Wybrany

„Wybrany”, to iście życiowa historia, przedstawiająca typowe polskie realia ludzi średniej klasy. Opowieść, w której ludzie walczą o to, by jakoś przeżyć od dziesiątego do dziesiątego w nielubianej pracy dostarczającej marne środki, z współlokatorami, których muszą znosić, ponieważ nie stać ich na samodzielny wynajem mieszkania, między znienawidzonymi ludźmi. Codzienna nudna egzystencja doprowadza ich do szału, zmusza do zmian, na które nie ma w tym smutnym państwie szans.

Staszek odciął się od rodziny i wyjechał po studiach do dużego miasta. Z nadzieją na dobrze płatną, intelektualną pracę, podejmuje zatrudnienie w supermarkecie. Uważa to za stan przejściowy, oszukuje matkę nie mówiąc jej prawdy o swojej pracy, mimo ciężkiej harówki z trudem starcza mu pieniędzy na opłacenie pokoju i wyżywienia. Z czasem przestaje się łudzić o poprawę swoich warunków, w desperacji posuwa się do czynu ostatecznego.

Książka powoli rozwija się delikatnie stopniując napięcie. Jest przepełniona wewnętrznymi pragnieniami bohatera, jego ambicjami, pytaniami, na które nie może znaleźć odpowiedzi, poczuciem niesprawiedliwości i bezradności. Staszek jest raczej zamkniętą w sobie osobą, stroniącą od innych ludzi, zazdrość innym, którą w sobie tłamsi zabija go od środka, przepełnia go nienawiść, gardzi ludźmi, którzy do niczego w życiu nie doszli. Jestem w stanie zrozumieć jego frustracje, ponieważ sama zmagam się z podobnym problemem, choć ja osobiście mam innych stosunek do ludzi niż on.

Zakończenie totalnie mnie zaskoczyło. Książka zdecydowanie daje do myślenia. Jej prosty język sprawia, że czyta się ją niebywale sprawnie. Urszula Sowińska poruszyła bardzo istotny temat. Jak daleko jest w stanie posunąć się zrezygnowany człowiek, który marzy tylko o tym by godnie zarabiać i żyć? Czy praca fizyczna jest hańbiąca? I w końcu czy w dzisiejszych czasach warto kończyć studia? Tak mało osób pracuje w swoim wyuczonym zawodzie, tak dużo ludzi bezskutecznie szuka pracy, tak wiele odmawia sobie małych przyjemności, by móc opłacić rachunki.

Jestem dogłębnie poruszona tą pozycją, a zwłaszcza tym do czego posunął się główny bohater. Od początku powieść trzyma w napięciu, ferment sięga punktu kulminacyjnego w momencie, gdy życie Staszka wymyka mu się z jego własnych rąk. Polecam Wam tę pozycję jako przestrogę oraz jako dogłębne spojrzenie w głąb ludzkiej natury.

Szara rzeczywistość

„Ambicja dąży do celu, którego nigdy nie osiąga” – pisał Bernard Fontenelle, francuski filozof i dramaturg. I choć ambicję uważa się za jeden z warunków sukcesu, zarówno osobistego, jak i życiowego, to tak naprawdę równie często mówi się, że jest wielką przeszkoda, popycha bowiem do nierozważnych czynów, stoi za decyzjami mającymi długofalowe, negatywne konsekwencje. Mimo że w samej ambicji nie ma nic złego, to bardzo łatwo jest przekroczyć niewidzialną linię, odcinającą właściwy jej poziom od tego, który prowadzi do zguby.

Staszek, młody pracownik jednego z supermarketów, ambicją mógłby obdzielić kilku jeszcze ludzi. Od dziecka wychowywał się w przekonaniu, że jest stworzony do wielkich rzeczy, zaś przekonanie to wpajała mu zarówno matka, jak i profesorowie na studiach. W połączeniu z odrazą do małomiasteczkowej codzienności, w której dorastał, ambicja staje się dla chłopaka źródłem frustracji. Wydaje się bowiem, że nikt nie potrafi zauważyć jego wielkiego potencjału, zaś w rzeczywistości Stanisław jest po prostu jednym z wielu młodych ludzi, których dalekosiężne plany weryfikuje życie. O zmaganiu z szarą rzeczywistością, o umierających marzeniach a wreszcie desperackim kroku, za który życie szybko wystawia rachunek, możemy przeczytać w niezwykle intrygującej powieści Urszuli Sowińskiej. Książka „Wybrany”, nowość opublikowana nakładem wydawnictwa W Punkt, to wyjątkowo analityczny obraz polskiego rynku pracy i perspektyw zawodowych ludzi z małych miast i miasteczek. Autorka, z iście socjologicznym zacięciem obserwuje i wyciąga wnioski, obsadzając swoich bohaterów w roli, w której są niezwykle wiarygodni. Wielu czytelników sięgających po książkę z pewnością w Staszku, Ance czy innych pracownikach marketów zobaczy odbicie swoich historii, dla wielu lektura stanie się bardzo bliska, ale czy prorocza?

Stanisław opuścił rodzinne miasteczko mamiony wizją wspaniałej kariery czekającej go w wielkim mieście. Niestety takich jak on, z głowa pełną marzeń, przybywa do miast setki – zamiast pięcia się po drabinie ku sukcesowi czekają ich tu tylko wysokie koszty najmu, głodowe racje żywnościowe i praca, która tak naprawdę nie wymaga żadnych kwalifikacji. Zwykle łudzą się, że fizyczna praca za niskie wynagrodzenie jest sytuacją przejściową, do czasu zaaklimatyzowania się na nowym miejscu, jednak większość z nich w tych firmach tkwi długie lata, popadając w swego rodzaju otępienie. Stanisław nie chciał być jednym z tych ludzi, którymi tak gardzi. Dlatego nie zamierza nawiązywać żadnych bliższych relacji ze współpracownikami – wszak sklep jest dla niego tylko przystankiem na drodze do sukcesu.

Co jednak zrobić, kiedy tygodnie zmieniają się w miesiące, a perspektyw na inną pracę brakuje? Można oczywiście wejść w spółkę z kolegą, ale skąd wziąć aż pięć tysięcy? O tym, jaki sposób wymyślił Stanisław i jakie były konsekwencje wykonanych działań przeczytamy w nieszablonowej powieści Sowińskiej, która boleśnie przypomina i nam o straconych złudzeniach oraz planach, które nie doczekały się realizacji. Niezwykle autentyczni bohaterowie pogrążeni w beznadziei swojej codzienności, małomiasteczkowa mentalność, bierność wobec życia – to wszystko znajdziemy w „Wybranym”, który zwraca naszą uwagę na osobę autorki i jej talent do kreacji postaci oraz odwzorowania otaczającej nas szarości. Warto zapamiętać jej nazwisko, bowiem jeszcze nie raz o Sowińskiej usłyszymy…

Justyna Gul

Qultura słowa

Do czego może nas doprowadzić brak perspektyw i myśl, że nas źle potraktowano i należy zrobić wszystko aby to odzyskać? Nasze frustracje mogą nas zaprowadzić na manowce, z których nie będzie już powrotu. Zmagamy się ciągle z potworami, niczym rycerze ze smokami. Jednak nasza kopia, nie zawsze jest w stanie pokonać potwora.

Staszek, to człowiek, który z małej miejscowości wyrwał się do dużego miasta. Jednak brak perspektyw, myśl, że będzie musiał-być może wrócić do do siebie skłania go do podjęcia kroków ostatecznych. Postanawia dokonać kradzieży-który to rabunek, w jego przekonaniu pozwoli mu wrócić na prostą drogę. Wkrótce zaczyna realizować swój plan, a konsekwencje znacznie przerosną jego przewidywania. Zachęcam do lektury.

Przede wszystkim zwraca uwagę główny bohater, tutaj przedstawiony jako mężczyzna z przerosłymi ambicjami, który uważa, że coś mu się należy od społeczeństwa. Biedny i nieszczęśliwy nie potrafi poprawić swojej sytuacji, jednocześnie mając nadzieję na jej poprawę. Spogląda w przyszłość, jednak to co tam widzi, nie jest zbyt budujące.

Bardzo ciekawa książka, z popularnego ostatnio gatunku psychologicznych podróży głównego bohatera. Zazwyczaj jest to człowiek głęboko zraniony przez społeczeństwo, który stawia wszystko na szali, aby poprawić swoją sytuację.

Nie czuje się zbyt pewnie czytając takie powieści, jednak czasami i takie publikacje czytam. Polecam, zachęcam do lektury.

Zupełnie nie wiedziałam jak się zabrać do tej recenzji.. Książkę przeczytałam, nawet dosyć szybko (to znaczy, że jest ciekawa), jednak mam problemy z przelaniem myśli "na papier".

Myślę, że jest godna polecenia- opisuje życie wielu ludzi.

Staszek to młody mężczyzna, który zaczął swoją pierwszą pracę. Wydawać by się mogło, żę powinien być zadowolony, tymczasem widy, że jest coraz bardziej sfrustrowany. Dlaczego?

Już wyjaśniam- ON po prostu nienawidzi pracy w supermarkecie. Nie jest osobą zadufaną w sobie, przeciwnie- nie boi się ciężkiej pracy sumiennie wykonuje swoje obowiązki. Trochę nie rozumiem jego rozterek- każda praca jest dobra jeśli otrzymje się za nią pieniądze (pozwalające na pprzeżycie, nawet na minimalnym poziomie) oraz gdy pracodawcy nie stosują mobingu.

Staszek w poszukiwaniu lepszego życia decyduje się na kontakt z dawnym kolegą. Liczy, że ten pomoże mu, zatrudni w swojej firmie.

Autorka opisuje pracę w supermarkecie. Pisze o ludziach zmuszonych by tam pracować sytuacją życiową oraz o kierownikach, z którymi nie da się porozumieć (mówię tu o sytuacji Ani- koleżani Stasia). To, o czym czytam wydaje się nierealne: czy naprawdę można zwolnić kogoś za chwilowe odejście ze stanowiska pracy i przedstawienie szefostwu petycji w obronie koleżanki?cPrzyznam, że mocno zainteresowała mnie ta sprawa, więc poczytałam przepisy prawne. Mówią one, że można zwolnić kogoś kto organizuje nielegalny strajk. Czy tu miało to miejsce? Mi wydaje się, że nasi bohaterowie najpierw sięgnęli po najprostsze rozwiązanie: rozmowę z kierownictwem.

Staszka widzę jako chłopaka, który tworzy wokół siebie skorupę, której nikt nie pokona. Nie pozwala sobie na uczucie, miłość, na przyjaźń. Nie podoba mi się takie odgradzanie. Nie można tak żyć...

Mamy swoje ambicje, przeżywamy porażki i celebrujemy zwycięstwa. Lubimy rywalizację, w szczególności wtedy, kiedy wygrywamy. Niestety nie każdy z nas staje na starcie zwanym życiem z równymi szansami i chociaż wynik na mecie tak naprawdę zależy od nas, zamożna rodzina czy znajomości są jak doping, który mniej czy bardziej legalny stawia w cieniu pozostałych zawodników. A frustracja przegranych bywa niebezpieczna. O tym, jak to jest rozpoczynać samodzielne życie z niczym ma okazję przekonać się bohater książki „Wybrany” Urszuli Sowińskiej. Co mu się przytrafiło i czy powieść, w szeregi której został postawiony to publikacja godna uwagi?

ZARYS FABUŁY

Kiedy Staszek wyrwał się ze szponów małej miejscowości myślał, że życie w mieście przywita go z szeroko otwartymi ramionami. Marząc o lepszej przyszłości nie miał pojęcia, że rzeczywistość okaże się całkowicie inna, a on, jako zwykły pracownik supermarketu kolejny raz utknie w iluzji raczej nieosiągalnych planów. Sfrustrowany, biedny i niezrozumiany jest jak tykająca bomba. Więc kiedy ktoś podpala jego lont, eksploduje, a w jego głowie rodzi się niebezpieczna koncepcja. Mężczyzna twierdzi, że tylko kradzież jest w stanie naprawdę mu pomóc i wkrótce zaczyna wdrążać ów pomysł w codzienność.

NIESZCZĘŚLIWY GŁÓWNY BOHATER

Chociaż postać głównego bohatera została przedstawiona z perspektywy narratora trzecioosobowego, autorka pozostawiła czytelnikowi otwartą bramę do jego umysłu, dzięki czemu jesteśmy w stanie poznać każdą jego myśl i przeanalizować schemat działania. Urszula Sowińska uczyniła z człowieka przeciętnego postać nietuzinkową, mocno zaznaczającą swoją obecność. Zrozpaczony i nieszczęśliwy Staszek to człowiek niepotrafiący żyć teraźniejszością, bardziej niż inni spoglądający w przyszłość, liczący na pomoc otoczenia w wyrwaniu się ze szponów biedy. To człowiek ambitny, chociaż może trochę niezaradny. Zimny, a jednak ostatecznie wrażliwy.

TŁO

Na tło powieści, oprócz znienawidzonego przez głównego bohatera supermarketu i jego mieszkania, składają się postaci drugoplanowe, mające swój udział w rozwoju wydarzeń. Jest młody ochroniarz Mirek, którego pomysłowość z pewnością zaskakuje, jego „asystent”, niechlujny współlokator Staszka – Rafał czy miła pracownica sklepu Ania. Mieszanka charakterów z pewnością urozmaica akcję, która, no cóż, jest kwestią sporną i wywołującą różnorakie emocje.

AKCJA… BĄDŹ JEJ BRAK

Przyznam, że przebrnąwszy przez przeszło połowę powieści zastanawiałam się nad tym, gdzie podziewa się napięcie wspomniane w okładkowym streszczeniu tego wydania. Nakładające się na siebie pokłady frustracji, coraz głębsza depresja… Owszem, autorka w doskonały sposób odsłania coraz czarniejsze zakątki ludzkiej natury, ale ileż można czytać o zamartwianiu się?! Poza tym, nie działo się prawie nic. Już powątpiewałam w sens czytania tej książki, kiedy nagle, w pobliżu 200 strony wszystko nabrało zawrotnego tempa tak, jakby pani Sowińska chciała uśpić czujność czytelnika budząc go mocnym kopniakiem. Byłam zdziwiona tempem rozegranych wydarzeń i nietypowym ich rozplanowaniem i już myślałam, że nic dziwaczniejszego mnie nie spotka, kiedy nadeszło zakończenie z pewnością wymagające dopowiedzenia i refleksji. Co więc mogę powiedzieć o akcji tej powieści? W skrócie na pewno to, że jest bardzo nietypowa.

PLUSY I PODSUMOWANIE

Oprócz bardzo naturalnej kreacji głównego bohatera, na pochwałę zasługują wiarygodne dialogi oraz opisy. Widać potencjał autorki, która w końcowej fazie pozytywnie mnie zaskoczyła. Dziwna ta jej powieść, wymykająca się spoza ram jednego gatunku, trochę nieokiełznana i dzika, nudna i ciekawa, fajna i nie fajna. Nie wszystko mnie tutaj zachwyciło, więc nie będę na siłę polecać Wam jej treści. Niemniej jednak jeżeli szukacie czegoś nietuzinkowego bądź macie ochotę na dobrze wykreowany portret człowieka sfrustrowanego, powieść z świetnie nakreśloną stroną psychologiczną – macie naprawdę dobry materiał. Wszystko zależy od tego, czego szukacie.

[Adres usunięty]