowymi tytułami, które pojawiają się na rynku wydawniczym, ale jednak skusiłam się na Anatomię wiedźmy i zamówiłam ją z księgarni internetowej Tania Książka. Jak wypadła?

Generalnie w trakcie lektury faktycznie odnosiłam wrażenie, że nic specjalnego z niej nie wyniosę, może poza jakimiś pojedynczymi drobnostkami. Gdy siedzi się w tej tematyce od ponad 20 lat to naprawdę ciężko o jakikolwiek element zaskoczenia. Na pewnym etapie człowiek po prostu nie potrzebuje już poradników i wskazówek jak rozwijać i pobudzać swoje zdolności parapsychiczne, po prostu zaczyna tworzyć swoją własną praktykę. Pojawia się umiejętność słuchania intuicji, odczytywania emocji i znaków, jakie daje ciało. A wszystkie te książki, które się pojawiają na rynku, najczęściej są wyjątkowo proste i śmiało określiłabym większość z nich mianem „dla początkujących i żółtodziobów”.

Chociaż faktycznie Anatomia wiedźmy nie wniosła nic specjalnego do mojego ezoterycznego życia, to mimo wszystko bardzo spodobała mi się forma, w jaki Laura Tempest Zakroff prezentowała i przekazywała swoją wiedzę. Do tej pory nie spotkałam się z takim ujęciem zaprezentowania magii i odnalezienia swojego „wiedźmiego ja”. Skupia się faktycznie na poszczególnych częściach ciała, w sposób dosłowny – na sercu, płucach, umyśle, dłoniach jako przekaźnikach energii czy też chwilami w sposób metaforyczny – opisując chociażby węża kundalini spoczywającego u podstawy kręgosłupa. Aczkolwiek nie ukrywam, że typowej magii ciężko się w tym wszystkim doszukiwać, bardziej jest to książka o jakimś zrozumieniu siebie – choć też w niezbyt zaawansowanym stopniu.

Ciężko mi tak naprawdę jednoznacznie określić, czego ta książka uczy. Jasne, pojawia się tutaj kilka wskazówek, coś w stylu rytuałów, a nawet sigile dotyczące każdej z opisywanych przez autorkę części anatomicznych. Książka jest ładnie wydana, cieszy oko, ale merytorycznie wypada w moim odczuciu słabo. Forma była ciekawa, jest to coś, co daje ogromny potencjał, ale czy zawarta tutaj wiedza jest naprawdę konkretna i rzetelna? Niespecjalnie. Niby autorka zachęca do praktyki, chwilami też jakby podbudowuje swoje ego pisząc o tym, jakie to cudowne książki napisała czy jakie cuda tworzy na kanale YouTube, ale właściwie nie wiem, jaki cel płynie z tego dzieła.

Pojawiają się tutaj proste oczywistości, a niektóre stwierdzenia autorki są nieco żenujące… Jakby zwracała się do typowych prostaków albo pozbawionych mózgu ludzi. Jakby nie wiedzieli, że posiadają ciało i jaką rolę odgrywa ich serce. Wydaje mi się, że to wszystko miało być ujęte w taki eteryczny, wyniosły sposób, ale nie do końca udało się to tak przedstawić. Owszem, szanuję za konstrukcję, za odpowiedni podział na rozdziały, za jakieś takie dopasowanie poszczególnych elementów do danej części, ale całość mimo wszystko mnie nie przekonuje.

Laura Tempest Zakroff zachęca do odkrycia i poczucia magii w sobie, we własnym ciele. W tym celu wnikliwie analizuje nasze ciało pod kątem metafizycznym. Skupia się na pięciu elementach anatomii wiedźmy. Są to płuca, serce, wąż, kości i umysł. Szczegółowo je omawia, co momentami mnie nużyło. Kilka rzeczy w tej książce pozytywnie mnie zaskoczyło. Zdziwiło mnie, jaką moc ma krew menstruacyjna i mocz. Autorka radzi, by za każdym razem w dzienniku zapisywać swoje przemyślenia. Nawiązuje do kart tarota, podaje schematy rytuałów i dzieli się z czytelniczkami własnymi doświadczeniami. Przytacza zaklęcia chroniące, rysuje sigile – symbole o magicznych właściwościach stworzone przez człowieka. Ponadto autorka mówi o codziennych rytuałach. Podkreśla, jak ważna jest codzienna praktyka i ruch (np. taniec). Jednak to właściwe oddychanie stawia na pierwszym miejscu. Jakiekolwiek ćwiczenie, jakikolwiek rytuał należy zacząć od ćwiczenia trzech oddechów.

Spodziewałam się czegoś innego po tym poradniku. Wprawdzie nie miałam w planach zostania wiedźmą na cały etat, ale chciałam zgłębić temat duchowości, dowiedzieć się czegoś nowego. Poradnik czytałam na raty, by dobrze zrozumieć przesłanie i wczuć się w klimat magii i duchowości. Jego lektura wymaga uważności i maksymalnego skupienia, gdyż to głównie wiedza teoretyczna poparta bogatą bibliografią. Moje ciało, a może bardziej mój umysł, chciało przeczytać "Anatomię wiedźmy" z czystej ciekawości. Tak się stało, lecz po lekturze doszłam do wniosku, że to nie do końca moje klimaty, że to nie moja bajka. Wiedźmą nie będę, jednak nie żałuję czasu na przeczytanie tej książki. I ja w pewnym stopniu skorzystam z tego poradnika, przede wszystkim z ćwiczeń oddechowych.

Poradnik ezoteryczny "Anatomia wiedźmy" porusza temat obecności magii w ciele kobiety. Daje wskazówki, jak w pełni wykorzystać moc ukrytej w nas magii. To lektura dla kobiet uduchowionych, wyczuwających w sobie głęboko ukrytą duchowość, aby mogły zatroszczyć się o swoją duchowość i fizyczność.

Jakiś czas temu często wpadały w moje ręce książki, w których bohaterki parały się magią, wiecie, tarot i te sprawy. Postanowiłam więc przeczytać publikację na ten temat. Miała być dla mnie też swego rodzaju przerywnikiem od thrillerów czy ciężkiej literatury faktu. Traktuję ją jako ciekawostkę. Nie mam póki co zamiaru przekwalifikować się z bycia korektorem na bycie pełnoetatową wiedźmą.

Kompletnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po tej publikacji. Nieco obawiałam się tego, że się rozminiemy. Wiecie, będzie czarowanie z różdżką i nie wiadomo co jeszcze. Mnie do czarowania daleko, nie siedzę w tym temacie, ale dobrze czytało mi się tę książkę.

Fakt, niektóre rzeczy brałam ze sporym przymrużeniem oka, ale sporo tutaj takich życiowych rad. Na przykład jeśli chodzi o uspokojenie się, czyli technika trzech głębokich oddechów - to może pomóc, kiedy ktoś jest zdenerwowany. Albo jeśli chodzi o tlący się w nas ogień. Mowa tu o dbaniu o siebie i o tym, że przekładamy swoje potrzeby nad potrzeby innych - brzmi znajomo? Dla mnie tak. Na końcu każdego rozdziału znajdują się rady, co powinniśmy zrobić, żeby pielęgnować w sobie to, o czym autorka mówiła w danym rozdziale.

Książka jest napisana prostym językiem. Ja, osoba, która nie miała doświadczenia z magią, rozumiałam, co autorka do mnie mówi. Poradnik jest napisany w przejrzysty sposób. Każdy rozdział to jedna kwestia. Nie ma skakania z jednego tematu do drugiego - to może pomóc osobom, które mają zamiar wejść do tego świata i ogarnąć, z czym bycie wiedźmą się je.

Tak jak wspomniałam, dla mnie ta książka to była ciekawostka, przerywnik między cięższymi klimatami. Znalazłam parę trików dla siebie, jeśli chodzi o takie codzienne dbanie o swoją psychikę, tak bardzo potrzebne w tych czasach. Wiedźmą raczej nie zostanę, ale jeśli Was interesują te kwestie, to polecam.