Amerykańscy bogowie

Chociaż dopiero niedawno poznałam twórczość Gaimana, to już wiem, że warto się w nią zagłębiać. W dodatku spójrzcie tylko na te okładki, nie ma szans by nie mieć ich wszystkich. Jednak jak wiadomo, okładka to nie jest priorytet, ale jeżeli ma w sobie tak dobrą historię, to aż szkoda jej nie przeczytać.

Książka trochę stron ma w swoim zanadrzu, nie powiem, że nie. Jednak historia lekko sobie płynie, a my nie zauważamy upływu czasu. To chyba bogowie nad nami czuwają i sprawiają, że jest to ciekawa literatura. Błyskotliwa do granic możliwości, ze względu na różne wierzenia, które się tutaj pojawiają, aż ma się ochotę nadrobić swoje braki historyczne i dowiedzieć się o nich czegoś więcej. Powieść dość nierealna, ale jednocześnie sprawiająca wrażenie, że coś jest na rzeczy.

W tej lekturze trzeba się doszukiwać czegoś między wierszami, zawsze znajdzie się coś, co was zaskoczy i nie trzeba być wyjadaczem fantastyki. Książka przybiera lekko depresyjny charakter, ale nie zabraknie jej momentami wyrafinowanego humoru. Czasami absurdalna do granic możliwości, ale chyba właśnie za to Gaimana najbardziej lubię, że tworzy coś tak genialnego i może czasami wydaje się to zawiłe, ale jednak pod koniec jesteśmy zadowoleni.

Wszystko jest osnute płaszczem tajemnicy, nie wszystko wiemy od razu, a może i nawet stwierdzę, że niewiele wiemy, ponieważ karty odkrywane są stopniowo i należy tylko cierpliwie czekać, aż nastąpi przełom. Ciekawość moja była ogromna i została zaspokojona wspaniałym stylem, jest napisana po prostu w genialny sposób. Nieprzewidywalna, momentami niepokojąca, ale ostatecznie pełna osobliwości.

Pieniądze, używki, telewizja, technologia … to nasi nowi bogowie. Ci dawni, starożytni, odsunięci „w kąt”, wegetują gdzieś w zapomnianych miejscach wielkiego kraju. Prawdopodobnie wkrótce przegrają ostatnią bitwę o dusze śmiertelników i znikną całkowicie.

Jednakże jeden z nich, który każe nazywać się pan Wednesday, nie chce się poddać. Chce zebrać do kupy zapomnianych bogów, bo tylko razem mają szansę cokolwiek osiągnąć i stoczyć ostatni, decydujący „bój” o swój byt … choć tak naprawdę "ostateczna walka rozegra się w ludzkich umysłach". Zatrudnia więc ochroniarza i rozpoczyna niesamowitą podróż po wielkim kraju w poszukiwaniu sprzymierzeńców.

I to właśnie jego ochroniarz jest głównym bohaterem książki. Cień, bo tak brzmi jego imię, w momencie, gdy całe jego życie legło w gruzach, zgadza się brać udział w tej dziwacznej podróży, pełnej abstrakcji, fantazji, legend i wierzeń.

Jeżeli ktoś spodziewa się książki pełnej tempa, zwrotów akcji, ten niech lepiej odpuści sobie tę pozycję. Jeżeli jednak fascynuje was magiczny wymiar rzeczywistości, często absurdalny i pełny specyficznego humoru to książka dla was.

Czyta się ją lekko, z przyjemnością i polecam ją każdemu, nie tylko miłośnikom gatunku.

Neil Gaiman jest autorem, który był mi już wielokrotnie polecany a którego znam dotąd jedynie z Nigdziebądź i Gwiezdnego Pyłu. Dlatego postanowiłem sięgnąć po kolejną z jego książek i mój wybór padł na jego najsłynniejszą powieść, która zdobyła serca czytelników na całym świecie, czyli po Amerykańskich Bogów. Jest to historia Cienia, który po 3 latach więzienia wychodzi na wolność. Im bliżej jednak jego zwolnienia, tym większy odczuwa niepokój i jak się później okaże uzasadniony. Bowiem dwa dni przed zakończeniem wyroku, jego żona Laura ginie w wypadku samochodowym w dziwnym okolicznościach i wszystko wskazuje na zdradę. Cień wraca do domu, aby pochować żonę a po drodze spotyka Pana Wednesday'a, twierdzącego że jest uchodźcą wojennym, byłym bogiem i królem Ameryki. Wyruszają razem w pełną przygód podróż przez Stany Zjednoczone w trakcie której spotkają wielu zapomnianych bogów, jak i tych całkiem nowych a w powietrzu coraz bardziej zaczyna być czuć narastające napięcie...

Z każdą kolejną książką Neila Gaimana coraz lepiej zaczynam rozumieć w czym tkwi urok jego historii. Odnoszę wrażenie, że jest to zasługa między innymi niezwykle interesujących i niejednoznacznych pomysłów. W Amerykańskich Bogach Gaiman pokazuje, jak ludzie przybywający do Ameryki przywozili ze sobą swoje wierzenia, swoje bóstwa a potem o nich zapominali, lecz one tam pozostały pozostawione same sobie. W trakcie kolonizacji, oraz rozwoju techniki w Ameryce narodziły się także nowe bóstwa związane z elektrycznością, mediami, samochodami, przemysłem stalowym i wieloma innymi. Przez to powieść ma zdecydowanie wydźwięk przemijania oraz jest gorzką refleksja o odchodzeniu w niepamięć dawnych wierzeń i zastępowaniu ich nowymi. Ponadto w późniejszej części książki, Gaiman zwraca uwagę na odwieczny konflikt starego z nowym, co przedstawił na przykładzie rosnącej nienawiści pomiędzy dawnymi bogami i tymi współczesnymi. Bardzo łatwo odnieść to do naszego codziennego życia, ponieważ tak wiele mówi się o przepaści pokoleniowej, o różnicach pomiędzy dziećmi a ich rodzicami, które powodują konflikty i kłótnie... Bynajmniej, nie są to jedyne tematy jakie porusza autor, ale chyba te najważniejsze. Co warto jeszcze dodać, to fakt, iż podczas wielu momentów w trakcie czytania książki, bywały chwile w czasie których musiałem zatrzymać się choć na chwilę i przemyśleć pewne kwestie. Takie połączenie świetnego pomysłu z rozważaniami o ważnych kwestiach powoduje, że książkę czyta się bardzo przyjemnie a jej lektura zapada w pamięci.

Amerykańscy Bogowie, to jak łatwo się domyślić również cała plejada bogów. Gaiman posiada bez wątpienia ogromną wiedzę na temat mitologii różnych kultur z całego świata i w trakcie książki świetnie ją wykorzystuje. Serwuje czytelnikowi ciekawostki o zarówno tych znanych i rozpoznawalnych bogach, jak i tych prawie zapomnianych. Czyni to w sposób niezwykle interesujący i ciekawy, że aż chce się sięgnąć do jakiejkolwiek mitologii i poznać więcej szczegółów na temat opisanych bóstw. Jednakże nie są oni głównym bohaterem, lecz Cień, którego bardzo szybko polubiłem i wzbudził ON moją ogromną sympatię. Natomiast Pan Wednesday to postać bardzo tajemnica, wręcz mroczna, której motywy ciężko rozszyfrować i poznać. To też powoduje, że o tym duecie czyta się bardzo miło a ich przygody stanowią świetną rozrywkę.

Amerykańscy Bogowie utwierdzili mnie w tym, że twórczość Gaimana powinien znać każdy fan fantasy. To niezwykłe uwspółcześnienie mitologii oraz bóstw, które nabierają zupełnie nowego znaczenia i wydźwięku. Lektura tej książki była wspaniałą przygodą, pełną fascynujących i nietuzinkowych postaci, dynamicznej akcji oraz inteligentnego humoru. Polecam!

[Adres usunięty]

"Amerykańscy bogowie", czyli kolejna, pięknie wydana książka Neila Gaimana, która bardzo mi się spodobała. Gaiman ma ciekawy styl i nieprzeciętną wyobraźnie, co przekłada się na ciekawe historie.

O tej książce słyszałam wiele dobrego, chyba nie spotkałam się z negatywną opinią na jej temat, co jeszcze bardziej zachęciło mnie do jej przeczytania. A, nie! Jednak spotkałam się z nielicznymi słowami krytyki, ale naprawdę nielicznymi. Więcej było zachwytów... Oczywiście nazwisko autora również zrobiło swoje, ale nie będę ukrywać, że to piękne wydanie podziałało na mnie jak błyskotka na srokę. Lubię piękne wydania, a wydawnictwo stanęło na wysokości zadania, bezapelacyjnie.

Przechodząc do samej treści. Sam początek mocno mnie zaintrygował i szybko wciągnęłam się w historię nietuzinkowych bogów i samego Cienia. I chociaż historia ta jest zawiła, lekko, ale pozytywnie zakręcona, to czytało się ją naprawdę dobrze i całkiem szybko, pomimo drobnego druku oraz sporej liczby stron.

"Amerykańscy bogowie" to oryginalna książka, która albo zawróci czytelnikowi w głowie, albo sprawi, że ten nie odnajdzie się w fabule. Spotkałam się ze stwierdzeniem, że "Amerykańscy bogowie" to przerost formy nad treścią, czy za bardzo przekombinowane i nie będę tego negować. Każdy ma swoje zdanie, chociaż ja nie do końca akurat z tym się zgadzam. Zależy chyba od tego, czego oczekuje się od lektury i czy zna się autora z jego wcześniejszych powieści. Gaiman nigdy nie pisał dzieł, które można by porównać z innymi. Każde ma to coś, każde jest oryginalne i pokuszę się nawet o stwierdzenie, że ponadczasowe.

Gaiman pokusił się o - że tak powiem - unowocześnienie mitycznych bóstw, bogów i innych duchów. Jesteście ciekawi jakie mitologie wykorzystał autor? Hm... Ciężko byłoby wymienić, chyba wszystkie ogólnie znane. Mitologia grecka, nordycka, słowiańska, egipska i inne. Gaiman ma obeznanie w temacie i błyskotliwie to wykorzystał w swojej książce, która omamiła mnie tymi mitologiami. Wszak uwielbiam mitologie! Cieszę się, że tak skrzętnie i ciekawie je wykorzystał, kupił mnie tym całkowicie. Żeby jednak nie było zbyt pięknie, to czepiam się troszeczkę niektórych opisów, które trochę mi mieszały w głowie i mogłabym się nawet pokusić o stwierdzenie, że nie musiałoby ich być, a fabuła nie straciłaby wiele.

Inteligentny humor, ciekawa akcja, świetnie wykreowani bohaterowie i interesujący świat, jaki przedstawił nam autor - to wszystko powinno Was przekonać, abyście sięgnęli po "Amerykańskich bogów". Niedawno na instagramie pewna dobra duszyczka oświeciła mnie, że na podstawie tejże książki ma powstać serial... Tak więc czekam z niecierpliwością!

sol-[Adres usunięty]