Maria Sk³odowska-Curie. Z³odziejka mê¿ów. ¯ycie i mi³o¶ci

"W ¿yciu niczego nie nale¿y siê obawiaæ. Nale¿y jedynie zrozumieæ." M.Curie-Sk³odowska

Bardzo dobra pozycja wydawnicza, która mocno przyci±ga interesuj±c± tre¶ci±, mnóstwem uszczegó³owionych wiadomo¶ci, ciekawostek i cytatów, ale tak¿e cieszy wzrok piêkn± opraw± graficzn±. Przyznam, ¿e te kilka godzin spêdzonych z ksi±¿k± w rêku by³y fascynuj±ce i pouczaj±ce. Nie tylko od¶wie¿y³am swoj± wiedzê o Marii Sk³odowskiej-Curie, ale równie¿ pozyska³am wiele ciekawych informacji o niej samej, cz³onkach rodziny, przyjacio³ach i znajomych, a tak¿e czasach, w których przysz³o jej ¿yæ. Jestem pod ogromnym wra¿eniem silnej osobowo¶ci tej kobiety, nieprzeciêtnych zdolno¶ci naukowych i racjonalnych kryteriów patrzenia na ¶wiat. Ksi±¿ka napisana lekkim piórem, fakty i detale z ¿yciorysu wybitnej uczonej przedstawione bardzo przejrzy¶cie i zrozumiale. Autorka z ³atwo¶ci± wci±ga czytelnika z jednej strony w ówczesny ¶wiat nauki, w którym funkcjonowa³a noblistka, a z drugiej przybli¿a i uszczegó³awia bogate ¿yciowe do¶wiadczenia Marii, przedstawiaj±c j± nam od tej kobiecej strony. Oba w±tki, naukowy i osobisty, p³ynnie zazêbiaj± siê i warunkuj± wzajemnie.

Poznajemy dzieciñstwo Marii, ju¿ wtedy mocno zdominowane przez odwa¿ny pêd do wiedzy i silne pragnienie poznania ¶wiata. Zaszczepiono w niej warto¶ci patriotyczne, nauczono niezale¿no¶ci, umiejêtno¶ci wyra¿ania w³asnych pogl±dów i otwarto¶ci w postrzeganiu otaczaj±cej rzeczywisto¶ci. Przygl±damy siê zdobywanym kolejno etapom wykszta³cenia, pomimo niewystarczaj±cych zasobów finansowych, konieczno¶ci wielu wyrzeczeñ i podejmowania ró¿nych prac. ¦ledzimy ogromny wk³ad Curie-Sk³odowskiej w rozwój nauki, wybitne osi±gniêcia i zmieniaj±ce ¶wiat odkrycia, docenione dwukrotnym przyznaniem Nagrody Nobla. Jednocze¶nie obserwujemy jak ówczesne ¶rodowisko intelektualistów umniejsza znaczenie prac naukowych Sk³odowskiej, nie przyznaj±c wystarczaj±cych funduszy na badania laboratoryjne, a nawet odmawiaj±c akademickiego cz³onkowska. Imponuje nam postawa noblistki, ¶wietne zorganizowanie, ogromna cierpliwo¶æ, walka z k³amliwymi stereotypami, determinacja w d±¿eniu do egzekwowania nale¿nych praw i niez³omna realizacja w³asnych zamierzeñ. Zastanawiaj±ce, jak bardzo Maria pragnê³a pozostaæ z dala od zainteresowania dziennikarzy i szumu wokó³ jej osoby.

Biografia ukazuje Curie-Sk³odowsk± równie¿ z perspektywy kobiety, która ³±czy obowi±zki zwi±zane z prowadzeniem domu i wychowywaniem córek z prac± zawodow± i charytatywn±, a tak¿e poszukuje spe³nienia w sferze uczuciowej. Podoba mi siê to, ¿e ksi±¿ka nie gloryfikuje Marii, obiektywnie przedstawiaj±c jej ciekaw± osobowo¶æ i podejmowane przez ni± dzia³ania, nierzadko mocno kontrowersyjne i niezrozumia³e dla otoczenia. Przekonujemy siê jak bogate by³o jej ¿ycie, nie brakowa³o w nim chwil szczê¶cia, rado¶ci, satysfakcji i spe³nienia, ale równie¿ dotyka³y j± ogromne tragedie i dramaty, przysz³o jej walczyæ z wieloma przeciwno¶ciami losu, w tym tak¿e kampani± nienawi¶ci na ³amach gazet. Ta silna kobieta by³a w stanie wiele po¶wiêciæ dla mi³o¶ci i swoich bliskich. Z wielk± przyjemno¶ci± czyta³am fragmenty wspomnieñ córek o ¿yciu matki, pokazuj± one wielkie uczucie ³±cz±ce te trzy kobiety, wzajemny szacunek, troskê o siebie nawzajem i uznanie w³asnych indywidualno¶ci. Wg³êbiaj±c siê w ksi±¿kê mamy okazjê zapoznaæ siê w³a¶nie z losami i wybranymi drogami zawodowymi Ireny i Ewy, oraz interesuj±cymi wzmiankami o kolejnym pokoleniu. Dodatkowym walorem powie¶ci jest to, ¿e doskonale oddaje ona paryski klimat prze³omu dziewiêtnastego i dwudziestego wieku, miasta postêpu, przyspieszonego rozwoju nauki, rozkwitu kultury i ¿ycia towarzyskiego, ale równie¿ ogromnego tradycjonalizmu uczelni i stowarzyszeñ naukowych, umniejszaniu roli kobiet w niemal ka¿dym aspekcie ¿ycia, ruch na rzecz praw kobiet dopiero zaczyna siê kszta³towaæ.

[Adres usuniêty]