Jan Kaczkowski. Życie na pełnej petardzie

Wspaniała książka , pokazująca osobowość wspaniałego Księdza, a przede wszystkim wspaniałego człowieka.Ksiądz Jan opowiada nam o swoim życiu, ale także udziela odpowiedzi na wiele nurtujących mnie jako katolika pytań. Wypowiedzi na temat aborcji, eutanazji, in vitro, godności człowieka dają wiele wskazówek jak zachować się w rożnych, trudnych spotykających nas w życiu sytuacjach, kiedy nie wiemy jak mamy postąpić.Aneta

Polecam. Czyta się lekko ale daje do sporo kwestii do przemyślenia.

Bardzo dobra książka, nie tylko dla wierzących. Polecam.

Recenzowanie książki napisanej przez Księdza, o sprawach Kościoła, wiary i chrześcijańskim spojrzeniu na świat jest dla mnie sporym wyzwaniem. Jednak chciałam przeczytać książkę Jana Kaczkowskiego z kilku powodów. Przede wszystkim był prawdziwym Księdzem przez duże K, prawdziwym chrześcijaninem i dobrym człowiekiem. Mądrość jaka przemawia z jego słów dociera również do ludzi, którzy niekoniecznie wierzą. Dociera więc też do mnie.

Nie znam zbyt dobrze doktryn Kościoła, nie interesuje się tym co się w nim dzieje, ledwo łapie się w najważniejszych kościelnych świętach. Moja wiara jest bardzo labilna i w zasadzie jestem w takim punkcie życia, że sama nie wiem czy w cokolwiek wierzę. Na pewno mam problem z wiarą w Kościół jaki proponuje większość współczesnych Księży. Komercja, biznesowe podejście do prowadzenia parafii, coraz bardziej skomplikowane procedury przygotowań do Pierwszej Komunii Świętej czy sakramentu bierzmowania oraz afery pedofilskie- wcale mnie nie zbliżają do tej instytucji.

Tym bardziej się cieszę, że mogłam przeczytać wywiad rzekę jaki w książce „Życie na pełnej petardzie” poprowadził z Księdzem Kaczkowskim, Piotr Żyłka. Jeśli współczesny Kościół miałby takie spojrzenie na ludzi i ich wybory- to nie miałabym z czym spekulować. Mimo że w większości moje poglądy są zgoła odmienne od tych głoszonych przez Księży- tym razem w wielu kwestiach musiałam się zgodzić.

Jeśli miałabym powiedzieć dlaczego warto przeczytać tę książkę to odpowiedziałabym, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jedni zadowolą się samym faktem bliższego poznania Księdza Kaczkowskiego. Opowiada ON nam o swoim dzieciństwie, drodze do kapłaństwa, trudnościach jakie spotykał na swojej drodze, niepewności czy jego niepełnosprawność go nie zdyskwalifikuje. Dowiemy się również kogo ceni a kto go rozczarowuje. Książka jest ciekawą opowieścią o tym co ważne dla Ks.Jana.

Jest również źródłem mądrych wyjaśnień spojrzenia Kościoła na in vitro, antykoncepcję czy sumienie człowieka. Jego słowa dają do myślenia. Jestem zwolennikiem stosowania metody in vitro- jednak dylematy, na które zwraca ON uwagę, są bliskie również temu co mnie zastanawia w tej metodzie (np.kwestia własności zamrożonych zarodków po śmierci „rodziców”). Warto z pełnym skupieniem i otwartością umysłu przeczytać to, co Ksiądz Kaczkowski do nas mówi. Niezależnie od tego czy ma się poglądy bliskie czy dalekie od tego co głosi Kościół.

Trzecią kwestią, którą warto poruszyć przy rozważaniu dlaczego warto przeczytać tą książkę jest sam fakt, że Ksiądz Jan to naprawdę ciekawy człowiek! Człowiek pełen wiary, nadziei i zapału do życia! Człowiek, który mimo trudnej choroby, wielu przeciwieństw losu (jak chociażby duża wada wzroku i słabe zdrowie)- postanowił wykorzystać swoje życie do czynienia dobra. Skupił całą swoją energię na działaniu dla innych.

Ksiądz Kaczkowski nie ściemnia, że w kościele jest cudownie. Wytyka błędy innym Księżom, otwarcie mówi co mu się w duszpasterstwie nie podoba. Ma odwagę głosić swoje poglądy i w pełni wyrażać własne zdanie. Warto to docenić. Warto to przeczytać. Jednocześnie dodając swoją cegiełkę do jego „dziecka”, którym jest Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio. (50% honorarium autorskiego zostaje przekazane na działalność Puckiego Hospicjum).

A tym co mnie totalnie przekonało i urzekło było zdanie Księdza Jana na temat WOŚP.

„WOŚP to armia młodych ludzi, którzy organizują się, żeby wspólnie zrobić coś dobrego. To jest godne podziwu. (..) Ważna jest zasada „Po owocach ich poznacie” (por. Mt 7, 16). Na jakikolwiek oddział dziecięcy czy geriatryczny wejdę, widzę sprzęt oznaczony serduszkiem. Także w naszym hospicjum. Skala przedsięwzięcia jest powalająca, ale czy to musi oznaczać, że w WOŚP są jakieś machlojki? Oni przechodzą tyle szczegółowych kontroli, że nie ma się czego obawiać. (…)

Urzeka mnie beztroska katolickich krytyków, którzy chcą prześwietlać, prześwietlone przecież przez organy kompetentne finanse WOŚP, a jednocześnie nie widzą najmniejszych problemów z transparentnością finansów kościelnych, nawet gdy chodzi o kościelne organizacje charytatywne.„

I jeszcze to o kobietach:

„Przeraża mnie, gdy słyszę słowa kierowane w Kościele do kobiet, że ich trwanie w patologicznym małżeństwie z pijakiem, który je bije i wyniszcza psychicznie, jest chwalebnym męczeństwem: „Nieś swój krzyż.” To bardzo groźne podejście do sprawy. Małżeństwo jest ogromną wartością i jest nierozerwalne. Ale kiedy stanowi zagrożenie dla życia, to samo życie jest wartością wyższą i aby je zachować, należy się bronić i uciec przed zagrożeniem. Ocalić siebie to obowiązek. A jeśli któryś ze spowiedników tego nie rozumie, to powinien pójść jeszcze raz na kurs teologii”.

[Adres usunięty]

Świetna historia niezwykłego księdza, który pomimo problemów, które dotykają go, jak każdego zwykłego człowieka, umie cały się poświęcić innemu człowiekowi, wysłuchać, szczerze współczuć oraz pomóc. Gdy porównujemy nasze życie do życia księdza Kaczkowskiego, można dojść do tragicznych wniosków, jak bardzo na co dzień jesteśmy zapatrzeni w siebie, we własne sprawy, łatwo wpaść w wir życia XXI wieku, trudnym jest by przy tym nie zapominać o potrzebach drugiego człowieka.

To przepiękna historia, nie tylko dla chrześcijan, można z niej wiele wynieść, oraz znajdziemy w niej wiele fragmentów skłaniających do refleksji. Cieszę się że znajdujemy tam również trudne pytania, z którymi każdy z nas boryka się na co dzień.

Ksiądz Jan Kaczkowski to najbardziej lubiany polski ksiądz, który przedstawia nam się w książce pt. „Życie na pełnej petardzie”. W wywiadzie z Piotrem żyłką opowiada o sobie m.in. że jest onkocelebrytą – czyli człowiekiem, którego znamy z tego, że ma raka mózgu. Bardzo odważny, szczery i autentyczny, najbardziej pociąga go sprawowanie Eucharystii. W maju 2005 roku założył hospicjum domowe, a potem negocjował z NFZ o przebudowę oddziału stacjonarnego. Własnymi siłami stawiał budynek w stanie surowym i wiedział dokładnie jakiego hospicjum chce, widział np. hospicjum w którym właściwie całe życie pacjentów łącznie z toaletą było widoczne z korytarza, i wiedział, że to porażające naruszenie intymności. U ks. Jana natomiast można przejść przez całe hospicjum i właściwie nie zajrzeć do pacjentów, bo wejścia do pokojów są z wewnętrznych korytarzy. Jednocześnie zachowywany jest pełen kontakt z innymi, to jest dla nich ważne, ponieważ wbrew pozorom nie sprzyja im grobowa cisza. Ważnym zadaniem kapelana w hospicjum jest przekazywanie choremu trudnych informacji szczególnie w sytuacjach kryzysowych. Kapelan w hospicjum ma sprawować dla chorych codziennie Eucharystię, oraz zapewnić im sakramenty w godzinę śmierci i towarzyszyć przy konaniu – i takim właśnie kapelanem jest ks. Jan Kaczkowski. A skąd ON czerpie taką siłę i moc? Oczywiście z Eucharystii, oraz jak dodaje, że jego największymi autorytetami są rodzice: ojciec w kwestiach moralnych, a mama w kwestiach związanych z miłością.

W końcowych słowach książki zawarta jest prośba ks. Jana, aby nie zapominać o hospicjum gdy jego już nie będzie na tym świecie. Również kupując tę książkę, w całości fundusze przekazane są na hospicjum pod wezwaniem Św. Ojca Pio, prowadzone przez ks. Jana, więc nie zwlekaj drogi czytelniku - kup tę książkę jak najszybciej, aby wspierać ten szczytny cel.

Książka wydana w twardej oprawie, zawiera 245 stron, a w końcowej części zawarte są zdjęcia z dzieciństwa, młodości i kapłaństwa ks. Jana, jak również zdjęcia z podopiecznymi z hospicjum.

Ks. Jan mówi w niej o swoim życiu i polskim kościele ze szczerą odwagą i dystansem, szczerze i autentycznie.

Życzę więc miłej i przyjemnej lektury!

Moja ocena: 10/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

O Ks. Kaczkowskim uslyszalam stosunkowo pozno, przez jego krotkie nagranie, krazace na fb. To sprawilo, ze kupilam te ksiazke. Niesamowity wywiad z niesamowitym czlowiekiem, pomimo smiertelnej diagnozy podchodzacego do zycia z humorem. Ks. Kaczkowski nie boi sie trudnych tematow (np. jak sobie radzi z celibatem), nie boi sie skrytykowac w pewnych punktach II Soboru Watykanskiego i w sposb zrozumialy dla laika wyjasnia, dlaczego woli lacinski obrzadek Mszy sw., i jeszcze potrafi mnie tez do tego przekonac! Przekonal mnie do Papieza Benedykta - ktorego uwazalam za sztywnego urzednika - a ktory cicho, bez zbednego rozglosu, zeby nie szkodzic niepotrzebnie Kosciolowi w ciagu swoich krotkich rzadow wywalil na zbity pysk 400 ksiezy - pedofili i poskracal im renty, podczas gdy nasz tak uwielbiany JPII przez tyle lat nie zrobil wiele .... Bardzo madre wypowiedzi bardzo madrego czlowieka dla wszystkich - wierzacych i niewierzacych.

Czy jest się zdrowym czy chorym, czy jest się wierzącym czy nie - tę książkę warto przeczytać. 100% pozytywnej energii!

Nie rozumiem zachwytu nad tą książką. Szczerze to nie przekonuje mnie ten rodzaj katolickiej argumentacji i doszukiwanie się we wszystkim bożej intwerwencji... Stracony czas.