Witaj, Karolciu

Niebieska kredka

Często mówi się, że od realizacji marzeń dzieli nas tylko jeden krok – wystarczy podjąć odpowiednie działania, kierując swoją energię na cel. Wymaga to jednak wysiłku, często rezygnacji z innych planów czy dokonywania trudnych wyborów i opuszczenia strefy komfortu. Co by się jednak stało, gdyby marzenia spełniały się … za jednym pociągnięciem kredki? Gdyby można było narysować to wszystko, czego chcemy, a następnie czekać tylko na materializację.

Ta piękna i niezwykła wizja wcale nie jest taka nieprawdopodobna. Wszak przygody Karolci, znanej nam z książki Marii Krüger „Karolcia” dowodzą, że wystarczy tylko zaczarowany koralik, by spełniały się wszystkie życzenia. Tyle tylko, że ów koralik wyczerpał już swoją moc i dziewczynka znów musiała wrócić do szarej rzeczywistości. A na dodatek jej ciocia Agata, zajmująca się domem i troszcząca się o wszystkich, wyjechała na kuracje. Szykowały się bardzo nudne i samotne wakacje, całkowicie pozbawione magii i takie by zapewne były, gdyby nie pewna nieznajoma i jej niebieska kredka. O tym, co można wyczarować za sprawą tyko kilku kresek, jak odmieni się życie Karolci i jej sąsiada Piotra, przekonamy się dzięki kolejnej już powieści dla młodych czytelników pt. „Witaj Karolciu!”.

Dziewczynka zadomowiła się już w nowym miejscu, a przyjaźń z Piotrem nadal trwa. Co więcej, szalone przygody, jakie przeżyli dzięki koralikowi, jeszcze zacieśniły więź pomiędzy nimi – wszak mają wspólną tajemnicę. I choć tęsknią za czarami, to raczej nie wierzą, że niezwykłe wydarzenia kiedykolwiek się powtórzą. Dlatego też, kiedy znajdują piękną, niebieską kredkę, nawet nie są świadomi, jak potężne narzędzie otrzymali. Wszystko, co narysują ową kredką materializuje się, nic zatem dziwnego, że wkrótce w okolicy pojawia się czarownica Filomena, która znów ma ochotę odebrać dzieciom magiczny przedmiot. Teraz jednak Karolcia i Piotr doskonale wiedzą z kim mają do czynienia, nie dają się więc zwieść jej kłamstwom. Z opresji ratuje ich też pewien niebieski kot, który … wyszedł z rysunku Karolci.

Początkowo dzieci oszołomione możliwościami, jakie niesie ze sobą kredka, marnują ją na nieistotne kaprysy, jednak w miarę tego, jak jej wkład się kurczy, rysunki dzieci stają się coraz bardziej przemyślane i służą innym ludziom. Karolcia za pomocą kredki uszczęśliwia mamę wyczarowując kucharzy przygotowujących obiad, dostarcza rozrywki dzieciom przebywającym szpitalu, wspólnie z Piotrem pomaga mieszkańcom osiedla chronić się przed deszczem pod narysowanymi parasolami, a także… zużywa resztę kredki, by pomoc zaczarowanej królewnie z bajki. I choć wiadomo jak zakończy się książka – kredka zniknie dokładnie tak, jak niegdyś koralik, to i tak każda chwila tej przygody zostanie w pamięci bohaterów książki i czytelników. „Witaj Karolciu!” to jednak nie tylko zajmująca opowieść pełna magii i pobudzająca wyobraźnię, ale także dowód na to, że warto pomagać. I to niezależnie od tego czy mamy niebieską kredkę…

Justyna Gul

Qultura słowa

Tytułowa bohaterka jest dziewięcioletnią dziewczynką. Jej perypetie dzieci mogły śledzić już w pierwszym tomie noszącym tytuł "Karolcia". Tom drugi jest równie ciekawy i pełen niespodzianek. Dziewczynka wraz ze swoim przyjacielem Piotrkiem na schodach znajduje niezwykłą niebieską kredkę, która podobnie jak koralik z części pierwszej, ma magiczną moc. Wszystko co Karolcia i Piotruś narysują staje się realne, znika z kartki i ożywa. Niestety jak w każdej historii i tu pojawia się czarny charakter, a jest nim chytra czarownica Filomena, która za wszelką cenę stara się odebrać Karolci jej magiczną kredkę...

Opowieść, którą znalazłam na kartach lektury jest ciepła, czasem zabawna, innym razem zaskakująca. Przedstawia beztroskie, przepełnione niestworzoną wyobraźnią, dzieciństwo dwójki przyjaciół. Moje córki oczywiście bardzo szybko podchwyciły temat i zaczęły wyobrażać sobie jak by to było fajnie mieć magiczną kredkę i rysować rzeczy, które po chwili pojawiałyby się tuż obok. Oj, rozmarzyły mi się dziewczyny. Lubię takie lektury, które pozostają w pamięci czytelnika, oddziałują na wyobraźnię, skłaniają do rozmów. To wszystko znalazłam właśnie sięgając po tę książkę i ogromnie się cieszę, że tak się stało.

Ilustracje zdobiące co jakiś czas karty książki są oryginalne i pochodzą z pierwszego wydania książki z 1970 roku. Ich autorką jest oczywiście Halina Bielińska, polska reżyserka filmowa, autora min. filmów animowanych i ilustratorka książek dla dzieci.

Myślę, że jest to lektura, obok której nie można przejść obojętnie, szczególnie gdy mamy możliwość sięgnąć po obie części przygód Karolci. Chwile z rezolutną bohaterką płyną bardzo szybko i przyjemnie dlatego polecam tę powieść dzieciom życząc wszystkim satysfakcji z lektury ;)