Adeptka. Czarny Mag. Tom 2

Dopiero od niedawna przekonałam się tak w 80% do fantastyki. Wcześniej książki tego gatunku były dla mnie ogromną mantrą.

Dzięki zachwytom znajomej sięgnęłam po serię Czarnego Maga, by zobaczyć o co tak naprawdę cały ten szum i .... zakochałam się w pierwszej części. Mogłabym rzec, że Ryiah momentami przypomina mnie. Może też dlatego tak bardzo spodobała mi się ta seria?

Drugi tom przedstawia rok próbny w Akademii Magii.. I ta część tylko udowodniła mi, że pałam jeszcze większą miłością do tej serii jak i do samej Ryiah i Darrena. No umówmy się... jak można ich nie pokochać?

Ponownie wpadłam w tę powieść na kilka ładnych godzin i już zacieram rączki na trzeci tom, który grzecznie czeka na mojej półce *-*

Dla mnie jedna z lepszych serii!

"Pierwszy rok" uznałam za naprawdę dobrą książkę, która absolutnie mnie wciągnęła i oczarowała, idealnie wpasowując się w mój gust czytelniczy (jeśli jeszcze nie czytaliście, to koniecznie musicie to zrobić!) I naprawdę nie mogłam doczekać się przeczytania drugiej części tej serii. Byłam też bardzo ciekawa, czy w "Adeptce" poziom pierwszej części będzie utrzymany.

I muszę przyznać, że poziom jest nawet wyższy. Książka wciąga tak bardzo, że połyka się ją na jeden raz. Naprawdę, nie byłam w stanie się od niej oderwać przez te kilka świetnych godzin, które z nią spędziłam.

Dla mnie bardzo ważna jest akcja - im więcej się dzieje, tym lepiej. I o ile w pierwszej części zdarzały się powolniejsze momenty, tak w "Adeptce" nie ma miejsca, żeby się zatrzymać, cały czas dzieje się coś pochłaniającego. I co najważniejsze, żadne z tych wydarzeń nie jest absurdalne, nie sprawia wepchniętego na siłę.

Kolejna kwestia to bohaterowie, których nie da się nie lubić. Już za nimi tęsknię, czekając, aż będę mogła przeczytać trzecią część. Jednak właśnie jeśli chodzi o postacie, to mam jedno małe "ale", które jednak nie wpływa na mój odbiór całości. Czytając pierwszą część, miałam wrażenie, że zachowują się oni na znacznie starszych, niż było to podane. Natomiast tutaj, mimo że akcja toczy się na przestrzeni czterech lat, nie zauważyłam większej zmiany w ich zachowaniach czy charakterach. Nie wiem, czy to właśnie dlatego, że od początku zachowywali się bardziej niż mniej dorośle, a może to po prostu przez to, że tak szybko przeczytałam tę książkę, i po prostu nie zauważyłam ich zmian.

Uwielbiam też, jak pełna humoru jest ta książka, dzięki czemu chyba jest tak lekka w odbiorze, czemu znacząco pomaga także świetny, bardzo przyjemny styl. To jest naprawdę dobrze napisana pozycja.

No i jeszcze ta końcówka! To jest takie cudo! Po prostu coś świetnego, bardzo satysfakcjinującego, co pozostawia czytelnika zadowolonego, jednak pragnącego czym prędzej czytać dalej. Chyba mogę powiedzieć, że naprawdę zaczynam uwielbiać tę serię!!!

Ta książka jest czymś więcej, niż mogłam mieć nadzieję, z całą wspaniałością z pierwszej książki, nie ma wątpliwości, że zasługuje ona na wszystkie gwiazdy na niebie za ocenę. .

Druga odsłona serii Czarny mag, towarzyszymy Ry w jej nauce, aby zostać magiem bojowym. Fizycznymi i emocjonalnymi próbami, które musi przetrwać, oraz metamorfozą od nisko urodzonej dziewczyny, która została zastraszana w potężną, silną kobietę, która pomimo trudów udowodniła każdemu swoją wartość. Oczywiście był pewien książę, który sprawił, że jej życie było istnym rollercoasterem, i kędzierzawy, miły chłopiec, który będzie miał pod górkę, bo spójrzmy prawdzie w oczy, mroczni i zakazani książęta są zawsze bardziej ponętne 😉 To jest Darren, duh!

.

Dodatkowo wojna wisi w powietrzu, jej przedsmak możemy poczuć w tomie drugim. Musimy się pożegnać z kilkoma bohaterami i to dosłownie bohaterami.

.

Podsumowując, Adeptka jest jedną z tych książek, które chcesz przeczytać na jednym posiedzeniu, ale jednocześnie chcesz zrobić to jak najdłużej. Wybrałam pierwszą opcję i kochałam każdą sekundę książki. Jedynym problemem jest to, że muszę teraz poczekać na kontynuację

Całkiem niedawno czytałam pierwszy tom serii i bardzo mi się podobał (opinia tutaj). Dawka dobrze zapowiadającej się historii ze światem fantastyki w tle. Czy kontynuacja okazała się równie dobra?

'Adeptko, nie bez przyczyny nie uczy się magii na pierwszym roku. Tracisz kontrolę nad siłą, nad którą nie będziesz miała kontroli przez wiele lat.'

Ryiah jest już Adeptką Akademii Magii. Uczy się jako pełnoprawny uczeń, nie musi już walczyć o swoje miejsce w szeregu. W końcu pobiera lekcje we frakcji bojowej, jednak edukacja nie jest tak kolorowa, jak jej się wydawało. Nauczyciel nie potrafi jej pochwalić, co więcej, można powiedzieć, że się na niej uwziął. Ryiah nie potrafi także odłożyć na bok swoich uczuć do księcia Darrena. Robi jednak wszystko, aby wykorzystać czas nauki jak najlepiej. Czy jej się to uda? Czy ujarzmi swoją magiczną moc i będzie potrafiła w pełni z niej korzystać?

Kontynuacja pierwszej części obejmuje cztery lata nauki Ryiah w Akademii Magii. Każdy rok jest pełen przygód i wydarzeń, które kształtują dziewczynę na przyszłego maga. Główna bohaterka stawia czoła przeciwnościom i udowadnia, że jej wytrwałość w dążeniu do celu nie była jednorazowa.

Historia po raz kolejny opowiedziana jest z perspektywy Ryiah. Druga część mnie nie zawiodła, była równie dobra, co pierwsza. Świetnym zabiegiem było umieszczenie czterech lat nauki w jednym tomie, bo dzięki temu cała historia nie została rozciągnięta na kolejne tomy, w których opowieść mogłaby być miejscami naciągana. Otrzymałam wszystko, na co liczyłam.

'Pokręciłam głową i odeszłam. Byłam królową popełniania błędów i wyglądało na to, że zachowam swoją koronę jeszcze przez bardzo długi czas.'

Jeśli jeszcze zastanawiacie się nad sięgnięciem po tę serię to szczerze polecam. Z pewnością przypadnie do gustu fanom gatunku. Dwa tomy to nie jest przepaść, której nie można przeskoczyć, zatem zachęcam do nadrobienia zaległości, bo warto!

'Chcesz spróbować dojść do szczęśliwego zakończenia czy wolisz ganiać za nieszczęściem? Pytanie to nieustannie rozbrzmiewało z tyłu mojej głowy.'

W pierwszej części "Czarnego Maga" byłam zakochana. Z niecierpliwością czekałam na to aż @wydawnictwo_uroboros wyda Adeptkę a ja będę mogła ją przeczytać. Co prawda troche sie ociągałam z czytaniem jej, ale jak już zasiadłam to... Połknęłam ją prawie w całości od razu. Teraz sie za to nasuwa pytanie, co sądzę o drugiej części, no i teraz Wam odpowiem.

.

Jestem totalnie zakochana w tej historii, druga część tak mocno mnie pochłonęła, że moment a ja już kończyłam książkę pragnąc więcej i więcej niczym osoba na narkotykowym głodzie. "Adeptka" wchodziła mi jak masło, Autorka świetnie wykreowała fabułę, jeszcze lepiej cały świat w którym sie znajduje akcja powieści. Tutaj magie czuć od samego początku, jednocześnie nie straszą tutaj przydługie opisy otoczenia jak w większości książek fantastycznych. Właśnie dlatego uwielbiam Autorkę. Za to, że umie wszystko świetnie wykreować nie używając masy słów. Ta książka jeśli chodzi o losy głównych bohaterów dała totalnie w palnik. Cały czas byłam zaciekawiona tym co dalej Autorka wymyśliła. Jednocześnie wszystko ci opisała było naturalne i niewymuszone, więc gurl ta historia moim zdaniem jest idealna. Jedyne czego chciałabym tutaj więcej to więcej opowieści z każdego roku przeżytego przez Ryiah.

.

Jeśli chodzi o bohaterów, to dostarczyli mi niezłego ciśnienia. Często miałam ochote walnąć Darrena za swoje zachowanie, ale koniec końców... Bardzo polubiłam tę postać, chociaż czasem doprowadzała mnie do szewskiej pasji. Ryiah za to widać, że w drugiej części bardziej wydoroślała i przez to ja jeszcze bardziej ją polubiłam.

.

Bardzo serdecznie Wam polecam! Chcę jak najszybciej 3 część!

Drugi tom serii "Czarny mag" jeszcze lepszy niż "Pierwszy rok". "Adeptka" jest jeszcze bardziej nieprzewidywalna, ciekawsza i trudno się od niej oderwać. W tym roku jeszcze trzeci tom - polecam każdemu kto lubi lekką książkę :)

Pierwszy tom serii Czarny Mag mnie nie zachwycił, zdołał jednak wzbudzić moją ciekawość na tyle, by sięgnąć również po kolejną część. Liczyłam na więcej akcji i na to, że będę mogła lepiej poznać także bohaterów drugoplanowych. Jak potoczyły się dalsze losy Ryiah i jej przyjaciół? Czy zdoła ukończyć praktyki i zyskać upragniony status maga? Jak rozwinie się jej relacja z aroganckim, zarozumiałym nienastępcą?

Ryiah, Alex i ich przyjaciele rozpoczynają drugi rok nauki w Akademii. Początki były dla nich naprawdę trudne, ale - poza lepszymi komnatami i smaczniejszym jedzeniem - nie mogą liczyć na łagodniejsze traktowanie. Wreszcie nadchodzi czas praktyk, które odbywają się w różnych częściach Jeraru. We frakcji naszej bohaterki nadzoruje je Byron. Nie dość, że znany z wyjątkowej niechęci do kobiet, to właśnie Ry staje się obiektem szczególnej nienawiści z jego strony. Jednak nie tylko ON dręczy dziewczynę przy każdej możliwej okazji. Wredny książę i złośliwa Priscilla również zdają się czerpać olbrzymią przyjemność z uprzykrzania jej życia.

Akcja "Pierwszego roku" obejmowała jeden rok nauki i tutaj spodziewałam się tego samego. Dlatego początkowo nie mogłam się odnaleźć w sytuacji, gdy autorka podeszła do sprawy zupełnie inaczej. Czułam się, jakbym czytała nie kolejną książkę serii, lecz tylko jakieś wybrane jej fragmenty. A wszystko przez to, że w jednym tomie upchnięto wydarzenia z czterech lat (tak, czterech!). A ostatniemu, najważniejszemu z nich poświęcono zaledwie 18% tekstu (w egzemplarzu recenzenckim 80 stron). Ten zabieg zdecydowanie nie przypadł mi do gustu. Odniosłam wrażenie, jakby autorce zabrakło pomysłów, by wypełnić te wszystkie lata jakimiś ciekawymi wydarzeniami. Tymczasem skupiła się na pozorowanej bitwie i balu przesilenia, które powtarzały się każdego roku, a także na wątku miłosnym. Z jednej strony cieszę się, że tym razem obeszło się bez przynudzania opisywaniem wszystkich zajęć, z drugiej jednak zastanawia mnie, po co tak to wszystko rozciągać w czasie, skoro zamiast tych pięciu lat, równie dobrze można było zrobić dwa, a fabuła wcale by na tym nie ucierpiała.

Ryiah, choć tak odważna i gotowa na największe poświęcenie dla osób bliskich jej sercu, z czasem zaczęła mnie irytować. Czytanie o tym, jak chciałaby być we wszystkim najlepsza, działało mi na nerwy. Rozumiem ambicję, ale w nadmiarze raczej odpycha niż budzi podziw. Nie podobało mi się także to, jak rozwijała się jej relacja z księciem. Na zmianę albo była na niego wściekła, albo zachowywała się jak chora z miłości masochistka. On z kolei sprawiał wrażenie chorego na schizofrenię - raz niby mu na niej zależy, przyjaźnią się, a za chwilę traktuje ją jak śmiecia. No i jak długo można ciągnąć coś takiego? Rok, dwa? Zdaniem autorki, niestety, jeszcze dłużej.

Pomimo wspomnianych wyżej zastrzeżeń ta część serii bardzo mocno mnie wciągnęła. Nawet nie zauważyłam, kiedy przestałam zwracać uwagę na to, o którym roku nauki mowa. Akurat te zdarzenia, na jakich autorka skupiła uwagę, zostały przez nią przedstawione niezwykle ciekawie (poza tą nieszczęsną operą mydlaną, ciągnącą się bez końca). Sceny walki i pozorowane bitwy zrobiły na mnie niezaprzeczalnie najlepsze wrażenie. Śledziłam je z zapartym tchem, chcąc dowiedzieć się, jak się potoczą i kto odniesie ostateczne zwycięstwo. Te fragmenty zostały dopracowane w najmniejszych szczegółach, a napięcie rosło z każdą chwilą. Czytałam je z prawdziwą przyjemnością. Ta część powieści spełniła moje oczekiwania w stu procentach. Zakończenie zupełnie zbiło mnie z tropu, a to też niemała zaleta. Bardzo lubię, gdy fabuła mnie zaskakuje i akurat pod tym względem się nie zawiodłam.

Ucieszyło mnie również powtórne spotkanie z Ellą i Aleksem, a także poznanie najmłodszego brata Ry, Derricka. Wciąż żałuję, że autorka poświęciła im tak niewiele uwagi. Nawet wątek Iana wydał mi się mocno okrojony. Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że ta postać jeszcze kiedyś powróci i tym razem odegra nieco większą rolę w tej historii. Poza tym liczę na dużo więcej Mariusa w następnych tomach, gdyż zapowiada się na naprawdę ciekawego bohatera. Z każdym kolejnym spotkaniem intryguje mnie coraz bardziej i trzymam kciuki za to, by Rachel E. Carter udało się wykorzystać w pełni jego potencjał.

Chociaż pomysł streszczenia całych czterech lat akcji i upchnięcia ich w jednym tomie początkowo mnie zbulwersował, z czasem skupiłam się na opisywanych przez autorkę wydarzeniach tak bardzo, że niemal przestałam zwracać na to uwagę. Nadal mam nadzieję, że w kolejnych tomach przeczytam więcej o pozostałych bohaterach, nie tylko o Ry i Darrenie. Liczę ponadto na wiele spektakularnych walk, bo to akurat ogromnie mi się w "Adeptce" podobało. Ta historia wciągała mnie coraz bardziej i bardziej. Broniłam się dzielnie, szczególnie na początku, ale tej emocjonującej akcji chyba po prostu nie sposób się oprzeć. Mimo pewnych zastrzeżeń, i tak polecam, zwłaszcza jeśli lubicie magiczne pojedynki.

[Adres usunięty]

Czekałam na adeptkę odkąd przeczytałam pierwszą część. Ryiah jest cudowną główną bohaterką, przypomina mi trochę mnie w jej wieku, ok, ja nie chodziłam do Akademii Magicznej. Dziewczyna jest uparta, waleczna, ale co najfajniejsze, przeżywa pierwsze zachwyty i miłości. Tak napisałam to.! Wątek miłosny nie zabił mnie na tyle bym musiała go pomijać. 🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅 Ryiah została adeptką i rozpoczyna naukę w Akademii. Dopiero teraz jest czas na ciężką prace, mordercze treningi i sprawdziany. Jakby tego było mało, królestwu grozi wojna. Na dokładkę Ryiah, przeżywa swoje miłosne wzloty i upadki, musi wybrać pomiędzy dwoma zakochanymi w niej chłopcami... tylko czy aby napewno? 🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅

Całość się pochłania nie czyta! Naprawdę, autorka weszła na wyższy poziom, względem części pierwszej. Bardzo podoba mi się, że Carter nie ciągnie z własnej franczyzy ile się da, i nie napisała kolejno jednej książki, na jeden rok nauki w akademii. „Adeptka” to wszystkie pięć lat w jednym tomie, co jest świetne! Przyczepić mogę się do wątku Priscilli (nemezis), który mógł być świetnie rozwinięty, i myślę, że może z czasem tak będzie. Końcówka jest świetna, bez dwóch zdań! Książkę będę polecała, bo naprawdę świetnie się bawiłam i myślę, że inni też będą. Biorę sobie za punkt honoru, polecać ją każdemu. Czekam na następne tomy, zastanawiam się czy po angielsku nie kupić, tak jestem ciekawa co przygotowała dla nas autorka. Ta historia totalnie do mnie przemawia a najbardziej to, że trafiłam na nienachalny wątek miłosny, który mnie nie załamuje. Możliwe, że to właśnie to jaką fajną bohaterką jest Ryiah sprawiło, że tak pokochałam ten świat i historie. Polecam wam tą serię, to kawał naprawdę fajnej młodzieżówki

Ryiah spełniła swoje marzenia. Po roku ciężkiej pracy dostała się do Akademii Magii. Dziewczyna wraz z bratem Alexem musi zmierzyć się z wymagającymi nauczycielami i uprzedzeniami względem nisko urodzonych. W całym ferworze walki i ciężkiej rywalizacji pojawia się zagrożenie, które może zaważyć na losach całego królestwa. Czy bohaterowie odnajdą się w nowej rzeczywistości? Wojna! Miłość! I Zdrada! Wiele emocji i wrażeń, które zaskoczą Was wielokrotnie.

Dużo sprzecznych opinii można znaleźć o tej serii, ale ja przeczytałam pierwszy tom i choć nie powalił mnie na kolana, to był bardzo lekką i przyjemną lekturą. A to właśnie jest dla mnie najważniejsze. „Pierwszy rok” to wprowadzenie do nowego świata, w którym magie mają tylko nieliczni, a i ci szczęśliwcy muszą ostro trenować, by ową magie rozwinąć. Ryiah nie zapowiadała się obiecująco, a jednak dostała promocję do Akademii i to dzięki determinacji oraz ambicji. Bez znajomości pierwszego tomu, trudno będzie się odnaleźć w tym. Początek serii może być nieco irytujący, bo piętnastoletni bohaterowie postępują lekkomyślnie, a główna bohaterka jest naiwna. Ten tom jest znacznie lepiej napisany i bardzo różni się od pierwszej części.

Ryiah opowiada o swoich czteroletnich praktykach. Akcja jest zawrotna! Bardzo dużo pozorowanych walk, podczas których adepci starają się wykazać. Częsta zmiana miejsca wydarzeń i bardzo duże przeskoki czasowe, lecz wszystko jest spójne i dzięki temu możemy śledzić najlepsze momenty. Pojawia się też polityka, która bardzo dużo podniosła wartość tej serii, ponieważ zaczęło się robić niebezpieczni i napięcie wzrasta.

Bohaterowie również przeszli niemałą zmianę, bo w końcu czas mija i nie są już nieśmiałymi piętnastolatkami, a młodymi ludźmi, przed którymi świat stoi otworem! Zmężnieli, dojrzeli i stali się świadomi swoich możliwości. Ryiah nadal jest wyszczekana i ja to lubię, jednak ma też swoje gorsze momenty, a wszystko to ma związek z wątkiem miłosnym, bo ten temat jest dla mnie bardzo zagmatwany i czasami denerwujący. Darrena nigdy nie zrozumiem i chyba nie obdarzę go sympatią, bo jest okrutny i postępuję dziwnie. Może w kolejnym tomie mnie zaskoczy, ale musiałby się mocno postarać, bym chociaż zaczęła go tolerować. Ian natomiast jest bohaterem o wielkim potencjale, dla którego straciłam głowę i szkoda, że w całym tym szaleństwie i walkach gdzieś przepadł, bo jego poczucie humoru i optymizm mnie urzekły. Wątek Alexa jest miłym dodatkiem!

„Adeptka” to nie tylko świetna kontynuacja, ale i dobrze napisana powieść! Jest ciekawie i zaskakująco. Akcja jest dynamiczna i nieprzewidywalna. Walki, nawet te pozorowane, są niebezpieczne i bardzo magiczne. Nowi bohaterowie dają się lubić, a niebezpieczeństwo wiszące nad całym królestwem idealnie dopełnia tę historię. Książka znacznie lepsza od pierwszej części i aż zacieram ręce na myśl o kolejnym tomie, choć mam nadzieję, że wątek miłosny zejdzie na dalszy plan. Polecam! 7/10

„Zazdrość to kolor, w którym żadna kobieta nie wygląda dobrze.”

Najbardziej wyczekiwana przeze mnie książka. Czekałam na nią z wielką niecierpliwością. Już teraz wiem, że się nie zawiodłam. Oczywiście wydawnictwo znów stanęło na wysokości zadania i stworzyło hipnotyzującą okładkę, która wręcz krzyczy: „bierz mnie”. Oczywistym jest, że się nie zastanawiałam!

Jest kilka ważnych i znaczących różnic między pierwszym a drugim tonem. Jak dobrze pamiętacie w pierwszym tomie opisany jest cały jeden rok, gdzie Ryiah, jej brat Alex i przyjaciele walczą o to by dostać się do piątki najlepszych z każdej frakcji. Mordercze treningi, mnóstwo nauki.

Drugi tom jest zupełnie inny. Ważną różnicą jest, że książka zawiera kolejne cztery lata w pigułce. Otóż adepci na drugim, trzecim, czwartym i piątym roku szkolą się w terenie. Prócz walk wręcz, uczą się strategii od dowódców wojsk, czy magii na komendę.

Więcej na: [Adres usunięty]