Załącznik

Rainbow Rowell to autorka bestsellerów takich jak "Eleonora i Park" czy "Fangirl". Mimo tego dorobku, to jednak dopiero "Załącznik" jest powieścią, od której zaczynam przygodę z piórem pisarki. Jest to moje pierwsze spotkanie, lecz zdecydowanie nie ostatnie. Zaciekawił mnie nieschematyczny sposób na przedstawienie swoich bohaterów, jak i ciekawa, minimalistyczna fabuła.

Praca Lincolna polega na czytaniu cudzej korespondencji, wyłapując sprośne żarty, niedozwolone słownictwo bądź tematy zabronione. Wysyła pracownikom upomnienia, jeśli nie stosują się do regulaminu wydawców. Nie jest zadowolony ze swojego stanowiska, jednak musi je utrzymać, bo pragnie wyprowadzić się od matki. Kiedy odkrywa rozmowę mailową Beth z Jennifer, postanawia nie ujawniać ani ich ani siebie, lecz zagłębiać się w ich życie, jakie przedstawiają w swoich wiadomościach. Jak to się może skończyć? Czy taki monitoring może skończyć się dobrze?

Jest to przezabawna historia, pisana lekkim piórem, które nadaje powieści dynamiczny przebieg. Mamy trzy odrębne, całkowicie odległe charaktery, z jednej strony nieśmiały, zamknięty w sobie i na kobiety mamisynek, z drugiej kobieta niezależna, która skrycie marzy o małżeństwie ze swoim niedojrzałym facetem oraz druga kobieta, która ucieka przed odpowiedzialnością i macierzyństwem, choć wydaje mi się najrozsądniejsza z całej trójki.

Autorka zastosowała również świetną metodę narracji, rozdziały pisane są w postaci dwóch typów: mamy pierwszoosobową narrację bohatera, naszego skrytego mężczyzny oraz maile pisane między dwójką naszych otwartych kobiet. Przeplatają się one, dając nam wgląd w swoje życie.

Lincolna poznajemy z jego wspomnień oraz relacji z innymi ludźmi, natomiast Beth i Jennifer ze swoich opowieści w wiadomościach. Czytelnik nie ocenia bohaterów, ponieważ całość przyćmiewa ich dobry humor i sposób, w jaki potrafią opowiadać o sobie. Rowell zafundowała nam tutaj sporą dawkę dowcipu oraz nieszablonową fabułę, choć na koniec przypominamy sobie, że jest to romans przeznaczony dla niewymagających adresatów. Polecam na luźne wieczory, najlepiej te jesienne, bo ta pozycja na pewno przegoni ten deszczowy schyłek roku.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Miłość przez internet.

Praca Lincolna O'Neilla polega na czytaniu maili. Dokładniej - czytaniu cudzych maili pracowników firmy, w której jest zatrudniony. Mężczyzna miał nadzieję na walkę z hakerami, lecz rzeczywistość jest bardzo nudna. Pewnego dnia Lincoln natrafia na prywatną korespondencję Beth i Jennifer. Wie, że powinien wysłać im upomnienie, lecz zabawne i wciągające myśli kobiet nie potrafią go do tego zmusić. Z czasem przekona się, że zaczyna czuć coś więcej do Beth...

Przeczytałam już wszystkie powieści Rainbow Rowell, które wydane zostały w Polsce. Pokochałam Eleonorę i Parka, utożsamiłam się z Fangirl, przeżyłam ogromny zawód z Linią serc i... nadeszła kolej na Załącznik. Po wielu pozytywnych słowach na temat tego utworu z nieskrywaną przyjemnością zabrałam się do czytania. Czy warto było?

Załącznik to powieść pełna maili i wspomnień głównego bohatera. Rainbow Rowell po raz kolejny pokazała, że potrafi pisać z humorem i pasją. Czytelnicy znajdą w tym utworze problemy, które będą gnębić bohaterów prawie do końca, konwersacje doprowadzające do śmiechu i ciekawą historię miłosną. Jesteście gotowi, aby poznać miłość od pierwszego przeczytania?

Sięgnijcie po Załącznik!

Pełna recenzja znajduje się na stronie: [Adres usunięty]

Chyba każdy, choć raz w życiu, miał niemiłą chęć, aby zajrzeć do czyjejś korespondencji. Z różnych pobudek. Czy ktokolwiek zdołał zakochać się w praktycznie obcej osobie tylko na podstawie pisanych przez nią słów? To tym bardziej skomplikowane, jeśli nasza praca polega właśnie na kontrolowaniu przesyłanych wiadomości…

Lincoln O’Neill jest mężczyzną dobiegającym trzydziestki. Prowadzi dość nudne i monotonne życie. Ciągle mieszka z matką, przeżywa niespełnioną miłość i średnio udaje mu się nawiązywać nowe znajomości. Zatrudnia się w roli „administratora bezpieczeństwa danych”, jednak nie jest żadnym tajnym agentem. Po prostu czyta cudze e-maile w miejscowej redakcji. Ta żmudna praca zaczyna mu się podobać, gdy trafia na wirtualne listy przesyłane między dwiema przyjaciółkami. Z czasem coraz bardziej angażuje się w swoje uczucia względem jednej z nich, Beth. Czy jego zakochanie ma szansę przerodzić się w coś prawdziwego? Czy Lincoln zbierze się na odwagę i ujawni przed dziewczyną?

Rainbow Rowell jest pisarką niesamowicie popularną w Polsce. Mimo tego jakoś unikałam jej twórczości, chcąc przeczekać największą falę, aby wyrobić sobie własną opinię. I nadarzyła się taka okazja. "Załącznik", książka obiecująca ciekawą fabułę i dużą dozę romantyzmu. Stosunkowo rzadko czytuję tak lekką literaturę, ale robię wyjątki. Ot, ku odpoczynkowi, bo nie zawsze ma się chęć na wybitne dzieła. Dlatego liczyłam, że spędzę przy tej pozycji kilka interesujących godzin. Szata graficzna od razu przypadła mi do gustu. Dbałość o okładki zauważyłam już przy okazji poprzednich powieści, gdy mnóstwo stron internetowych bombardowało reklamami tych książek. Są - nomen omen - pięknie tęczowe. Podeszłam do całości z zainteresowaniem, bez uprzedzeń. Jednak przyznam, iż początki były trudne. Nie ze względu na akcję, ale głównego bohatera. Można o nim napisać encyklopedię! Chłopak ma więcej wad niż zalet.

Lincoln, Lincoln. Takim imieniem obdarzyłabym postać charyzmatyczną, magnetyzującą urokiem. Niestety, O’Neill jest typem mężczyzny po prostu irytującego. Flegmatyk, uwiązany przy mamie, niemalże z płaczem wspominający zwykłą miłostkę z dawnych lat. Wiem, że o taki efekt chodziło, ale po prostu go nie znoszę i taka antypatia towarzyszyła mi przez całą książkę. A co z Beth? Zupełnie inaczej. Wydała mi się zabawna, z podobnym do mojego poczuciem humoru. Podobnie jej towarzyszka, Jennifer. Obie chętnie poznałabym w rzeczywistości, a tej pierwszej znalazła zupełnie inny materiał na partnera. Oj, chyba rzeczywiście nie polubiłam się z miałkim Lincolnem. Szkoda.

Pierwsze strony troszkę mnie nużyły. Fabuła rozwijała się dość powoli, z czasem zainteresowały mnie perypetie Beth i to głównie dla jej e-maili czytałam dalej. Minusem jest dość nierealna forma kontaktu między dziewczynami. Tak się rozpisywały, że odnosiłam wrażenie, iż chyba nie znają się na żywo, nie posiadają telefonów i żyją na dwóch krańcach planety. Choć to czepialstwo na siłę, bo przecież inaczej nie byłoby tej książki. Po połowie lektury akcja finalnie ruszyła, szczerze zaciekawiła, co tylko skomplikowało nadanie oceny całości.

Styl Rowell charakteryzuje się stosunkowo krótkimi opisami, co pomaga skupić się na samych wydarzeniach rozgrywanych w książce. Jest w „Załączniku” dużo słodkich momentów, to pozycja dobra na oderwanie od smutków. Romantyzm, serduszka i dwójka zagubionych bohaterów. Chyba się utarło, że autorka tworzy przede wszystkim dla młodzieży, ale tę pozycję chyba skierowałabym też do starszych czytelników. Muszę też wspomnieć, że ciekawą postacią drugoplanową jest wspomniana wcześniej Jennifer. Cieszę się, iż Rainbow (piękne imię, swoją drogą) postanowiła poświęcić trochę miejsca jej problemom. I chyba chętnie sięgnęłabym po coś opowiadającego wyłącznie o niej. Nie umiem jeszcze wyrobić sobie opinii o Rowell, dlatego w końcu poszukam reszty powieści!

„Załącznik” na pewno przypadnie do gustu osobom lubiącym niezobowiązujące, acz urocze historie, które mogą poprawić humor w brzydki dzień. Myślę, że mimo paru niedociągnięć warto podarować egzemplarz przyjaciółce, a nawet razem poczytać przy tabliczce czekolady.

Co byście zrobili, gdybyście dowiedzieli się, że ktoś od miesięcy czyta Wasze maile wymieniane z przyjacielem? Czy bylibyście w stanie wybaczyć tę rażącą ingerencję w Waszą prywatność? Lincoln został zatrudniony na stanowisku odpowiedzialnym właśnie za przeglądanie korespondencji pracowników. Jego praca nie daje mu satysfakcji, wręcz przeciwnie, wywołuje w nim poczucie winy, zwłaszcza gdy natrafia na e-maile Beth i Jennifer. Zamiast wysłać im upomnienie, wciąga się w ich rozmowy. Nie potrafi z tym skończyć. Sprawa komplikuje się, gdy zaczyna się zakochiwać w jednej z nich.

Po przeczytaniu ostatniej strony miałam mętlik w głowie. Tak do końca, nie potrafię określić czy książka podobała mi się czy nie. Początek był zdecydowanie oporny. Musiałam przeczytać niemal połowę by wreszcie się zaciekawić. Jestem fanką powieści, które opierają się na korespondencji mailowej i internetowej znajomości, więc jak tylko pierwszy raz zobaczyłam blurb książki, postanowiłam, że musze ją przeczytać. Pierwszą pozycją autorki, którą przeczytałam była wciągająca i urocza „Fangirl”. „Załącznik” niestety nie był tak dobry, ale na szczęście nie był tak zły jak „Linia serc”. Nie wiem co się stało, ale stanowczo zawiodłam się na twórczości Rainbow Rowell. Niepotrzebnie pomyślałam, że jak autorka napisała dobrą powieść, to wszystkie pozostałe będą jej dorównywać.

Główny bohater należy do typu mężczyzn, których nie znoszę: dobijający trzydziestki maminsynek, który ma problemy z kontaktami damsko-męskimi. Brakuje mu odwagi i przy każdej nadarzającej się okazji chowa głowę w piasek. Z sympatią natomiast wyobrażałam sobie Beth oraz Jennifer, które czytelnik może poznać niemal wyłącznie na podstawie wymienianej przez nie korespondencji w biurze. Kobiety są zabawne, rzeczowe oraz intrygujące. Przypominają ludzi, których możemy spotkać w świecie rzeczywistym. Szkoda, że w mojej pracy nigdy nie było miedzy pracownikami takich relacji.

Zakończenie typowo dla tego typu pozycji zostało oblane lukrem i posypane sporą ilością posypki. Nie jest to zaskoczenie, ponieważ niemal od początku wiadomo jak książka się skończy. Jest to raczej pozycja dla młodzieży oraz niepoprawnych romantyczek. Opiewa w lekką aurę, nie wymaga zbytniego skupienia, czyta się ją szybko. Warto czasem oderwać się od rzeczywistości i poświęcić czas tego typu uroczym historiom. „Załącznik”, to ciepła opowieść o codziennym życiu, skrywanych uczuciach, sile przyjaźni oraz pracy w korporacji. Polecam choć osobiście traktuję ją jako pozycję „na jeden raz”.

Opinia pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Rainbow Rowell to autorka między innymi powieści pt. „Fangirl”, która została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać[Adres usunięty] w kategorii Literatura młodzieżowa. Sama o sobie mówi, że jest dobra tylko w dwóch rzeczach: czytaniu i pisaniu.

Nominowanej „Fangirl” niestety nie miałam okazji przeczytać, ale opis „Załącznika” przyciągnął moją uwagę na, tyle że nie mogłam się doczekać momentu, kiedy ją przeczytam.

Pomysł na fabułę, według mnie świetny! Poznajemy Lincolna-pracownika działu IT w wydawnictwie, do jego zadań należy sprawdzanie wiadomości, które zostały uznane za naruszające regulamin pracodawcy.

Znudzony nic nierobieniem z zapałem zaczytuje się w wiadomościach, które wysyłają do siebie Beth i Jennifer. Dziewczyny igrają z losem i pracodawcą, powinien je upomnieć, a potem zgłosić naruszenia, jednak gdyby to zrobił, przestałyby pisać...

Uwielbiam romanse każdej maści, więc z zapałem zabrałam się za ten, nie spodziewając się zupełnie, że „Załącznik” okaże się powiewem świeżości wśród moich romantycznych lektur.

Autorka wprowadziła nas w życie trzech postaci, Lincolna, który jest ukochanym synem dość zaborczej mamusi i dwóch kobiet tak różnych, że aż dziwne, że zostały przyjaciółkami.

Zaklasyfikować „Załącznik” jako romans, byłoby sporym niedomówieniem, ponieważ nie mamy tu do czynienia z cukierkową opowieścią o rodzącym się uczuciu dwojga ludzi. Czytelnik bardzo łatwo wciela się w postać Lincolna, też narusza prywatność głównych bohaterów i tak jak ON nie może przestać. Ta książka wciąga i sprawia, że zapominamy o tym, jak nas wychowano.

Bohaterowie są różni jak ogień i woda, a jednak coś ich łączy.

Lincoln-superprzystojny, supermęski, super.... maminsynek, okrutnie wręcz nieśmiały.

Beth- śliczna, zabawna, wesoła i do szaleństwa zakochana w swoim chłopaku-gitarzyście. Tylko czeka, aż poprosi ją o rękę... od ośmiu lat czeka.

Jennifer- przebojowa seksbomba. Musi użerać się z jędzowatą matką i z mężem, który tylko czeka, aż jego ukochana, rozrośnie się do rozmiarów słonia i urodzi mu dziecko, a ona przecież jeszcze nie jest gotowa!!

„Załącznik” jest świetną lekturą na chłodne jesienne wieczory, doda im ciepła i sielskości. Mimo że nie jest to lektura wymagająca, jest przyjemna i jeżeli macie ochotę na coś lekkiego co poprawi Wam humor, to szczerze polecam powieść Rainbow Rowell !

Jaki jest kobiecy przepis na fajny wieczór po ciężkim dniu albo całym tygodniu w pracy/ zmianie pieluch 35 razy dziennie/ słuchaniu kolejnej kłótni swoich dzieci/ nocnego wstawania do chorego malca i tak dalej (zawsze się znajdzie coś lub ktoś, kto da nam w kość i mamy dosyć wszystkiego)? Komedia romantyczna i kieliszek wina! Co prawda wolę bardziej od wina likier lub domowy popcorn z patelni 😉, a zamiast filmu ostatnio wybrałam książkę, ponieważ nie miałam nawet siły szukać jakiegoś dobrego tytułu, a nowość z biblioteczki tylko czekała, aż po nią sięgnę...

"Załącznik", kiedy go wybierałam w księgarni, wydawał mi się być powieścią obyczajową. Tymczasem stał się świetnym, zabawnym i romantycznym czytadłem, w stylu oczekiwanej komedii romantycznej, a raczej serialu, gdyż zmuszona byłam przerywać czytanie ze sto razy i rozłożyć je na kilka wieczorów.

Lincoln to singiel przed 30-stką, który nie może zapomnieć o swojej pierwszej prawdziwej miłości. Uważa siebie za mało atrakcyjnego faceta- i to zarówno fizycznie, jak i intelektualnie i duchowo. Weekendy spędza w gronie ustatkowanych już przyjaciół, na co dzień mieszka u mamy, a pracuje nocami. Czym więc zajmuje się zawodowo? Jest administratorem bezpieczeństwa danych, co polega na monitorowaniu działań pracowników w Internecie i Intranecie w pewnej redakcji. Mężczyzna nie lubi swojego zajęcia. Czuje, że przekracza granice czytając cudze maile. Pewnej nocy natrafia na korespondencje przyjaciółek Beth i Jennifer, a w niej aż się roi od zakazanych w tym miejscu zwrotów na osobiste tematy. Jednak Lincoln nie wysyła redaktorkom upomnienia. Czyta i wciąga się w ich intymne rozmowy coraz bardziej. Aż w końcu nie może myśleć o niczym innym, jak o jednej z nich. Jest jednak zbyt nieśmiały, by wyjść z cienia, powiedzieć dziewczynie prawdę i się z nią umówić...

Książka jest pełna zwrotów akcji, choć- przypomnę- to powieść romantyczna! Lekka, amerykańska, filmowa opowieść, którą chciałoby się przeżyć 😉.

[Adres usunięty]

Po raz pierwszy recenzuję książkę, która wyszła spod pióra Rainbow Rowell. Przełomowa chwila. Co prawda czytałam już "Eleonorę i Parka" oraz "Fangirl". Dzisiaj możecie się dowiedzieć, jak według mnie poradziła sobie autorka z trochę starszym odbiorcą oraz jak ta książka wypada na tle innych powieści.

Beth i Jennifer to (niecałe) trzydziestolatki pracujące w redakcji gazety. Dobrze wiedzą, że ktoś z firmy musi monitorować ich wiadomości. Nic sobie jednak z tego nie robią i dalej piszą do siebie maile. Cała akcja rozgrywa się w na przełomie lat 1999 i 2000. Jeszcze się wtedy nie urodziłam, więc to było ciekawe doświadczenie zobaczyć jak to było kilka lat wcześniej. Nie idąc dalej w mój życiorys, bo po co, i tak nie chce słuchać przejdę do prezentacji naszych uroczych bohaterek. Beth ma chłopaka muzyka, jest recenzentką filmów i tą bardziej szaloną z ich dwójki. Jennifer to bardziej spokojna i zakompleksiona kobieta, choć szczęśliwa mężatka, która uczy się bycia szaloną.

Ale, ale... Tak bardzo skupiam się na nich, ale w tej opowieści jest jeszcze jedna ważna osoba.To Lincoln O'Neill. Kiedy dostawał pracę na stanowisku informatycznym w "Courierze" nie przypuszczał, że jego praca, której na początku nienawidził, czytanie cudzych maili, może mu sprawiać przyjemność. Właśnie dzięki korespondencji Beth i Jennifer. Te wiadomości są zabawne, ciekawe i podnoszące na duchu.

A zabawniejsze jest jeszcze to, że któregoś razu w ich wiadomościach pojawia się opisywany tajemniczy jegomość, spotykany w redakcji. W miarę rozwoju akcji Lincoln spostrzega się, że to nim mowa, a najwięcej do powiedzenia ma właśnie Beth. Dla jednym może się wydawać dziwne, dla innych nie, ale ON też ją kocha. Chociaż nawet nie wie jak ona wygląda. Wystarczył mu jej charakter, co jest bardzo romantyczne (każda dziewczyna chciałaby być kochana nie przez wzgląd na wygląd, a właśnie osobowość). Tylko co zrobić z wiadomością, że ON też jest obiektem zainteresowania Beth? Zostawić ten fakt w spokoju, czy może... No właśnie, co dalej?

Muszę przyznać, że motyw książki jest bardzo ciekawy, oryginalny. Myślę również, że dobrze wykorzystany. Muszę również się odwołać do narracji. Cała książka była opisywana z punktu widzenia Lincolna, zmiana zachodziła tylko wtedy, kiedy widzieliśmy maile dziewczyn. To, co naprawdę mi się podobało, to to, że autorka nie poświęcała ich życiu zbyt dużej uwagi. Wszystko co miało jakiś wpływ na całą historię poznawaliśmy w ich wiadomościach. Dla mnie to było bardzo dobre rozwiązanie.

Nie byłabym sobą, gdybym nie odwołała się do całej oprawy, szaty graficznej. Ta nasza, polska nie jest zła. Widać, że wydawnictwo postawiło na dość modny minimalizm. Wiele stron internetowych również postawiło na taki styl, ale mimo, że okładka jest urokliwa, gdyby miała coś jeszcze, na pewno dużo bardziej przyciągałaby wzrok. Do innych technicznych rzeczy nie mam żadnych zastrzeżeń.

Przejdę do całej fabuły. Przede wszystkim, nie wiem, może jestem za stara, albo za dużo książek mam już przeczytanych na swoim koncie, ale wydawała mi się trochę naiwna. Niestety lubię takie książki, które nawet nie kiedy nie mają nic związanego z rzeczywistością, sprawiają, że ja w nie wierzę, wyobrażam to sobie. Tutaj miałam problem z uwierzeń, że w magiczny sposób ona i ON się w sobie zakochali nie znając siebie. Dobra rozumiem, że jakimś sposobem może mieć to miejsce, ale że od razu akurat w sobie? Coś zgrzyta.

To są wszystkie chyba najważniejsze plusy i minusy. Do reszty po prostu nie mam zastrzeżeń. Jeżeli miałabym porównywać tę książkę z poprzednimi Rainbow Rowell, to miałabym problem. Po chwili zastanowienia myślę jednak, że najsłabiej dla mnie w zestawieniu wypada "Eleonora i Park", potem plasuje się właśnie "Załącznik" takie 7 punktów na 10, a "Fangirl" takie 8+.

Tę książkę mogę spokojnie polecić każdej kobiecie. Uczennicy, żonie, dziewczynie... Będzie idealna na długie zbliżające się jesienne wieczory, a potem zimowe. Ja po prostu zatapiałam się w tym świecie, mimo kilku niedoskonałości. Na pewno sięgnę po kolejne książki Rainbow Rowell.

MIŁOŚĆ W ZAŁĄCZENIU

Depresyjna jesienna pora to dobry czas na ciepłe, pogodne opowiastki o miłości, które skrzą się humorem. I dokładnie to proponuje nam autorka „Fangirl”, kobieta o tęczowym imieniu, której debiutancki „Załącznik” wreszcie ukazuje się na polskim rynku.

Są dwie kobiety i jest on. I całe mnóstwo maili, które zmieniają wszystko. Beth Fremont jest logicznie myślącą kobietą, jakich wiele. Jennifer Scribner-Snyder ma ze sobą problemy i w chwili, w której ją poznajemy zmaga się z urojoną ciążą. Któryś raz z rzędu zresztą. O swoich problemach, przeżyciach, wątpliwościach i obawach obie rozmawiają za pomocą maili w godzinach pracy. I tutaj na scenę wkracza on. Lincoln O’Neill pracuje w tej samej firmie, jako „administrator bezpieczeństwa danych”. W praktyce oznacza to, że całe dnie siedzi, czyta maile współpracowników i raportuje wszystkie niezgodności z regulaminem. A więc każdą prywatną korespondencję prowadzoną w godzinach pracy. Przynajmniej dopóki nie natrafia na wiadomości Beth i Jennifer. Wciąga się w ich świat, angażuje w osobiste sprawy i… odkrywa, że zakochał się w tej pierwszej. Pytanie co dalej, bo chyba niezbyt romantycznie byłoby podejść do niej i powiedzieć, że to ON czytał jej maile…

Rainbow Rowell kojarzymy przede wszystkim jak autorkę powieści dla młodzieży, jednak wydana pięć lat temu debiutancka powieść, „Załącznik” przeznaczona jest dla dorosłych odbiorców. A właściwie odbiorczyń. Bo to stricte kobieca komedia romantyczna, dla poprawy nastroju. Czysta rozrywka bez wyższych wartości i literacko-fabularnej głębi, za to pełna świadomości, że ma przede wszystkim bawić. I dlatego na tym polu sprawdza się bardzo dobrze.

Osią całości jest miłość (jak zawsze w takich przypadkach) rodząca się w niegościnnej scenerii i mało sprzyjających do tego okolicznościach. Natomiast wątek komiczny opiera się w dużej mierze na prywatnych, czasem szalonych, czasem infantylnych, bardzo kobiecych rozmowach mailowych. To, plus zderzenie różnych punktów widzenia (w tym pokoleniowych), daje ciekawą propozycję na poprawę nastroju. Sympatyczną ciepłą, łagodną i przede wszystkim romantyczną, z nutą niezdarności.

Lubicie klimaty, jak te wspomniane powyżej? Będziecie dobrze się bawić i miło spędzicie czas. A zatem sięgnijcie, polecam.

Recenzja również na [Adres usunięty]

"Październiku, ochrzcij mnie liśćmi! [...] Pokrzep zupą grochową. Październiku, włóż mi do kieszeni czekoladowe batoniki [...]. 

O jesieni! O czajniczku z herbatą! O pięknie!"

~Beth, strona 137.

 "Załącznik" to nowa książka Rainbow Rowell. Głównie jest to historia Lincolna, a może nie? Musicie przekonać się sami!

Lincoln to pracownik działu IT w pewnej poczytnej gazecie.

Jego praca pewnie wielu z nas przypadłaby do gustu, ale sam Lincoln nie czuje się w niej zbyt szczęśliwy. Co prawda samej pracy jest niewiele, ale to, na czym polega...

Zadaniem Lincolna jest czytanie cudzych e-maili. Oczywiście tylko tych osób, które łamią regulamin. Wtedy powinien wysłać im upomnienie i... nudzić się resztę nocy.

Ale co, jeśli Lincoln zamiast upomnienia wolałby wysyłać wyrazy miłości?

"Załącznik" to ciepła, dająca do myślenia powieść opowiadająca o życiu trzech osób: Lincolna, Beth i Jennifer. Przedstawiona jest jednak w nietypowy sposób.

Pokaźną częścią książki są bowiem e-maile dzięki którym wprowadzone są postacie Beth i Jennifer. Tak naprawdę nie spotykamy żadnej z nich przez większość książki. Wydarzenia z ich życia poznajemy przez wiadomości, a w międzyczasie wplatane są wydarzenia z życia Lincolna.

Książka pisana jest wspaniałym językiem. Tak, jak nie mogłam znieść poprzednich książek Rowell, tak w "Załączniku" zakochałam się już od pierwszych stron. Zostałam wciągnięta do świata Lincolna i nie chciałam go opuszczać. Historia jest przewspaniale napisana. Zaskoczyło mnie to, bo poprzednie książki autorki były dla mnie dużym wyzwaniem - jednej z nich nawet nie doczytałam do końca. "Eleonora i Park" było skrajnie nudne. W "Fangirl" do szewskiej pasji doprowadzała mnie Cath. Jakie było moje zdziwienie kiedy w "Załączniku" wszystko okazało się dobre!

Lincoln jest takim kochanym, wrażliwym facetem, który podbił moje serce. Jest dość nieśmiały i na początku wydawać się może synkiem mamusi, ale to jak najbardziej błędne założenie. Lincoln chciałby się usamodzielnić i w końcu podejmuje kroki w tym kierunku. Jasno widzi co jest złe i nie zachowuje się jak dziecko. 

Korespondencja Beth i Jennifer doprowadzała mnie do łez ze śmiechu i nie tylko. Do tego do złudzenia jej fragmenty przypominały mi wiadomości moje i Natalii. Beth jest sarkastyczna, ale w zabawny sposób, a przemyślenia Jennifer są przezabawne.

Do tego bohaterki są przedstawione w arcyciekawy sposób. Wiem, że temat książek (w jakiś sposób) epistolarnych pojawia się coraz częściej. Nigdy nie byłam za takimi książkami, bo jak coś, składające się tylko z pewnych dłuższych wypowiedzi, może być ciekawe?

Absolutna pomyłka, bo może być ciekawe. Chcąc, nie chcąc książka porwała moje serce, rozbiła je na kawałki, a później posklejała na nowo tak, jak uważała to za słuszne.

To, o czym warto jeszcze wspomnieć to wyjątkowa atmosfera końca roku, ale wcale nie zwykłego, bo końca roku 1999! Pluskwa milenijna, czyli zagrożenie związane z przejściem z jednego tysiąclecia w drugie. Wątek ten przez Rainbow został rozpisany tak fantastycznie, że naprawdę poczułam się, jakby właśnie kończył się wiek! Autorka fantastycznie i trochę żartobliwie potraktowała ten temat, trochę tak samo, jak my traktujemy nieaktualny już Koniec Świata z 2012 roku.

Na początku troszkę zmartwiło mnie umiejscowienie w czasie akcji, czyli właśnie ten rok 1999, ale szybko się przekonałam. Doszłam też do wniosku, że umieszczenie jej w Erze Wszechobecnego Facebooka nie miałoby sensu. W książce dużą rolę odgrywa właśnie podejście do skomputeryzowania, mimo że już w zaawansowanym użyciu to komputery nadal były nowością i przedstawienie akcji właśnie w tym czasie dało książce niepowtarzalny klimat.

Naprawdę świetnie się bawiłam czytając tę książkę.

Najpierw nie mogłam się doczekać aż przyjdzie, a kiedy już ją miałam to od razu zaczęłam czytać. Nieważne, że wcześniej nie byłam przekonana do Rainbow Rowell.

Nieważne, że  na początku nie pasowało mi kilka rzeczy.

Nic nie jest ważne poza tym, że w końcu książkę pokochałam i polecam ją każdemu.

Książka będzie idealna dla fanów romansu, obyczajówek, kryminałów, horrorów, sensacji, dramatów i literatury faktu.

Dlaczego?

Ponieważ jest bardzo dobrze napisana, wciągająca i ciekawa. To jest po prostu dobra książka.

I czyż nie ma wspaniałej okładki? Oczywiście, że ma!

PS. Chciałabym napisać wam, że "Załącznik" jest świetny do czytania w długie jesienne wieczory, ale niestety nie mogę. Książka jest tak wciągająca, że jeśli zaczniecie czytać wieczorem to zapewne skończycie ją tej samej nocy po przeczytaniu ostatniej strony. Nie da się oderwać.

"Beth do Jennifer:

Dlaczego leżysz bezsennie myśląc źle o sobie?

Jennifer do Beth:

Żeby się czymś zająć kiedy nie mogę spać. Niektórzy liczą barany. Ja pastwię się nad sobą."

~Beth, Jennifer, strona 336. 

,,Załącznik" Rainbow Rowell to druga z tych pozycji, na które zwróciłam uwagę w miesięcznych zapowiedziach wydawnictwa HarperCollins. Postanowiłam się z nią zapoznać.

Z twórczością Rainbow Rowell zetknęłam się przy okazji tomu ,,Podaruj mi miłość" i już wtedy wiedziałam, że kiedyś chciałabym przeczytać coś dłuższego w jej wykonaniu. Gdy tylko ukazał się ,,Załącznik" niebanalna fabuła sprawiła, że postanowiłam poznać historię Lincolna O'Neilla, prawie 30-letniego mężczyzny, który pracuje nocami, wyłapując w służbowej korespondencji pracowników zabronione wyrazy, wyrażenia. Nie wszystkim jednak udziela upomnienia. Wśród tych osób znajdują się dwie przyjaciółki - Jennifer Scribner-Snyder oraz Beth Fremont. Jedna, szczęśliwa mężatka. Druga, będąca w związku, trochę bez przyszłości, bowiem wraz z upływem lat na jej palcu wciąż nie lśni zaręczynowy pierścionek. Z biegiem czasu Lincoln zaczyna czuć do Beth coś więcej, niż biurową sympatię...

Książka ma ponad 400 stron, ale przeczytałam ją w sumie w jedno popołudnie. Znaczną jej część zajmują e-maile, będące korespondencją pomiędzy przyjaciółkami. Opowiadają w nich o swoich rozsterkach, kryzysach, planowanych wydarzeniach. Teoretycznie nie tym powinny zajmować się w godzinach pracy, jednak Lincoln też nie powinien czytać ich rozmów. Nie potrafi się jednak powstrzymać. Myślałam, że ,,Załącznik" będzie powieścią typowo młodzieżową, tymczasem okazał się być połączeniem literatury kobiecej, obyczajowej z nutką romansu. Strony przelatują momentalnie. Niestety, pozycja nie ustrzegła się licznych literówek, które z powodzeniem można było wyeliminować.

Rainbow Rowell to autorka popularnej jakiś czas temu pozycji ,,Fangirl". Przyznam, że nie miałam na nią ochoty, ale też nieszczególnie skojarzyłam, że obie powieści napisała jedna pisarka. ,,Załącznik" jest w pewnym sensie nowatorski, choć już wcześniej spotykałam się z formą prowadzenia narracji za pomocą e-maili. Tutaj dodatkowo mamy rozdziały przeplatane historią i przemyśleniami Lincolna. Czyta się szybko, to doskonała pozycja na jedno z jesiennych popołudni.