A miało być tak pięknie! Mika. Tom 1

Chyba każdy z czytelników słyszał o Małgorzacie Kalicińskiej. Serial na podstawie serii o Rozlewisku podbił serca Polaków. Oglądało się każdy odcinek. Emocjonowały perypetie życiowe Gosi. Teraz autorka postanowiła połączyć swoje siły z bratanicą - Katarzyną i napisać historię Dominiki - nieco zagubionej dziewczyny, która szuka szczęścia w życiu. Tytuł powieści brzmi ,,A miało być tak pięknie!", w tych słowach pobrzmiewa nutka rozczarowania. I niestety, ale prawda jest taka, że ta powieść jakoś mnie nie porwała. Po prostu się przy niej wynudziłam.

(...)

Główną bohaterką tej historii jest Dominika. Dziewczyna ma dziewiętnaście lat, a podczas próby do spektaklu poznaje Janka - chłopaka, który robi na niej duże wrażenie. Po próbie odprowadza ją, następnego dnia o świcie gra pod jej oknem na skrzypcach. Ideał. Życie szybko się toczy. Okazuje się po jakimś czasie, że dziewczyna jest w ciąży, biorą ślub cywilny, później kościelny, chociaż z nie małymi przeszkodami, bo Dominika jest ateistką. Ich życie kwitnie. Po jakimś czasie jednak sielanka jaka panowała w ich związku mija. Janek podczas prób do kolejnego spektaklu poznaje młodą dziewczynę, z którą zdradza Dominikę. Ona zaś po paru latach nieudanego małżeństwa, opieki nad dzieckiem rozwija swoją znajomość z Maćkiem - znanym operatorem filmowym. Wkrótce bohaterka przekonuje się, że życie jest przewrotne, a każdy dzień może przynieść nowe, nieoczekiwane zmiany.

Przyznam szczerze, że podczas czytania tej powieści nie miałam przed oczami konkretnych ludzi z życia jednej z autorek np. aktorów, bliskich jej osób itp. Po prostu dopiero po przeczytaniu całej powieści, próbując dowiedzieć się czegoś więcej o autorkach, jak to mam w zwyczaju dowiedziałam się wyżej wymienionych informacji. Ja jednak traktuję powieść ,,A miało być tak pięknie!" normalnie, jak historię, która powstała w wyobraźni autorek. Dominika to ciekawa postać. Jest silna, niezależna, ale zarazem zagubiona w życiu. Wydaje się, że kocha Janka. Jednakże gdy mężczyzna ją zdradza, dziewczyna jest rozżalona, nie chce go więcej widzieć, po czym po jakimś czasie wybacza mu. I tak wiele razy. Bo rodzice (a właściwie jej matka) mówią jej by nie rozbijała rodziny; by mu wybaczyła, bo jak to tak rozwód w ich rodzinie. Bohaterka wmawia sobie, że robi to wszystko dla dobra ich syna, ale tak naprawdę już wtedy widać, że nie kocha już męża, że nie chce go widzieć, a takich sytuacji w tej książce nie jest mało. W końcu cała ta sytuacja zostaje przerwana po paru latach w momencie, gdy dziewczyna śmiało pokazuje swoje uczucie do poznanego jeszcze przed laty cenionego operatora filmowego Maćka. Kobieta nie rozwiodła się z własnym mężem, oszukuje samą siebie, a na dodatek wdaje się w romans z żonatym mężczyzną. Pytanie nasuwa się więc samo : Dlaczego nadal pozostaje w związku, dlaczego pomimo tego, co zrobił jej mąż nie rozwodzi się z nim ? Główna bohaterka jest pełna sprzeczności - raz irytuje, wręcz denerwuje czytelnika, popełnia szereg irracjonalnych błędów. Jest naiwna, ślepa na to, jakie naprawdę jest życie. Czasami jednak jest odważna, podejmuje słuszne decyzje. Nie jest idealna i to mi się w niej bardzo podoba. Jest po prostu normalnym człowiekiem, który ma prawo się pomylić. Mimo wszystko jakoś nie mogłam się do niej przekonać. Po prostu jak dla mnie ta jej infantylność w niektórych sytuacjach bardzo denerwowała. Na tyle, że po prostu podczas czytania tej powieści tylko się denerwowałam.

Książka napisana jest lekko. Jest wciągająca, szybko się ją czyta ze względu na styl, jaki został zastosowany do napisania tej powieści, ale wynudziłam się przy niej. W życiu głównej bohaterki co prawda wiele się dzieje, ale jakoś nie angażowało mnie to na tyle, na ile bym oczekiwała. Po prostu jej zachowanie bardzo mnie irytowało. Poza tym jej życie jest bardzo dokładnie opisane - to co robi codziennie, imprezy i wyjazdy, nowe programy. Mamy tutaj bardzo mało dialogów. Większą część książki stanowią opisy, z których większość tak naprawdę mało wnosi do fabuły np. zabaw, imprez towarzyskich. Nic ciekawego, ważnego dla bohaterki podczas nich się nie dzieje. Ma się wrażenie, że są opisane tylko po to, aby były. Poza tym często używany jest też czas przyszły. To nie do końca mi się podobało. Nie lubię, gdy ktoś coś zapowiada. Wolę, gdy książka idzie swoim własnym tempem, nie zdradza nam wydarzeń, które będą miały miejsce w przyszłości. Nie mogę jednak zaprzeczyć, że w całej powieści nie zdarzały się momenty zabawne, które sprawiły, że uśmiechnęłam się czytając tę historię. Jest ich trochę, jednak mimo wszystko nadal w pamięci miałam chwile, w których po prostu się nudziłam.

,,A miało być tak pięknie!" to lekko napisana powieść, ale bardzo się przy niej wynudziłam. Dominika to bohaterka, która jest bardzo sprzeczna. Z jednej strony wydaje się, że jest odważna, ciekawa świata, ale z drugiej denerwuje jej infantylność i naiwność. Muszę przyznać, że tak naprawdę historia Dominiki jest jedną z tych ,,codziennych", nie oderwiemy się przy jej czytaniu od naszego codziennego świata, po prostu będziemy ją czytać tak, jakbyśmy czytali opowieść o życiu kogoś, kogo nie znaliśmy. Ja niestety liczyłam na ciekawą lekturę, a bardzo się zawiodłam. ,,A miało być tak pięknie!" brzmi tytuł tej powieści. Szkoda, że tak bardzo pasuje pod każdym względem do całej tej historii napisanej przez panie Kalicińskie.

Całą recenzję przeczytasz na blogu [Adres usunięty]

Poznajemy młodą, przebojową dziewczynę o imieniu Dominika, która kocha teatr i wszystko, co z nim związane. Jednocześnie marzy o pracy w telewizji. Jest wykształcona, oczytana, wygadana, ładna, lubiana i adorowana. Cały świat stał przed nią otworem. Przy każdej sprawie daje z siebie 100% i żyje w ciągłym biegu. Po dobrze wykonanej pracy uwielbia imprezować do upadłego w gronie licznych znajomych. W pewnym momencie Mika się zakochuje. Z czasem pojawia się na świecie dziecko, a w sferę uczuciową wkracza proza życia. Do czasu... Czy dziewczyna znajdzie prawdziwe szczęście i miłość aż po kres? Jak dalej ułoży jej się życie zarówno prywatne, jak i zawodowe?

Początek lektury zapowiadał wciągającą, słodko-gorzką historię o młodej dziewczynie, jej wyborach życiowych, dążeniu do realizacji marzeń oraz sile miłości i przyjaźni. Niestety im dalej tym robiło się mniej ciekawie, czasami mdło, nudno i denerwująco. Końcówka znów bardziej udana, ale oceniając całokształt książka mnie ani nie porwała, ani do siebie nie przekonała. Główna bohaterka drażniła do granic możliwości. Niby rozsądna niby przebojowa, ale bardzo niezdecydowana. I te wieczne imprezy, ja bym nie mogła pracować w mediach, bo wygląd wyglądem, ale wątroba by mi padła już po kilku miesiącach. Czasami miałam wrażenie, że Mika sama nie wie, czego chce, poza tym jest bardzo egoistyczna. Uważała, że zawsze tylko ona ma rację. Nie potrafiła pojąć, że ktoś może mieć inne zdanie, wyobrażenia albo że nie chce wciąż tylko przeć naprzód i zmieniać świat. Odebrałam ją jako osobę, której nigdy nie da się zaspokoić, nieustannie musi być w centrum zainteresowania, w ciągłym ruchu. Dla mnie to męcząca cecha charakteru. Środowisko medialno-filmowe również mnie nie zachwyciło, czasem wręcz zniesmaczało. Wolę czytać o innych kręgach niż o sławnych, szczupłych, pięknych i bogatych.

Zawsze po przeczytanej lekturze, która nie przypadła mi do gustu, staram się wyszukać jakichś pozytywów. Znalazłam. Na plus zaliczam fakt, że Autorki fajnie opisały lata późnego PRL. To, co oglądała, czytała, posiadała czy znała bohaterka i ja dobrze pamiętam. Ogarnął mnie sentyment, bo bądź co bądź to przez pewien czas była i moja rzeczywistość. Zabrakło mi jednak w lekturze jakiejś głębi, przesłania, które zmusiłoby mnie do refleksji, bo to, że w życiu wszystkie granice są płynne, że decyzje determinują nasz los, że trzeba walczyć o siebie, starać się realizować marzenia, i że w życiu nic nie trwa wiecznie ani smutek, ani szczęście to już wiem doskonale. Historię o Dominice czytało się szybko. Autorki operowały przyjemnym stylem, ale dla mnie to trochę mało. Nudnawe czytadło na jeden wieczór. „A miało być tak pięknie!”.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Słowne.