Wymazane

Recenzja pochodzi ze strony [Adres usunięty]

Piękno to pojęcie względne i przemijające. Liczy się to co w środku. Brzmi tandetnie? Być może.

Michał Witkowski w swojej najnowszej książce opisuje brzydotę, ukazując całą prawdę o współczesnym życiu, które w dobie internetu i wszechobecnego oszustwa i nieróbstwa straciło na swojej wartości. Robi to w sposób budzący kontrowersję i niekiedy obrzydzenie. Takim zabiegiem trafia w najczulsze punkty naszego społeczeństwa, które wegetuje, by przetrwać każdy kolejny dzień.

Damian Piękny to bohater niezwykły w swojej przeciętności. Gdyby pominąć jego odstające od normy erotyczne pragnienia, to byłby zwykłym chłopakiem z prowincji, który ma plany i marzenia, ale nie wie jak się za to zabrać z odpowiedniej strony. Do całości prezentacji jego osoby dochodzi jednak nietypowe odchylenie od normy – zamiast fascynować się dziewczynami w swoim wieku, jego pociągają stare, pomarszczone, grube, porozciągane kobiety i ich owłosione krocza oraz owłosione pachy. Jego największym marzeniem jest sława, ale jak sam mówi – jest zbyt piękny na aktorstwo, facebooka czy instagrama. W książce poznamy jego pożądania i zamiary. Całość nie opiera się tylko na jego historii, ale również na powrocie do przeszłości starszych kobiet, które snują opowieść o czasach wojennych.

Wymazane to zimne miasteczko, w którym znajdziemy mnóstwo kontrastów. Ludzie tutaj są pozbawieni zasad moralnych i marzeń, charakteryzuje ich apatia. Najlepiej przedstawia to poniższy cytat zaczerpnięty z omawianej książki.

„Wysiadasz więc na przystanku Wymazanym. Wiata jest jak domek z cegły, zbudowana jeszcze za komuny i pomalowana na wypłowiałe kolory. Na tym przystanku zawsze wystają miejscowi młodzi bezrobotni. Bardzo by chcieli wyjechać, ale jak włosy na sitku na dnie wanny, tak oni zatrzymali się właśnie na przystanku, który też jest odpływem Wymazanego, tyle że zapchanym. W lecie narasta w nich energia pochodząca z nudy i próbują zniszczyć tą wiatę, jakby chcieli się wyrwać, wywalić sitko z odpływu wanny, ale wszystko, co już mogło odpaść, dawno odpadło, reszta jest nie do ruszenia. W zimie stoją w miejscu, przenoszą ciężar ciała z nogi na nogę i wciskają głowy w kołnierze. Tu, na przystanku, albo na torach. >>Stoję, stoję, czuję się świetnie

„ Wymazane” to powieść autora Michała Witkowskiego , której akcja rozrywa się we współczesnej Polsce.

Książka składa się z 33 rozdziałów podzielonych na II części i opowiada o losach Damiana, który fascynuje się losami starszymi kobiet.

Nie zabraknie w tekstach dialogowych stosownie dobranego słownictwa w sytuacjach wykonywanych codziennych zajęć oraz dokładnie opisanych miejsc, w których toczy się akcja tej powieści.

Lekkie pióro autora powoduje, że można na chwilę oderwać się od szarej rzeczywistości, które nas wokół otacza, gdyż można na chwilę korzystać z uroku życia w książce i odrobinę pofantazjować.

Tekst zawarty w książce czyta się szybko ze względu na dobrze dobraną czcionkę.

Twarda oprawa przedstawiająca niebieskie tło, Wydanie I, Wydawnictwo Znak Litera nova, s.498, Kraków 2017.

Polecam przeczytać tą książkę, którzy lubią dobry humor, gdyż autor zadbał o to aby było go jak najwięcej.

„WYMAZANE”

„Michał Witkowski, kronikarz Polski z pozłotka, dykty i blachy falistej, stworzył nową baśń o tej dziwnej krainie. Nie przestał być sobą, ale już na pierwszy rzut oka widać, że w Wymazanym obok absurdalnego poczucia humoru i groteski pojawia się nowy ton – poważny, miejscami gorzki. Laureat Paszportu „Polityki”, Nagrody Literackiej Gdynia, trzykrotnie nominowany do Nagrody Nike, finalista Angelusa. Tłumaczony na 30 języków. Akcja tej napisanej z niewiarygodnym epickim rozmachem powieści rozgrywa się m.in. we współczesnej Polsce, w średniowieczu, przedwojennym i wojennym Grudziądzu, a nawet na Malediwach”.

Kolejna, moim zdaniem udana powieść Michała Witkowskiego, pisarza kontrowersyjnego, nie przez wszystkich akceptowanego. Ciekawie i z humorem opisana akcja, rozgrywająca się gdzieś „tam” na prowincji. Mocno przerysowane kolorowe postaci i dużo dobrej zabawy. Wartka akcja, zabawne dialogi i czasami niepoprawne „słówka” ale tak właśnie pisze Witkowski. Dobrze napisana, dająca do myślenia ale też poprawiająca nastrój powieść.

Książkę wydało Wydawnictwo Znak Literanova.

Polecam, Zdzisław Ruszkowski.