Niezdobyta twierdza. Akademia Crookhaven. Tom 4

Czwarty rok w Akademii Crookhaven przynosi nowe wyzwania oraz wyczuwalne poczucie przejścia na inny poziom, w którym szkolne ćwiczenia zaczynają niepokojąco przypominać prawdziwe życie. Gabriel i jego przyjaciele, dotąd funkcjonujący w bezpiecznym rytmie lekcji, zadań i przekomarzań, stają oko w oko z odpowiedzialnością, której nie sposób już traktować jak kolejnej szkolnej próby. Dziecięca beztroska musi ustąpić myśleniu o przyszłości. Tegoroczne Włamanie staje się prawdziwym testem. Misja w miejscu, które uchodzi za całkowicie niedostępne, uświadamia, że tym razem stawka jest najwyższa.

Świat poza Akademią okazuje się mroczniejszy, niż mogłoby się wydawać. Bezimienni, potężna grupa przestępcza Półświatka, rzucają cień na każdy krok bohaterów. Ich obecność sprawia, że nawet szkolne korytarze, dotąd kojarzone z bezpieczeństwem, zaczynają drżeć od podejrzeń i zagrożeń.

Gabriel i jego przyjaciele dojrzewają oraz ewoluują w sposób naturalny. Ich rozmowy, decyzje i wątpliwości jasno pokazują, że są na granicy dorosłości, która w świecie Crookhaven jest realną koniecznością. Każda umiejętność, którą zdobyli, nagle musi znaleźć zastosowanie, każda relacja zostać wystawiona na próbę.

Autor prowadzi historię konsekwentnie, bez nadmiaru wątków, dbając o to, by tempo ani na chwilę nie spadło. Włamanie, szkolne życie, narastające zagrożenie, wszystkie te elementy splatają się w opowieść pełną napięcia, emocji i nieustannego poczucia, że coś istotnego właśnie się rozgrywa.

„Akademia Crookhaven. Niezdobyta twierdza” to opowieść o dorastaniu, odwadze rodzącej się z lojalności i o tym, że dobro i zło czasem oddziela od siebie zaledwie cienka, drżąca linia. Autor tworzy własny świat, który wciąga dzięki charakterystycznemu rytmowi i bohaterom, z którymi trudno się rozstać. Emocjonujący finał jest jednym z tych, które na chwilę odbierają dech. Porusza, jednocześnie pozostawiając czytelnika z poczuciem, że historia zmierza w stronę wielkiego, nieuniknionego domknięcia.

Czwarty tom Akademii Crookhaven, czyli szkoły dla oszustów.

Ale nie byle jakich!

W tej szkole nie nauczysz się bycia złym, wręcz przeciwnie.

Głównie chodzi o przyjaźń, lojalność i rodzinę.

No u oczywiście przygodę.

Już od pierwszego tomu polubiłam się z bohaterami, zostałam wciągnięta do świata akademii i mimo, że nie ma tu magii to ja się właśnie czuję magicznie podczas czytania przygód Gabriela i spółki.

Nie wiem jak, ale ten tom błyskawicznie minął, tak się świetnie czytało, aż nagle się skończyły strony.

Z jednej strony nie mogę doczekać się kolejnego tomu ale z drugiej mam świadomość, że będzie już ostatnią częścią przygody.

Rodzice Gabriela stanowią coraz większe zagrożenie, chłopak pragnie się skupić na ochronie swoich bliskich, zarówno babci jak i przyjaciół a jednocześnie wątpi w swoje zdrowie psychiczne.

Czy jednak naprawdę to co widzi, mu się przewidziało czy po prostu ktoś chce, żeby tak myślał?

Wydaje mi się, że w końcu do Gabriela i Penelope zaczyna docierać, że darzą się uczuciem nieco większym niż przyjaźń, mam nadzieję, że w ostatnim tomie moje potwierdzenia się okażą prawdą.

Fascynująca była przemiana Ade i Ede, bliźniaki wzięły się za siebie i ciężko pracowali na sukces.

Poznajemy także nowe postaci, niekoniecznie okażą się tymi, za których je mieliśmy.

Był pewien moment, kiedy do moich oczu chciały napłynąć łzy, na szczęście zatrzymały się gdzieś po drodze i autor zaserwował nam plot twist - ku mojej uldze, bo już nie wiem czy bym się pozbierała po czymś takim.

Szkoła dla oszustów stawia nowe wyzwania przed uczniami a tegoroczne Włamanie zdaje się być najtrudniejsze w historii dziejów Crookhaven, niezdobyta twierdza, która położona jest na wyspie i występują wokół niej nieprzewidywalne zjawiska pogodowe.

Oczywiście nasza ekipa zrobi wszystko co w jej mocy, by wygrać - tylko czy to wystarczy i tym razem?

W tym tomie mamy duży nacisk na wartości rodzinne, Vilette uczy się co to szczęśliwe życie u boku brata, Amira nadrabia stracone lata ze swoim a Gabriel poznaje rodzinę braci Okoro i dostaje niespodziewany prezent od Leona, który przeszedł na ciemną stronę mocy.

Seria dla dzieci i rodziców!

*współpraca reklamowa*

Pierwszy raz spotkałam się z tą serią, pomimo tego, że to już jej czwarty tom. Stąd też miałam spore obawy, że nieznajomość poprzednich tomów sprawi, że nie dam rady w pełni cieszyć się lekturą. To wrażenie po części się spełniło, bo nie miałam wielu informacji, a niektóre aspekty były mi obce, jednak dałam radę odnaleźć się w fabule i dobrze się przy tym bawić.

W Crookhaven rozpoczyna się kolejny rok nauki, jednak coś jest z nim nie tak. Czwarty rok nauki Gabriela ma być najbardziej wymagającym. Starsi przestępcy muszą sprostać nowym zadaniom, powoli planować przyszłość po ukończeniu akademii, ale też uporać się z najważniejszym zadaniem, czyli Włamaniem do Niezdobytej Twierdzy. Ekipa musi wykorzystać wszystkie swoje umiejętności i całą wiedzę, a jednocześnie mieć się na baczności bo niebezpieczeństwo czai się za rogiem.

Jestem pod ogromnym wrażeniem samego pomysłu na ten cykl, akademia dla młodych przestępców, gdzie uczą się tego co im najbardziej potrzebne na przestępczej ścieżce, jednocześnie dbając o ich emocje i uczucia, by ci nie zagubili się w złym i podłym świecie. Jak wspominałam na początku nie znałam wcześniej tej serii, więc wiele elementów pojawiających się w fabule było dla mnie nie do końca zrozumiałych, choć jakiś zarys pojawił się w mojej głowie.

Książka to połączenie młodzieżówki i przygodówki, wraz z uczniami Akademii Croockhaven uczymy się niecnych działań, radzenia sobie w terenie, śledzimy też postępy paczki przyjaciół przy corocznym Włamaniu. Choć bardzo lubię młodzieżówki i uważam, że książka jest naprawdę świetna dla nastolatków, to ja chyba akurat na tę książkę byłam jednak za stara. Jak dla mnie było to wszytko nieco za proste, za szybkie i niedopracowane.

Książka mimo wszytko bardzo fajna i ciekawa, zdecydowanie oryginalna i nietypowa, szkoda że nie ma w niej obrazków, dlatego też uważam ją za bardziej młodzieżową niż dziecięcą, a poruszone w niej tematy też bardziej nadają się dla starszych dzieci.

Książka jak i przypuszczam cała seria są warte uwagi. Polecam

*olilovesbooks2*

[współpraca reklamowa mustread]

Niezdobyta twierdza. Akademia Crookhaven #4 nie ukrywam, że z niecierpliwością wypatrywałam nowego tomu bo zżyłam się z bohaterami i ciekawość tego co jeszcze się wydarzy była dość duża. Ten tom również nie zawodzi, jest mrocznie i wzruszająco, zacieśniają się więzi przyjacielskie a plot twist na końcu zaskakuje. Jedna z niewielu serii które będę polecać nie tylko młodszym, ale i starszym.

Co znajdziecie w środku;

➺ narrację trzecioosobową z perspektywy różnych bohaterów pierwszoplanowych ale głównie Gabriela;

⚯ historia skupia się też na innych osobach z grupy przyjaciół i pokazuje, że ciężka pracą i pomocą najbliższych można osiągnąć wszystko;

➺ trudne relacje między rodzeństwem i brak komunikacji;

⚯ odrobinę mroczniejszy klimat szczególnie przy interakcjach z rodzicami Gabriela;

➺ nowe zajęcia, nowe zadanie i nowe osoby;

⚯ zaskakujący finał.

"Nie każda lekcja jest warta udzielenia i nie wszystkich umiejętności należy się uczyć".

Ten tom również mnie zaskoczył od strony ciekawostek związanych z naturą, a odkrywanie tego wraz z bohaterami jest trochę jak powiew świeżości. W tym tomie największy nacisk położony jest na zacieśnianie więzi w grupie. Uczenie się tego jak prosić o pomoc oraz, że tłumienie emocji oraz zwykłe wygadanie się bardzo wiele daje. A pomoc dorosłych może być czasem nie opisana. Kłamstwo w dobrej sprawie i wierzę jest też coraz trudniejsze i sprawia, że główny bohater czuję ciężar sumienia.

Autor w sposób przystępny i delikatny pokazuje, jak kruche i czasem bezlitosne są relacje rodzinne. W tym tomie rodzice Gabriela posunęli się o krok dalej, a powiedzenie po trupach do celu nabiera tu dość ciekawego znaczenia. Chociaż jest to ważna część fabuły, to w 4 części trochę więcej czasu dostają bracia Crim. Poznajemy ich rodzinę i zaglądamy poniekąd do ich przeszłości. Tak samo jest z rodzeństwem, które stara się budować od nowa swoją dość dziwną relację.

Niezdobyta twierdza to kolejny świetny tom i aż się łezka w oku kręci że do zakończenia pozostał tylko 1. Bawiłam się świetnie przy nowej zagadce, autor kolejny raz mnie zaciekawił nie tylko rozwojem fabuły ale i plot twistem na końcu książki, który sprawił że ciężko było się nie wzruszyć.