Aced. Uwikłani. Driven. Tom 4

Seria Driven to cykl książek o jakże trudnych tytułach: Driven, Fueled, Crashed, Raced. Kto miał przyjemność czytać tą serię ten wie, że cała skomplikowana historia Rylee i Coltona kończy się dobrze. Przez trzy tomy poznajemy ich losy, wnikamy w ich poplątane charaktery, przeżywamy ich traumy i obserwujemy piękną miłość, która pokonuje naprawdę ciężkie demony. Jest to jedna z moich ulubionych obyczajowo-romansowych serii i serdecznie polecam ją każdej kobiecie. Tylko uwaga- można się zakochać w Coltonie (na zabój).

Chociaż K. Bromberg nigdy nie starała się, żeby w jej książkach było za słodko. To jednak trochę tej słodyczy było. W ostatnim tomie serii Driven, słodkości próżno szukać. Kiedy wydawałoby się, że Ry i Colton odnaleźli wreszcie spokój i po wielu latach oczekiwań mają zostać rodzicami to… świat robi wszystko, żeby zepsuć ich szczęście.

Aced opowiada losy głównych bohaterów, które wydarzyły się sześć lat później. Ponieważ kocham serię Driven to czekałam na tą książkę z niecierpliwością ale również z pewną obawą. Wiecie, że najgorsze co można zrobić to zepsuć sobie fantastyczną historię odgrzewanym kotletem lub na siłę dopisanym wątkiem. Istniała więc obawa, jak w przypadku wielu takich serii, że ostatni, dopisany tom, zburzy całość. A tu niespodzianka- ostatni tom, dopełnił całość i zachwycił. Rzadko zdarza nam się czytać historię miłosną, która opowiada o czasie gdy pierwsze emocje, namiętności i pożądanie już opadły. Kiedy prawdziwe życie wdziera się między dwoje najbliższych sobie ludzi i burzy wszystko, co do tej pory budowali. Wtedy następuje prawdziwa próba. Nasi bohaterowie przestają być tacy idealni. Najbardziej seksowny facet musi porzucić bycie boskim i stać się po prostu prawdziwym mężczyzną oraz opoką dla swojej kobiety. A wrażliwa i delikatna bohaterka ma prawo się załamać. I to się właśnie dzieje.

Ciąża, która jest spełnieniem marzeń ale jednocześnie źródłem wielu niepokojów sprawia, że Ry staje się łatwym celem dla wrogów. Prywatne nagranie Coltona, które wypływa do sieci, burzy jej cały dotychczasowy świat. W jednej sekundzie wątpi we wszystko co do tej pory budowali. Colton musi się mocno postarać, żeby zapewnić swojej rodzinie spokój. I chociaż większość recenzji, które czytałam skupia się właśnie na nagraniu i tym, że związek naszych bohaterów przechodzi prawdziwą burzę. To ja wolę się skupić na samej Ry i bardzo potrzebnym wątku depresji poporodowej! Autorka świetnie pokazało kruchość ludzkiej natury, która radzi sobie w sytuacjach stresowych tak jak potrafi. Kontrowersyjne nagranie, problemy z pracą, niepewność, brak prywatności, duży stres i silna, odważna Rylee traci panowanie nad własną psychiką. Depresja poporodowa albo w ogóle depresja może dopaść każdego. Ry pozornie ma wszystko- wspaniałego męża, boskiego, cudownego, bogatego, męskiego. Ma pieniądze, dom, kilka samochodów, gosposię. Ma kochającą rodzinę, fajnych przyjaciół, swoich podopiecznych z domu rodzinnego, którzy oddali by za nią życie. Wreszcie, po wielu latach prób, ma ukochane dziecko. IIiii… nic. Nie czuje nic. Wyłączyła się. Z każdym dniem oddala coraz bardziej. Ucieka od emocji, ucieka od uczuć. Z każdym dniem jest coraz ciemniej, trudniej, samotniej.

Czy Colton i Rylee wyprostują swoje sprawy? Czy Rylee uda się odnaleźć radość z bycia matką? Czy wrogowie zostaną pokonani a prywatna taśma zostanie zapomniana? Oczywiście dowiecie się czytając.

Fajnie jest przeczytać o parze z kilkuletnim stażem, której nadal nie brakuje namiętności i ognia ale jednocześnie prawdziwe życie weryfikuje ich uczucia. To już nie jest opowieść o tworzeniu związku, tylko o tym co naprawdę łączy dwoje ludzi. Dlatego też ten tom jest o wiele bardziej dojrzały, bohaterowie bardziej ukształtowani, ich charaktery bogatsze a kolejne epizody ciekawsze. Książka Aced przypomniała mi dlaczego tak bardzo kocham serię Driven. Emocje- autorka po prostu mistrzowsko na nich gra. Fabuła- wciągająca, pełna zwrotów akcji, ciekawa. Bohaterowie- ci pierwszoplanowi, Ry i Colton. I ci drugoplanowi, którzy byli tak ciekawi, że doczekali się swoich osobnych historii w książkach K. Bromberg. I tu dochodzimy do sedna- styl pisarski samej autorki nie pozwala przejść obok niej obojętnie. Dlatego Colton i Ry zapadają w pamięci na długo.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Właśnie w moje ręce wpadła książka „Aced. Uwikłani” ostatnia część o losach Rylee i Coltonie. Poprzednie części pokochałam od razu tak samo jak głównych bohaterów. Lecz w tej części nie wiem czy już będzie aż tak słodko jak w poprzednich. Sami się przekonajcie i serdecznie zapraszam do przeczytania recenzji.

Lata mijają a związek Rylee i Coltona został zapieczętowany w książce Crashed a historia Aced ma miejsce sześć lat po książce Driven. Wszystko w związku do tej pory układało się niesamowicie. Jak zawsze są wzloty i upadki, lecz nie wiem czy nasi bohaterowie po tym wszystkim, co się stanie ich związek będzie potrafił jeszcze się podnieść? Niesamowite nowiny i przeszłość, która miała nie wrócić powraca a to jest nie dobre dla stanu, w jakim znajduje się Ry. Co się wydarzy i jakie konsekwencje będą musieli ponieść?

"Poradzimy sobie z tym, Ry. Tak jak kiedyś. Zawsze damy sobie radę. To, co nas łączy – mówi pełnym emocji głosem i przerywa, żeby znaleźć właściwe słowa – jest piękne.

- To, co piękne, nigdy nie jest doskonałe – szepczę.

- Masz rację. Daleko nam do doskonałości. Jesteśmy doskonale niedoskonali."

Fabuła książki z samego początku wydawała się, że będzie opowiadać to, co wydarzyło się przez te sześć lat i bałam się, że może mnie to nudzić, ale nagle wielkie BUMMMM! Takie nowiny, że nie wiedziałam, co mam robić. Autorka kolejny raz wciągnęła mnie do świata, w którym coś się dzieje, miłości, seksu, przyjaźni a także intryg (a tego nam tu nie zabraknie możecie mi uwierzyć na słowo). K. Bromberg wciągnęła mnie do świata, w którym nie sposób się oprzeć, aby nie przeczytać kolejnej strony i czytać z zapartym tchem czekając, co przyniesie nam kolejny rozdział.

"Pamiętaj synu, że małżeństwo nie ocenia się po tym jak szaleńczo jesteście w sobie zakochani w dobrych chwilach, lecz jak bardzo jesteście sobie oddani w chwilach złych."

Autorka kolejny raz ciekawie opisała losy i uczucia towarzyszące każdej postaci. Widać, że każdemu bohaterowi z osobna poświęciła bardzo dużo czasu. Najbardziej jednak nie mogłam oderwać oczu, kiedy czytałam o postaci Coltona. Oczami wyobraźni widziałam seksownego, przystojnego, zabawnego Bad boya, który jest marzeniem nie jednej z nas. W tej części autorka ukazała nam mężczyznę, który pomimo przeciwności losu i ingerencji ludzi potrafi walczyć o ukochaną. Uwielbiam go za to.

"Jego słowa są jak ostatnie chluśnięcie benzyny na rozniecający się płomień. Prowokacyjne. Wybuchowe. Nie do odparcia."

W tej części zabrakło mi, Rylee w poprzednich książkach pokochałam ją za to, że miała zawsze coś ciekawego do powiedzenia a tu mi tego zabrakło. Rozumiem wszystko jej stan otoczenie, które ją osacza, ale nie jest tą samą Ry, co zawsze.

"Jestem obnażona przed światem, lecz uwięziona w domu."

Szkoda by było gdybym nie wspomniała słowem o ojcu Coltona i Beckett, które też pełnią swoją funkcję w tej książce a za każde ich dobre słowo po prostu brak mi słów, że tych dwoje mają swoich aniołów stróżów. Dowiadujemy się także, że chłopcy z Domu to już nie słodziki a nastolatki, którzy dużo rozumieją.

"Pięć trzy iks na papierze. 53X. SEX. O w mordę. Kiedy ja się tak zestarzałem, że nie znam tego szyfru, i kiedy oni się tak zestarzeli, że go znają?"

K. Bromberg przeniosła mnie do świata fantazji, z którego nie chcę wracać. Kolejna część przypadła mi do gustu, lecz smucę się, że to już ostatnia książka o losach Rylee i Coltona. Polecam tę powieść każdemu. Lektura tak mnie wciągnęła, że nie mogłam się od niej oderwać a towarzyszące jej emocje sprawiły, że paczka chusteczek na pewno wam się przyda przy czytaniu. To dzięki tej autorce czytamy tak fenomenalne książki i mam nadzieje, że będzie w przyszłości więcej pisać dla nas niesamowitych historii.

W zeszłym roku miałam przyjemność zaczytywać się w serii „Driven” autorstwa K. Bromberg. Pierwotnie trylogia opowiadająca losy Rylee i Coltona powiększyła się o kolejne części, w których autorka dopuściła do głosu postacie drugoplanowe i dopisała ich historie, równie wciągające i emocjonalne, jak historia dwójki bohaterów z trylogii. I choć Rylee i Colton przemykali gdzieś w tle historii ich przyjaciół i rodziny, trochę brakowało mi ponownego spotkania z nimi, nowej powieści skupiającej się przede wszystkim na nich i oto niedawno na polskim rynku pojawiło się „Aced. Uwikłani”, które ten brak uzupełniło.

Sześć lat po „i żyli długo i szczęśliwie” związek Rylee i Coltona wchodzi w nowy etap. Po wielu próbach Rylee wreszcie udaje się zajść w upragnioną ciążę. Choć oboje bardzo pragnęli dziecka, oczekiwanie potomka wiąże się dla każdego z nich z pewnymi obawami, które ściśle powiązane są z traumatycznymi przeżyciami każdego z nich. Wkrótce jednak obawy te będą ich najmniejszym problemem. Wokół pary wybucha głośny skandal. Ktoś udostępnił w internecie nagranie, które kładzie się cieniem na ich reputacji. Kto to zrobił i jaki miał w tym cel? Jak to wpłynie na związek Rylee i Coltona? Czy uda im się odzyskać dobre imię?

W „Crashed”, ostatnim tomie trylogii „Driven”, autorka dała czytelniczkom możliwość zerknięcia w przyszłość Rylee i Coltona dziesięć lat po ich ślubie. Pomyśleć by można, że ich życie w ciągu tej dekady usłane było różami i wypełnione nieustającym szczęściem. Jak się okazuje jednak, ich historia nie zawsze rysowała się w jasnych barwach, a zanim osiągnęli szczęście z epilogu „Crashed”, przetrwać musieli jeszcze porządną burzę. „Aced” uzupełnia ich opowieść, czyniąc ją mniej bajkową, ale za to bardziej realną, w końcu problemy nie kończą się wraz z zawarciem małżeństwa.

Myli się ten, kto zakłada, że „Aced” jest takie samo, jak pozostałe trzy tomy trylogii „Driven”. Ten tom jest o wiele dojrzalszy, podobnie jak znani nam bohaterowie. K. Bromberg koncertowo namieszała w życiu Rylee i Coltona. Ich związek wystawiony jest na poważną próbę – demony z przeszłości powróciły, domagając się konfrontacji, ich prywatność została wystawiona na widok publiczny, a to z kolei rodzi kolejne nieprzyjemne konsekwencje. Niejeden związek rozpadłby się zaledwie z powodu części takich kłopotów, ale nie ich. Po tylu wspólnych latach i przejściach ich relacja weszła na inny poziom. Jest silna dojrzałą miłością. Rylee i Colton są dla siebie wzajemnym oparciem i kiedy jedno zdaje się tonąć, to drugie robi wszystko, by do tego nie dopuścić. Bardzo podoba mi się to, jak obydwoje się zmienili. Czasem wręcz mnie to rozczulało.

„Aced” przypomniało mi, dlaczego tak bardzo pokochałam całą serię „Driven”. Po pierwsze: styl Kristy Bromberg, który nie pozwala oderwać się od lektury. Po drugie: wciągająca, ciekawa i pełna zwrotów akcji fabuła, która porywa od pierwszych stron. Po trzecie: emocje – za każdym razem autorka zabiera mnie w bardzo emocjonalną podróż, dając odczuć szeroki wachlarz uczuć. Po czwarte: bohaterowie. Obydwoje bardzo się zmienili, ale zmiany te tylko ich wzbogaciły. Rylee to nadal wrażliwa i silna kobieta walcząca o tych, których kocha, a Colton to w dalszym ciągu nieprzeciętny facet, który nie da skrzywdzić ukochanej. Po piąte: postacie drugoplanowe, które nadają historii barw – Haddie i Beckett – dwójka przyjaciół, na których Rylee i Colton mogą zawsze liczyć, ojciec Coltona, który wzrusza ogromem dobra i mądrości oraz chłopcy Rylee, którzy dzięki niej na nowo nauczyli się ufać i kochać. Po szóste: poruszane problemy. Bromberg nie boi się trudnych tematów i potrafi je przedstawić tak, że nie ma się wrażenia przerysowania czy oderwania od rzeczywistości, a całość dzięki temu nabiera realizmu.

Seria „Driven” skradła moje serce dawno temu, a za sprawą tej powieści i wszystkiego, co w niej znalazłam, wiem, że jego kawałeczek będzie zawsze należał do Kristy Bromberg i tej cudownej historii.

Jeśli czytaliście poprzednie części trylogii „Driven” i pokochaliście tę historię, po prostu musicie sięgnąć po „Aced. Uwikłani”, nie ma innej opcji. Na pewno się nie zawiedziecie. Polecam!

[Adres usunięty]

Colton!

Nie mogłabym inaczej rozpocząć recenzji. Colton to... To bohater literacki, który w tej części niesamowicie mnie zaskoczył. Co prawda, uwielbiam serię zapoczątkowaną od Driven, ale jednak miałam pewien opór względem czwartej części. Przeczytawszy, że akcja dzieje się po sześciu latach... Czy nie będzie to przypadkiem naciąganie historii? Mimo że wcześniej czułam okropny niedosyt (spowodowany rzecz jasna Coltonem - wybaczcie, jestem tylko kobietą), to i tak miałam wrażenie, że K. Bromberg zrobiła fałszywy krok. Krok, który nie będzie pozytywnym krokiem w kierunku dobrych ocen Aced. Uwikłani. I chociaż ogromnie cieszyłam się, że mam okazję przeczytać tę powieść, to i tak... Obawiałam się tego, co tam znajdę. A co znalazłam? Przeczytajcie sami.

Cholerne love story, które zawładnęło moim sercem już od pierwszej strony. Colton to ucieleśnienie seksu, marzeń (prawie) każdej kobiety. Bogaty, przystojny, zabawny - klasyczny bad boy, który jednak wyróżnia się na tle innych bohaterów literackich. Jest tak rzeczywisty, że za każdym razem przy czytaniu lektury, niemal płakałam z zazdrości, że autorka, pisząc powieści, miała okazję dogłębnie go wymacać. Oczyma wyobraźni widziałam jego - każdą jego minę, każde zachowanie, każdy ruch, jakbym oglądała film w VR, a nie czytała książkę. To chyba główny powód, dlaczego za każdym razem przy czytaniu książek K. Bromberg nie mogę oderwać wzroku od stronic. Pochłania mnie fikcyjny świat, z którego nawet nie mam ochoty wyjść, chociaż rzeczywistość wzywa. I choć tej części, jak już wcześniej wspomniałam, nieco się obawiałam, to...

Nie nadążałam za emocjami. Miałam wrażenie, że powoli wkroczyłam do ich życia, do historii, w której dwójka zakochanych w sobie bez pamięci bohaterów tańczą w miłosnym uścisku. JEDNAK w ciągu ułamku sekundy wszystko się zmieniło. Światło zgasło, zasłony zostały zaciągnięte, a pozytywna energia, którą można było wyczuć, gdzieś wyparowała. Czułam, jakbym była w samym sercu III wojny światowej. Eksplozja za eksplozją, opary dymu unoszące się w powietrzu. Nie potrafiłam nawet przerwać lektury, bo za każdym razem, kiedy na chwilę wszystko cichło, katastrofa znowu pukała do drzwi. Nie miałam czasu nawet zapłakać, bo w moich myślach ciągle interpretowałam to, co właśnie przeczytałam. I owszem... Wzruszałam się wielokrotnie. Płakałam, bo już psychicznie nie dałam rady. Chciałam, żeby ten koszmar w końcu się skończył, żeby był happy ending i wszyscy (czyt. ja i Colton) żyli długo i szczęśliwie, ale... Czy to było im pisane?

K. Bromberg wprowadza za każdym razem czytelnika do innego świata - gdzie może i miłość z pożądaniem stawiane jest na pierwszym miejscu, niemniej jednak rozgrywa się to wszystko w świecie pozbawionym hamulców. Czytelnik siada po stronie pasażera do auta i modli się przez całą jazdę, aby się nie rozbić. Nie znamy rezultatu spraw; nigdy nie jesteśmy pewni zakończenia. Autorka dała nam powieść, w której rzeczywistość miesza się z fikcją, a jak sami wiemy, nikt nie zna przeznaczenia. Nikt nie zna przyszłości.

Sześć lat. Sześć lat ciszy przed burzą. Miłość, która powinna uleczać każdy problem, każdą depresję i każdy zły nastrój. Ale czy na pewno miłość ma taką siłę? Czy miłość Rylee i Coltona zdoła przetrwać, mimo że każdy ich dzień zbliża ich do piekła? Czy zaufanie i determinacja nie wypalą się?

Polecam tę powieść całym swoim sercem. Nawet na chwilę nie mogłam oderwać się od lektury. Choć poprzednie części bardzo mi się podobały, to jednak ten tom sprawił, że wszystkie moje emocje zmieniły się w tornado, unicestwiając całkowicie rzeczywistość. Jednak nie jest to tylko pusta książka, która zapewnia nam dobrą rozrywkę - nauki, które można z niej wyciągnąć, są dodatkowym atutem. Rylee w tej części pokazuje nam naszą kobiecą ciemną stronę, a z kolei Colton to osoba, dzięki której widzimy to małe światełko w tunelu. Mam ogrom myśli, ogrom wiary, ogrom chaosu w głowie. Na pewno tej lektury nie zapomnę.

A na zakończenie dodam:

Chcę Coltona.

A przecież mieli już żyć długo i szczęśliwie.

Kolejna część o losach Coltona i Rylee. Dacie wiarę? A przecież mieli już żyć długo i szczęśliwie… K. Bromberg chciała najwyraźniej w ich temacie coś jeszcze dopowiedzieć. Nie ukrywam, że po „Aced. Uwikłani” sięgnęłam z niemałym bagażem obaw. Nie cierpię odgrzewanych kotletów, choć z drugiej strony polubiłam tę parę na tyle, by jeszcze na chwilę zerknąć z ciekawością za okno ich życia. Czy ujrzałam tam coś wartego uwagi? Czy pomysłem na tę część autorka straciła w moich oczach, a może ostatecznie udało się jej obronić całkiem odważny krok w stronę swoich fanów?

Mija sześć lat. Szmat czasu! Nieczęsto mamy okazję wkraczać pomiędzy bohaterów wtedy, kiedy opada już aura zauroczenia i niepohamowanej namiętności. Rylee i Colton mieli już przecież wieść sielankową przyszłość. Tymczasem okazuje się, że nadszedł dla nich okres wielkich prób, nie jednej, a kilku…

Zaskakująca wiadomość o ciąży staje się początkiem zmian. Radosna nowina, niosąca ze sobą nutę wątpliwości, zostaje jednak przyćmiona pewnym nagraniem, którym ktoś najwyraźniej planuje Rylee i Coltonowi zaszkodzić. I choć nie mają pojęcia, który z wrogów stawia im pod nogi kłody w tak ważnym dla nich momencie, wkrótce przekonają się, że wstydliwa taśma to jeszcze nie wszystko.

Przyszli rodzice. Niepewni, niedoświadczeni, pełni radości ale i trosk. Rylee daje z siebie wszystko, próbując podzielić dbanie o siebie z dotychczasową, wymagającą emocjonalnego zaangażowania pracą. Colton zaś stara się zapewnić jej bezpieczeństwo, walcząc jednocześnie z obawami dotyczącymi jego roli jako ojca. Gdyby tylko na tym opierała się kolejna część serii Driven, umarłabym z nudów. Tymczasem okazało się, że czeka mnie miłe zaskoczenie.

To już nie czas pierwszych miłostek. I choć namiętność pomiędzy bohaterami wciąż ma się całkiem dobrze, akcja książki została uwita wokół problemów, wcale nie tych wyjętych z codzienności przeciętnego szaraka. Kontrowersyjna taśma, problemy z pracą, niebezpieczny człowiek z bliznami i gra, w której wróg zyskuje przewagę. Nie usłała autorka życia bohaterom różami, zaś w ich błogą codzienność sypnęła kryminałem, który choć nie mrozi czytelnikowi w żyłach krwi, jak na ów gatunek literacki pozytywnie zaskakuje.

Po sześciu latach u Donavanów nadal jest ciekawie. Powiedziałabym nawet, że bardziej interesująco, aniżeli przedtem. Sama się dziwię, że ukończyłam tę książkę aż tak zadowolona. A obawy dotyczące tego, że „Aced. Uwikłani” to kolejny dowód na to, że autorzy lubią nabijać sobie kieszenie wcześniejszymi sukcesami, bezpiecznie się rozpłynęły. K. Bromberg po prostu miała pomysł i wykorzystując przystępny styl stworzyła coś, po co warto sięgnąć. Myślę, że fanki Coltona i Rylee mogą śmiało brnąć w tę historię dalej.

Para z kilkuletnim stażem, lecz nowa sytuacja. Ta część serii Driven to już nie powieść o dążeniu do szczęśliwej miłości, ale o szczerym uczuciu borykającymi się z przeciwnościami losu. Nietrzymająca się uparcie jednego wątku, dotykająca problemów o zróżnicowanym polu rażenia, począwszy od tych błahych, kończąc na zagrożeniu życia. Nie powiem więc „ale to już było”, bo dla tej serii ów scenariusz jest czymś świeżym. I choć bez „Aced. Uwikłani” mogłoby się obyć, powracając na chwilę do Coltona i Ry bawiłam się całkiem dobrze.

[Adres usunięty]