Księga Potworów

To nie jest zwykła książka..... to majstersztyk!

Nie wiem jak u Was, ale w naszym domu króluje proza. Oczywiście, we wczesnym dzieciństwie dzieciaki słuchały głównie wierszyków, bo wiadomo, są krótkie, rymowane, maluchy je uwielbiają i w mig zapamiętują. Teraz, gdy nasze Moliki podrosły, rzadziej sięgamy po wiersze. A jeżeli już sięgać, to po coś wartościowego. I wyjątkowego. Na przykład po Księgę potworów Michała Rusinka.

Potwory- to słowo przeraża, ale i fascynuje dzieci. Znam takie, które nie zasną bez zapalonej nocnej lampki, obawiając się niezapowiedzianej wizyty złego trolla. Znam również takie, które najlepiej bawią się oglądając animowane przygody wampirków. I śmieją się wtedy do rozpuku. Tak, czy owak, potwory to temat nieunikniony, warto więc oswoić wszelakie groźne stwory i przejąć nad nimi kontrolę, zanim one opanują dziecięcą wyobraźnię i zdominują sny. Najłatwiej oswoić potwory poprzez ukazanie ich w nowej odsłonie. Zabawnej, żartobliwej i bajecznie kolorowej. Tak jak zrobił to duet Rusinek- de Latour.

Michał Rusinek stworzył mini- encyklopedię potworów. W kolejności alfabetycznej (począwszy od Bazyliszka, a skończywszy na Yeti) prezentuje szeroką gamę różnego rodzaju dziwadeł i straszydeł, wśród których znajdziecie Centaura, Chimerę, Dżinna, Gnoma, Gremlina, Minotaura, Ogra, Potwora z Loch Ness, Rusałkę, Smoka, Syrenę, Walkirię i wiele, wiele innych. Wierszyki- jak zwykle u Michała Rusinka, zabawne i z klasą. Pomysłowe i traktujące temat z przymrużeniem oka. Niebanalne. Niepowtarzalne, bo mało kto potrafi operować językiem polskim w taki sposób, jak robi to Michał Rusinek. To prawdziwy mistrz słowa. Jego wiersze o potworach urastają do rangi małych arcydzieł literackich dla dzieci. I tu ważna informacja. Nie dajcie się zwieść okładce, to nie są utwory dla tych najmniejszych, najmłodszych stażem słuchaczy. No chyba, że Wasza pociecha zamiast (standardowo) specjalizować się w dinozaurach, czy innych zwierzątkach, fascynuje się mitologią, literaturą i filmem. Bestiariusz Rusinka to raczej lektura dla nieco starszych dzieci. Mojemu siedmiolatkowi musiałam pewne zagadnienia wyjaśnić, w czym niesłychanie pomocne okazały się końcowe strony, z opisami wszystkich potworów.

Niezaprzeczalnym atutem publikacji jest oprawa graficzna i ilustracje w wykonaniu Daniela de Latuor. Mistrzostwo świata! Wiersze i ilustracje idealnie ze sobą współgrają i uzupełniają się. Zdarza się, iż tekst stapia się z szatą graficzną i stanowi jej część. Ilustracje Daniela de Latour pobudzają wyobraźnię małych czytelników, bawią i przyciągają jak magnes.

Jeszcze jedno słowo przychodzi mi do głowy, gdy trzymam w ręku Księgę potworów -estetyka. Ta książka jest po prostu piękna. Twarda oprawa oraz bajecznie kolorowe, intrygujące ilustracje, w połączeniu z niezwykłymi wierszami, tworzą wyjątkowo elegancką całość. Zadbano tu o każdy, najmniejszy szczegół, co pozwala nacieszyć nie tylko ucho, ale i oko. Ta niezwykła staranność i dbałość o detale zaowocowała powstaniem małego dzieła sztuki.

Księga potworów pomaga oswoić dziecięcy strach i wprowadzić młodych czytelników w niezwykły świat poezji. Jak widać wiersze nie muszą być nudne i sztampowe:) Wirtuozeria językowa autora oraz talent ilustratora pomagają kształtować wrażliwość dzieci, ich zmysł estetyczny i artystyczny. Dla mnie- pozycja obowiązkowa w każdym domu. Cymes!

Kto się boi potwora?

Kto powiedział, że potwory są straszne i złe? Ktoś kiedyś zrobił ogromną krzywdę potworom, czyniąc z nich negatywnych bohaterów i przedstawiając ich … potwornie. Już od czasów najdawniejszych, w opowieściach potwory stały po tej złej stronie mocy, nie tylko okropnie się zachowywały, bywały złośliwe bądź też śmiertelnie niebezpieczne, a na dodatek były po prostu brzydkie. Mówiło się, że potwory czają się na słabszych, że porywają niewinne panienki, a nawet, że ukrywają się w szafie i korzystając z każdej sposobności, by nastraszyć dziecko, albo też zrobić prawdziwy bałagan w pokoju.

Gdzie jednak leży prawda? Czy potwory są rzeczywiście tak potworne? Czy generalizując nie wyrządzamy im krzywdy? Pierwszym krokiem, prowadzącym do odpowiedzi na te pytania, jest poznanie potworów, to zaś jest możliwe dzięki wspaniałej książce, którą śmiało możemy potraktować jak encyklopedię potworów. Na polowanie, a właściwie na naukową wyprawę, mającą na celu dokonanie usystematyzowania powszechnie występujących potworów, udał się Michał Rusinek. Jego „Księga Potworów” to niemal (bo nigdy nie wiadomo, jaki jeszcze potwór w trawie piszczy) kompletna klasyfikacja potworzastych potworów, z których – o dziwo – część jest nam dość dobrze znana. Opublikowana nakładem wydawnictwa Zwierciadło encyklopedia tych dziwnych stworów, to prawdziwa gratka dla młodych naukowców, ciekawych świata podróżników, nieustraszonych młodych czytelników, którzy niczego ani nikogo się nie boją. To także próba oswojenia tego co nieznane i sposób, by przekonać się, jak bardzo w przypadku niektórych potworów się mylimy. Intrygujące wyobrażenia ilustratora, Daniela de Latour, na temat wyglądu bohaterów książki dodatkowo pobudzają naszą wyobraźnię sprawiając, że potwory zaczynają żyć swoim życiem i to nie tylko na kartach książki.

Rusinek przybliża nam sylwetki kolejnych potworów i potworków posługując się wierszowanym opisem, zwracając uwagę na charakterystyczne cechy swoich bohaterów – tak te dotyczące wyglądu, jak i sposobu zachowania. Na stronach książki sportretowany został między innymi Strach, który tylko pozornie jest taki groźny, jest też znany nam z bajek Bazyliszek, któremu (to wstydliwa tajemnica) bardzo brzydko pachnie z buzi. Jest ponadto pół-koń, pół-człowiek, czyli Centaur, a także Cerber, w „H.Potterze” zwanym Puszkiem. Poznamy też Gnoma i mylącego się z gobelinem Goblina, a także postrach wszystkich żeglarzy i rozbitków – Krakena. To tylko kilka z kilkudziesięciu stworów, zebranych w tym osobliwym bestiariuszu, który zaciekawi nie tylko dzieci. Kto wie, może dzięki „Księdze Potworów” nie tylko poznamy te bardziej popularne stwory, przestaniemy się ich obawiać, ale i … zaprzyjaźnimy się z nimi? Dzięki twardej oprawie nie musimy się obawiać, że książka zniszczy się podczas ekspedycji badawczej poszukującej potworów, zaś dokładnie nakreślone ich sylwetki umożliwią rozpoznanie tych istot nawet w najciemniejszym kącie.

Nie wiem jak Wy, ale ja już nie mogę się doczekać, żeby poznać Wilkołaka i Rusałkę. Dla tych bardziej zaangażowanych w poszukiwania, Rusinek przygotował jeszcze alfabetyczny spis potworów, by łatwiej było podążać ich tropem i zaznaczać kolejne poznane okazy. Zatem .. potwornej podróży do świata potworów życzę!

Justyna Gul

Qultura Słowa

Jeśli szukasz książeczki dla dziecka, która nie tylko będzie bawić, ale jednocześnie nauczy je czegoś nowego i, przede wszystkim, pozwoli w łagodny i zabawny sposób pokazać, jak można pokonać lęki przed czymś nieznanym bądź pozornie groźnym, Księga potworów sprawdzi się doskonale. Polecam!

Księga Potworów jest zbiorem najpopularniejszych stworzeń, które możemy spotkać w mitologi nordyckiej, greckiej i rzymskiej oraz w innych wierzeniach i legendach. Gnom, Yeti, Harpie i Wilkołaki oraz bliższa nam Syrena, Bazyliszek, to tylko niektórzy z gości Michała Rusinka. Autor zabawnie, nieprzewidywalnie i współcześnie prezentuje wybrane stwory opisując ich charakterystyczne cech. Humorystyczne historyjki pozwalają czytelnikowi na polubienie bohaterów, mimo ogólnej złej sławy. W tej niezwykłej książce, pojawiły się również stworzenia zupełnie nowe - Rusinki oraz Delatury. Jeśli ich nie znacie, to koniecznie zajrzyjcie do księgi.

Nie są to typowe dziecinne rymowanki, słodkie i urocze, które możne zrozumieć 4-latek. Czytelnik może się dowiedzieć, co robi Cerber na fejsbuku i tłiterze, czy z elfem, można zrobić sobie selfie (*błędy celowe z tekstu książki). Rymowanki są zabawne i zaskakujące, ale raczej nieodpowiednie dla najmłodszych czytelników. Muszę pogrozić również palcem autorowi za użycie słowa na ch (określającego również chorobę), ale jako matka kilkulatki wiem, że raz wypowiedziane słowo z kategorii niewłaściwych, może zapoczątkować replay przez następny tydzień w najmniej odpowiedniej chwili :)

Treści oraz słownictwo natomiast przypadło bezapelacyjnie do gustu mojemu dziesięciolatkowi, który czytał i pękał ze śmiechu, powtarzając : Mamo, to musisz przeczytać!". Zagroził nawet, że będzie zaliczał przypadki na przykładzie wiersza o Kikimorze.

Nieodłączanym elementem, który często wysuwa się na plan pierwszy są intrygujące ilustracje autorstwa Daniel de Latour, laureata wielu nagród i wyróżnień w kategorii ilustracja dla dzieci. Grafiki współgrają i uzupełniają teksty. Stwory-potwory są barwne i zabawne, często uśmiechnięte, wywołujące raczej pozytywne emocje. No, może poza Gnomem, który przypomina mi niesympatycznego sąsiada ;)

Na końcu książki znajduje się "Alfabetyczny spis potworów wraz z objaśnieniami", w którym w encyklopedycznym skrócie przedstawiono wszystkie opisywane potwory. Bardzo jasno i rzeczowo przedstawiono ich sylwetki, nie zabrakło również odwołań do współczesnych filmów i bajek, w których możemy je spotkać. Gratulacje za rewelacyjne zestawienie dla autorek objaśnień Magdaleny Chorębały oraz Karoliny Przybysławskiej.

„Księga Potworów” to kompletna klasyfikacja potworów, ale my postaraliśmy się dodać swoje dwa grosze i dołączyć naprawdę potworzaste potwory. Często marudzą, jęczą, zawodzą, rządzą i jadem plują i niszczą, co popadnie, ale są najukochańszymi potworami w moim małym świecie. Kto jest ciekawy, jak one wyglądają?