Adelka i trudne słowo na "e"

Mała, rudowłosa dziewczynka nazywana Adelką powraca do czytelników. Co tym przydarzyło się tej uroczej bohaterce?

Adelcia zachorowała, a ponieważ bardzo chciała wziąć udział w urodzinowych zabawach swojej przedszkolnej koleżanki, jest w nie najlepszym nastroju. Na domiar złego mama nie może poświęcić jej w pełni swojej uwagi i czasu, ponieważ musi pracować.

Dziewczynka nudzi się i marudzi, a cierpliwość mamy zostaje wystawiona na próbę. I właśnie wtedy Adelka poznaje trudne słowo na "e". Nie do końca rozumie, co ono oznacza. Dopiero, gdy to mamę dopada choroba, a role się odwracają i to Adelka musi się teraz nią zaopiekować, dziewczynka zaczyna rozumieć, co mama miała na myśli, mówiąc o lekcji empatii.

Książka pt. "Adelka i trudne słowo na e", którą napisała @[Adres usunięty]lska to pełna ciepła historia o tym, że czasami nie łatwo być dzieckiem, a rola dorosłego również do prostych nie należy.

Bardzo podoba mi się to, że trudny temat empatii autorka wplotła w sytuację, która miała już miejsce w niejednym domu, bądź która w wielu domach właśnie się dzieje. Chore dziecko i obowiązki służbowe to trudne połączenie. Empatia jest w tej sytuacji złotym środkiem. Warto czasem postawić się w sytuacji tej drugiej strony, by lepiej ją zrozumieć.

Polecam tę opowieść wszystkim przedszkolakom i dzieciom w wieku wczesnoszkolnym. Mam nadzieję, że spotkamy się niebawem z rudowłosą bohaterką w kolejnej książce.

"Bycie dzieckiem wcale nie jest takie proste."- nie sądzisz?🙂

Trzeba ogarniać wszechobecne emocje, komunikować się na wiele różnych sposobów, poznawać kolejne uczucia i dokonywać nie zawsze prostych wyborów.

Idealnym przykładem na potwierdzenie tej tezy jest fantastyczna bohaterka serii stworzonej przez Annę Bichalską- Adelka, dziś w dwóch pierwszych tytułach wydanych przez @wydawnictwobis.

"Adelka i kot wyjatkowy" to opowieść o wyobrażeniach i zderzeniu z rzeczywistością, inna niż to co zwykle znajdujemy w książkach. Adelka to bardzo rezolutna kilkulatka, niezwykle pamiętliwa, pewna własnych przekonań ale także pełna charyzmy.

Gdy zaczyna marzenia o idealnym małym, białym kociaku już wiadomo, że prędko się nie podda.🤔

Jak postąpią rodzice?

Wiadomo przecież, że zwierze to nie zabawka. Tym bardziej, że w domu już jest kocia rezydentka Lucynka.😬

Lekcja czułości i wrażliwości, przy jednoczesnym zmienianiu własnego zdania.🤍

"Adelka i trudne słowo na 'e' " to nic innego jak opowieść o empatii, która jest niezwykle ważna umiejętnością w życiu dziecka. Ba! Nie tylko dziecka ale także dorosłego.

Chora Adelka zostaje pod opieką swojej mamy i jedyne co zniknęło z jej długiej listy dziecięcych cech to aktywność. 🤭

Na szczęście mamą potrafi zaradzić wszelkim objawom, jednak kosztuje ja to sporo wysiłku, przy jednoczesnym spełnianiu własnych obowiązków.

A co, jeśli Mama również zachoruje?

To wspaniały wstęp do rozmowy z dzieckiem na temat tego co dla nas trudne. 😊

Seria to odpowiedź na potrzeby nas jako rodziców i nasze dzieci. W myśl bliskosciowego rodzicielstwa i wzajemnego szacunku.

Pojawiła się już część trzecia także wypatrujcie! Już niebawem ❤️

Adelka wraz ze swoimi przygodami wraca w najnowszej książce zatytułowanej „Adelka i trudno słowo na »e« ”. Jest to drugi tom serii o Adelce. Tym razem głównej bohaterce przychodzi zmierzyć się z chorobą i trudnym słowem, jakim jest „empatia”.

Wizja dzieciństwa, jak i świata dorosłych zależy od wieku, w jakim się znajdujemy. Od kiedy pamiętam, zawsze chciałam być duża, ponieważ dorośli mają lepiej. Nie muszą chodzić do szkoły, odrabiać zadań domowych i brać niedobrych lekarstw. Będąc dorosłą uważam, że jest zupełnie odwrotnie, to czas dzieciństwa jest o niebo lepszy. Weekendy wolne, wakacje przez dwa miesiące, a i chorowanie wydaje się lepsze, bo tylko można leżeć i oglądać TV, bądź czytać książki. Adelka wraz z mamą miała okazję poznać świat oczami dziecka, jak i dorosłego. Wszystko z winy choroby, która zagościła w jej rodzinie. Najpierw przeziębienie dopada Adelkę. Dziewczynka nie rozumiejąc, że mama może mieć jakieś obowiązki, jest bardzo absorbująca. Nie pozwala mamie w wykonywaniu obowiązków, jakie na niej spoczywając. Sytuacja się zmienia, kiedy to mamę dopada choroba, a Adelka chcą się nią zająć, zamienia się rolami i staje się dorosłą. Tutaj wkracza tytułowe słowo na „e”, czyli empatia. Zgodnie z teorią empatia to zrozumienie drugiej osoby, jednak według Adelki to uroczy przemiły niebieski stwór. Jaki dokładnie? O tym musicie się przekonać sami.

Kolejny raz zostałam mile zaskoczona zaprezentowana historia, a dzięki temu przyjemnie spędziłam czas z synkiem. Podczas lektury na mojej twarzy cały czas gościł uśmiech, ponieważ przedstawione w książce sytuacje znam dokładnie z własnego doświadczenia. Dzięki temu, że opowiada o prawdziwych sytuacjach, książka nabiera lepszego brzmienia, a jednocześnie szybciej dociera do czytelnika. Książka została wydana, podobnie jak tom pierwszy, w twardej oprawie, dzięki czemu posłuży dziecku na dług czas. Ilustracje przygotowała oczywiście Beata Zdęba i kolejny raz przeszła samą siebie. Wszystkie emocje zostały „wymalowane” na twarzy Adelki, dlatego też można z niej czytać jak z otwartej księgi.

Reasumując: Mając za sobą tom pierwszy przygód Adelki i jej wyjątkowego kota, nie mogłam przejść obojętnie obok najnowszej części. Cieszę się, że miałam okazję zaczytać się z synkiem i polecam ją każdemu, kto chciałby poznać bliżej różnicę między życiem dorosłych a dzieci i jednocześnie wyciągnąć z tego bardzo ważną lekcję. Książeczka przeznaczona jest dla dzieci wieku 4+.

Papierowy Bluszcz

„Adelka i trudno słowo na E” od @wydawnictwobis porusza trudny do wyjaśnienia, ale także nauczenia problem Empatii. Każdy z nas czy mały czy duży ma czasami taki dzień, że potrzebuje aby ktoś wykazał się odrobiną empatii. To jest bardzo trudne w obecnych czasach, w całym tym codziennym pędzie nie potrafimy się zatrzymać i spojrzeć na sytuację oczami drugiej osoby. Jednak jeśli się na tym skupimy, na pewno będzie lepiej za równo nam jak i tej drugiej osobie.

W książce na bardzo fajnym przykładzie marudzenia przy chorowaniu mama tłumaczy Adelce czym jest Empatia. Adelka jest chora, źle się czuje i ciągle marudzi. Mama jest cierpliwa, ale ma dużo na głowie, więc jej frustracja narasta. W końcu s rozmowie z córką padają słowa, że Adelka chciałaby być dorosła a mama dzieckiem. Postanawiają, że pewnego dnia zrobią eksperyment. Długo nie trzeba było czekać. Kiedy następnego dnia to mama źle się czuje, a Adelka opiekuje się mamą, ta próbuje jej pokazać o co chodzi z całą tą empatią. I po całym dniu kiedy to w trakcie jej ważnych zabaw mama co chwilę czegoś potrzebuje Adelka zaczyna rozumieć. Mal tego nawet postanawia narysować „Empatię”. Wiecie jak wyglada? Jest niebieska, ma wielkie uszy i oczy, miękkie futerko i ogon. A dlaczego ? Tego dowiecie się po przeczytaniu książki do czego serdecznie zachęcam.

Wydanie książki bardzo nam się podoba. Jest twarda oprawa, gruby matowy papier i śliczne ilustracje.

IG:co_my_dzis

Zamienilibyście się z Waszymi pociechami miejscami?

O ja czasem bardzo chętnie nie chciałabym mieć w głowie tych wszystch dorosłych problemów, i żeby moim jedynym zmartwieniem żeby było w czy będę się w coś bawić, czy może z nudów poleżę 🤣

Ale tak na serio zamiana miejscu czasem przydałaby się i namni dzieciom, żeby zobaczyć jak to jest być na czyimś miejscu, tak jak w książce:

Adelka i trudne słowo na "e"- Anny Bichalskiej, wydawca @wydawnictwobis

Przepiękna, kolorowa książeczka z historią niosącą cudowną lekcje dla najmłodszych czytelników. Autorka w piękny sposób, na podstawowie często spotykanego problemu ulubionego kubka i nie tylko pokazuje, jak ważna jest empatia i że potrzebna jest ona nie tylko dzieciom, ale i dorosłym.

Dzieci i rodzice mogą wyciągnąć ważna lekcje z tej historii. Dodatkowo książeczka ma piękną, twarda i wytrzymała okładkę, która świetnie się sprawdzi podczas czytania w łóżku. Długość książki sprawdzi się idealnie do przeczytania na dobranoc na raz lub w naszym wypadku na pół dla młodszego syna.

Adelka zostaje w domu. Niestety się rozchorowała. Ale co najdziwniejsze mama nie ma do końca tyle czasu ile chciała by dziewczynka i nie rozumie czemu ulubiony kubek zmienia się co kilka dni i jak to jest ważne. Mama tłumaczy Adelce, że dzięki empatii mogła by być bardziej wyrozumiała, bo rola dorosłego wcale nie jest taka łatwa. Adelka tego nie rozumie to przecież bycie dzieckiem jest mega trudne i wymagające. Kiedy mama następnego dnia się rozchorowuje, Adelka czuje się o wiele lepiej. Mama z córką ustalają, że ma trochę zamienią się rolami: mama odpocznie i pochoruje w spokoju, a dziewczynka będzie się nią opiekować.

Jeśli jestecie ciekawi jakie lekcje wyciągnęły oby dwie z tej sytuacji, zapraszam do czytania 🥰