Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi

Jakże wielkie okazuje się zdziwienie panny Drake, gderliwego smoka, kiedy w progach jej jaskini zjawia się dziesięcioletnia Winnie. Ludzkie dziecko, gadatliwe i ciekawskie, siłą rzeczy staje się jej nowym pupilem, stworzeniem wymagającym oswojenia. I nie byłoby w tym wszystkim dla smoczycy nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że Winnie wcale nie czuje się wymagającą wkładu pracy wychowanką. Co więcej – dziewczynka uważa, że panna Drake do niej należy. I jak tu znaleźć kompromis? Przed zniechęconym smokiem staje zadanie wymagające ogromnych pokładów cierpliwości.

Gdy wszystko zaczyna zmierzać we właściwym kierunku, w ręce dziewczynki trafia niezwykły szkicownik. To właśnie ON przysporzy bohaterkom najwięcej problemów, bo kiedy na ulice San Francisco zostają wypuszczone magiczne szkicelungi, rozpoczyna się wyścig z czasem.

To nie jest kolejna powieść o groźnej, ziejącej ogniem bestii. „Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi” to historia o przyjaźni łączącej dwa gatunki, o różnicach, które tak naprawdę w obliczu wyższych wartości nie mają żadnego znaczenia. Głównym bohaterem tej powieści, a co zaskakujące, także narratorem – jest panna Drake, opiekuńcza, oddana, chociaż miewająca skłonności do marudzenia smoczyca. Naznaczona zdolnościami ludzkimi, zyskująca przewagę dzięki umiejętnościom przypisywanym wyłącznie legendarnym gadom, przekreśla grubą kreską wizerunek złowrogiej postaci stając się symbolem poświęcenia, przyjaźni czy opiekuńczości. Co zatem z dziesięcioletnią dziewczynką?

Winnie to druga bohaterka tej powieści, ciekawska, odważna i całkiem sprytna, jak na swój wiek. Przeskakując naprzemiennie z pozycji wymajającego oswojenia pupila, na stanowisko właścicielki wielkiego smoka, walczy o swoje okazując się sympatycznym przedstawicielem dzieci. To dzięki niej młodzi odbiorcy tej książki będą mogli odnaleźć tutaj pierwiastek siebie samych.

Lekka, trzeba przyznać – bardzo nietypowa, kpiąca z utartych schematów historia dla dzieci pozwala wkroczyć w smoczy świat naznaczony niezwykłością i magią, a jednocześnie wrażliwością i poświęceniem. Obok tego, co nierealne, stoi tutaj bowiem na straży znana nam – wszystkim ludziom - przyjaźń, która rodzi się powoli, z relacji daleko odbiegającej od doskonałości. A pod powierzchnią bogatej w przygody fabuły kryje się przekaz, którego wskazówki młody odbiorca jest w stanie zastosować w swoim własnym, realnym, choć wyzbytym baśniowych smoków świecie.

Nieco dezorientujący okazuje się sam tytuł powieści, który swoim poradnikiem może odrobinę zniechęcać poszukiwaczy przyjaznych dzieciom historii. Porady tutaj są, ograniczone jednak do jednozdaniowego wstępu stojącego na czele każdego działu. Pełnią one jednakowoż funkcję zapowiedzi treści, bo przecież nie o prawdziwe sugestie dotyczące wychowywania i żywienia, a o dobrą zabawę tutaj chodzi.

Zdecydowanym plusem okazuje się sporej wielkości czcionka ułatwiająca czytanie oraz pojawiające się na pierwszych stronach każdego rozdziału obrazki. Ładne wydanie, dobre tłumaczenie i fajny, angażujący temat, którym przecież bestsellery powinny się charakteryzować. Być może nie jest to książka numer jeden, którą zasugerowałabym dzieciom i młodszej młodzieży, niemniej jednak zasługuje na to, by trafić na półki rozpoczynających przygodę z literaturą czytelników. Jeżeli wierzycie w to, że wszystkie smoki są złe, warto zmienić przyzwyczajenia. Nie wiecie jak? Odpowiedzią jest ta historia.

[Adres usunięty]

Autorki pokazują, że smoki mogą mieć ostre pazury, ale jednocześnie, gdzieś tam pod tymi grubymi łuskami chowają kochające i pełne ciepła serce, nawet jeżeli nie chcą tego okazywać. Winnie jako mała dziewczynka jest wykreowana genialnie, ponieważ nie brak jej charakteru wygadanej osoby, ale jednocześnie autorki nie zapomniały o tym, by nie zrobić jej nad wyraz dorosłej kobiety. Niektórym autorom się to nie udaje, ale tutaj wyszło genialnie, ponieważ Winnie popełnia błędy i tak jak większość dzieci, boi się do tego przyznać.

Wprawny czytelnik dostrzeże w tej pozycji nie tylko fantastyczną historię, ale zrozumie, że w każdym skrywa się coś unikalnego i wyjątkowego. Dodatkowo książka bawi, a to dla mnie jest najważniejsze.

Laurance Yep i Joanne Ryder są autorami kilkudziesięciu książek i laureatami wielu nagród. Razem napisali książkę dla dzieci "Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi".

Okładka przyciąga wzrok ilustracją czerwonego smoka i dziewczynki patrzących sobie w oczy, aż jesteśmy ciekawi co za tym się kryje. A książka ta przestawia fantastyczną historię dziewczynki Winnie i smoka Panny Drake. Dziewczynka jest przekonana, że ma swojego smoka, a to przecież smoczyca ma znów nową wychowankę, co prawda krnąbrną, ale na pewno dającą się okiełznać. Na dodatek Winnie wypuszcza przypadkowo na ulice miasta niebezpieczne magiczne stworzenia. Razem będą musiały pokonać powstały bałagan...

Piękna i zabawna historia dla dzieci (myślę tak w wieku 8+). To opowieść o przyjaźni, zaufaniu, starcie, ale i wzajemnym wsparciu. Czyta się przyjemnie i szybko. Przyjazna czcionka ułatwia samodzielne czytanie.

Myślę, że jest to lektura jak najbardziej godna polecenia.

MJ

źródło: [Adres usunięty]

Powieść utrzymana jest w tonie raczej żartobliwym, choć nie brak tu momentów zmuszających do zadumy i refleksji.

Akcja jest bardzo dynamiczna. Cały czas coś się dzieje.

Ściślej rzecz ujmując, sprawa toczy się tu o oswojenie nowego pupila. Zgoda! Nic w tym nadzwyczajnego, może ktoś powiedzieć. ...gdy jednak w grę wchodzi oswojenie człowieka przez smoka...hmm, to już co innego:) Celowo podkreśliłam wcześniej słowo "oswajać". To dlatego, aby wtrącić swoją małą dygresję:) Otóż zaraz, tekst skojarzył mi się analogicznie z Małym Księciem i oswajaniem lisa. Pamiętacie? Generalnie skojarzeń z innymi książkami można wyłuskać tu więcej, ale na razie wróćmy do naszego tematu.

Uwagę w niniejszej powieści zwracają z pewnością rozdziały. Każdy opatrzony jest pewną "smoczą" radą, mądrością, mottem. Na koniec ( mam nadzieję, że nie zapomnę:)) przytoczę te wskazówki, ponieważ uważam, że doskonale nadają się do tego, aby je przenieść na nasz rzeczywisty współczesny grunt i relacje międzyludzkie.

Narracja powieści jest pierwszoosobową - z perspektywy Panny Drake. Poza tym nie mamy tu swoistego podziału na świat ludzi i świat smoków. Wobec tego, nie ma konkretnej inicjacji w relacje ze smokami. Wszystko jest naturalne i jakby "od zawsze".

Historię poznajemy z perspektywy smoczycy – Panny Drake, która po śmierci swojej przyjaciółki Kudłatej, planowała spokojne życie. Smoczyca, to kulturalna i dobrze wychowana postać, z drugiej strony niezwykle zaskakująca - płacze perłami, robi zakupy w sklepie unoszącym się nad San Francisco i potrafi przybierać ludzką postać. I tak naprawdę, to nie wszystkie tajemnice współczesnej smoczycy i jej magicznego świata.

Pewnego dnia do jej pieczary trafiła dziesięciolatka Winnie. Jak się okazuje bystra i wygadana dziewczynka, otrzymała od cioci Amelii, czyli Kudłatej wiele informacji na temat smoczycy. Dziewczynka nie miała do tej pory łatwego życia, a zamieszkanie w bogatej posiadłości ze smokiem, to prawdziwy uśmiech losu. Panna Drake traktuje Winnie jak pupila, który wymaga oswojenia, natomiast dziewczynka myśli, że smoczyca należy do niej.

Każdy z piętnastu rozdziałów zaczyna się krótką poradą, którą należny kierować się przy wychowaniu swojego pupila. Uniwersalne zasady doskonale sprawdza się w opiece nad zwierzątkiem domowym, ale i z przymrożeniem oka pomogą w wychowywaniu dzieci.

Okładka w baśniowym klimacie podkreśla fantastyczny charakter książki i tylko bardzo żałuje, że w środku nie znajdziemy więcej takich ilustracji. Każdy rozdział ma jedynie niewielką czarno-białą grafikę autorstwa Mary GrandPré, znanej z ilustracji amerykańskiej wersji „Harry’ego Pottera”.

„Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi” będzie przyjemną lekturą dla czytelników nie zależnie od wieku. Przeczytałam książkę w jeden wieczór, doskonale się bawiąc, podobnie jak mój dziesięcioletni syn :)

Panna Drake, uparty i zrzędliwy smok – czy tego chce, czy nie – ma nowego pupila: nad wiek wygadaną Winnie. O dziwo, Winnie myśli, że ona jest właścicielką panny Drake – co za niedorzeczny pomysł! Przed smoczycą trudne zadanie: wychować tę pyskatą osóbkę na idealną towarzyszkę.Tymczasem zupełnie niechcący Winnie wypuszcza na ulice San Francisko magiczne i niebezpieczne szkicelungi… Czy Winni i panna Drake położą kres chaosowi? I czy uda im się na nowo uwierzyć w przyjaźń?

By wytresować swojego pupila, potrzebujesz trzech rzeczy: cierpliwości, cierpliwości i jeszcze raz cierpliwości.

Gdy zauważyłam tę książkę na stronie wydawnictwa zapragnęłam ją przeczytać. Tytuł zaintrygował mnie, ale miałam niewielkie obawy, że jest to kolejny nieudany i nudny poradnik o niczym. Cóż mogę napisać, jestem zaskoczona i zachwycona.

Książki dla dzieci i młodzieży są moją słabością. Ale to dobrze, bo mimo iż się starzeję, to cały czas jest we mnie coś z dziecka. Jakaś ciekawość świata, a szczególnie literatury. Poza tym publikacje dla naszych milusińskich są tak piękne i mądre, że naprawdę nie żal na nie czasu.

Poradnik dla smoków… to cudowna opowieść, w której główną rolę odgrywa pewna marudna i zrzędliwa smoczyca. Mało tego, jest ona również narratorką tej historii. Panna Drake (owa smoczyca) właśnie straciła swojego oswojonego, czyli Kudłatą (jak ją nazywała), a faktycznie Amelię. Amelia postanowiła, że panna Drake nie może zostać sama i postarała się za życia o towarzystwo dla niej. Niestety smoczyca nie życzy sobie kolejnego oswojonego, chce być sama i w spokoju spędzać czas. A nową towarzyszką ma być dziesięcioletnia dziewczynka imieniem Winnie, bardzo rezolutna, pyskata i równie uparta jak panna Drake.

Wychowałam wystarczająco dużo oswojonych, by widzieć, że niektóre z nich potrzebują wyzwań, inaczej się nudzą i wpadają w tarapaty…

Panna Drake to bardzo ciekawy rodzaj smoka. W zależności od okoliczności i potrzeby może łuski zamienić na ludzką skórę. Potrafi również latać, uprawiać magię, ale także umie ze swobodą korzystać z nowinek technologicznych. Winnie natomiast jest ciekawska (jak to dziecko), pewna siebie i błyskotliwa. Czy też sądzicie, że to bardzo intrygujący duet?

I mogłoby by być spokojnie, a może nawet odrobinę nudno, ale naraz zdarza się rzecz niespodziewana. Dziewczynka, przez czysty przypadek, wypuszcza na ulice San Francisko groźne, rzadkie i niezwykłe stworzenia… Smok i człowiek zwierają szyki i ramię w ramię, jak jeden mąż, muszą zaradzić niebezpieczeństwu. A przy okazji zaprzyjaźnić się z sobą.

Kiedyś smoki i inni czarodzieje żyli jawnie między ludźmi. Czasem to dobrze funkcjonowało, jak w przypadku smoków w Chinach. Zwykle byliśmy tam traktowani z szacunkiem. Ale w Europie ludzie sądzą, że smoki spala ich domy i chapną na najbliższą kolację.

Poradnik dla smoków… to wspaniała rozrywka nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale również dla starszego odbiorcy. Wiem, co piszę, bo sama od bardzo, bardzo dawna ani dzieckiem, ani nawet młodzieżą nie jestem, a bawiłam się wyśmienicie. Ta książka stanowi doskonałą formę zabawy i przygody, którą dziecko może przeżyć do spółki ze swoim starszym rodzeństwem lub rodzicem.

Poradnik dla smoków… z ilustracjami Mary GrandPre polecam więc wszystkim, bez względu na wiek i płeć. Jest to doskonała pozycja do rozpoczęcia swojej wędrówki po fantastycznych i magicznych krainach. Idealnie nada się też na podarunek pod choinkę. Gorąco polecam.

Recenzja również na [Adres usunięty]

Jesteś smokiem i twój pupil się nie słucha, sprawia kłopoty? Nie wiesz, jak sobie z nim poradzić?

Jeśli tak, to dobrze trafiłeś! Mam dla ciebie 15 magicznych porad panny Drake, które pomogą tobie ujarzmić pupila.

1. Jeśli cenisz swój spokój i zdrowie psychiczne, nie spiesz się i wybierz mądrze swojego pupila.

2. By wyszkolić swojego pupila, potrzebujesz trzech rzeczy: cierpliwości, cierpliwości i jeszcze raz cierpliwości!

3. Zawsze upewnij się, że twój pupil wie, kto tu rządzi.

4. Rozpieszczanie siebie jest rzeczą słuszną i dobrą, jednak unikaj rozpieszczania swojego oswojonego i nie dawaj mu zbyt wielu smakołyków.

5. Zachęć swojego pupila do rozwijania talentów, inaczej oswojony będzie się nudził i zanudzi też ciebie.

6. Bądź stanowczy dla swojego pupila i wyjaśnij mu, jakie zachowania są niedopuszczalne. Dzięki temu zarówno ty, jak i twój oswojony będziecie szczęśliwi.

7. Polowanie jest dobrym ćwiczeniem dla ciebie, jak i twojego oswojonego.

8. Może ty wiesz najlepiej, ale czasem to twój oswojony może mieć rację.

9. Są sprytne zwierzątka i są bezinteresowne, ale o wiele bardziej ceń pupila, który jest zarówno sprytny, jak i bezinteresowny.

10. Oswojony, który cię rozpoznaje i przychodzi, kiedy go wołasz, jest nie tylko drogocenny, ale i ukochany.

11. Oswojony o żywym usposobieniu łatwo się denerwuje w dużych, a nawet małych zbiorowiskach. Uważne oko i szybka łapa ochronią twojego pupila przed zgubieniem się.

12. Naucz swojego oswojonego, jak ma się zachowywać na spotkaniu z obcymi i ich pupilami. Żadnych walk i gryzienia, proszę!

13. Są zadania, które możesz wykonywać wspólnie ze swoim oswojonym - jednak niektóre rzeczy musisz robić sam.

14. Oczekuj od swojego oswojonego, że dokona nieoczekiwanego.

15. Czy oswojony wart jest zachodu? Oczywiście! Kiedy przywiążesz się do swojego pupila, będzie cię kochać mimo twoich wad - a jeśli będziesz miał szczęście, z czasem nawet właśnie za nie.

" Podstawą w obchodzeniu się z ludzkimi istotami, które w dziewięćdziesięciu procentach są małpami, jest silna łapa. A nie ma silniejszej łapy od mojej. "

Panna Drake jest upartym i zrzędliwym smokiem, który ciągle narzeka. Niedawno straciła swojego pupila, Kudłatą, która tak naprawdę nazywała się Amelia. Była do niej bardzo przywiązana i nie chciała nowego oswojonego. Jednak Amelia miała inne plany i wysłała do niej Winnie, dla której była ciotką.

Panna Drake w rodzinie Kudłatej służyła już bardzo długo, ale nieoczekiwana wizyta Winnie zaskoczyła ją i jednocześnie zirytowała. Dziewczynka jest ciekawska, irytująca, ale w pewien sposób przyciąga do siebie pannę Drake i potrafi przebić się przez jej bariery i złamać surowe zasady, którymi się kieruje.

" - Masz coś jeszcze, co sprawia, że smok staje się mniej gderliwy?

- Oprócz przeszczepu osobowości nie. Ale mam za to duży wybór kijów. Być może jeden z nich wystarczy.

- Wezmę największy kij, jaki masz. "

Kiedy usłyszałam o "Poradniku dla smoków", wiedziałam, że muszę go przeczytać. Uwielbiam  książki dla dzieci, a niewiele jest takich, które potrafią zainteresować maluchy, młodzież, jak i dorosłych. Sam tytuł niesamowicie mnie zaciekawił, ale jednocześnie odczuwałam obawy. Myślałam, że będzie to kolejny, nudno napisany poradnik, jednak zostałam niesamowicie zaskoczona.

Przede wszystkim spodobał mi się sposób, w jaki został ON napisany. Każda porada, to nowy rozdział, w którym opisywane jest życie i przygody pani Drake oraz Winnie, która niedawno pojawiła się w jej życiu. A więc nie ma tutaj nic nudnego, jest wstęp w formie porady, a później normalna fabuła, w której objaśniane jest znaczenie danej porady.

Cudowne jest to, że przez 208 stron możemy poczuć się jak smok, który tresuje ludzi. Niesamowitym uczuciem jest czytanie z perspektywy zwierzęcia, które tak naprawdę zachowuje się jak człowiek. Pani Drake chodzi na zakupy, imprezuje, tak jak my wszyscy. Ta zamiana ról wyszła naprawdę fajnie.

W książce są również inne stworzenia, takie jak czarodzieje, pemburu, koboldy. Ale to nie wszystko! Bo czarodziejskie sklepy również tutaj są. A to wszystko nadaje takiego wspaniałego klimatu! I te nazwy! Kreatywne i niekopiowane. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z takimi.

Czytając tę książkę możemy zobaczyć przyjaźń, która rozwija się stopniowo. Jest to książka idealna dla każdego, chociaż skierowana jest bardziej do młodszych odbiorców. Niemniej jednak miło spędziłam przy niej czas.

Dlatego też zachęcam was do sięgnięcia po nią, a przede wszystkim do przekazania jej młodszym czytelnikom. Jestem pewna, że świetnie się będą przy niej bawić, a ich wyobraźnia zostanie pobudzona i pracować będzie na maksymalnym poziomie.

Panna Drake jest smokiem. Jej ostatni pupil, Kudłata, zmarła niedawno, dlatego smoczyca jest nieco przybita. Gdy w jej jaskini pojawia się dziesięcioletnia Winnie, której Kudłata była cioteczną babką, życie panny Drake się zmienia. Dziewczynka jest nieco krnąbrna, nie rozumie aluzji, nie przeszkadza jej to, że smok chce ją wyprosić. Niestety, teraz to ona będzie podopieczną smoka i to nią panna Drake musi się zająć i „wychować”.

Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi Laurence Yep i Joanne Ryder to powieść dla młodszych czytelników. Główną bohaterką i narratorką książki jest panna Drake – smoczyca. To magiczna istota, która żyje już wiele, wiele lat, potrafi latać, zmieniać się w człowieka, zna się na czarach, ale umie też korzystać z nowych technologii. To rozsądna i stateczna smoczyca, która wiele w życiu przeżyła. Na dodatek była bardzo związana ze swoją ostatnią podopieczną, przyjaźniła się z nią i tęskni za nią.

Winnie to zupełne przeciwieństwo panny Drake – żywe i odważne dziecko, które w ogóle nie boi się magicznego stworzenia, jest go ciekawe. Winnie to nad wyraz rozwinięta dziewczynka, której pasją i zdolnością jest malowanie. Zajmuje się mamą, która po wypadku nie czuje się najlepiej. Jest też bardzo otwarta, czasem zadziorna i nie da się jej wtłoczyć w żadne ramy.

Książka opowiada o trudnych kontaktach tej dwójki – bardzo różne charaktery i żałoba, którą przeżywa smoczyca sprawiają, że obie bohaterki raczej nie są dla siebie zbyt miłe. Ich przyjaźń nie zaczyna się dobrze, ale pewne wydarzenie, któremu obie muszą stawić czoła, zbliża je do siebie i pozwala lepiej się poznać.

Początek lektury nie jest porywający, akcja rozwija się leniwie. Dostajemy najpierw zarys sytuacji, w której się znajdujemy, dopiero potem zaczyna się coś dziać. Może to przeszkadzać części czytelników, inni docenią natomiast dobrze zbudowane relacje między Winnie i panną Drake, które z czasem zaczną się rozwijać i zmieniać.

W tle dostajemy wiele informacji na temat magicznego świata. Wiemy, czemu nie widzimy smoków, dowiadujemy się, co potrafią i jak żyją. Dodatkowo pojawiają się też inne magiczne postacie. Ciekawe jest to, że postacie nie zatrzymały się w rozwoju, potrafią korzystać z technologii, którą specjalnie dla siebie przystosowały.

Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi to przyjemna i krótka lektura, w sam raz dla młodych czytelników. Jeśli chcecie dać waszemu dziecku książkę, która mu się spodoba, na pewno możecie polecić tę. To pozycja dla dzieci w wieku szkoły podstawowej. Duże literki, mało tekstu na stronie, niebanalna historia i ładne rysunki na pewno im się spodobają.