Zakazane życzenie

Zakazane życzenie to wspaniała baśń o czarodziejskiej lampie i zamkniętej w niej kobiecie - dżinie.

Kto z nas nie lubi baśni? Kto nie lubi wracać do dziecinnych wspomnień, kiedy to mama, czy dziadek ( tak jak było to u mnie) czytali o wspaniałych, rycerzach, księżniczkach i czarodziejskich lampach, które po potarciu wypuszczały ze swego wnętrza dżina, który spełniał nasze trzy życzenia.

Pewnego dnia Aladyn, drobny złodziejaszek, znajduje lampę a w niej uśpionego dżina Zahar. Pierwsza myśl Aladyn to chęć pomszczenia rodziców. Już ma wypowiedzieć swoje pierwsze życzenie, kiedy okazuje się, że nie potrafi wydać rozkazu, żeby zabić człowieka.

Zahar piękna dżinka jest zmuszona podążać za swoim panem, dopóki ten nie wypowie ostatniego życzenia.

Baśń zaczyna się rozkręcać. Zahar dostaje propozycję nie do odrzucenia od króla dżinów Nardukha. Propozycja dotyczy uwolnienia jednego z dżinów w zamian za wolność.

Oczywiście nasza bohaterka zgadza się na taką przysługę.

Niestety staje ona przed wyborem swojej wolności a śmiertelnym bezpieczeństwem dla Aladyna.

No i tu kolejna niespodzianka. Nasza dżinka zakochuje się w Aladynie. Taka miłość jest niestety zakazana. Zahara już raz wybrała taką drogę, pokochała swoją przyjaciółkę jak siostrę i bardzo na tym ucierpiały obie.

Czy tym razem się uda? Jak to się wszystko zakończy?

Podczas czytania książki poczułam się jak dziecko. Pięknie, baśniowo opowiedziana historia o miłości, wzrusza i rozczula.

Jest to baśń i historia miłosna, więc zakończenie jest bardzo przewidywalne, jednak książkę czyta się z ogromną przyjemnością.

Autorka napisała książkę w taki sposób, że fabuła jest cały czas ciekawa, czytelnik nie nudzi się podczas czytania. Widać, że autorka lubi baśnie i doskonale zna ten gatunek. Ciekawe postacie, trudne wybory, potężni przeciwnicy, magia i czary.

Na uwagę zasługuje tu również strona graficzna. Przepiękna, magiczna okładka. Cudowne grafiki lampy przy każdym nowym rozdziale bardzo mnie urzekły. Jestem po ogromnym wrażeniem książki.

Jeśli lubisz niesamowity świat baśni, musisz koniecznie, przeczytać Zakazane życzenie.

Najpotężniejszy dżinn stworzony przez Nardukhę, pospolity złodziej, syn propagatora rebelii, potomkini najznamienitszej królowej wszechczasów, Strażniczki, wezyr i książę, to tylko część postaci tworzących współczesną baśń o Aladynie.

Uwięziona w lampie od przeszło pięciu stuleci, Zahra może po raz kolejny ujrzeć blask światła dziennego, a to wszystko dzięki temu, który ryzykując własne życie, podążył za głosem magii. Krocząc u boku Aladyna, z trzema życzeniami, które zobowiązana jest spełnić, Zahra powraca do świata śmiertelników. Skrywając mroczny sekret przeszłości, którego jedynie część zapisana została w księgach, dżinn po raz kolejny stanie przed najtrudniejszym z wyborów. Czy miłość stanie się najpotężniejszym życzeniem? Jak wysoką cenę będzie miało każde z życzeń?

Zakazane życzenie, to opowieść, którą swoją prostotą dociera do sedna najważniejszych wartości człowieczeństwa. Miłość, przyjaźń, szacunek, wiara i siła mieszające się w tej historii, tworzą kolejny rozdział jednej z najpiękniejszych baśni wszechczasów. Barwne postacie, ujmujące opisy krajobrazów, przejmujące uczucia i piękno wyobraźni czynią tę powieść portalem do innego świata. Bramą otwierającą swoje wrota przed każdym czytelnikiem, który wierzy w moc słów. Pomimo zderzenia dwóch różnych stylów: baśniowego Aladyna oraz postaci wyrazistej, zdecydowanej, ryzykownej i co najśmieszniejsze zupełnie uwspółcześnionej, książka razi nowoczesnością jedynie przez pierwsze kilkanaście stron. Więc choćbyś przeczytał tysiąc i jedną księgę, skreśloną piórem najznamienitszego pisarza wszechczasów, zaręczam, że magia Zakazanego życzenia wprawi wszechświat w drżenie, które dotrze do twojego serca, pozostawiając w nim cząstkę czaru dającą Ci nadzieję na…

Masz trzy życzenia, a każde z tych słów jest dla mnie rozkazem. Jednak pamiętaj, że każde z nich ma również swoją cenę.

Ona i On. Potężny dżin i zręczny złodziej. Młodość i doświadczenie. Przygoda i miłość.

Po „Zakazane życzenie” sięgnęłam zaintrygowana popularnością tej powieści. Choć fantastyka nie należy do gatunków, po które sięgam przesadnie często, to jednak ciężko było mi przejść obojętnie obok wszystkich ciepłych słów, jakie padły pod adresem książki autorstwa Khoury.

Już pierwsze rozdziały wskazują, że mamy do czynienia z historią niebanalną i zaskakującą. Dżin związany z lampą od wielu tysięcy lat, kara, która ciągnie się przez stulecia, bolesne wspomnienia, jakie nie mają szansy się zatrzeć, a także nadzieja na wolność i perspektywa miłości. Połączenie tych elementów jest niczym obietnica, że żaden czytelnik nie poczuje nudy w trakcie lektury.

Muszę przyznać, że ta historia rzeczywiście angażuje. Mimo że nie czytałam jej z wielką pasją w sercu i z rumieńcami na policzkach, to jednak stanowiła ona miłą odmianę od książek, które ostatnio nieco oszołomiły mnie swą tematyką. „Zakazane życzenie” to młodzieżowa fantastyka w bardzo przyzwoitym wydaniu.

Powieściowy świat został dokładnie przemyślany i mądrze skonstruowany. W opowieści Khoury wszystko zostało dopięte na ostatni guzik, a każdy szczegół ma znaczenie.

Bardzo podobała mi się rzeczywistość wyłaniająca się spośród kolejnych stron. Przewrotne zestawienie świata ludzi i dżinów, realizmu i magii, a także bogactwa i biedy stanowi idealną podstawę do zbudowania zajmującej historii. To jedna z tych książek, które mogą zaskoczyć, choć w istocie są na swój sposób dość przewidywalne. Nie zmienia to jednak faktu, że w tej opowieści kryje się dużo uroku, bohaterzy budzą sympatię, a akcję śledzi się z zainteresowaniem i uśmiechem.

Narracja prowadzona przez Zahrę szybko mnie ujęła i sprawiła, że zaangażowałam się w lekturę mocniej, niż mogłabym przypuszczać. Lekkość jej wypowiedzi, szczerość uczuć, otaczająca ją magia. Nie sposób nie polubić tej dziewczyny (tego dżina?). Taki młodzieżowy styl, z jednej strony nacechowany głębią gorących emocji, a z drugiej grożącymi niebezpieczeństwami i pierwiastkiem nieprzewidywalności sprawił mi wiele przyjemności podczas czytania powieści.

Jeśli chodzi o bohaterów niełatwo jest ich jednoznacznie ocenić, zależnie bowiem od sytuacji pokazują nam się zarówno z dobrej, jak i ze złej strony. Dzięki temu wydają się bardziej ludzcy, pełnokrwiści i realistyczni, łatwiej się z nimi utożsamić. Nie potrafię powiedzieć, który z nich zdobył więcej mojej sympatii, chyba po prostu zapamiętam ich jako uroczą, choć dość drapieżną, parę.

Nie można pominąć obecności wątku miłosnego. Z pewnością jest to najbardziej przewidywalny element tej historii, może nieco ją upraszcza i wygładza, ale również ma ON swoje zalety. Czy mi przeszkadzał? Chyba nie.

„Zakazane życzenie” to książka, która może dostarczyć czytelnikowi przyjemności i frajdy. Nieco inna, trochę bardziej różnorodna. Mimo wszystko nie jest to tytuł, do którego chciałabym wrócić. Nie ten gatunek (a może nie ten wiek?).

Aladyn, jeden z głównych bohaterów. Wróg członków rodziny królewskiej i złodziej z charakterem. Jest ON bardzo podobny do Baśni tysiąca i jednej nocy. Pewnego dnia poprzez tajemniczy pierścień dociera do miejsca ukrycia magicznej lampy.

"...wszystkie opowieści to kłamstwa, które mówią prawdę.'

Dżin uwięziony w lampie to kolejna główna postać tej historii, lecz w tej wersji jest ON dziewczyną - Zahrą, która ma za zadanie spełnić trzy życzenia posiadacza lampy, a każde wypowiedziane życzenie ma swoje konsekwencje. Dziewczyna wydaje się być pozbawiona uczuć, choć tak naprawdę jest miła na swój sposób. Za swoje dawne winy płaci już od wielu setek lat. Ważnym momentem w jej życiu jest właśnie spotkanie z Aladynem. Przez całą powieść będziemy obserwować jak wielkie zmiany zachodzą w tej wspaniałej bohaterce. Chociaż nie będzie to dla niej takie łatwe bo demony przeszłości przypominają jej o sytuacji z przed wieków,która skończyła się tragicznie.

Tą dwójkę połączył los. Mimo, że mają różne cele to razem walczą o ich spełnienie. Pamiętać trzeba, że zło nie śpi i ściga naszych bohaterów przy każdej okazji. Walczyć będą nie tylko z ludźmi, ale również z dżinami. W tej książce autorka przedstawiła nam świat, gdzie panuje hierarchia, wśród ludzi i stworzeń z niezwykłą mocą, jaką są owe dżiny. Aby pokonać zło w tym świecie potrzebny jest sojusz, ale czy uda się go osiągnąć? Musicie to przeczytać bo historia Aladyna i Zahry jest porywająca.

„Nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą.”

Jessica Khoury wprowadza nas w arabski świat pełen przepychu i bogactwa, ale również w problemy zwykłych ludzi. W tej powieści nie znajdziesz przesłodzonych postaci, ale czarne charaktery i waleczne kobiety, które chciały niezależności i były gotowe się dla niej poświęcić. Barwna fabuła, wciągające opisy i idealnie wykreowane postacie, sprawiają, że książka wciąga nas od pierwszych stron, pobudzając naszą wyobraźnię. Nie mogłam przestać jej czytać, a główne postacie pokochałam. Klimat i świat przedstawiony jest naprawdę magiczny. Na dodatek powieść napisana jest bardzo lekkim piórem i czyta się ją bardzo szybko. Za szybko.

Jednym zdaniem: Pełna tajemnic, miejscami zabawna i magicznie porywająca opowieść.

" I pamiętaj: czas to najpotężniejsza magia."

[Adres usunięty]

..............................

,,Zakazane Życzenie'' to zupełnie nowa odsłona Alladyna. Zahra to potężny dżin z Ambadii od pięciuset lat nawiedzający ruiny Neruby. I tkwiłaby tam nadal, gdyby cudownym zrządzeniem losu nie znalazł jej pewien chłopak...Alladyn. Oboje przeżyją wiele przygód (jednak nie wszystko w książce będzie tak jak w oryginalnej bajce zwłaszcza, że to nie dobranocka dla przedszkolaka). Jednak wierność dziewczyny wobec jej ,,Pana'' zostanie wystawiona na próbę, gdy król dżinów zaproponuje jej układ...którego nagrodą jest wolność. Bohaterka jednak się zastanowi, czy powinna zdradzić Alladyna, w którym ...zakochała się. Niestety z tego powodu są narażeni na niebezpieczeństwo. Ale czy miłość jest warta takiego ryzyka? Jak potoczą się losy bohaterów? Uważam, że książka jest wspaniała. Ciekawa akcja pełna tajemnic i niespodziewanych zdarzeń sprawi, że nie oderwiecie się aż do ostatniej strony. Sama uległam urokowi tej powieści, czytając ją z zapartym tchem. Jeżeli nadal ktoś myśli, że to nudna bajeczka o chłopcu z lampą, który żeni się z księżniczką, to radzę wyzbyć się tych uprzedzeń. Też z początku sięgnęłam po nią niechętnie, ale później nie byłam w stanie się oderwać. Polecam tysiąc razy i jeszcze raz! Zapraszam też do śledzenia mojego bloga [Adres usunięty] oraz [Adres usunięty]

Trzy życzenia-bajka, ściślej mówiąc "Aladyn".

Więcej skojarzeń?

Niebieski śmieszny dymek, mężczyzna w obszernych spodniach, który nie hańbi groszem oraz uwielbiający tarapaty, piękna księżniczka.

Jeszcze więcej skojarzeń?

Zakazy postawione przez ludzi położonych wyżej od nas, cień przeszłości gnębiący nas na, każdym kroku, wielka miłość.

Czyżby "Zakazane życzenie" było bajką dzieciństwa?

Niekoniecznie.

Patrząc na fabułę możemy znaleźć wiele podobnych wątków z dobrze znanego nam filmu animowanego, co nie oznacza, że mamy się tym zrażać (jak w moim przypadku).

Mówiąc o książce, na samym początku zostaje przedstawiony nam dżin w postaci kobiety, za którym niczym cień ciągnie się okropna przeszłość. Mianowicie, stworzenie z lampy złamało zakaz, który głosi, że nie należy zakochiwać się w ludzkim stworzeniu.

„(...)biada temu, kogo złączyła przyjaźń z duchem lampy , albowiem zaprawdę samej śmierci ucisnął dłoń.”

Roszana, słynna królowa, łaknęła zaprowadzić pokój między dżinami oraz ludźmi. W całym wydarzeniu pomagała jej główna bohaterka książki-dżin. Domyślając się, idziemy tropem, że cała sytuacja skończyła się ruiną. Dżin został okrzyknięty zdrajcą, oszustem, powrócił do nieszczęsnej lampy poprzez złamanie zakazu i został tam przez najbliższe tysiące lat. Oczywiście, cały ten wątek jest o wiele bardziej rozwinięty, ale po cóż mam Wam zdradzać tak znakomite kąski?

Jak by wypadało, dla dżina, który siedzi w lampie tyle lat, pojawia się światełko nadziei. Do ogrodu, którą stworzyła dla swej nieżyjącej właścicielki, a także gdzie leży jej naczynie, wkracza młodzieniec. Jak pewnie się domyślacie, zwie się Aladyn. Mężczyzna pojawia się za sprawą pierścionka, skradzionemu księciu. Biżuteria kieruje młodzieńcem do dżina, nie wyjawiając mu przy tym swojego celu.

Mężczyzna poprzez potarcie lampy staje się właścicielem głównej bohaterki, która jest zobowiązana spełnić jego trzy życzenia.

Następnie dowiadujemy się o konfliktach pomiędzy ludźmi a dżinami, ich nienawiścią do siebie. Wynika z tego schwytanie jednego z najpotężniejszych stworzeń tej grupy. Władca (jeśli można go tak określić) rozkazuje głównej bohaterce uwolnić porwanego, w zamian oferuje jej najskrytsze marzenie-wolność. Kobieta zgadza się.

W tej chwili mogę śmiało stwierdzić, że akcja książki rozwija się niczym papier, którym bawi się kot. Widzimy miłość, której usiłuje wyzbyć się dżin, starania dziedziczki tronu-a może jednak nie do końca spadkobierczyni, walki pomiędzy rasami, zakazy. Nieszczęsne zakazy. One potrafią zniszczyć wszystko, a zwłaszcza w tym stworzonym świecie.

Czytając książkę, cały czas z tyłu głowy miałam myśli odnośnie fabuły. "Aladyn", bajka z dzieciństwa, nie za bardzo mnie to zachęcało. Znając życie, gdyby książka nie wpadła mi na portalu czytampierwszy, a następnie w bibliotece, nie pisałabym o niej. Żałuje? Niekoniecznie, aczkolwiek po raz kolejny nie sięgnęłabym po tą pozycje. Powód? Książkę zaliczam do tych co bierzemy, czytamy dla odprężenia/odpoczynku, po czym odkładamy, raz po nie raz komuś polecając na spokojny wieczór.

Książkę ogólnie czytało się bardo szybko. Fabuła od samego początku nas wciąga, daje co róż nowe fakty jak i sytuacje, nie ma chwili wytchnienia, lecz mogę się do niej przyczepić. Widzimy tu schematyzm, dużo rzeczy daje się przewidzieć, potrafimy w miarę wyobrazić sobie następujące znaczenia, co nie oznacza też, że autorka nie potrafi nas zaskoczyć. W trakcie czytania myślałam o zdarzeniach, które mogą spotkać bohaterów, powtarzając sobie tak, zaraz zdarzy się to co kminie lecz nie. Zaskoczenie. Nowa postać. Poukładany świat runął. Bohaterowie znów podnoszą się z zgliszczy, stają na nogi, szukają rozwiązań- a Ty, drogi czytelniku, razem z nimi.

Co nie oznacza, że w trakcie musimy zwracać całą uwagę na książkę. Podejrzewam, że rozmowa w trakcie czytania, oderwanie do codzienny obowiązków, nie przeszkodzi nam w lekturze.

Reasumując, Zakazane życzenie jak najbardziej polecę osobie, która szuka szybkiej w czytaniu książki z gatunku fantasy, chcąc oderwać się od codzienności w zakazaną miłość.

[Adres usunięty]

Czytając książkę, cały czas z tyłu głowy miałam myśli odnośnie fabuły. "Aladyn", bajka z dzieciństwa, nie za bardzo mnie to zachęcało. Znając życie, gdyby książka nie wpadła mi na portalu czytampierwszy, a następnie w bibliotece, nie pisałabym o niej. Żałuje? Niekoniecznie, aczkolwiek po raz kolejny nie sięgnęłabym po tą pozycje. Powód? Książkę zaliczam do tych co bierzemy, czytamy dla odprężenia/odpoczynku, po czym odkładamy, raz po nie raz komuś polecając na spokojny wieczór.

Książkę ogólnie czytało się bardo szybko. Fabuła od samego początku nas wciąga, daje co róż nowe fakty jak i sytuacje, nie ma chwili wytchnienia, lecz mogę się do niej przyczepić. Widzimy tu schematyzm, dużo rzeczy daje się przewidzieć, potrafimy w miarę wyobrazić sobie następujące znaczenia, co nie oznacza też, że autorka nie potrafi nas zaskoczyć. W trakcie czytania myślałam o zdarzeniach, które mogą spotkać bohaterów, powtarzając sobie tak, zaraz zdarzy się to co kminie , lecz nie. Zaskoczenie. Nowa postać. Poukładany świat runął. Bohaterowie znów podnoszą się z zgliszczy, stają na nogi, szukają rozwiązań- a Ty, drogi czytelniku, razem z nimi.

Czcionka, jak dla mnie idealnej wielkości (gdy mam za małe litery momentalnie zaczyna mnie boleć głowa, co idzie za tym- brak chęci lektury). Od strony wyglądu też nie możemy jej nic zarzucić. Okładka jest tematyczna, jak -moim zdaniem- dość ładna. Lampa, więzienie dżina, noc, pora rozpoczęcia przygody. Idealnie.

Patrząc teraz, gdy przeczytana książka leży koło mnie, mogę stwierdzić, że autorka podparła się połową ciała na bajce dzieciństwa, co już mnie nie zraża. Wręcz ganie siebie za takie postrzeganie, ponieważ wyszła z tego lekka, przyjemna w czytaniu książka.

Reasumując, Zakazane życzenie jak najbardziej polecę osobie, która szuka szybkiej w czytaniu książki z gatunku fantasy, chcąc oderwać się od codzienności w zakazaną miłość.

[Adres usunięty]

Pierwsze co rzuca się w oczy to ładna okładka. Patrząc na nią można sobie wyobrazić, że książka będzie pełna magii, pustynnego klimatu. Czy do końca spełniła moje oczekiwania? Nie bardzo, ale przyjemnie się ją czytało.

Bardzo podobał mi się motyw Aladyna i magicznej lampy. W tej książce role zostały trochę odwrócone. Dżinem nie jest mężczyzna, a kobieta, która pragnie wolności. Aladyn z kolei nie chce wykorzystać życzeń bo zakochał się w księżniczce, ale pragnie zemsty na swoim wrogu.

Podobał mi się klimat rodem z Arabskiej nocy. Książka nie jest może jakimś wybitnym działem, do którego będę wracała, ale ma dosyć ciekawą fabułę, bohaterów których można polubić. Zakończenie też mi się podobało. Jest to typowy romans osadzony w bajkowej scenografii. Jeśli ktoś lubi takie klimaty w to 100% mogę ją polecić.

Chyba każdy lubi i zna Baśnie tysiąca i jednej nocy, a jeśli nawet nie to i tak powinien przeczytać Zakazane Życzenie. Jest to retellingi Cudownej lampy Aladyna i opowiada historię Aladyna i jego Dżina zupełnie na nowo. Książka zachwyca nie tylko z zewnątrz, ale również wewnątrz. Znajdziemy w niej barwnie wykreowany, magiczny świat i nietuzinkowych bohaterów, których nie da się nie lubić. Książka dla każdego miłośnika baśniowych klimatów z magią w tle, jak również okładkowych srok ;)

Polecam! :)

To alternatywna wersja opowieści prosto z Tysiąca I Jednej Nocy. Opowieść o Aladynie i dżinie czyli „Zakazane życzenie” Jessici Khoury. Aladyn jest drobnym złodziejaszkiem a dżinem jest dziewczyna, która już raz zdradziła. Może ona przybierać różne formy – jest zmiennokształtna, czasem jest kotem, jaszczurką, pająkiem czasem piaskiem. Aladyn ma jak zwykle trzy życzenia i dżin przenosi go na dwór królewski – tam ma poślubić księżniczkę i stać się mężem królowej. Ale jak to w życiu bywa los bywa przewrotny. Dżin, Zahra, dwoi się i troi aby chronić swojego opiekuna, podsłuchuje rozmowy o spiskach, stara się aby Szajtan nie dowiedział się co się dzieje w państwie duńskim, to znaczy perskim i… kocha Aladyna. „Przez moment gapię się na niego. Niósł mnie. Osłonił przed strzałą. W ciągu mojego długiego i dziwnego życia miałam tylko kilku dobrych panów. Okrucieństwo rozumiem – to życzliwość mnie przeraża, bo nie umiem się przed nim bronić”. Aladyn odwzajemnia uczucia ale musi się ożenić z księżniczką. A Zahra wie że kochać śmiertelnika to szaleństwo. Ponadto Szajtan dowiedział się o sprzeciwach i nadciąga… To bardzo magiczna, lekka, wciągająca książka. Absolutnie polecam.

Któż z nas nie pragnie, by jego marzenia się spełniły. Jednak gdyby kazano nam wykazać jedynie trzy życzenia, wybór z pewnością nie byłby łatwy. Tak wielu rzeczy pożądamy, ale myślę, że w momencie podjęcia decyzji, dla większości z nas największym priorytetem byłaby miłość.

Co natomiast gdyby właśnie ona była niedozwolona?

Czy warto zaryzykować? A może lepiej jeszcze zmienić treść życzenia?

"Gdybyś mogła zażyczyć sobie, czego tylko chcesz, to co by to było?"

Z pewnością każdy z was doskonale pamięta opowieść o Aladynie. Czy jednak zastanawialiście się kiedyś, jak bardzo zmieniałaby się ta historia, gdyby wszechmocny Dżinn okazał się piękną kobietą? To już zupełnie inna bajka... Świat ukazany w tej książce również bardzo się różni. Obecnie panuje wielka wojna ludzi z dżinami, tak więc Zahra, uwięziona w lampie od pięciuset lat, miała naprawdę ogromne szczęście, że osobą, która znalazła naczynie, okazał się złodziejaszek, pragnący za wszelką cenę zemścić się za śmierć rodziców.

Możliwość spełnienia trzech życzeń jest dla niego wspaniałą okazją, wie jednak, że każde wypowiedziane pragnienie poniesie za sobą konsekwencje. Stara się więc postępować spokojnie i ostrożnie. Duch lampy nie przypomina okropnych, złych, sprytnych i zdradzieckich stworzeń z ludowych wierzeń, na dodatek ratuje życie Aladyna. Powoli zaczyna ich łączyć coś więcej niż jedynie obowiązek związany z lampą. Niespodziewanie Zahra zyskuje możliwość odzyskania wolności. Osiągnie ją pod warunkiem, że uda jej się uwolnić innego potężnego dżinna, który został pojmany przez ludzi. Dziewczyna nie będzie musiała już wtedy spełniać zachcianek swego pana.

Tylko czy potrafi się z nim rozstać na zawsze?

"Miłość nigdy nie jest zła. I tak jak powiedziałaś, nie jest wyborem. Ona po prostu się wydarza, a my jesteśmy wobec niej bezradni."

"Zakazane życzenie" zdecydowanie należy do pozycji, w której czytelnik zakochuje się już od pierwszych stron. Uważam, że każdy, kto choć troszkę lubuje się w "Baśniach tysiąca i jednej nocy", będzie tą lekturą w pełni usatysfakcjonowany. Magia, pałace, wystawne bale i intrygi tworzą fascynującą, niesłychanie interesującą całość, która wciąga baz reszty i totalnie odrywa od szarej rzeczywistości.

Jak większość z was się domyśla, pomiędzy dwójką bohaterów zaczyna kiełkować uczucie, ale ów wątek miłosny wpleciony jest w miarę subtelnie, nie dominuje nad pozostałymi. Bardzo spodobało mi się, iż fabuła była naprawdę nieprzewidywalna, nie miałam pojęcia, czym autorka zaskoczy mnie na kolejnych stronach.

Zahrę pokochałam już od pierwszych rozdziałów, kibicowałam jej i chciałam z całego serce wierzyć, że jest dobra, że nazwanie jej zdrajczynią było jakąś straszną pomyłką. Czy dżinn, który zaprzyjaźnił się ze swoją władczynią, mógłby tak po prostu, z własnej woli, dopuścić do jej śmierci? Niestety trzeba pamiętać, iż duchy lamp także mają swoich panów, nie mogą decydować samodzielnie.

Sympatią obdarzyłam również samego Aladyna, który zachowywał się naprawdę racjonalnie. Był ostrożny w wymawianiu życzeń, pragną osiągnąć swój cel własnymi czynami, staraniami, nie stracił rozumu z nadmiaru szczęścia. Jesteśmy także świadkami jego wielkiej przemiany. Początkowo był cwanym chłopakiem, kierującym się nienawiścią i chęcią zemsty. Spełnienie marzeń wbrew pozorom pomogło mu dostrzec, co jest najważniejsze w życiu.

Styl autorki jest niesamowicie plastyczny, lekki i przyjemny, chłoniemy każde kolejne słowo z wypiekami na twarzy i uśmiechem. Momentalnie przenosimy się w miejsce akcji i czujemy się, jakby większość zdarzeń działa się tuż obok nas. Ta powieść zabiera czytelnika w naprawdę niezwykłą, magiczną podróż do innego, baśniowego świata, całkowicie odrywa od szarej rzeczywistości, sprawia, że zapominamy o całym świecie i z zapartym tchem obserwujemy poczynania bohaterów.

"Zakazane życzenie" jest przede wszystkim pasjonującą powieścią o niedozwolonym uczuciu i poświęceniu.

Jak wysoka jest cena za złamanie zasad i pokochanie człowieka?

Czy nasi bohaterowie mają jakiekolwiek szanse spełnić swoje największe marzenie?

Nawet, jeśli czytelnik przypuszcza, jak będzie wyglądał finał, samo to, co spotyka go na kolejnych stronach zaskakuje i po prostu oczarowuje. Cudowny, magiczny nastrój przenika do nas z każdego słowa, to niesamowite, jak ta książka wpływa na zmysły.

"Nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą."

Jeśli lubicie fantastyczny klimat arabskich baśni, gwarantuję, że będziecie zachwyceni równie mocno jak ja. Ta obłędna historia, jak i jej niesamowici bohaterowie, skradną wasze serca i nie dadzą długo o sobie zapomnieć. "Zakazane życzenie" zapewni wam porywającą wyprawę nie tylko do świata magii, ale również do przeszłości, pozwoli znów poczuć się jak beztroskie dziecko, sprawi, że zapomnicie o wszelkich problemach czy troskach. Jest doskonałą odskocznią, ale to także pozycja z głębokim, ponadczasowym przesłaniem. Co najważniejsze, nie tylko będziecie świadkami narodzin zakazanego uczucia, ale również walki dobra ze złem i trudnych wyborów, a wszystko to owiane iście czarodziejską atmosferą. Zapewniam, że czytanie tej pozycji to czysta przyjemność, rozrywka i relaks.

Gorąco polecam!

Kocham bajki oraz wszelkie ich retellingi i to nie tylko te książkowe, ale również serialowe i filmowe. Jednym z moich ulubionych seriali jest "Once upon a time" - jeśli jeszcze nie znacie, to koniecznie nadróbcie! - z jego słynnym i ukochanym

Bardzo klimatyczna historia, angażująca czytelnika już od samego początku. Jeśli ktoś lubi silne i niezależne żeńskie postaci to zdecydowanie jest to powieść dla niego. I nie mówię tylko o głównej bohaterce.

Do tego Aladyn — pewny siebie i zadziorny złodziejaszek.

Zahra jest dżinem i jednocześnie bardzo fajną postacią. Nie jest ona człowiekiem, więc nie kieruje się typowo ludzkimi pobudkami. Jednak podczas czytania i poznawania jej nie widać tego mocno. Może ma w sobie taką inność, ale to jak stworzyła ją autorka sprawia, że wydaje się praktycznie ludzka.

Ostatnio czytałam "Buntowniczkę z pustyni" (A. Hamilton) i tam klimat krajów arabskich i pustyni nie przypadł mi do gustu. Tutaj jest inaczej. Podobał mi się świat przedstawiony i wartka akcja.

Jeśli mam się czegoś doczepić, to niektóre teksty wypowiadane przez bohaterów wydawały mi się zbyt współczesne i niepasujące do tamtych czasów i otoczenia. Dwie kwestie były jakby żywcem wyjęte z tego, co znamy z pism katolickich.

Książka zdecydowanie nie nudzi. Barwni bohaterowie, ciekawy pomysł i dobre wykonanie. Zdecydowanie mogę polecić.

Zahra jest dżinem, który przez niespełna pięćset lat, był uwięziony w czarodziejskiej lampie. W końcu zostaje przywrócona do życia przez ulicznego złodziejaszka, Aladyna. Rzezimieszek natrafił na nią, prowadzony przez zaklęty pierścień. Przebudzony dżin orientuje się, że w ciągu tych lat wiele się zmieniło. Rozpętała się wojna pomiędzy dżinami, a zwykłymi ludźmi. Zagrożona i zdezorientowana jest zmuszona ukrywać swoją tożsamość, pod postacią przeróżnych kształtów, które jest w stanie przyjmować. Tak właśnie trwa u boku swojego pana aż do czasu, gdy to spełni przysługujące mu trzy życzenia. Jakiś czasu później, zupełnie spodziewanie Zahra dostaje naprawdę obiecującą propozycję, od samego króla dżinów – Nardukha. Władca proponuje jej całkowite uwolnienie się od magicznego naczynia. Wizja totalnej wolności i odpoczynku od spełniania zachcianek innych, jest kuszącą opcją. Jednak wyzwolenie jest równoznaczne ze zdradą Aladyna, którego obdarzyła uczuciem.

Jessica Khoury stworzyła magiczną i ciekawą powieść, która jest otoczona intensywnym arabskim klimatem. W dzieciństwie uwielbiałam oglądać „Aladyna”, więc z niemałym podekscytowaniem podchodziłam do powrócenia do tej zachwycającej historii.Tylko tym razem, nieco zmodyfikowanej i występującej na zadrukowanych stronicach. Odczuwalna aura piaszczystych pustyń bajecznie łączy się z wypełniającą fabułę magią. Mimo obecnej niekiedy schematyczności, historia jest poprowadzona tak, że autentycznie wciąga i absorbuje. Akcja dosłownie pędziła na łeb, na szyję. Jessica nie pozwoliła nawet na chwilę odpoczynku. Książka jest wypełniona przeróżnymi wydarzeniami, aż po same brzegi. Czasami odnosiłam wrażenie, że autorka za bardzo przedobrzyła. Niektóre wątki zostały zbytnio rozwinięte i spokojnie, bez żadnego uszczerbku na fabule mogłoby się bez nich obejść. Uważam przesadną ilość informacji za taki irytujący zapychacz. Wątek miłosny nie plasował się tak, jak na to liczyłam. Był dość głupiutki i naiwny, praktycznie w ogóle mnie nie poruszył. W kwestii tego spotkał mnie totalny zawód.

Brzmiało naprawdę świetnie, a wyszło jedynie dobrze. Może nie spotkałby mnie taki zawód i rozczarowanie, gdyby moje oczekiwania nie były tak wysokie. Bo książka była naprawdę dobra.

Kolejna z pięknych "Baśni z tysiąca i jednej nocy"

Mimo że dzieckiem już dawno nie jestem, to nadal uwielbiam baśnie oraz książki w baśniowym klimacie. Dlatego też chętnie sięgnęłam po nowość jaką jest "Zakazane Życzenie" i nie rozczarowałam się.

Zaczyna się klasycznie: Aladyn odnajduje lampę i jednym ruchem dłoni uwalnia tkwiącego w niej od setek lat Dżina. I to by było na tyle ze znanej nam historii, bowiem Dżin okazuje się być przepiękną dziewczyną o imieniu Zahra. Tak zaczyna się cała seria przygód Aladyna i Zahry, którzy przy okazji oczywiście się w sobie zakochują :) Historia jest porywająca, bardzo klimatyczna i po prostu przyjemna do poczytania w długie wieczory. Główne postacie szybko zyskały moją sympatię i kibicowałam im przez całą książkę. Mam nadzieję, że Autorka zdecyduje się na napisanie kontynuacji. Podsumowując, "Zakazane Życzenie" to przyjemna, wciągająca opowieść, którą na pewno polubią fani baśniowych klimatów.

Zahra zostaje uwolniona jednym dotknięciem dłoni. Wydostaje się z lampy, w której spędziła ostatnie pięćset lat, i przybywa gotowa spełnić jego trzy życzenia. Jego - złodzieja z ulicy. Między ludźmi a dżinami trwa nieustanna wojna, wiec Zahra musi pozostawać u boku Aladyna, raz po raz zmieniając postać i czekając, aż chłopak wypowie ostatnie życzenie, a ona będzie mogła wrócić do lampy w oczekiwaniu na nowego pana. Kiedy jednak otrzymuje propozycję od króla dżinów Nardukha, który w chce zwrócić jej wolność w zamian za zdradę Aladyna... Zahra musi podjąć dramatyczną decyzję, ponieważ Aladyn już dawno przestał jej być obojętny. Rosnące w niej uczucie jest zakazane - jednak silniejsze niż wszystko, co do tej pory znała.

Nigdy nie kręciły mnie dżiny ani bajki w klimacie Baśni tysiąca i jednej nocy. Kiedy byłam dzieckiem, Alladyn był jedyną ekranizacją Disneya, której nigdy nie chciałam oglądać, chociaż Królewna Śnieżka czy Kopciuszek zawsze były mile widziane. Teraz, gdy dzieckiem nie jestem już od pewnego czasu, nadal nie ciągnie mnie do powieści z arabskim orientalnym klimatem, jakie ostatnio pojawiają się coraz częściej. A jednak Zakazanemu życzeniu udało się mnie choć trochę oczarować. Do czasu.

Już na samym początku lądujemy na pustyni, gdzie daje się odczuć wyjątkowy klimat. Nie mam pojęcia jak udało się tego dokonać autorce, ale ta arabska, magiczna atmosfera przenika całą powieść - czyni bohaterów oryginalnymi, przestrzeń nabiera dzięki niej wyrazistości, a fabuła podsycona jest szczyptą czaru. Jest to ogromna zaleta Zakazanego życzenia, ponieważ bez tej całej otoczki byłaby to zwyczajna młodzieżówka, jedna z wielu, a jednak autorce udało się przemycić urokliwy klimat we wszystkich elementach jej książki.

Bohaterowie Zakazanego życzenia od pierwszych stron owiani są tajemnicą. Aladyn zaskoczył mnie bardzo pozytywnie, ponieważ mimo że na początku wydawał mi się płytkim i męczącym żartownisiem, jego prawdziwa osobowość daje się odkryć dopiero później, a jest ona o wiele bardziej wartościowa. Przede wszystkim Aladyn jest wyjątkowo ludzki - bywa irytujący i nieznośny, ale gdzieś wśród jego wad ukryta jest tajemnica jego przeszłości. Jest ON zdolny do popełniania błędów, z której to możliwości korzysta nie raz, ale im dłużej przebywałam w świecie stworzonym przez Khoury, tym bardziej ten chłopak mnie do siebie przekonywał. Zahra zaś od samego początku była jedną wielką zagadką i pozostała nią do samego końca. Chociaż na ostatnich stronach poznajemy szczegóły jej przeszłości, mam wrażenie, że w tej bohaterce czai się jeszcze wiele sekretów do odkrycia.

Chciałabym w tym miejscu zakończyć recenzję i powiedzieć, że Zakazane życzenie nie ma wad, które mogłabym opisać, jednak prawda jest inna, a ja muszę się nią z Wami podzielić. Do pewnego momentu miałam tą książkę za zupełnie zwyczajną młodzieżówkę, która jednak jest przyjemnym przerywnikiem pomiędzy poważniejszymi lekturami, a dzięki swojemu klimatowi jest w stanie zabrać nas gdzieś daleko. Im bardziej zbliżałam się do końca, tym bardziej to poczucie słabło, a zaczynałam przekonywać się ku stwierdzeniu, że jest to książka prosta i banalna. To zakończenie było tym, co pogrzebało wszelki potencjał tej historii. Naprawdę nie można było wymyślić bardziej przewidywalnego i oczywistego rozwiązania tej historii. Dlaczego autorka nie wprowadziła małego zamętu, który zmieniłby bieg wydarzeń? Dlaczego nie zdecydowała się na jakąkolwiek inną opcję, która byłaby lepsza od tej ostatecznej? Jessica Khoury wybrała najprostszą z opcji zakończenia swojej historii, co dla mnie było całkowicie rozczarowujące.

Myśląc teraz o Zakazanym życzeniu, nie jestem w stanie powiedzieć wiele. Było miejscami przyjemne, ale bez fajerwerków. Bohaterowie byli godni uwagi, ale ich ostateczne decyzje mocno mnie zawiodły. Jednym zdaniem, pierwsza część książki mogła wynieść tą historię na wysoki poziom, jednak druga jej połowa ściągnęła ją w dół. Niestety nie mogę Wam ze szczerym sercem polecić Zakazanego życzenia. Nie była to powieść koszmarna, lecz zwyczajnie rozczarowująca. Plusem przeczytania tej książki jest to, że nabrałam ochoty na inne lektury z arabskim klimatem, których będę teraz częściej szukać w księgarniach i bibliotekach.

Przeczytana: 30 października 2017

[Adres usunięty]

Do przeczytania książki zachęca już sama okładka. Piękne dobranie kolorów oraz nawiązanie do historii jak i fantastycznie wpasowująca się czcionka przyciągają spojrzenie.

Nie ma chyba osoby która niesłyszałaby bajki o Alladynie oraz pięknej księżniczce Jasminie. Jeżeli kochasz tematykę dżinów tak bardzo jak zdecydowanie powinieneś sięgnąć po ,,Zakazane życzenie" .

Zahra jest dżinem od wieków uwięzionym w lampie. Miała już wielu panów lecz od 500 lat nie opuściła ruin Neruby. Pewnego dnia do pozostałości starego miasta przybywa złodziej z ulicy , który znajduje lampę i staje się następnym władcą Zahry. O czym marzy uliczny rabuś? Do wykorzystania ma 3 życzenia, jednak musi się liczyć że wszystko ma swoją cenę.

Scenografia oraz klimat powieści są fantastycze i zdecydowanie pobudzają wyobraźnię. A wątki magiczne dodają powieści smaczku.

Gorąco polecam!

Do powieści Jessiki Khoury podchodziłam z dużą dawką dystansu. Właściwie początkowo przyciągała mnie do niej jedynie piękna okładka, nie byłam jednak przekonana do konwencji tej książki – zawsze najlepiej czytało mi się młodzieżówki osadzone w mojej kulturze lub do niej zbliżonej. Pustynie, dżiny, Daleki Wschód i upał, które aż wyzierały z opisu, wręcz zniechęcały mnie do lektury tej książki. W końcu postanowiłam dać jej szansę i... nie zawiodłam się! Wręcz przeciwnie!

Na początku muszę zaznaczyć, że mam wielki szacunek dla autorki za język, którym operuje. W "Zakazanym życzeniu" nie ma miejsca na płaskie opisy i kiepsko przedstawionych bohaterów. Pióro Khoury jest niezwykle lekkie, ale w żaden sposób nie jest banalne! To pełny, bogaty, artystyczny wręcz styl wypowiedzi, który wciąga czytelnika w wir akcji i nie wypuszcza aż do ostatniej strony. Sprawia, że czujemy się, jakbyśmy faktycznie jedli prezentowane przez autorkę wymyślne potrawy, oddychali tym parnym, pustynnym powietrzem i czuli lekki wiatr zbliżającej się arabskiej nocy. Rzadkie zjawisko w dobie dzisiejszej literatury młodzieżowej.

Przechodząc do samej historii, jest to rozbudowany, udoskonalony retelling Aladyna. Nie ma tutaj co liczyć na elementy zaskoczenia, ponieważ fabularnie "Zakazane życzenie" nie odstaje praktycznie od tej wersji baśni, którą wszyscy doskonale znamy – czy to z doskonałej disneyowskiej animacji, czy to z "Księgi tysiąca i jednej nocy". Mamy biednego złodzieja, mamy dżina, który mu pomaga, czarny charakter niczym z piekła rodem oraz zadziorną księżniczkę. Jessica Khoury rozszerzyła jednak ten świat o kilka aspektów. Przede wszystkim mamy tutaj dużo bardziej skomplikowany wątek dżinów i życzeń ich panów. Mamy dworski konflikt, który sięga zdecydowanie głębiej, niż mogłoby się wydawać. I przede wszystkim mamy niesamowitą główną bohaterkę – Zahrę, która jest właśnie dżinem, który pomaga naszemu głównemu bohaterowi. Pojawia się też wątek miłosny, dosyć przewidywalny, w końcu jak może skończyć się połączenie "ludzki chłopak + kobieta-dżin"? Khoury nie opisuje go jednak w banalny sposób i nie przysłania ON głównej osi fabuły.

"Zakazane życzenie" to naprawdę udana, wciągająca młodzieżówka. Może nie zapada w pamięć na bardzo długi czas, jednak czyta się ją niezwykle lekko i przyjemnie. Do tego wzmaga nasz apetyt na więcej historii w orientalnych klimatach. Dwie kolejne – "Buntowniczka z pustyni" oraz "Gniew i świt" już czekają na mojej półce! Polecam gorąco fanom lekkiej fantastyki, disneyowskich happy endów i nieoczywistych rozwiązań!

ZakazaneŻyczenie było dla mnie książką idealną... Miłość i ciekawy, nowy motyw fantasy. Zakochałam się w tej historii po same uszy!

Zakończenie też było idealne. Marzenia się spełniają.

Mogę spokojnie dać 5/5 w moim małym rankingu, głównie też z racji tego, że przez całą książkę żaden bohater mnie nie zdenerwował (nawet Darian i jego ojciec) - więc polecam z czystym serduszkiem!

Jako dziecko uwielbiałam baśnie i muszę przyznać, że to zamiłowanie pozostało. Teraz bardzo chętnie sięgam po powieści w klimacie baśniowym, inspirowane nimi, odkrywające je na nowo itp. Kiedy usłyszałam o powieści "Zakazane życzenie", czułam, że książka może mi się spodobać, gdyż bazuje ona na baśni o Aladynie i jego zaczarowanej lampie. Czy powieść spełniła moje oczekiwania i rzeczywiście ukazuje tę historię w nowy i ciekawy sposób?

Zahra siedzi w lampie już od pięciuset lat i powoli traci nadzieję na uwolnienie. Któregoś dnia odnajduje ją jednak Aladyn, młody złodziejaszek. Chłopak ma do dyspozycji trzy życzenia, choć każde niesie za sobą pewne konsekwencje, ale wie, że zależy mu przede wszystkim na zemście za śmierć ojca, później do listy życzeń mogłaby ewentualnie dojść księżniczka Kaspida. Tymczasem Zahra otrzymuje od króla dżinnów możliwość uwolnienia z lampy już na zawsze, musi tylko odpowiednio pokierować życzeniami Aladyna, a potem wykorzystać sytuację. Niestety, wkrótce odkrywa, że zaczyna się w nim zakochiwać, choć nie wolno jej... Czy Zahrze uda się uchronić chłopaka przed losem, jaki spotkał niegdyś Roszanę, jej śmiertelną przyjaciółkę? Czy nie dopuści do wypowiedzenia zakazanego życzenia? Czy kosztem Aladyna uwolni siebie?

Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że książka okaże się aż tak dobra. Co prawda na początku jakoś nie do końca potrafiłam się wciągnąć w tę historię, miałam wrażenie, że jest napisana bardzo prostym stylem osoby początkującej, choć zdarzyło się kilka opisów, które mnie pozytywnie zaskoczyły. Później jednak było już tylko lepiej. Akcja na dobre się zaczęła i z zapartym tchem śledziłam, co się dalej wydarzy. Historia wcale nie okazała się prosta, dużo wątków całkowicie się pogmatwało, a bohaterowie doprowadzili do sytuacji, z której praktycznie nie było wyjścia. Wprost nie mogłam oderwać się od tej książki i jestem zaskoczona tak wielką pomysłowością autorki. Co do stylu, owszem nie jest ON jeszcze idealny, ale lepszy niż wydawało mi się na początku. Jessice Khoury udało się tak opisać wszystkie sytuacje, miejsca, bohaterów, że miałam wrażenie, iż jestem tam i przeżywam wszystko razem z nimi. Niesamowite. Brawa także za świetnie skonstruowane dialogi oraz wspaniałe opisy przemian dżinna, które mnie dosłownie oczarowały.

Książka tak bardzo mnie zachwyciła również ze względu na emocje, których była tam cała gama. Wypływają z każdej strony i wręcz dotykają czytelnika. Czuć je podczas każdej sceny w książce. Poza tym autorce udało się świetnie stworzyć chemię między bohaterami. W każde uczucie, które pojawia się w tej powieści, można bez problemu uwierzyć. Nie ma tu żadnej sztuczności, przesady, cukierkowości. Każda scena w "Zakazanym życzeniu" jest przemyślana i mocno oddziałuje na osobę, która ją czyta.

Autorce należą się również brawa za wykreowanie interesujących bohaterów, którzy nie irytują czytelnika i są bardzo wiarygodni. Poza tym targają nimi różne emocje i uczucia, często skrajne. Nie są jakimiś ideałami, zawsze postępującymi właściwie. Błądzą, popełniają błędy, walczą z przeszłością i walczą o przyszłość. Szczególnie mam tu na myśli Zahrę, Aladyna oraz Kaspidę. Postacie drugoplanowe są już bardziej podzielone na tych dobrych i złych, ale nie przeszkadzało mi to, zresztą w tradycyjnej baśni byłoby to wręcz całkowicie normalne.

"Zakazane życzenie" to nie tylko pasjonująca, pełna przygód i intryg baśniowa historia, ale również powieść o uczuciach, które mogą doprowadzić do nieszczęścia. Poza tym książka zajmuje się też kwestią wolności. Czy można ją uzyskać za wszelką cenę? Bohaterowie stoją także przed problemem lojalności, postępowania zgodnego z zasadami moralnymi, z własnymi uczuciami, z decyzjami, których nie można odwrócić. Powieść stawia także pytanie, czy miłość rzeczywiście może mieć niszczycielską moc? I czy można przed nią uciec? Uświadamia nam także, że nie można mieć wszystkiego, co się chce, bowiem każde pragnienie wiąże się z jakimiś konsekwencjami, których początkowo sobie nie uświadamiamy.

"Zakazane życzenie" polecam wszystkim wielbicielom baśni, fantastyki, historii pełnych akcji i przygód oraz uczuć. To wzruszająca powieść, która wcale nie przypomina typowych książek o zakazanej miłości między człowiekiem a istotą nadprzyrodzoną. Znajdziecie w niej coś więcej. Właściwie wydaje mi się, że na jej podstawie mógłby powstać naprawdę dobry film, bo bardzo oddziałuje na wyobraźnię i mogłaby ciekawie wypaść na ekranie.

Któż z nas nie słyszał nigdy o „Baśniach z tysiąca i jednej nocy”, o sprytnej Szeherezadzie, która by uniknąć śmierci każdej nocy opowiadała swemu mężowi jedną opowiastkę. A kto nie słyszał nigdy bajki o Aladynie i cudownej lampie, dzięki której miał trzy życzenia. W baśniach jest coś specyficznego, bo ukazują magię, jakiej w naszym świecie próżno szukać; pokazują ludzi, którzy dzięki własnemu sercu osiągają najwspanialsze „nagrody” w postaci królestw czy miłości.

Nie sięgam zbyt często po retellingi, czyli książki opowiedziane na nowo, zainspirowane baśniami czy legendami, bo mam wrażenie, że nie dorównają pierwowzorom. „Zakazane życzenie” jest jednym z przykładów, a inspirowane było Aladynem.

Ale od początku!

Zahra jest dżinem mieszkającym w lampie, a lampa znajduje się w ruinach pałacu, który kiedyś tętnił życiem, był pokryty kamieniami szlachetnymi zamiast kwiatów, drzew… ot, takie małe życzenie poprzedniego właściciela lampy. Dziewczyna w niej zaklęta przez pięćset lat trwa w samotności i czeka na kogoś, kto ją znajdzie i uwolni, by nie musiała siedzieć w przysłowiowych czterech ścianach. Już na początku powieści do ruin dociera młody chłopak, Aladyn, który staje się jej panem i ma trzy życzenia do wypowiedzenia. Klasyka gatunku.

Nie jest tajemnicą, że Aladyn zapragnie zostać księciem, by móc rozkochać w sobie księżniczkę, jednak „Zakazane życzenie” nie jest po to, by opowiedzieć tę historię na nowo, lecz stworzyć coś innego, opowieść, której jeszcze nie było. Zahra z ochotą pomaga swemu panu dostać się do zamku, bo sama ma w tym pewien interes, który może pomóc jej odzyskać wolność po kilku tysiącach lat.

Zahra w tym wszystkim wydaje mi się lekko pogubiona, bo z jednej strony jest potężnym dżinem, ale z drugiej jest zaklętą nastolatką, która ma sumienie, i widząc, jakie konsekwencje niesie ze sobą jej moc, przeżywa wewnętrze rozterki niczym Kordian. Miałam ciężki problem z polubieniem jej osoby, bo coś mi w niej nie do końca odpowiadało. Tak samo jak i z Aladynem, który miał w głowie jedynie pieniądze. I choć dość szybko mu przeszło, to jednak z każdą kolejną stroną tracił w moich oczach. Na początku był zdecydowanym, młodym mężczyzną żyjącym pragnieniem zemsty, a im dalej w las, lub by być bardziej w klimacie, im dalej w pustynię, tym tracił na charakterze.

Całość książki oceniam na dobrą, bo jednak czegoś mi w niej zabrakło. Początek zapowiadał się interesująco i był naprawdę porywający, aż chciało się zarwać noc, by dowiedzieć się, co było dalej, jednakże środek był lekko niedopracowany. Nic się nie działo, nie było niczego interesującego, bohaterowie szukali jedynie sposobu na rozkochanie księżniczki oraz znalezienie klucza na wolność, rzecz jasna każde w swoim zakresie. Do tego finał, który… mógłby być lepiej rozegrany, z większym rozmachem, bo odniosłam wrażenie, że autorka tak nie do końca wiedziała jak zakończyć, o, to zakończy właśnie tak. No nie, nie.

Nie skreślam tej powieści, bo dzięki niej mogłam przenieść się na pustynię, gdzie nie widać niczego i nikogo poza piaskiem. Autorka dodała również inne dżiny, ich hierarchię, różne poziomy mocy, ale jednak wszystkie wydające się złe. Dzięki temu główni bohaterowie mieli wrogów nie tylko wśród śmiertelników, pragnących władzy i lampy, ale także pośród dżinów. I choć wątek miłosny był jak dla mnie… chwilami po prostu za bardzo wysuwał się na pierwszy plan oraz przysłaniał cele i idee bohaterów, to coś przyciągało mnie do niej, jakaś nitka prowadziła mnie do tej książki o pięknej okładce, by zaczytać się w wykreowanym świecie.

Jessica Khoury opowiedziała na nowo baśń o Aladynie i jego magicznej lampie. I choć zabrakło mi niespodziewanych zwrotów akcji, to z ciekawością sięgnęłabym po kolejne książki z serii. „Zakazane życzenie” to magiczny świat dzikiej pustyni, który nie jest biały albo czarny, dobry albo zły. Jest szary, a przez to nieprzewidywalny i przepełniony siłami, o których w normalnym świecie nam się nie śniło.

Bo któż z nas nie miałby własnego zakazanego życzenia?

Nie wiem, czy już się Wam kiedyś tym chwaliłam, ale ubóstwiam bajki Disneya. Jest to po prostu kawał mojego dzieciństwa, a poza tym nadal oglądanie ich sprawia mi ogromną przyjemność. Nie mogłam więc odpuścić sobie powieści opartej na jednej z moich ulubionych opowieści, czyli „Aladynie”. Nadal pamiętam, jaką frajdę sprawiało mi oglądanie dżinna na ekranie i jak udawałam, że latam na magicznym dywanie po całym domu.

Mając tak sentymentalne podejście do oryginału, możecie chyba sobie wyobrazić, że miałam spore obawy dotyczące „Zakazanego życzenia”. Jednak z drugiej strony byłam naprawdę ciekawa, co Jessica Khoury mogła jeszcze wycisnąć nowego z tej historii.

Tak więc jak w moich oczach wypadł retelling mojego ukochanego „Aladyna”?... Czy autorka stanęła na wysokości zadania?...

Zahra jest potężnym dżinnem na wieki związanym z lampą. Musi spełniać trzy życzenia każdej osoby, która odnajdzie jej więzienie. Jednak jej ostatni lampodzierżarca okazał się inny. Była to sama królowa Habiba, przywódczyni silnego kraju, którą wbrew sobie Zahra pokochała. I słono za to zapłaciła.

Po wielkiej wojnie między dżinnami, w której jej ukochana przyjaciółka straciła życie, dżinn została uwięziona na ponad pięćset lat w ruinach wspaniałego miasta, którego niegdyś strzegła. Wszystko jednak się zmienia, gdy Aladyn, drobny złodziejaszek, odnajduje jej lampę. Dziewczyna jest zmuszona, by przy pomocy magii spełnić trzy jego życzenia. Tym razem jednak staje ona przed niezwykłą szansą. Król dżinnów w zamian za odnalezienie swego porwanego syna, obiecuje jej wolność...

Sprawy jednak się komplikują, gdy Zahra, wbrew regułom i rozsądkowi, zakochuje się w Aladynie...

Na początek muszę Wam wyznać, że jestem totalnie zauroczoną opowiedzianą przez autorkę historią. Po prostu Jessica Khoury w stu procentach mnie kupiła samą fabułą. Szczególnie dlatego, że autorka potraktowała „Aladyna” tylko jako inspirację i pewien motyw do pokazania w innym świetle. Nie mamy więc do czynienia z przekładem jeden do jeden. Nie, jest tu zupełnie niezależna historia o miłości rodzącej się wbrew regułom i wbrew zdrowemu rozsądkowi.

W ogóle jestem zakochana w tej fabule i to we wszystkich możliwych wątkach. Od samych magicznych zdolności Zahry, przez życie dworskie w pałacu, kiełkujące uczucie między naszą dżinnem i Aladynem, do rebelii i machlojek politycznych. Dla mnie wszystko w tej książce jest może i odrobinkę za proste, ale przy tym niezwykle bajkowe.

Kolejnym zasadniczym plusem tej pozycji jest niezwykły arabski klimat. Z jednej strony nie jest ON według mnie tak wyrazisty, jak powinien być, ale i tak stanowi ON coś dość oryginalnego na tle innych młodzieżówek... A przynajmniej tych wydanych w Polsce. Bardzo podobał mi się ten zabieg, zwłaszcza że autorka w bardzo plastyczny sposób opisała ten pustynny świat. Dodatkowe smaczki i nawiązania do kultury wschodniej tylko jeszcze bardziej ten świat ubogaciły.

Od pierwszych stron zakochałam się w piórze autorki. Sposób w jaki opisywała przestrzeń otaczającą bohaterów i uczucia nimi targające był dla mnie po prostu cudowny. Dodatkowo kilka razy podczas lektury Jessica Khourty naprawdę zaskakuje. Niektóre, zdawałoby się przewidywalne sceny, nagle obracają się o sto osiemdziesiąt stopni.

Nie zabrakło też odpowiedniej dawni humoru sarkazmu i przekomarzania się głównych bohaterów, co jeszcze bardziej umilało mi lekturę.

Czas przejść do bohaterów, co do których mam jednak pewne zastrzeżenia. Przede wszystkim wszyscy są strasznie schematyczni. Są to dobrze znane kalki, a większość bohaterów trzecio-planowych jest niestety bardzo kiepsko rozwinięta, mimo że mają spory wpływ na fabułę. Ubolewam chociażby nad kiepską kreacją Strażniczek, które były bardzo intrygującymi postaciami, a nie zostały należycie rozwinięte. Albo książę Darian. Można było jednak dodać mu pewne odcienie szarości, tym bardziej, że autorka położyła jakby pewien grunt pod to. A tu guzik.

Jedynymi postaciami, które w pełni polubiłam to były Kaspida, Zahra i sam Aladyn, a nawet oni byli dość stereotypowi. W końcu chyba wszyscy znamy jakieś wojownicze księżniczki walczące-o-dobro-swojego-ludu-i-tłamszone-bo-są-kobietami-a-nie-mężczyznami, panny chcę-z-tobą-być-ale-nie-mogę / nie-jestem-człowiekiem-ale-jednak-nim-jestem oraz najbardziej upowszechniony - słodki bandyta, który nie chce, ale musi.

„Zakazane życzenie” to bardzo klimatyczna, bajkowa powieść, poruszająca wiele baśniowych wątków jak chociażby miłość rodząca się między głównymi bohaterami, ale też walka o dobro swoich poddanych, władzy, walki dobra ze złem, przyjaźni, dla której ludzie ponoszą olbrzymie koszty. Pochłonęłam tę książkę w błyskawicznym tempie (poza tym, że pierwsze pięćdziesiąt stron czytałam, z braku czasu, dwa tygodnie) i świetnie się przy niej bawiłam.

Jeżeli zaciekawiły Was arabskie klimaty, lubicie fantastyczne wątki romantyczne i nie straszne Wam pewne ilości stereotypów, to polecam Wam tą książkę z całego serducha.

A ja pójdę sobie teraz odświeżyć Aladyna ;)

Zakazanie życzenie, baśniowa opowieść o sile przyjaźni i miłości, urzekło mnie najpierw swoją cudowną, magiczną okładką.

Dość długi czas zastanawiałam się czy będzie to opowieść dla mnie i w końcu skusiłam się na nią.

Trzy życzenia.

Każde ma swoją cenę.

Ile warta jest miłość?

Złodziej i dżinn. Chłopak i dziewczyna.

Aladyn odnajduje magiczną lampę w ruinach starożytnego miasta. Okazuje się, że mieszka w niej Zahra, piękny i potężny dżinn uwięziony tam przed pięciuset lat.

Dziewczyna może spełnić trzy życzenia właściciela lampy. Jednak jak wszystko magia też ma swoje zasady. Można życzyć sobie tylko rzeczy dostępnych w tym świecie, każde życzenie ma swoją cenę i istnieje życzenie, którego pod żadnym pozorem nie wolno wypowiadać, zakazane życzenie.

Sprawy komplikują się, gdy Zahra otrzymuje propozycję uzyskania całkowitej wolności. Musi tylko uwolnić syna władcy dżinnów schwytanego przez ludzi.

Jessica Khoury pokusiła się o zabawę znaną od zawsze opowieścią o Aladynie i magicznej lampie. Puściła wodze wyobraźni i stworzyła całą społeczność dżinnów, które mają swojego władcę i różnią się między sobą mocą i zdolnościami.

Opowieść obserwujemy z punktu widzenia Zahry. Autorka daje nam wgląd w głowę magicznej istoty, której moc jest przeogromna, ale która ma tez swoje słabości i popełnia błędy. Jednym z najpoważniejszych jakby się mogło wydawać jest jej przywiązanie do ludzi. Kiedyś już pozwoliła sobie na przyjaźń z człowiekiem i skończyło się to dla niej źle. Teraz znów nie może oprzeć się urokowi właściciela lampy.

Książka urzekła mnie swoim arabskim klimatem wprost z baśni, bohaterami, którzy nie są idealni i popełniają błędy, ale mają odwagę stawić czoło niebezpieczeństwu i sposobem, w jaki przedstawiono relacją między Aladynem i Zahrą. To rozwijające się powoli uczucie, z którego przez długi czas bohaterowie nie zdają sobie sprawy.

Jaką cenę przyjdzie bohaterom zapłacić za magię i uczucia?

Nie ma silniejszej magii niż czas.

Książka idealna na pochmurny wieczór. Pozwoli Wam zachować magiczny klimat wakacji i lata na dłużej. Jeśli kochacie baśnie jest to dla Was pozycja obowiązkowa.

„- Każde życzenie ma swoją cenę, panie. Zwykle dowiadujesz się o niej, kiedy już ją płacisz. Jeżeli zażyczysz sobie bogactw, pewnego dnia zabiorą ci je zbójcy. Jeżeli zażyczysz sobie potężnego smoka, który będzie nosił cię na swym grzbiecie, bacz, aby cię nie pożarł. Pytanie brzmi: czy odważysz się podjąć ryzyko? Ile gotów jesteś utracić? Czy jest coś, dla czego gotów byłbyś poświęcić wszystko?”

Aladyn jest pospolitym złodziejem, jego celem jest zemsta na zabójcach rodziców. Zahra to potężny dżinn, od wieków ukryta w lampie, zobowiązana służyć swoim panom. Lampa jest jej więzieniem, więzieniem, z którego po latach niewoli, wreszcie ma szansę uciec. Lecz tym samym zdradzi Aladyna, człowieka do którego zaczyna żywić coraz cieplejsze uczucia.

Wraz z momentem otworzenia (skądinąd cudowne) okładki wkraczamy w cudowny, magiczny świat, z którego nie chce się wychodzić. Magiczny świat poznajemy z punktu widzenia Zahry, która swe słowa kieruje do Habibo, nieraz zwraca się bezpośrednio się do niej. Dzięki temu czułam się, jak słuchacz, członek pustynnej karawany, który siada wśród arrasów, gotów wysłuchać kolejnej baśniowej historii. Wrażenie to potęgował jeszcze styl autorki - lekki, ale z użyciem wysmakowanych słów (lampodzierżca), jeszcze bardziej podsycał niesamowity klimat tej powieści.

" Oto pierwsze prawo dżinnów: nie wolno im miłować żadnego człowieka."

Gdy jesteś dżinnem możesz wszystko. No prawie...

Zahra okazała nieposłuszeństwo, a władca dżinnów ukarał ją w najokrutniejszy możliwy sposób. Od tej pory poprzysięgła sobie, że nigdy więcej nie pozwoli, by kierowały nią uczucia. Lecz na horyzoncie pojawia się przystojny lampodzierżca - Aladyn.

“- Jesteś… Jesteś… - nie może wydukać. No, powiedz to chłopcze. Demonem ognia. Potworem z dymu. (...) Niewolnicą lampy. Dżinnem. - ...dziewczyną!“

Aladyn to taki bohater, za którym czytelniczki będą wzdychać jeszcze długo po skończeniu powieści. Zaradny, sprytny, z talentem do opowiadania historii. A przy tym jeszcze odważny, dowcipny i nieziemsko przystojny. Dziewczyny... przygotujcie długopisy, po przeczytaniu "Zakazanego życzenia" wasza lista mężów książkowych z pewnością się powiększy.

Jest słońcem, a ja księżycem. Musimy trwać w rozłące, inaczej zostanie zaburzona równowaga świata.

Jeśli jednak myślicie, że "Zakazane życzenie" to tylko opowieść o niedozwolonej miłości to jesteście w błędzie. Akcja w znacznej części dzieje się bowiem na królewskim dworze, a tam czeka na Was cała paleta emocji. Kłamstwa i kłamstewka, gierki arystokratów, nieporadny król i przede wszystkim zdrady i spiski. Och będzie się działo! Każdy tu knuje przeciwko sąsiadowi, starając się uszczknąć dla siebie choć odrobinę władzy. Jednego dnia jesteś księciem, drugiego żebrakiem. W tej powieści niczego nie możesz być pewny.

"Biada temu, kogo złączyła przyjaźń z duchem lampy, albowiem zaprawdę samej śmierci uścisnął dłoń.”

Zapierający dech w piersiach klimat tej powieści, baśniowy świat i dwa światy ludzi i dżinnów sprawią, że do tej powieści nie da się zapomnieć. Miłość, czy wolność - to niełatwy wybór, a czas ucieka szybko, jak piasek w klepsydrze.

Mam tylko jedno pytanie - dlaczego tu jeszcze jesteście? Biegnijcie do księgarni kupić "Zakazane życzenie', a zapewniam Was, że nie pożałujecie!

Miałam napisać, że ta książka to perełka, ale to określenie jest dla niej za słabe. Rację miała Sarah J. Maas pisząc, że "ta powieść to rzadki, błyszczący klejnot". Pozdrawiam, Klara.

Od jakiegoś czasu na książkowym rynku znajduje się mnóstwo pozycji, które poruszają tematy pustyni, dżinów, pradawnej magii… Trzeba przyznać, że jest to bardzo obiecująca propozycja. Znam już książki takie jak np. „Buntowniczka z pustyni” czy „Zdrajca tronu”. Tym razem postanowiłam sięgnąć po „Zakazane życzenie”, które zachęciło mnie już samym tytułem. Czy było warto?

„Zakazane życzenie” ma swoje plusy i minusy, jednak nie wiem, czego jest więcej. Choć fabuła mnie wciągnęła i dość szybko brnęłam przez kolejne strony, to nie zabrakło błędów logicznych, które doświadczonego czytelnika rażą w oczy. Są takie rodzaje błędów, których nie można przeoczyć czy odpuścić, dlatego nie mogłabym o nich tu nie wspomnieć. „Zakazane życzenie” jest dość przeciętną młodzieżówką – z ciekawym pomysłem, ale nad wykonaniem mogę postawić wielki znak zapytania. Dobrze wykreowane były tylko dwie postacie, a co z resztą? Ponadto, odniosłam takie samo przykre wrażenie jak podczas lektury „Buntowniczki z pustyni” – akcji było za dużo. Książka nie powinna nudzić czytelnika, zwłaszcza młodego, ale z drugiej strony akcja nie może pędzić na oślep! Autorka trochę przesadziła z nadmiarem informacji. Czytelnik nie nadąża z przemyśleniem sobie pewnych spraw. Byłoby o wiele lepiej, gdyby autorka zwolniła tempo, wprowadziła więcej tajemniczości i powoli odsłaniała kolejne smaczki ze swojej historii.

Mimo kilku minusów, powieść jest atrakcyjna dla młodego czytelnika. Jest lekką lekturą na leniwy weekend z niewymagającą książką. Jeżeli ktoś lubi pustynne klimaty, "Zakazane życzenie" może mu się spodobać. Natomiast książki tej nie polecam doświadczonym, wymagającym czytelnikom, którzy od literatury oczekują czegoś więcej.

„Nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą.”

Odkąd przeczytałam „Zakazane życzenie” minęło już kilka dni, jednak dalej nie wiem co mam napisać na temat tej książki. Po tych wszystkich słowach zachwytu na Instagramie byłam strasznie ciekawa tej historii. Myślałam, że nowa wersja baśni tysiąca i jednej nocy wciągnie mnie od początku do końca, a tymczasem praktycznie wcale nie interesowało mnie co wydarzy się dalej. Potrafiłam odłożyć tą książkę na kilka dni i całkowicie o niej zapomnieć.

Gdyby tego było mało to zupełnie nie polubiłam głównych bohaterów. Przez pierwsze kilka rozdziałów widać, że autorka chciała stworzyć silną, dojrzałą, władającą potężną magią kobietę/dżina, jednak im dalej brnęło się w tą historię tym częściej odkrywało się coś zupełnie innego. Zahra mimo swojego sędziwego wieku zachowywała się jak typowa, rozkapryszona nastolatka. Na dodatek ciągłe przypominanie jej wieku irytowało mnie niesamowicie. Prawdopodobnie miało to na celu pokazanie, że wiek w miłości nie ma znaczenia, ale dla mnie wyglądało to tak jakby autorka nie miała pomysłu jak podkreślić dojrzałość postaci, więc bezustannie przypominała czytelnikowi ile Zahra ma lat.

Jeśli chodzi natomiast o Aladyna to cóż… Dawno nie widziałam tak egoistycznego bohatera. Najważniejszy był dla niego jego wewnętrzny bunt, a los innych (czasami stokroć gorszy) nie miał dla niego żadnego znaczenia. To bez wątpienia bardzo małostkowa oraz dziecinna postać.

Należy jednak przyznać, że nie wszystko w tej książce było złe. Motyw z dżinami okazał się być naprawdę ciekawym pomysłem. Fajnie było przeczytać coś innego niż zwykle oraz ponownie powołać do życia postacie dawno zapomniane przez literaturę. Szkoda tylko, że autorka potraktowała tą część książki tak minimalistycznie, ponieważ mogło to dodać więcej magii tej opowieści.

Jako okładkowa sroka nie mogę nie wspomnieć o okładce, która jest chyba najlepszą częścią tej książki. Idealnie pasuje do historii rodem z baśni tysiąca i jednej nocy.

„Miłość nigdy nie jest zła. I tak jak powiedziałaś nie jest wyborem. Ona po prostu się wydarza, a my jesteśmy wobec niej bezradni.”

„Zakazane życzenie” jest lekką i nawet przyjemną lekturą, ze wspaniałą okładką, do przeczytania na raz. Pomimo że motyw z dżinami okazał się ciekawym pomysłem to na pewno ta historia nie pozostanie na dłużej w mojej pamięci.

Aleksandra

*Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Zakazane życzenie” autorstwa Jessica Khoury.

Szukaj mnie na:

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

W ruinach zapomnianego lata temu miasta spoczywa lampa. A w niej dżin. Zaś pierścień, który może doprowadzić do niego spoczywa w rękach młodego Alladyna. Nie mija wiele czasu, gdy staje się panem Zahry, mitycznego stworzenia gotowego spełnić jego trzy życzenia.

„Zakazane życzenie” to powieść zdecydowanie młodzieżowa, a ja zdecydowanie nie jestem jej targetem. To powieść, którą traktuje zupełnie neutralnie: widzę jej wady i dla mnie jest zdecydowanie zbyt zwyczajna, ale z drugiej strony to ma być po prostu miła bajka skierowana głównie do nastoletnich dziewczyn. I jako taka się po prostu sprawdza.

Zacznijmy jednak może od wad, by uporać się z nimi jak najszybciej. Najwięcej zarzutów mam do Zahry, czyli dżina i głównej bohaterki oraz narratorki w jednym. Wiemy, że jest jednym z najsilniejszych przedstawicieli swojej rasy, że była królową i że ma kilka tysięcy lat na karku. W przypadku takiej postaci spodziewam się bohatera tajemniczego i bardzo inteligentnego. A Zahra to po prostu nastolatka.

Nasza główna bohaterka mówi, robi i myśli tak, jak młode dziewczyny. Daleko jej do błyskotliwego dżina, który mógłby budzić strach. Na dodatek pierwszoosobowa narracja była w tym przypadku okropnym wyborem: od razu dowiadujemy się o niej wszystkiego i nawet nie mamy żadnej możliwości, by wyobrażać sobie, że tam, pod tą maską nastolatki jest coś, lub ktoś więcej. Nie. Zahra to postać zbudowana tak, by młoda dziewczyna mogła się z nią utożsamiać: choć nie jest bardzo irytująca to daleko jej do dobrze wykreowanej postaci, mającej na karku kilka tysięcy lat.

Przy tym to jedna z tych książek, w których siła przyjaźni i miłości zawsze wygrywa: nie przepadam za czymś takim, choć też nie uważam, aby to było jakoś szczególnie krzywdzące. Po prostu takie książki nigdy nie trafią do grona moich ulubionych.

Poza tym „Zakazane życzenie” to po prostu bardzo baśniowa, choć zdecydowanie odświeżona wersja historii o Alladynie. Nie powiem, by wszystkie wyjścia autorki mi się podobały, ale zdecydowanie jakiś tam pomysł na historie miała i pod względem fabularnym całość dość ładnie działa. O ile oczywiście przymkniemy oko na pewne typowe dla młodzieżówek uproszczenia.

Choć „Zakazane życzenie” jest w sporej mierze romansem to muszę przyznać, że często spadał ON na drugi plan, co jest bądź co bądź sporą zaletą książki Khourty. Ta powieść to głównie przygoda przeplatana stopniowo budowaną relacją Zahry i Alladyna i nie wątpię, że wielu osobom przez to naprawdę przypadnie do gustu. Skoro jest i miłość, i jakaś tajemnica, i walki, i przygoda – to czego można chcieć więcej od lekkiej, bardzo wakacyjnej w swoim klimacie książce?

Nie jestem i nie zostanę wielką fanką „Zakazanego życzenia” – to powieść, która nie wywołała u mnie kompletnie żadnych emocji, a przy tym na pewno nie zostanie w mojej pamięci na dłużej. Ale jeśli szukacie lekkiej młodzieżówki, która jest nowszą wersją starej opowieści możecie spokojnie sięgać. Ta powieść zdecydowanie krzywdy nikomu nie wyrządzi, a dla wielu zapewne będzie to po prostu miła przygoda.

Katrina, drewniany-[Adres usunięty]

Ostatnio pojawiło się kilka ciekawych powieści z klimatem orientalnym w tle. Baśń tysiąca i jednej nocy czy historia Aladyna stanowią wzór do naśladowania dla nowego nurtu w literaturze młodzieżowej. I choć wszyscy dookoła głosili, że "Zakazane życzenie" bezapelacyjnie jest książką wartą poznania, nie do końca byłam przekonana. Disneyowski Aladyn nigdy nie skradł mojego serca, wolałam historię Pięknej i bestii. A jednak zdecydowałam się na lekturę tej książki i nie żałuję!

Jessica Khoury postanowiła na nowo przeinterpretować znaną nam baśń, jednocześnie nie zapominając o powiewie świeżości. Snuta przez Szeherezadę w Baśni Tysiąca i Jednej Nocy opowieść o zagubionym w sobie młodym złodziejaszku w oczach nowej autorki zmieniła się w powieść pełną intrygujących zwrotów akcji, a dżin - ten znany nam do tej pory jako kompan Aladyna, tym razem przybrał postać kobiecą.

Aladyn, główny bohater powieści Khoury natrafia na lampę zamieszkaną przez pięknego dżina, postać wyjątkową i subtelną. Zahara oferuje swojemu nowemu znalazcy spełnienie trzech życzeń i... tutaj kończy się podobizna do pierwowzoru. Autorka poszła o krok dalej i w przemyślany sposób opowiada historię dżinów, w których hierarchia to rzecz święta. Szczególnie, że życzenia, które oferują wymagają przemyślanych zasad. Zahara - narratorka powieści, powoli wprowadziła mnie do swojego świata opisując wszystko jasno i wyraźnie: pokazując relacje łączące innych dżinów i zasady, którymi się posługują. W tym wszystkim spełnienie trzech życzeń nie wypadło już tak kolorowo: nie o wszystko można prosić, a już na pewno nie o Zakazane Życzenie.

Powieść inspirowana bajką dla dzieci zmieniła się w powieść dla dorosłych, która jednocześnie nie zapomniała o ponadczasowej walce dobra ze złem. To właśnie ten motyw przyciągnął moją uwagę najbardziej. Świat dżinów w końcu zrzucił zasłonę przyzwoitości i pokazał się w całej okazałości, która może szokować i budzić kontrowersje, choć jednocześnie zdobywa uznanie w oczach czytelnika za szczerość i brak zahamowań. W centrum tego bezwzględnego świata swoje miejsce znalazła miłość, która nie narodziła się od początku. Wyznaczając drogę dwójce bohaterów autorka z góry założyła, że ich droga do szczęścia nie będzie taka łatwa. Przebija się przez to pewna schematyczność, bo w końcu to znany już od dawna motyw, a jednak nie można zarzucić tej historii braku oryginalności. Jak się okazało, książki dla młodzieży też mogą mieć swój wyjątkowy urok.

Khoury wykazała się pomysłowością i lekkością pisania, dlatego jej książka tak bardzo przypadła mi do gustu. Jej styl bardzo szybko przekonał mnie do siebie, szczególnie, że orientalna kultura wymaga plastyczności, której autorce na pewno nie brakuje. Wplątując w to poczucie humoru, przypowieść o walce dobra ze złem oraz ponadczasowe wartości panujące w świecie ludzi, którzy dostępu do dżinów nie mają, a jednak zachowują się jak bohaterowie tej książki autorka stworzyła nie tylko piękną historię, ale i głębszą fabułę. Nie spodziewałam się tak dobrze napisanej historii i przyznaję - kibicowałam bohaterom do samego końca. "Zakazane Życzenie" to kolejny rozdział do orientalnej powieści miłosnej, w której walka o wolność na przekór wszystkiemu rozpoczyna rozgrywkę z czasem. Magia, tajemnice, bezwzględność - czy bohaterom z dwóch różnych światów uda się odnaleźć wspólne przeznaczenie?

Większość z nas wychowała się na podłożu starych baśni otoczonych magiczną aurą. Niektórzy zapewne pamiętają młodego Aladyna i piękną księżniczkę Badr-el-Badur z „Księgi tysiąca i jednej nocy” oraz uczucie, którym darzyli się z wzajemnością. Dziś chcę wam pokazać nową historię Aladyna i przekonać, iż warto czasem cofnąć się w czasie i w przestrzeni.

Wiedziony magicznym pierścieniem Aladyn, odnajduje tajemniczą lampę. Zahra, dżinn który przez blisko pięćset lat uwięziony był w czarodziejskim naczyniu, zostaje przywrócona światu. W czasach, w których się znalazła, ludzie i dżinny pozostają w stanie wojny, tak więc nasza bohaterka by przetrwać, musi pozostać w ukryciu. W tym celu przybiera ona różne formy. Wszystko komplikuje się, gdy potężny król dżinnów – Nardukha, oferuje Zahrze szansę na wolność. „Poeta poucza: wszystkie opowieści to kłamstwa, które mówią prawdę.” Zacznę od tego, iż autorka bardzo dobrze rozplanowała wydarzenia w powieści i stworzyła naprawdę ciekawych bohaterów. Z jednej strony mamy złodziejaszka Aladyna, z drugiej strony Zahrę – zamkniętą w lampie istotę, która przejawia prawdziwe ludzkie uczucia, z pewnością odróżniające ją tym od innych dżinnów na świecie. „Nie ma co udawać, że jestem inna, niż jestem. Czas ruszyć naprzód.” Książka przepełniona jest magiczną atmosferą i naprawdę ciężko się od niej oderwać, a zważcie też na to, iż czytam same powieści kryminalne i nigdy nie pałałam zbytnią sympatią do książek młodzieżowych. „Zakazane życzenie” opowiada o miłości, wyborach. Mówi o tym jak zdradliwa potrafi być ludzka natura oraz o odpowiedzialności jaka się z nią wiąże. Podoba mi się, że książka pomimo tego, iż jest powieścią młodzieżową oraz pomimo tego, iż jest ona osadzona w tajemniczym świecie – posiada wątki również psychologiczne. „Nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą.” Powieść biegnie w neutralny sposób. Nie ma tutaj wartkiej akcji, nie ma również wątków, które w znaczny sposób spowolniłyby tempo. Jest to dużym plusem, ponieważ możemy ze spokojem dołączyć do świata, który zaserwowała nam Jessica Khoury. Wątek miłosny jest tutaj ukazany w bardzo delikatny sposób. Autorka stopniowo dawkuje napięcie tworzące się pomiędzy Zahrą, a Aladynem. „Jesteśmy swoim lustrzanym odbiciem, widzisz?” Czytelnik zostaje wprowadzony w świat, gdzie miłość może być zabójczym ciosem dla obu stron. W tej historii, czytanie o miłości jaka rodzi się pomiędzy dwoma postaciami to czysta przyjemność. Tutaj jest wszystko przemyślane i dobrze zorganizowane. Jedyną rzeczą jaka przeszkadzała mi podczas czytania, to fakt, iż mowa w powieści to mieszanina potocznego języka, którym większość nastolatków posługuje się na co dzień z tą bardziej wyrafinowaną mową jaka idealnie sprawdza się w wielu baśniach. Nie jest to jednak do końca wyznacznikiem, ponieważ nie zmienia to faktu, iż książkę przeczytałam z ogromnym zaciekawieniem.

Już na wstępie odkrywamy przepiękną, pierwszoosobową narrację. Taką jaką lubię najbardziej. Zahra, dżinn uwięziony od setek lat w lampie, wita nas jako główna bohaterka książki. Poznajemy jej niezwykle sensualne i wrażliwe odbieranie otoczenia. Pięćset lat ciemności nie odebrały jej wyobraźni wspomnień o błękicie nieba i potędze wszechogarniającej pustyni, o których opowiada nam niemal poezją. Wyczuwa chłopca, który wiedziony magią skradzionego pierścienia, trafia prościutko do niej.

Niestety, jak się szybko okazuje, świat przez te pięćset lat nie zmienił się zbyt wiele. Nadal walczy z dżinnami. Okrutnymi, dzikimi bestiami, które za nic mają sobie rodzaj ludzki. Dlatego też, kiedy już Aladyn i Zahra łączą swoje drogi, kiedy chłopak ma wypowiedzieć trzy życzenia, jedną z priorytetowych rzeczy staje ukrycie prawdziwej tożsamości potężnej mieszkanki lampy. Nie będzie to jednak takie łatwe.

Zahra wyciąga Aladyna z opresji i pomaga mu dostać się na zamek, gdzie przebywa okrutny wezyr. Oczywiście, co było do przewidzenia, celem życia Aladyna jest przeprowadzić srogą zemstę na okrutniku za krzywdy, jakich przez niego doświadczył. Dżinn służy mu dobrą radą i doraźną pomocą, ale nie wyjawia swojego sekretu. Zahra nie zdradza, że sama również ma powierzoną misję, umożliwiającą jej ziszczenie jej największego marzenia. Bo owszem, ten dżinn ma własne życzenia!

Strasznie spodobała mi się postać Aladyna, który pokrywając duże nadzieje w sprzyjającej obecności magicznej istoty, przede wszystkim polega na swoich umiejętnościach i swojej sile. Nie jest ani naiwny, ani zbyt pewny siebie. Każdy ruch dokładnie kalkuluje, starając się przewidzieć jego konsekwencje. Ta silna, niezależna osobowość będzie miała kluczowe znaczenie przy finale powieści.

Nie od razu łyknęłam klimat krainy z baśni, rzuconej pomiędzy piaski wielkiej pustyni. Nawet kiedy już go poczułam był za słaby. Nie oczarowało mnie kiełkujące uczucie pomiędzy potężnym, ale wrażliwym dżinnem, a nieco szorstkim złodziejem. Dlaczego? Po prostu odświeżając historię, którą wszyscy znają autorka posłużyła się zbyt małą oryginalnością. Oczywiście poza tym, że zamiast wielkiego niebieskiego stwora mamy piękną dziewczynę, ciąg fabularny jest podobny do bajki, którą kiedyś uwielbiałam. Zbyt podobny. Choć droga, jaką obierze autorka, wzbudza ciekawość, to ostateczny kierunek nie zaskakuje absolutnie niczym.

Książce nie można odmówić wartkości akcji, nagłych zwrotów, nieoczekiwanych sytuacji. Dzieje się w niej dużo i niekoniecznie na korzyść bohaterów, co również mi się podoba. Przyznam, że pod koniec ledwo utrzymała się w siodle, ledwo nadążyłam za tym co się działo. A działo się ujmując jednym słowem: WSZYSTKO! Dlatego pozytywnie odebrałam zwolnienia po bardzo ekspresywnych momentach. Nagłe wyciszenia robiące miejsce dla emocji. Były jednym z czynników, które pozwoliły mi się ostatecznie wciągnąć w powieść. Kolejnym jest niewątpliwa inteligencja bohaterów. Ich kombinowanie, ryzykowne, dobrze przemyślane zagrania i nawet te spontaniczne akcje, z których ledwo uchodzą dzięki szybkiemu myśleniu są zdaje się najsilniejszą stroną powieści.

Reasumując książka jest dobra, ciekawa, czyta się ją szybko i przyjemnie. Znalazłam w niej romantyzm, tęsknotę, akcję i tragizm. Łamigłówki, niepewność i karkołomne wyzwania. Zabrakło jednak "tego czegoś". I tym razem nawet wiem jak "to" nazwać. Choć było tysiąc emocji zabrakło jeszcze jednej...

Magiczna, romantyczna i olśniewająco napisana - ta powieść to rzadki, błyszczący klejnot. Taki komentarz został umieszczony na okładce książki i ja się z nim zgadzam. Dawno nie czytałam tak dobrej powieści, a wielkim plusem dla mnie jest fakt, że historia została zaczerpnięta z Baśni tysiąca i jednej nocy, a ja uwielbiam ten zbiór opowieści.

Myślę, że Aladyna nikomu nie muszę przedstawiać, każdy mniej lub bardziej zna jego historię. Autorka Jessica Khoury do napisania swojej najnowszej powieści, którą podbiła moje serce, mam wrażenie, że bardzo dobrze się przygotowała. Zaczerpnięty motyw z Baśni tysiąca... to najlepsze co mogłam znaleźć zaczytując się w „Zakazanym życzeniu”. Głównymi bohaterami są Aladyn i Zahra, która jest dżinem. Przed wielu, wielu laty została zamknięta w lampie za to, że wywołała wojnę i co najważniejsze zdradziła swoją panią. Pewnego dnia dzięki Aladynowi Zahra może wyjść z lampy. Złodziej bowiem ukradł pierścień, który doprowadził go do dżina, ale nie wie też na samym początku kim jest dżin, którego znalazł. Niemniej jednak skoro Aladyn dostał dżina, ten może spełnić jego trzy życzenia. Jedynym haczykiem w tym wszystkim jest to, że każde życzenie ma swoją cenę. Książę złodziei ma swój plan, bowiem chce by dżin pomógł mu w zemście na osobie, która zabiła jego rodziców. Jednak to nie jedyna rzecz, jaka się dzieje, ponieważ Zahra dostaję propozycję wolności od samego króla dżinów Naradukha. Jedyne co musi zrobić to uratować syna Naradhuki. Czy Zahra zgodziła się na układ jaki zaproponował jej król? Co z zemstą Aladyna? I czy dżin, który za zdradę swojego pana już raz trafił na pięćset lat do lampy, znów mógłby posunąć się do tego samego?

„Skrywane przez stulecia tajemnice, baśniowy świat skrzący magią, niebezpieczeństwo i miłość wbrew wszystkim zasadom”.

Autor: Jessica Khoury

Tytuł: Zakazane życzenie

Cykl: The Forbidden Wish #1

Wydawnictwo: SQN

Strony: 377

Bohaterowie tej książki od pierwszej strony skradli moje serce. Zahra to dżin mocny i bardzo pewny siebie. Można by rzec, że jest arogancka, wredna i bardzo samolubna, ale tak nie jest. To tylko takie powierzchowne cechy, jakie możemy zauważyć. Jednak wcale jej się nie dziwię, ponieważ siedzieć przez pięćset lat w małej lampie to przecież musiało być bardzo nie wygodne. To właśnie Zahra jest narratorem tej opowieści i mimo że mamy wrażenie, że jest złą osobą to pod tą całą powierzchnią niezbyt przyjemnych cech charakteru znajdujemy dziewczynę o ciepłym sercu. Aladyn to chłopak pewny siebie, pełen złości i uporu. Widać, że autorka musiała bardzo wczytać się w niektóre historie zaczerpnięte z Baśni tysiąca i jednej nocy, bo stworzyła coś bardzo intrygującego, a zarazem uroczego.

Muszę przyznać, że pierwszy raz spotkałam się z tym by w książce pojawiły się dżiny. Zawsze jestem w niemałym szoku gdy coś nam znanego z dzieciństwa jest napisane w oparciu o coś co znamy, ale jest to zupełnie coś innego i nieoczywistego zarazem. „Zakazane życzenie” to dla mnie bez zwątpienia jedna z nowości na polskim rynku wydawniczym. To pierwsza taka książka z takim wątkiem, który nie pozwala o sobie zapomnieć. To historia o miłości, ale też o zaufaniu i o oddaniu. Książka wspaniała i wciągająca. Polecam!

[Adres usunięty]

Baśnie z tysiąca i jednej nocy fascynują kolejne pokolenia czytelników. Na ich temat napisano wiele, powstały liczne adaptacje telewizyjne, komiksy, wariacje na temat, okrojone wersje dla dzieci i o wiele więcej. Arabskie noce, które Szeherezada spędziła, z groźnym władcą, zaowocowały wspaniałymi opowieściami. Któż z nas nie zna Aladyna i jego czarodziejskiej lampy?

Wzorując się na tej opowieści, pisarka stworzyła własną wersję tej pięknej baśni "Zakazane życzenie". Potężny dżin płci żeńskiej, zakochuje się w biednym złodzieju i rozpoczyna się nowy rozdział tej opowieści. Na drodze do ich szczęścia stoi odwieczna wojna między dżinami i ludźmi, a także dylemat jaki staje przed dżininą, bowiem może uwolnić się od niewoli lampy. Problem w tym, że uczucie zaczyna przysłaniać jej świat. Oczywiście reszty dowiecie się po lekturze tej książki, która w zamierzeniu ma mieć kilka tomów.

Kilka słów podsumowania należałoby napisać. A więc magia tysiąca i jednej nocy została tu zachowana, jednak autorka zbytnio skupiła się na uczuciach. I cała frajda z fajnej książki trochę się obniżyła. Tyle historii zostało niedopowiedzianej, że nie dziwię się że będą kolejne części. Mimo tych mankamentów, które obawiam się są widoczne tylko dla mnie, powieść ta na pewno zasługuje na uwagę. Polecam, zachęcam do lektury.

„Chłopiec pociera lampę”.

Zahra już niemal nie pamięta, jak jest na zewnątrz. Uwięziona w lampie jako dżinn może jedynie wracać wspomnieniami do chwil, kiedy jej wyczarowane z dymu stopy stąpały po ogrodach Neruby. Myśli dżinna krążą wokół Roszany, ostatniej królowej, której służył i na którą sprowadził śmierć.

I właśnie wtedy w komnacie pojawia się chłopiec…

„Najdroższy dżinnie – uśmiechnęła się królowa. – Czas to najpotężniejsza magia ze wszystkich”.

Zahra wyczuwa go przez ścianki, jeszcze zanim dotyka lampy. Chłopiec jest pełen życia, pulsuje w nim ciekawość, a do komnaty przywiódł go pierścień. Kiedy dotyka lampy, dżinn – po raz pierwszy od setek lat – gęstą mgłą wypływa na zewnątrz i okazuje się być… kobietą. Oniemiały z zachwytu Aladyn może wypowiedzieć trzy życzenia, ma szansę zemścić się na swoich wrogach, stać się księciem i zasmakować bogactwa. Lecz jego najskrytsze pragnienie dopiero się rodzi…

„Ucieknę gdzieś, gdzie nie zobaczy mnie nigdy żaden śmiertelnik – daleko na północ, gdzie świat jest skuty lodem i biały jak mleko. Będę samotna, ale wolna, wreszcie wolna.

Czego jeszcze mogłabym chcieć?”

Opowieść o lampie Aladyna zna chyba każdy. Są w niej czary, złote piaski pustyni i przepych pałacowych komnat. Lecz to, co roztacza przed czytelnikiem „Zakazane życzenie” zdaje się być jeszcze bardziej magiczne. Jessica Khoury zawładnęła baśnią z „Księgi tysiąca i jednej nocy”, zmieniając ją w romantyczną i ciekawie napisaną historię, której nie oparłaby się sama Szeherezada.

Czy duch z lampy może być kobietą? Czy spełniający życzenia panów dżinn może sam czegoś zapragnąć? Czy warto żyć dla zemsty? Książka, pomimo swej lekkiej formy, stawia interesujące i poważne pytania, niejednokrotnie przynosząc chwile refleksji. Zarówno Zahra, jak i Aladyn to postacie bardzo barwne i ekspresyjne. Stanowiący tło dla ich przygód świat tętni życiem, a interesujące, choć niedługie opisy dobrze oddają klimat opowiadanej historii. Jedynym mankamentem „Zakazanego życzenia” bywają dialogi, w których od czasu do czasu pojawiają się nieprzystające do aury opowieści współczesne słowa, odbierające książce urok. Na szczęście magia ta szybko powraca, hipnotyzując i kusząc kolejną zapisaną przez Jessicę Khoury stroną.

Czego nie wolno dżinnom?

„Jeśli nie starczy ci wolności, by kochać – szepczę – to nie masz jej wcale.”

Opowieść o Aladynie i jego zaczarowanej lampie doczekała się wielu ekranizacji i książkowych wersji. Popularna, a zarazem egzotyczna. Magiczna, ale i niebezpieczna historia o synu krawca, który zagościł w sułtańskim pałacu. A co powiedzielibyście na to, gdyby ktoś postanowił przedstawić ją jeszcze raz? Co w przypadku, gdyby dżinnem wychodzącym z lampy okazała się piękna kobieta? Powieść o odwadze i przeznaczeniu, o nienawiści i miłości. Baśń o wartościach jakże istotnych w realnym świecie. Zapraszam na recenzję książki „Zakazane życzenie”.

Aladyn pragnie jednego, zemsty. Przystojny złodziej nie stroni od niebezpiecznych sytuacji i nie unika ambitnych planów. Nie ma jednak pojęcia, jak bardzo zmieni się jego życie, bo prawdziwe ryzyko dopiero się zaczyna. A wszystko z powodu odnalezionej lampy, w której od kilkuset lat mieszka jeden z najpotężniejszych dżinnów - owiana legendą zdrady Zahra. Kiedy uwolniona z naczynia oferuje Aladynowi spełnienie trzech jego marzeń ostrzega go jednocześnie, bo każde z nich niesie ze sobą nieodłączne konsekwencje. Zahra zaś, jak nikt inny, jest świadoma tego, jak wysoką cenę można za nie zapłacić. Jednak ani ona, ani ON nie przypuszczają, że oprócz magii może połączyć ich coś więcej. Co jeśli odważą się kochać? Co w momencie, gdy Aladyn wypowie zakazane życzenie?

Świat zasad, władców, przekazywanych legend i zwaśnionych ludów. Środowisko skąpane w magii, jakże pięknej, ale i niszczycielskiej zarazem. To właśnie pośród czarodziejskich lamp i tkwiących w nich dżinnów, u boku wyjątkowego pierścienia oraz wypowiadanych życzeń nakreśliła autorka fabułę swojej książki, dekorując ją wyraźnym akcentem fantasy, choć kontrastując z uczuciami wyjętymi rodem z naszej rzeczywistości.

Nie należę do grona wielbicieli nierealnych scenariuszy, chociaż od czasu do czasu robię wyjątki. Cieszę się, że dałam szansę tej powieści, bo zaskoczyła mnie wielokrotnie – za każdym razem pozytywnie. Miłość zestawiona z okrutnym przeznaczeniem, zakazane uczucie ze śmiercią, nienawiść z dobrocią oraz wolność z zamknięciem. Szalenie spodobało mi się połączenie rzeczywistości z iluzją. Nie byłam do tego na początku przekonana, choć teraz wiem, że niesłusznie.

Pokochałam Aladyna jako mała dziewczynka, odnowiłam swoją sympatię kierowaną do niego także i teraz. Odważny, brawurowy, zawadiacki, choć wrażliwy. Złodziej, o którym można byłoby powiedzieć, że jest uczciwy. Luzak, który potrafi wywołać na twarzy uśmiech. Jaka zatem jest Zahra? Co powiecie na to, że narratorem tej powieści jest właśni dżinn? I to nie byle jaki. Krążą o nim legendy, na czele których stąpa śmierć. A legendy zawsze niosą ze sobą ziarno prawdy. Potężna, posiadająca ogromną moc, a jednak chwilami płochliwa. Zahra – kolejna genialna postać książki, bez której na pewno nie polubiłabym tej historii tak bardzo. Choć autorka w dużej mierze posortowała postaci na te czarne i te białe, na te wyraźnie złe i te dobre, pozostawiła sobie możliwość nagięcia pewnych granic. Czasami bowiem pojawiają się sytuacje wymagające specjalnego potraktowania.

Plastyczne, działające na wyobraźnię opisy, dzięki którym zaaklimatyzowanie się w tym magicznym środowisku staje się banalnie łatwe. Chwytliwe dialogi, zwroty akcji i ta okładka… Na temat przyciągającej oko oprawy chyba nie trzeba długo się wypowiadać. Jest piękna i odzwierciedla wnętrze, które przeniosło mnie w świat dzieciństwa pozwalając jednocześnie zachować stanowisko osoby dojrzałej. Baśnie czarują bowiem treścią także w dorosłym świecie, a już na pewno takie jak ta.

Przez pierwszych kilka stron miałam mieszane uczucia. Przez paręnaście minut. Potem niepewność przeszła jak ręką odjął, bo kiedy zbratałam się z Aladynem i Zahrą wiedziałam, że czeka mnie niesamowita przygoda. Dobra pierwsza połowa książki i bardzo dobra druga zabrały mnie w romantyczną, czarującą podróż, która pozwoliła mi odpowiedzieć sobie na pytanie, jak wiele można poświęcić dla miłości i jak wielka może być jej moc. Historię polecam wielbicielkom nietuzinkowych, sercowych historii skąpanych we wdzięku fantasy, bo z tego gatunku autorka wyssała tylko to, co najlepsze. Chcecie wiedzieć jak brzmi zakazane życzenie? Ja już wiem.

[Adres usunięty]

„- Każde życzenie ma swoją cenę, panie.

Zwykle dowiadujesz się o niej, kiedy już ją płacisz.

Jeżeli zażyczysz sobie bogactw, pewnego dnia zabiorą

ci je zbójcy. Jeżeli zażyczysz sobie potężnego smoka,

który będzie nosił cię na swym grzbiecie, bacz, aby cię

nie pożarł. Pytanie brzmi: czy odważysz się podjąć ryzyko?

Ile gotów jesteś utracić? Czy jest coś, dla czego gotów

byłbyś poświęcić wszystko?”

Piękna, cudowna, niezwykła historia potężnego dżina i człowieka. Wydawać by się mogło, że wszyscy znają opowieść o Aladynie, złodzieju z ulicy, jednak Zakazane życzenie pokazuje inną jej stronę, tę opowiedzianą z punktu widzenia dżina i dziewczyny, która nigdy nie powinna pokochać człowieka. Powieść, którą stworzyła Jessica Khoury, jest tak różna od tej, którą znam z dzieciństwa, to opowieść o walce o wolność, życiu dla zemsty, poczuciu winy i o miłości, która nigdy nie powinna się przydarzyć.

Aladyn odnajduje lampę, w której mieszka niezwykła postać — dżin, który przybiera formę, pięknej dziewczyny, swojej dawnej przyjaciółki. Zahra może spełnić trzy życzenia, każdemu nowemu właścicielowi lampy, jednak należy pamiętać, że świat dżinów rządzi się własnymi zasadami i każde wypowiedziane życzenie ma swoją cenę. Lampa łączy Aladyna i Zahrę więzią, którą dżin odczuwa bardzo mocno, tak długo, jak lampa będzie w rękach chłopaka, Zahra będzie na jego rozkazy. Młody złodziej wie, do czego wykorzysta życzenia, jest to dla niego idealna okazja do zemsty na ludziach, którzy tak bardzo skrzywdzili jego i pozostałych mieszkańców. W trakcie służby dla Aladyna Zahra otrzymuje kuszącą i zarazem niebezpieczną propozycję od Nardukha, króla wszystkich dżinów. Czy dziewczyna zdradzi swojego Pana i zaryzykuje wszystko, by zdobyć to, czego najbardziej pragnie?

Od samego początku zakochałam się w tej historii i w sposobie, w jaki autorka prowadzi nas przez nią. Cudowny styl i bogaty język, jakich używa Jessica Khoury, tworzą magiczny klimat, a niezwykle plastyczne opisy, które opisują arabski świat, bez problemu przeniosły mnie do Parthenii, gdzie z zapartym tchem śledziłam losy Aladyna i Zahry. Relacja, jaka nawiązuje się pomiędzy złodziejem a dżinem, jest początkowo bardzo ostrożna, później przeradza się w sympatię i nie brakuje żartów i przekomarzania pomiędzy nimi, łatwo zauważyć kolejne etapy ich znajomości, to, w jaki sposób rodzi się pomiędzy nimi uczucie, które może doprowadzić do wypowiedzenia zakazanego życzenia i ściągnięcia na nich wielkich problemów.

Zakazane życzenie to coś więcej niż opowieść o miłości pomiędzy człowiekiem a dżinem. To opowieść o walce ze złem, o walce z własnymi słabościami, o przyjaźni, która jest cenniejsza niż złoto i o drodze do zdobycia właściwego miejsca w życiu i świecie. Nawet nie zauważyłam, kiedy przeczytałam tę książkę, tak bardzo wciągnęły mnie losy Aladyna i Zahry. Jak mogliście już zauważyć, jestem wielką fankom baśniowych historii, a książka pani Khoury nie jest wyjątkiem.

Zakazane życzenie przyciąga czytelnika piękną okładką oraz tajemniczością i magią, które kryją się w środku. Jessica Khoury stworzyła własną wersję baśni o Aladynie, zmieniając potężnego dżina w piękną kobietę, oddając jednocześnie narrację w ręce Zahry, która prowadzi nas przez historię, pozwala nam poznać relację pomiędzy dżinem a jej właścicielem i pokazuje nam piękno arabskiego świata. Zakazane życzenie to książka, która wciąga czytelnika niczym lampa dżina, świat zewnętrzny przestaje istnieć, do czasu przeczytania ostatniego zdania. Gorąco polecam!!

Troszkę ponad miesiąc temu skończyłam 22. lata i może nie powinnam się już do tego przyznawać, ale - przygotujcie się na naprrrrawdę brudny sekret - kocham bajki i baśnie, a każda nowa produkcja Disneya przyprawia mnie o tachykardię i serduszka zamiast źrenic. Z zachwytem obserwuję więc panującą ostatnio modę na retellingi znanych nam od lat historii (chociaż, przyznaję bez bicia, "Dwór cierni i róż" wciąż przede mną ;) ) i niemal wyszłam ze skóry, gdy wydawnictwo Sine Qua Non ujawniło jedną ze swych marcowych nowości. Czarowali cudowną okładką, entuzjastycznymi opiniami uznanych autorek i intrygującym opisem. Wszyscy jednak wiemy, że książka piękna na zewnątrz prawie nigdy nie jest taka wewnątrz, dlatego wiedziałam, że z "Zakazanym życzeniem" pani Khoury MUSI być coś nie tak. Czy faktycznie było...?

No właśnie.

Dżin z magicznej lampy nie zawsze jest mężczyzną.

Albo inaczej - Zahra na pewno nim nie jest.

Zahra nie jest też potulna. Nie jest głupia. I w żadnym razie nie chce dłużej być czyimś sługą.

Uwięziona setki lat temu w małym naczynku i skazana na wieczne spełnianie życzeń zmieniających się jak w kalejdoskopie panów, w ciszy pokutuje za błąd, który zgładził jej Habibę. Gdy posiadaczem lampy zostaje Aladyn, uliczny złodziejaszek, Zahra znów zaczyna czuć i na nowo odkrywa ludzką stronę swojej duszy. I właśnie wtedy...

Dostaje szansę na odzyskanie wolności. Warunek jest tylko jeden.

Zahra musi zdradzić swego pana.

Problem w tym, że nowy pan przestał być już tylko "panem" i zagrzał sobie miejsce niebezpiecznie blisko jej serca.

"Zakazane życzenie" jest jedną z tych powieści, na które po prostu nie dało się nie zwrócić uwagi. Wszystko to za sprawą... okładki. Jest przepiękna (chyba nie ja jedna jestem pełna uwielbienia dla grafików? ;) ) i tak trafnie oddaje klimat całej historii, że jedyne, co mogę powiedzieć (albo napisać) to WOW. WOW. WOW.

Piękna okładka to tylko początek zalet tej powieści. Jessica Khoury maluje słowem, szarpie wyobraźnią i wpędza nas w sam środek pełnego kolorów, magii i miłości świata. Serwuje kompletną historię, w której nie ma miejsca na niedopowiedzenia i niedociągnięcia. Wszystko jest zaskakująco logiczne i spójne, a stworzone przez nią pieśni o królowej Roszanie (a raczej jej upadku) w cudowny i niewymuszony sposób nadają całej opowieści odrobiny realizmu. Khoury kreuje ciekawych i wyrazistych bohaterów, a pisane przez nią dialogi są momentami tak zabawne, że nie idzie się przy nich nie uśmiechać. Albo szaleńczo chichotać. Albo wybuchać dzikimi atakami śmiechu ;)

Zawsze lubiłam Aladyna w wersji stworzonej przez Disneya, ale ten, którego przedstawia nam Jessica Khoury jest - prawie nie wierzę, że to piszę - jeszcze lepszy. Buńczuczny, lekko ironiczny i przy tym tak uroczy, że bez trudu skradłby serce niejednemu Dymkowi naszego świata. Zahra z kolei to chyba najbardziej wyjątkowy dżin, jakiego każdy z nas kiedykolwiek "spotka" i jedna z najbardziej normalnych książkowych bohaterek. Ma głowę na karku, potrafi kierować się logiką i w niczym nie przypomina rozhisteryzowanych panienek z większości młodzieżówek. Jej relacja z Aladynem jest naturalna i - co ważne - rozwija się w normalnym tempie, o stokroć wolniejszym niż dobrze znane nam "dziś cię poznam, jutro kocham".

Barwną historię dżina i złodzieja dopełniają czarne charaktery, nieoczywista księżniczka Kaspida i tajemniczy Feniks, który wznieci bunt. Wszystko to czyni "Zakazane życzenie" powieścią, która spodoba się wielu. Zwolenniczkom romansów, które niejeden raz westchną do ciemnowłosego złodzieja. Fanom przygodówek, którzy wraz z Aladynem i Zahrą spróbują oszukać przeznaczenie. Miłośnikom zawiłych intryg, mogącym spróbować rozszyfrować tożsamość Feniksa i prawdziwego zdrajcę. I w końcu tym, którzy w głębi ducha wciąż są dzieckiem, złaknionym każdej wariacji na temat ulubionych postaci z ulubionych bajek.

Troszkę ponad miesiąc temu skończyłam 22. lata i TAK, kocham bajki. Będę je oglądała, będę czytała i z wypiekami na twarzy oczekiwała ich kolejnych wersji. Zwłaszcza jeśli ich autorką będzie Jessica Khoury.

Pod warunkiem oczywiście, że poprawi popełniony przy pisaniu "Zakazanego życzenia" błąd. Jaki...? Kolejna. Książka. Nie. Może. Być. Tak. Krótka! ;)

Marzenia są po to, by je spełniać. Niestety do ich zrealizowania nie wystarczy tylko wiara, ale czyny i ogromna walka z przeciwnościami losu. A gdyby tak w wasze ręce trafiła złota rybka, albo magiczna lampa, która spełniłaby wasze trzy życzenia bez żadnego wysiłku? Pstryk palcami i cały świat pada wam do stóp. Skorzystalibyście z daru? Jednak pamiętajcie, że każde wypowiedziane życzenie ma swoją cenę.

Aladyn zawsze należał do moich ulubieńców. Uwielbiałam oglądać jego wspólne przygody z dżinem. Razem z nimi śpiewałam piosenki, zażarcie kibicowałam im, by ich historia zakończyła się szczęśliwie. Nawet przed przystąpieniem do napisania tej recenzji powróciłam do opowieści o złodzieju, który znalazł magiczną lampę. Gdy tylko pomyślę o tym bohaterze uśmiech pojawia się na moich ustach. Dlatego, gdy przeczytałam na stronie wydawnictwa o ,,Zakazanym życzeniu", o tym, że historia przenosi czytelnika do świata znanego z Baśni tysiąca i jednej nocy, jest opowiedziana z perspektywy dżina - kobiety, nie wahałam się ani chwili i o nią poprosiłam, by jak najszybciej przystąpić do lektury. Coś czułam, że ta pozycja wywrze na mnie niezapomniane wrażenie. I nie myliłam się względem niej.

Pierwsze co się rzuca w oczy, to przepiękna okładka oddająca niezwykły klimat powieści. Od samego początku zostajemy wciągnięci w niesamowitą opowieść wykraczającą poza bajkę, którą znamy z lat dziecięcych. To wspaniała historia o zemście, walce dobra ze złem, przyjaźni i miłości, która nigdy nie miała prawa się zdarzyć. Autorka przenosi nas do niezwykłego, magicznego świata, który trzyma czytelnika w swoich szponach od początku, aż do samego końca w niewiedzy, niebezpieczeństwie. Pisarka z niebywałą precyzją przedstawiła opowieść z perspektywy dżina. Przelała we mnie wiele ciekawych emocji, które odczuwam aż do dnia dzisiejszego. Rozgrywające wydarzenia nie stoją w miejscu lecz pędzą w zastraszającym tempie, a zaskakujące zwroty akcji zapierają dech w piersi.

Od historii nie sposób się oderwać, fabuła jest doskonale przemyślana. Trzyma w napięciu, niewiedzy, strachu i niepewności, co w międzyczasie może się wydarzyć. Jaki los spotka bohaterów. Adrenalina wzrasta, by zaraz spaść na łeb na szyję. Opowieść owija niczym macki, chwyta swoją ofiarę szczelnie, nie pozwalając się oderwać od czytanej lektury, a po skończeniu wciąż trzyma w swoich sidłach tak byśmy o niej nie zapomnieli, lecz wciąż żyli jej historią.

Do tego świetnie wykreowane postacie, barwne, wyraziste od początku zaskarbiają sobie naszą sympatię. Utożsamiamy się z nimi, z wypiekami na twarzy obserwujemy ich poczynania, starania w dotarciu do szczęśliwego zakończenia. Pozycja zapewni niebywałą huśtawkę emocji. Gęsia skórka towarzyszy przy mroczniejszych scenach. Niebezpieczeństwo czai się na każdym kroku. Wystarczy chwila, by złapała czytelnika w swoje sidła. Cała ta otoczka wręcz przyciąga, przez co nie możemy się jej oprzeć. Jeszcze kiedyś powrócę do tej wspaniałej opowieści, by poczuć jeszcze raz jej niezwykły klimat, historię, a także magię, która przepełniła moje serce. Gorąco polecam.

Młody chłopak - Aladyn, od kilku dni czuje dziwne przyciąganie z nieznajomego, oddalonego miejsca. Pewnego dnia poddaje się niesamowitemu uczuciu i dąży do miejsca, o którym stale myśli. To, co znajduje, przechodzi jego najśmielsze marzenia - magiczną lampę, która za sprawą znajdującego się w niej dżinna jest w stanie spełnić trzy życzenia. A dokładniej, z pomocą pewnej pięknej, tajemniczej i hipnotyzującej kobiecej wersji dżinna. Zahra przez ponad 500 lat nie miała okazji opuścić swojej lampy, a niespodziewane uwolnienie sprawia jej nieopisaną radość i jak się potem okazuje - uczucie, którego się nie spodziewała - zauroczenie w człowieku. Jej przeszłość była dość burzliwa, a wydarzenia, które miały miejsce wiele lat temu, do dziś dają jej o sobie znać. Pełna magii dziewczyna staje przed trudnymi wyborami, które mogą mieć nieodwracalne skutki. Rodząca się miłość jest silniejsza od poczucia bezpieczeństwa, wolności i władzy? Jakie wartości wygrają? Czy bohaterowie będą w stanie podjąć ryzyko i poświecić się dla siebie?

"Miłość nigdy nie jest zła. I tak jak powiedziałaś nie jest wyborem. Ona po prostu się wydarza, a my jesteśmy wobec niej bezradni."

Kto z nas nie chciałby, aby dżinn spełnił trzy nasze życzenia? Należy jednak pamiętać, że każde z nich ma swoją cenę, a radość niestety nie jest długotrwała. Główny bohater Aladyn miał taką okazję, jednak jego inteligencja nie pozwoliła mu na bezmyślne wykorzystanie możliwości i pogrążenie się w mrocznych następstwach swojego zachowania. W jego dalekiej, pełnej wrażeń przygodzie, stale towarzyszyła mu Zahra, darząc go całą gamą uczuć oraz emocji. Baśń o znanym Aladynie została opisana w zupełnie inny, ponadczasowy sposób, który niezwykle przypadł mi do gustu. Opowieść znana jest zapewne wszystkim, lecz jego współczesna interpretacja skradła moje serce od samego początku. Książka owiała mnie swoją magiczną, niepowtarzalną atmosferą, która przeniosła mnie w zupełnie inny, oniryczny świat.

W książce odnaleźć możemy wątek miłosny, który odgrywa dość istotną rolę w całej opowieści. Niemniej jednak, oprócz uczuć głównych bohaterów znaleźć możemy wiele nawiązań do przeszłości Aladyna oraz Zahry, która po długim czasie daje o sobie znać, komplikując życie obojga z nich. W momencie, w którym wszystko dąży w dobrą stronę a bohaterowie szukają spokojnej, bezpiecznej przystani - dawne życie potrafi odebrać dosłownie wszystko. Królowie, władcy, wojny, problemy - to komplikacje, która stają na drodze szczęściu.

"Nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą."

Pierwsza rzecz, która zachwyciła mnie w owej książce to oczywiście oprawa graficzna, która przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Okładka idealnie oddaje klimat panujący w powieści, jednakże nie ona jest najważniejsza! Wnętrze spełniło swoje zadanie, porywając mnie i zabierając w zupełnie inny, magiczny, pełny tajemnic i komplikacji świat. Pomimo, że początkowo miałam mały problem z odpowiednim wczuciem się w klimat książki, to mogę śmiało stwierdzić że bardzo mi się podobała. Szybko wciągnęłam się w świat przedstawiony w "Zakazanym życzeniu" i z radością oraz ogromną ciekawością brnęłam w kolejne zakątki książki. Opowieść nietuzinkowa, baśń opowiedziana na nowo, magia wypływając z każdej strony oraz bohaterowie, którzy świetnie odegrali swoją rolę. Było rewelacyjnie!

,Zakazane życzenie” to nietypowa opowieść o dżinie z lampy, który spełnia życzenia tak jak mamy przedstawione to w filmie.

Z filmową wersją wspólne są tylko: 3 życzenia, dżin i Aladyn.

Jessica Khoury wciągnęła nas w bajkowy świat życzeń już od pierwszej strony.

Bogata fabuła, barwne i idealnie wyważone opisy tylko zachęcają czytelnika do sięgania w głąb powieści.

Zakochałyśmy się w tym dziele tak jak i w jego bohaterach, Aladynie, Zaharze czy Kaspidzie.

Jessica Khoury ukazuje nam magiczny świat dżinów, w którym nie brakuje "złych charakterów", przepiękne królewskie salony, gdzie najbliżsi potrafią być największymi wrogami oraz przedmieście i życie zwykłych ludzi.

Fantastyka aby była uznana za dobra musi wpasować się idealnie każdemu, pani Khoury idealnie poradziła sobie z tym zadaniem. Każdy, kto sięgnie po tę lekturę nie zawiedzie się. Książka łączy w sobie idealną porcję miłości, odrobinę fantastyki, dawkę dobrego humoru i szczyptę prawdziwej i wyjątkowej magii.

Powieść czyta się szybko, napisana jest przyjemnym językiem.

Książka posiada przepiękną treść tak jaki i oprawę graficzną.

"Zakazane życzenia" jest książką idealną przede wszystkim dla młodzieży, ale ucieszy też młodszego jak i trochę starszego czytelnika. ☺

[Adres usunięty]

[...] kochać znaczy niszczyć.

Zapewne wielu z was zna baśń o Aladynie. Ale co byście zrobili, gdyby okazało się, że istnieje nowa,  podobna, nietuzinkowa i zdecydowanie wyjątkowa historia tego chłopca?

Kiedy jesteś dżinem, na wieki pozostajesz uwięziony w lampie.

Nie masz serca, jesteś kupką dymu.

Nie możesz nikogo pokochać, jesteś sam.

Ale zawsze jest ta nadzieja, a na świecie zdarzają się cuda.

Było kiedyś przepiękne miasto, w którym żyła królowa Neruby. Królowa ta zaprzyjaźniła się z dżinem, było to jedno z jej życzeń. Obie spędziły ze sobą kilka wspaniałych lat, ale los miał wobec nich swoje plany. Piękne miasto zostało tylko stertą ruin, a dżin na pięćset lat został uwięziony.

"Karą za każde kłamstwo jest prawda, która prędzej czy później zawsze wychodzi na jaw."

Dżin jest nikim, nie ma prawdziwej postaci, jest kupką dymu. Nie może kochać, obdarzać uczuciem drugiej osoby, jest niczym. Jego zadaniem jest spełnianie życzeń.

I taki los spotkał Zahre, dżina z lampy, którą znalazł Aladyn.

Wydawałoby się, że jest ona silna, nie posiada uczuć, bo jak kupka dymu może je posiadać? Bezwzględna i czekająca, aż życzenia zostaną spełnione, a ona znów trafi do lampy. Ale tak nie jest.

Zahra jest kobietą, która skrywa w sobie mnóstwo uczuć. Nałożyła na siebie chłodną maskę, ale tak naprawdę jest wrażliwa i silna. Cierpi z powodu swojego losu, nienawidzi swojego życia.

Większość uważa ją za samolubną i okrutną, za potwora, który chce wykorzystać głupotę innych. Jednak w życiu zdarzają się wyjątki, a takim wyjątkiem jest Aladyn. I kiedy Zahra myślała, że na zawsze zostanie przysypana piaskiem, na ratunek przybył chłopiec, który wyzwolił ją z przeznaczonego losu oraz pokazał nowe życie.

Zahra jest bohaterką, którą bardzo mocno polubiłam. Jej charakter i siła jaką dysponuje, robią ogromne wrażenie. Wielu ludzi jej nienawidzi, ale ona sprytem pozostaje przez nich niezauważona. Przybiera przeróżne kształty, kryje się. Jest dziewczyną, która została skazana na setki lat życia w lampie. Tym razem pięćset lat temu trafiła znów do swojej lampy, a jej jedynym marzeniem było ujrzenie promieni słońca i zaczerpnięcie świeżego powietrza.

Aladyn, to chłopiec, który jest wyjątkowo inteligentny i pokazuje to na każdym kroku. Nie wykorzystuje swoich życzeń, chociaż ma taką możliwość już na samy początku. Jest wyjątkowo sprytny i pomysłowy.

Wydawałoby się, że to właśnie ON odegra główną rolę w całej powieści, a jednak tak nie jest. Ta rola przypadła Zahrze.

Aladyn, to ten typ, który jest w stanie rozkochać wiele serc czytelniczek, które będą wzdychać do niego z każdą stroną lektury.

Bardzo polubiłam jego postać, za charakter, intelekt, po prostu całokształt. Niesamowicie przyjemnie czytało się o nim, jak również dżinie, którego posiadał.

"Miłość rzadko ma coś wspólnego z wyborem."

"Zakazane życzenie", to książka, która przykuwa wzrok już od samego początku swoim pięknym zdobieniem. Szata graficzna jest wyjątkowo piękna, ale nie ocenia się książki po okładce, bo to często prowadzi do zawodu.

Ale nie w tym wypadku. W tej książce wszystko jest idealne i na swoim miejscu.

Zacznijmy najpierw od narracji, która odgrywa tutaj bardzo ważną rolę. Przez całą powieść prowadzi nas Zahra. Opisuje swoje życie teraźniejsze, jak również napotykamy wspomnienia z jej przeszłości, która jest wyjątkowo bogata. Bardzo często w momencie jej przemyśleń, zwraca się do Habibo, pięknej przyjaciółki, którą poznała bardzo dawno. Czytając miałam wrażenie, jakby Zahra zwracała się do przyjaciółki z ogromnym szacunkiem, jakby chciała oddać jej cześć za spędzone wspólnie lata.

I cóż, bardzo podobało się mi, że mogłam poznać dżina z dwóch stron. Dało to ogromny i szeroki pogląd na jej postać.

"[...] każdy kolejny dzień to nie dar, lecz nagroda, o którą trzeba się postarać."

Kiedy tylko zaczęłam czytać, zostałam porwana od samego początku w wir niesamowitych wspomnień oraz przygód. Nietuzinkowa fabuła sprawiła, że czytałam z zapartym tchem, błagając o brak zakończenia powieści. Nie mogłam poradzić sobie z myślą, że w końcu będę musiała skończyć czytanie. Dobijało mnie to, ale na szczęście całość ratowała przepiękna fabuła, która jest jednocześnie moim zachwytem i smutkiem. Tak wspaniałe książki nie powinny kończyć się nigdy, powinny mieć niekończącą się historię, a my moglibyśmy czytać je ciągle i ciągle.

Przygody, które spotykają Aladyna i Zahre są rewelacyjne i oczarowują za każdym razem. Ale jak to w życiu bywa, wszystko lubi komplikować się.

Zahra jest w kropce, bowiem Aladyn jest jej Panem, do którego zaczyna żywić uczucia, stopniowo zakochuje się w nim. Jednak życie jest okrutne, a potężny król dżinów proponuje jej wolność od życia w lampie. Nie wie, jaki los ma wybrać, bo jeśli wybierze życie, zdradzi ukochanego i swojego Pana.

Jednak Zahra jest mądra i wie, że nie wolno jej zakochać się, bowiem przynosi to bardzo przykre skutki, a niewinni cierpią. Kiedyś zakochała się i skończyło się to okrutnie. Ale uczucia są silne i ciężko opierać się im.

Rozstrzygając walkę ze sobą, Zahra wybierze los, który zaskoczy. Musi wybrać między wolnością, a miłością. Jak postąpi dżin? Czy wybierze miłość? A może wolność jest dla niej ważniejsza?

"[...] nie można wybrać swojego losu, ale można wybrać, kim staniemy się za jego sprawą."

Od samego początku wiedziałam, że ta książka będzie czymś, co będzie miało w sobie wspaniały baśniowy klimat, a także moc, która pochłonie każdego. Te wszystkie piękne i barwne opisy zachwycały mnie za każdym razem. A warto wiedzieć, że ja nie przepadam za książkami, które mają ich sporo. Jednak "Zakazane życzenie" jest tym wyjątkiem, które wręcz kocham za ogromną ilość opisów. Jest po prostu rewelacyjna, a styl jakim posługuje się autorka przypadł mi do gustu.

Bohaterowie to postaci o zróżnicowanym charakterze, ale jednak są do siebie podobni. Oboje inteligentni i sprytni. Nie ma opcji, żeby nie lubiło się ich. Są naprawdę świetnymi postaciami.

"Zakazane życzenie", to książka, która zawiera barwną historię. Akcja powieści toczy się i nie ustępuje nawet na moment. O nudzie nie można tutaj mówić. Przepiękna i magiczna fabuła oraz baśniowy klimat porwą każdego. Na nowo poznacie smak miłości oraz przyjaźni, które zawsze wygrają ze złem. Jest to książka, którą powinien poznać każdy.

„- Każde życzenie ma swoją cenę, panie. Zwykle dowiadujesz się o niej, kiedy już ją płacisz. Jeżeli zażyczysz sobie bogactw, pewnego dnia zabiorą ci je zbójcy. Jeżeli zażyczysz sobie potężnego smoka, który będzie nosił cię na swym grzbiecie, bacz, aby cię nie pożarł. Pytanie brzmi: czy odważysz się podjąć ryzyko? Ile gotów jesteś utracić? Czy jest coś, dla czego gotów byłbyś poświęcić wszystko?” – fragment książki.

Dawno, dawno temu, kiedy Domi była małą dziewczynką fascynowała się polskim serialem „Siedem życzeń”, którego bohaterem był chłopiec i spełniający życzenia kot – Rademenes, zaklęty w postać czarnego kocura Egipcjanin. Pamiętacie tę historię? Minęło wiele lat, a tu proszę – nic się nie zmieniło i z wielką przyjemnością dałam się porwać pasjonującej opowieści z pogranicza baśni, fantasy i przygody pt. „Zakazane życzenie”, odkurzając w sobie wewnętrzne dziecko.

Jessica Khoury zaczarowała mnie swoją opowieścią, której pierwowzorem jest baśń 1001 nocy o magicznej lampie Aladyna. Autorka w mistrzowski sposób poprowadziła akcję, oddając głos dżinnowi z lampy, który pod kobiecą postacią Zahry postanawia zawalczyć o uniezależnienie się od obowiązku spełniania ludzkich życzeń i odzyskanie wolności. Tym, który sporo namiesza w podejściu Zahry do wchodzenia w bliższe relacje z rodzajem ludzkim jest Aladyn – młody złodziejaszek, którego nadrzędnym celem jest zemsta na sprawcy śmierci jego rodziców. Zahra i Aladyn współpracują więc połączeni czarodziejską mocą lampy, a zawiązana między nimi nić rozkwitającej miłości pozwala odeprzeć wszystkie ataki, zarówno w świecie ludzkich dążeń o dominację nad światem, jak i prób podporządkowania sobie ludzi przez pradawne duchy w świecie dżinnów. Finałowe sceny walki uzurpującego sobie prawo do tronu wezyra z prawowitą następczynią księżniczką Kaspidą, jak również ostateczne starcie dżinnów z głównymi bohaterami opisane są w tak barwny i wielowymiarowy sposób, że z powodzeniem można by je przełożyć na porywający scenariusz filmowy.

Książka nie jest według mnie wyłącznie historią miłosną – jest przede wszystkim historią o walce dobra ze złem, o bezwarunkowej przyjaźni i poświęceniu, o ponadczasowym pragnieniu człowieka do bycia wolny, chociaż nie za wszelką cenę. Co jednak najważniejsze, dzięki tej książce możemy znaleźć odpowiedź na pytanie, do czego tak naprawdę warto i należy w życiu dążyć. Tytułowe „Zakazane życzenie” okazuje się być wyznacznikiem potrzeby człowieka do realizacji własnych marzeń i samodzielnego podejmowania decyzji, z uwzględnieniem losów najbliższych mu ludzi.

Mądrość płynąca z legend, symbolika, dowcip, wartka akcja, wątek miłosny podany w bardzo subtelny sposób oraz plastyczny język przywodzący na myśl pradawne podania (tutaj ukłon w stronę tłumacza Macieja Pawlaka), przekładający się na sporą ilość wartych uwagi cytatów: oto składniki niezapomnianej powieści, która w swych założeniach jest młodzieżowa, ale według mnie także starsi czytelnicy mogą z zainteresowaniem po nią sięgnąć i znaleźć dzięki temu odskocznię od codziennych trosk. Z uwagi na magiczną historię podaną w przepięknej oprawie – okładka jest bowiem małym dziełem sztuki – jestem skłonna przymknąć oko na pewne potknięcia korektorskie, które pojawiły się w treści, a które uważny czytelnik zidentyfikuje od razu. Wypowiem w tym miejscu pierwsze z trzech życzeń - życzę sobie, żeby stały się one dla Was niewidoczne, a lektura przyniosła Wam tyle frajdy co mnie :) Serdecznie polecam!

“Każde życzenie ma swoją cenę, panie. Zwykle dowiadujesz się o niej, kiedy już ją płacisz. (...) Pytanie brzmi: czy odważysz się podjąć ryzyko? Ile jesteś gotów utracić? Czy jest coś, dla czego gotów byłbyś poświęcić wszystko?”

Chyba każdy zna baśń o Aladynie - młodym złodzieju, który przypadkowo wchodzi w posiadanie magicznej lampy, zamieszkałej przez dżinna i dostaje możliwość wypowiedzenia trzech życzeń, które dżinn musi spełnić. Na podstawie tej historii Jessica Khoury stworzyła wspaniałą opowieść, która porwie Was od pierwszej strony.

“- Jesteś… Jesteś… - nie może wydukać. No, powiedz to chłopcze. Demonem ognia. Potworem z dymu. (...) Niewolnicą lampy. Dżinnem. - ...dziewczyną!”

Główną bohaterką i narratorką “Zakazanego życzenia” jest Zahra - potężny dżinn, uwięziony w lampie od pięciuset lat. Raz już zapłaciła wysoką cenę za pokochanie człowieka, ale kiedy na jej drodze pojawia się przywiedziony magicznym pierścieniem Aladyn, wygląda na to, że historia lubi się powtarzać. Tym razem cena może być jeszcze wyższa, bo na szali leży wolność Zahry…

Aladyn jako dziecko musiał przyglądać się śmierci swoich rodziców - rebeliantów, zabitych przez wezyra Sulifera. Wszyscy oczekują od chłopaka, że tak jak oni będzie walczył przeciw niesprawiedliwym rządom, ON jednak wcale nie ma ochoty brać udziału w przegranych bitwach, chce tylko pomścić rodziców. Kiedy w jego ręce trafia magiczna lampa, przed Aladynem otwierają się nowe możliwości, aby spełnić to pragnienie. Jednak czy starczy mu odwagi? I co wyniknie z jego znajomości z Zahrą?

“Biada temu, kogo złączyła przyjaźń z duchem lampy, albowiem zaprawdę samej śmierci uścisnął dłoń.”

Już kiedy po raz pierwszy zobaczyłam cudowną okładkę “Zakazanego życzenia”, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. Bardzo lubię czytać retellingi znanych baśni, a chociaż tę o Aladynie znam właściwie tylko w disneyowskiej wersji, to zawsze była jedną z moich ulubionych. Jeśli jednak miałabym porównywać wersję filmową z książkową, to zdecydowanie wybieram książkę!

Jessica Khoury umiejętnie maluje słowami obraz świata, wzorowanego na Baśniach z tysiąca i jednej nocy, kreując magiczną, trochę tajemniczą, a trochę mroczną atmosferę. Nie znajdziemy jednak w tej książce przedłużających się opisów, bo na jej kartach zdecydowanie króluje tocząca się w szybkim tempie akcja. Dwiema najmocniejszymi stronami “Zakazanego życzenia”, poza magicznym klimatem, są dla mnie świetne dialogi i duża dawka humoru - wspaniale się bawiłam czytając tę powieść!

Autorka stworzyła wyraziste postacie, których nie da się nie lubić. Mądra i potężna Zahra, sprytny i zabawny Aladyn, silna i odważna księżniczka Kaspida - z tą trójką aż chciałoby się zaprzyjaźnić. Najwięcej emocji budzi jednak niezaprzeczalna chemia pomiędzy dwójką głównych bohaterów, ich rozwijająca się relacja, uczucia skrywane pod maską humoru, poświęcenia, na które są gotowi dla siebie nawzajem. Chociaż paranormal romance nie należy do moich ulubionych, to w tym wypadku muszę zmienić moje dotychczasowe poglądy, bo romans ludzkiego chłopaka z dziewczyną-dżinnem bardzo przypadł mi do gustu.

Chociaż nie powinno się oceniać książki po okładce, to właśnie okładka zachęciła mnie, do sięgnięcia po “Zakazane życzenie”. Na szczęście środek okazał się równie dobry, a nawet lepszy niż zewnętrzna oprawa - przewracając kolejne strony pokochałam tę powieść za jej klimat, styl, humor i postacie. Serdecznie polecam tę cudowną książkę wszystkim, którzy chcą na chwilę oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w magiczny, baśniowy świat.

Troszkę ponad miesiąc temu skończyłam 22. lata i może nie powinnam się już do tego przyznawać, ale - przygotujcie się na naprrrrawdę brudny sekret - kocham bajki i baśnie, a każda nowa produkcja Disneya przyprawia mnie o tachykardię i serduszka zamiast źrenic. Z zachwytem obserwuję więc panującą ostatnio modę na retellingi znanych nam od lat historii (chociaż, przyznaję bez bicia, "Dwór cierni i róż" wciąż przede mną ;) ) i niemal wyszłam ze skóry, gdy wydawnictwo Sine Qua Non ujawniło jedną ze swych marcowych nowości. Czarowali cudowną okładką, entuzjastycznymi opiniami uznanych autorek i intrygującym opisem. Wszyscy jednak wiemy, że książka piękna na zewnątrz prawie nigdy nie jest taka wewnątrz, dlatego wiedziałam, że z "Zakazanym życzeniem" pani Khoury MUSI być coś nie tak. Czy faktycznie było...?

No właśnie.

Dżin z magicznej lampy nie zawsze jest mężczyzną.

Albo inaczej - Zahra na pewno nim nie jest.

Zahra nie jest też potulna. Nie jest głupia. I w żadnym razie nie chce dłużej być czyimś sługą.

Uwięziona setki lat temu w małym naczynku i skazana na wieczne spełnianie życzeń zmieniających się jak w kalejdoskopie panów, w ciszy pokutuje za błąd, który zgładził jej Habibę. Gdy posiadaczem lampy zostaje Aladyn, uliczny złodziejaszek, Zahra znów zaczyna czuć i na nowo odkrywa ludzką stronę swojej duszy. I właśnie wtedy...

Dostaje szansę na odzyskanie wolności. Warunek jest tylko jeden.

Zahra musi zdradzić swego pana.

Problem w tym, że nowy pan przestał być już tylko "panem" i zagrzał sobie miejsce niebezpiecznie blisko jej serca.

"Zakazane życzenie" jest jedną z tych powieści, na które po prostu nie dało się nie zwrócić uwagi. Wszystko to za sprawą... okładki. Jest przepiękna (chyba nie ja jedna jestem pełna uwielbienia dla grafików? ;) ) i tak trafnie oddaje klimat całej historii, że jedyne, co mogę powiedzieć (albo napisać) to WOW. WOW. WOW.

Piękna okładka to tylko początek zalet tej powieści. Jessica Khoury maluje słowem, szarpie wyobraźnią i wpędza nas w sam środek pełnego kolorów, magii i miłości świata. Serwuje kompletną historię, w której nie ma miejsca na niedopowiedzenia i niedociągnięcia. Wszystko jest zaskakująco logiczne i spójne, a stworzone przez nią pieśni o królowej Roszanie (a raczej jej upadku) w cudowny i niewymuszony sposób nadają całej opowieści odrobiny realizmu. Khoury kreuje ciekawych i wyrazistych bohaterów, a pisane przez nią dialogi są momentami tak zabawne, że nie idzie się przy nich nie uśmiechać. Albo szaleńczo chichotać. Albo wybuchać dzikimi atakami śmiechu ;)

Zawsze lubiłam Aladyna w wersji stworzonej przez Disneya, ale ten, którego przedstawia nam Jessica Khoury jest - prawie nie wierzę, że to piszę - jeszcze lepszy. Buńczuczny, lekko ironiczny i przy tym tak uroczy, że bez trudu skradłby serce niejednemu Dymkowi naszego świata. Zahra z kolei to chyba najbardziej wyjątkowy dżin, jakiego każdy z nas kiedykolwiek "spotka" i jedna z najbardziej normalnych książkowych bohaterek. Ma głowę na karku, potrafi kierować się logiką i w niczym nie przypomina rozhisteryzowanych panienek z większości młodzieżówek. Jej relacja z Aladynem jest naturalna i - co ważne - rozwija się w normalnym tempie, o stokroć wolniejszym niż dobrze znane nam "dziś cię poznam, jutro kocham".

Barwną historię dżina i złodzieja dopełniają czarne charaktery, nieoczywista księżniczka Kaspida i tajemniczy Feniks, który wznieci bunt. Wszystko to czyni "Zakazane życzenie" powieścią, która spodoba się wielu. Zwolenniczkom romansów, które niejeden raz westchną do ciemnowłosego złodzieja. Fanom przygodówek, którzy wraz z Aladynem i Zahrą spróbują oszukać przeznaczenie. Miłośnikom zawiłych intryg, mogącym spróbować rozszyfrować tożsamość Feniksa i prawdziwego zdrajcę. I w końcu tym, którzy w głębi ducha wciąż są dzieckiem, złaknionym każdej wariacji na temat ulubionych postaci z ulubionych bajek.

Troszkę ponad miesiąc temu skończyłam 22. lata i TAK, kocham bajki. Będę je oglądała, będę czytała i z wypiekami na twarzy oczekiwała ich kolejnych wersji. Zwłaszcza jeśli ich autorką będzie Jessica Khoury.

Pod warunkiem oczywiście, że poprawi popełniony przy pisaniu "Zakazanego życzenia" błąd. Jaki...? Kolejna. Książka. Nie. Może. Być. Tak. Krótka! ;)

Na pewno większość z Was kojarzy Baśń o Alladynie i lampie. Gdy chłopiec ją pociera, wyskakuje z niej dżinn i musi spełnić trzy jego życzenia. Szczerze mówiąc, nie znam dokładnie tej baśni, kojarzę ją, ale nie pamiętam szczegółów.

Zahra jest jest potężnym dżinnem, który ostatnie pięćset lat przesiedział w lampie, czekając, aż znajdzie ją jakiś człowiek. Aladyn to złodziej z ulicy, który widział śmierć rodziców. Chłopak od kilku lat pragnie się zemścić na ich mordercy. Jednak to nie takie proste, gdyż owy pan jest bardzo wysoko postawionym urzędnikiem.

Aladyn trafia do ruin niegdyś pięknego miasta – Neruby. Coś kazało mu tam iść, więc za tym głosem podąża. Chłopak znajduje starą lampę. Gdy ją pociera, uwalnia tym samym dżinna – Zahrę, który musi spełnić jego trzy życzenia.

Bardzo polubiłam postać Aladyna. Już na początku książki, dwa razy wykazał się odwagą, nie roztrwonił życzeń na byle pierdoły. Do tego przystojny z niego młodzieniec.

Zahrę również darzę sympatią. Ona jest narratorką, więc razem z nią poznajemy świat ludzi ukazany w „Zakazanym życzeniu”. Czasami pojawiają się jej retrospekcje dotyczące przeszłości. Na początku wiemy tylko tyle, że coś się stało, że Zahra ma poczucie winy. Wraz z rozwojem wydarzeń w książce, powoli poznajemy co się wtedy, przed pięćciuset laty stało.

Tak nawiasem mówiąc, odnoszę wrażenie, jakoby ta książka była opowieścią, którą Zahra snuła dla swojej przyjaciółki.

Dziewczyna po kilku tysiącach lat bycia dżinnem z lampy, otrzymuje pewną propozycję, z której wywiązując się – ma szansę odzyskać wolność. Aby uczynić ku temu kroki, zaczyna lekko manipulować Aladynem.

Gdzieś tam, pośród zamkowych murów, intryg, dążenia do wolności (Zahra) i zemsty (Aladyn) niespodziewanie pojawia się i miłość. Miłość, która nie ma prawa istnieć. Zakazana.

Zahra wie, jaki finał, miał poprzedni raz gdy pokochała człowieka. Poprzysięgła sobie wtedy, aby nigdy więcej nie dopuścić do takiej samej sytuacji. Ale jak to się mówi – serce nie sługa.

W końcu Zahra staje przed wyborem – Wolność, a może miłość?

Co wybrała? I czy Aladyn pomścił śmierć rodziców? Aby poznać odpowiedź na te pytania, musicie sięgnąć po tą książkę i samemu się tego dowiedzieć.

Gdy pierwszy raz zobaczyłam okładkę Zakazanego życzenia... No przyznajcie, czyż ona nie jest piękna? *.* Była bardzo ciekawa jej treści. Gdy w końcu dotarła do mnie paczka z nią, przez chwilę trzymałam ją w rękach i podziwiałam :D Zakazane życzenie ma naprawdę bajeczną oprawę graficzną.

Ale okładka to tylko okrycie dla treści. A treść? Również cudowna. Jessica Khoury wprowadza nas w inny świat, niż znamy. Poprawcie mnie, jeśli się mylę, ale książek z motywami dżinnów jest bardzo mało. Autorka wykreowała genialne otoczenie, ale i cudownych bohaterów. Plus dla niej, że stworzyła tyle odważnych postaci... żeńskich :D Jej styl pisania jest dosyć dobry, aczkolwiek czasami pojawiają się przydługie opisy, których ja osobiście nie lubię.

Jednakże przyznaję bez bicia, że na początku trochę wątpiłam, czy aby na pewno Zakazane życzenie mi się spodoba. Czemu? Nie wiem, chyba dlatego, że przez kilka pierwszych rozdziałów ciężko było mi wczuć się w tę historię. Na szczęście moje obawy były bezpodstawne. Dość szybko się wkręciłam w tę historię, a gdy skończyłam byłam... oczarowana.

[Adres usunięty]