Zakon Krańca Świata. Tom 2

Obydwa tomy Zakonu Krańca Świata stanowią spójną i przekonującą całość, którą po prostu bardzo świetnie się czyta. To kawał porządnej fantastyki, dobrze wykreowanego głównego bohatera i oryginalnego, przemawiającego do wyobraźni świata. Trzeba sięgnąć i tyle.

Cała opinia:

[Adres usunięty]

Maja Lidia Kossakowska z przytupem powraca po raz kolejny do niebezpiecznego i magicznego świata, sprawiając wielką frajdę oddanym fanom opowieści z cyklu „Zakon Krańca Świata". Jest to wielki powrót, pozwalający po raz kolejny zagłębić się w zakrojone na szeroką skalę intrygi, spiski i knowania ludzi, jak i potworów. Powrócimy zatem do świata stworzonego przez Kossakowską, aby wsiąknąć w zatrważające konflikty potężnych istot. Jest to fantasy przez duże F, które wywołuje gęsią skórkę na całym ciele. Ta książka nie pozwali Ci się nudzić drogi czytelniku, choć przez chwilę!

Lars Bergenson jest bezwzględnym Grabieżcą, który musi walczyć codziennie o przetrwanie. Mężczyzna postanawia wyruszyć na północ, do tajemnej Wyroczni oraz Drzewa o magicznych właściwościach. Drzewo w zagadkowy i niejasny sposób, ciągle go przyzywa i nie daje o sobie zapomnieć. Berg „Końska Czaszka” musi jednak mieć się na baczności, gdyż na jego życie czyha wiele potężnych i krwiożerczych potworów...

Podczas lektury często miałem wypieki na twarzy i nie raz nieźle się przestraszyłem. Autorka w umiejętny sposób potrafi, wyważyć momenty smutne i zabawne sprawiając, że całość książki czyta się naprawdę szybko i sprawnie. Postać Larsa Bergensona potrafi zaciekawić i sprawić, że jego losy po prostu trzymają w napięciu. Liczne potwory potrafią być prawdziwymi draniami, sprawiając tym samym, że lektura jest nieprzewidywalna i bardzo emocjonująca. Bogaty warsztat Mai Lidii Kossakowskiej oraz bohaterowie z krwi i kości zachęcają do chłonięcia kolejnych stron tej porywającej powieści.

„Zakon Krańca Świata t.2” to powieść pełna intryg, szaleńczych walk i dużych emocji. Zagadki się mnożą, z każdą przewróconą stroną, a wielowątkowa fabuła nabiera tempa. Zakończenie jest nieprzewidywalne, dokładnie w stylu Kossakowskiej. Jestem wiernym fanem tego cyklu i z niecierpliwością czekam na kolejne tomy. Miejmy nadzieję, że jeszcze przyjdzie nam przeczytać kolejne przygody Berga „Końskiej Czaszki”. Gorąco polecam.

[Adres usunięty]

Zaciekawiona wydarzeniami z pierwszego tomu serii postanowiłam dać szansę kontynuacji i sprawdzić czy i tym razem nie poczuję się rozczarowana. W powieściach fantasy trudno jest mi się odnaleźć nie mówiąc już o mrocznej odsłonie tego gatunku. Sami jednak wiecie, że są wyjątki potwierdzające regułę i może seria autorki nie jest tego aż tak idealnym przykładem jakby się chciało to coś w niej jest i na pewno warto po nią sięgnąć.

Autorka w mrocznej wizji świata przedstawiła jego koniec w naprawdę krwawej wersji. Dwunastu przedstawicieli ugrupowań w noc Jesiennego Przesilenia zesłało na ludzkość równe dwanaście drastycznych zakończeń. W tym wszystkim swoje miejsce odnalazł Lars Bergerson, Grabieżca który bez problemu potrafił poruszać się między wymiarami a każda podobna podróż niesie ze sobą masę niebezpieczeństw oraz niezapomnianych przygód.

Należy zaangażować się w fabułę by szybko się w niej odnaleźć. Jak to często bywa w książkach tego gatunku świat przedstawiony wymaga bliższego poznania w detalach co zapewniła nam autorka dopracowując każdy, najdrobniejszy szczegół. To duży atut tej powieści, bo brak ograniczeń w podróżach Grabieżcy jest wstępem do mnóstwa różnych możliwości. Każde kolejne miejsce odwiedzane przez głównego bohatera było naszpikowane niebezpieczeństwem i nieoczekiwanymi zwrotami akcji. Tak naprawdę nie byłam pewna co może czekać mnie na kolejnych stronach i ta nuta tajemnicy działa na mnie pobudzająco - szybko przerzucałam kolejne strony by wraz z Bergiem udać się na poszukiwania jego żony, lekarstwa dla Miriam z Czajnika oraz by odnaleźć Wyrocznię i tajemnicze Drzewo. Kolejne odwiedzane przez bohatera miejsca to niewiadome również dla niego samego przez co świadomość niepewności staje się jeszcze większa.

Bogata paleta cech charakteru bohatera stawia go w centralnym punkcie powieści. Berg mocno konkuruje z podróżami między kolejnymi światami i trudno jednoznacznie ocenić na czym lepiej skupić swoją uwagę. Polubiłam Grabieżcę takiego jakim był - pozbawionego zasad mężczyznę, który wie kiedy należy przystopować. Jednak nie mogę zapomnieć, że to niebezpieczeństwa skrywane w kolejnych wyprawach najbardziej mnie porwały i byłam zafascynowana odkrywaniem kolejnych miejsc. Jedyne czego w tym wszystkim mi zabrakło to głębszej dawki emocji, bo w pewnych momentach wkradała się nuda i monotonia a takie przestoje w fabule nie zachęcały mnie do dalszego czytania. Jednak patrząc na wszystko z góry i przede wszystkim biorąc pod lupę warsztat oraz nieograniczoną wyobraźnię autorki jestem w stanie pogodzić się z takim niepozornym niedociągnięciem. Szczególnie gdy znam już finał powieści będący doskonałym dopełnieniem i zupełnym przeciwieństwem spotkanej w połowie historii nudy.

Jestem pewna, że fani autorki będą zachwyceni kontynuacją. Osobiście, mimu kilku uwag, jestem zadowolona z przeczytanej powieści i uważam, że drugi tom "Zakonu Krańca Świata" ma w sobie pewien urok. To mroczna, ciężka wersja powieści fantasy, która przyciąga intensywnością i trzyma przy sobie tajemniczością oraz nutą niepewności. To dobrze napisana, warta poznania kontynuacja historii zamkniętej w dwóch tomach. Należy czytać je w zachowaniu chronologii a poznacie miejsce, w którym wyobraźnia działa na najwyższych obrotach.