Wszystko razem

Mam przed sobą egzemplarz recenzencki, który zdobyłam na wymianie książkowej. Niestety nie wiem, jak wygląda finalny i nie mogę się zbytnio wypowiedzieć. Przedstawia cztery osoby siedzące na piasku, wpatrujące się w morze.

Moje drugie spotkanie z pisarką i niestety coś poszło tutaj nie tak. Na samym początku mamy opisanych bohaterów, a że jest ich sporo, to taka notatka jak najbardziej jest na miejscu. Czytało się szybko, lekko, bez blokad. Można powiedzieć, że chwilami bardzo szybko. Nie byłam tak zachwycona jak przy poprzednio czytanej powieści kilka lat temu.

Bohaterów mamy sporo i niemal każdy z nich jest narratorem. Ciągłe przeskakiwanie drażniło mnie niesamowicie. Może jeszcze gdyby były pełne rozdziały, a nie fragmenty, lepiej by się czytało, a tak to mój poziom irytacji niemal sięgnął zenitu. Nie lubię, jak traktowane wątki są po macoszemu, albo teraz napiszemy 10 zdań na ten temat, a potem nagle siup z punktu widzenia inne wydarzenie u kolejnej postaci.

Nie będę też pisać o bohaterach, bo tak pokręconych rodzin i historii nie słyszałam. Nikt nie zyskał mojej sympatii, niestety.

Jednak ważne jest to, że autorka podejmuje się tematu waśni rodzin, niczym w Zemście od Fredry... Kłócą się, jest jeden dom, w którym mieszkają naprzemiennie!!! I brzmi to niedorzecznie. Nie wyobrażam sobie tyle razy w roku mieszkać na walizce w dwóch domach. Brakuje tutaj rozmowy między bohaterami i to stanowczo. Brakuje osoby, która mocno by nimi potrząsnąła i kazała się ogarnąć i zachowywać jak człowiek. Nawet na ważnym wydarzeniu nie potrafią się zachować jak należy, wszystko niszcząc. Mnóstwo tajemnic i niedopowiedzeń...

Akcja odpowiednie tempo - raz przyspiesza a raz zwalnia, ale też nie ma nudy z tymi postaciami, oj nie...

Reasumując stwierdzam, że nie jest to świetna książka. Dobra, ale bez szału. Duży plus za lekkie pióro oraz za tematykę. Minus za ciągłe przeskoki narracji, brak emocji. Takie 6/10. Dlatego też nie polecę Wam jej, sami musicie stwierdzić, czy po nią sięgnąć czy nie.

Bardzo często, pierwszy rzut oka na książkę wystarczy by mieć przypuszczenia jaka

ona będzie. „Wszystko razem” to niezwykła opowieść o trudnej sztuce przebaczania, zdradzie, życiu w rodzinie patchworowej i miłości, która nie powinna się zdarzyć. Wystarczy spojrzeć na okładkę, by dostrzec, że książka kryje jakiś sekret.

Kiedy piszę recenzje książki takiej jak ta, nie lubię zdradzać fabuły, bo chce żeby każdy mógł sam, z zaciekawieniem przerzucać kolejne strony. Uwierzcie mi, że przez większość lektury „Wszystko razem” miałam przeczucie, że zakończenie tej historii zapamiętam na długo. Jestem kilka dni po jej przeczytaniu i nie mogę jej wyrzucić z głowy. Autorka wykreowała charyzmatycznych bohaterów. Ray, Sasha, Mattie, Quinn i Emma, to główne postacie, z których trzy ostatnie są rodzeństwem, a z dwiema poprzednimi, czyli Sashą, a Rayem przyrodnim rodzeństwem. Natomiast Ray i Sasha nie są spokrewnieni i choć mają wspólne starsze siostry, nie mieli kontaktu przez siedemnaście lat, aż do pewnego lata, które w ich życiu zmieni wszystko.

„Czy Sasha myślała o nim choćby w milionowej części tak często jak ON o niej?”

„Pragnął się z nią znów skontaktować - w jakiś nieodrażający, nienachalny sposób. Nie muszą nawet rozmawiać o ich niedawnym spotkaniu.”

Niezwykła opowieść, której zakończenie wywołało we mnie fale wzruszeń. Książka poza niesamowitymi postaciami ma także niespotykaną fabułę. Historia która opisana jest w tej książce naprawdę daje do myślenia m.in. jak rozpad rodziny wpływa na życie jej członków. Do czego mogą doprowadzić niewyjaśnione i niezapomniane sprawy sprzed lat? Uwierzcie mi, to książka dla wszystkich, nie tylko dla młodych wkraczających w dorosłe życie.

Trzecioosobowa narracja, dość rzadko ostatnio przeze mnie spotykana, zwłaszcza w książkach dla młodzieży, to kolejny element, który decyduje o wyjątkowości tej książki. Nie każdemu autorowi to się udaje, w tej książce autorka zrobiła to idealnie. Odniosłam wrażenie, że stoję gdzieś z boku i podglądam bohaterów, odgadując ich myśli.

„Wszystko razem” nie jest lekką lekturą, przy której będziesz śmiać się do rozpuku. To lektura, która zaciekawia, uczy i zmusza do przemyśleń. Oby zawsze można było uczyć się ma błędach ludzi, istniejących tylko w naszej wyobraźni.

Ann Brashares to autorka, którą kojarzę z jednej książki "Tu i teraz", która notabene bardzo mi się podobała. Dlatego tez nie miałam oporów, by zabrać się za nią. Wręcz przeciwnie, po zapoznaniu się z opisem fabuły, gdyż okazał się bardzo obiecujący. Lubię bowiem historie związane z rodzinną tajemnicą i zrządzeniem losu.

Fabuła jest dość niezwykła. A przynajmniej taka się wydaje, kiedy ją dopiero poznajemy. Jak można nie znać kogoś a jednocześnie dzielić z nim pokój. Jak się okazuje, jest to sprytna gra słów, mająca nas zachęcić do przeczytania książki. I jak się okazało nie zawiodłam się na tych przesłankach. Książka faktycznie była bardzo ciekawa i interesująca, a tym samym, czytało się ją bardzo dobrze.

Co do bohaterów muszę przyznać, że wywarli na mnie pozytywne wrażenie. Chodzi mi głownie o to jak zostali przedstawieni. Są zupełnie różnymi osobami, nie mają standardowego zestawu cech, a także potrafią zaskoczyć i zapaść w pamięć. Co do koligacji związanych z nimi, mógłby powstać problem.Pozostałych postaci będących ich rodzinami jest całkiem sporo. I łatwo dzięki temu o pogubienie się w tym kto jest z kim spokrewniony. Ale i na to znalazła się metoda. Na początku książki mamy krótką rozpiskę drzewa genealogicznego Sashy i Raya.

Ogółem, całość poświęcona jest trudnym relacjom rodzinnym i wiążącym się z tym emocjom. Tematy jakie porusza, nie są łatwe, zarówno dla czytelnika jak i bohaterów. Jednak autorka potrafiła przedstawić je w odpowiedni sposób, by nie tylko trafiły do odbiorcy ale także wywarły na nim konkretne działania. Osobiście muszę przyznać, że wszelkie wydarzenia o jakich przeczytałam wywarły we mnie masę refleksji i przemyśleń, związanych z moją rodziną i sytuacją w jakiej się znajduję. I to powoduje, iż według mnie, książka jest odpowiednia nie tylko dla młodzieży ale i dorosłych. Wszystko zależy od ich interpretacji, ale z pewnością, potraktują książkę jako swego rodzaju lekcję życia.

Gdy rodzice się rozwodzą, najbardziej cierpią na tym dzieci, zwłaszcza te małe, bądź te większe-dorastające już.

Tak też było z Sashą i Rayem, dwójką siedemnastolatków, głównych bohaterów powieści Ann Brashares „Wszystko razem”.

Gdy rodzice się rozstali, pozostał stary dom, gdzie od najmłodszych lat dzieci dzieliły wszystko razem, wakacje też tu spędzali choć przyjeżdżali w takich terminach, aby się ze sobą nie spotkać.

Dodam jeszcze, że Sasha i Ray nie byli ze sobą w żaden sposób spokrewnieni.

Były to dzieci z poprzednich związków rodziców.

Małżeństwo ich rodziców na pozór wyglądało na szczęśliwe i harmonijne.

Matka Raya-Lila i ojciec Sashy-Robert żyli jednak od dawna w martwym związku.

Ich burzliwy rozwód wywarł wpływ na życie obojga dzieci.

Oprócz ich trzech córek, mieli jeszcze dom na plaży, który był jedyną rzeczą, z której nie potrafiło żadne z nich zrezygnować, ani się podzielić.

Lila była pierwszą żoną ojca Sashy, zanim poznał jej mamę Evie.

Była matką sióstr Sashy (przyrodnich sióstr) oraz Raya.

Z Rayem (jak już pisałam) Sashy nie łączyły żadne więzy pokrewieństwa, ale był jej rówieśnikiem, współlokatorem pokoju w domu plażowym, który był nazywany przez wszystkich rezydencją Harrisonów.

Jak myślicie czy nastolatkowie zakochają się w sobie?

Przecież w końcu kiedyś muszą się spotkać, zobaczyć, rozmawiać.

Świadczą o tym chociażby listy pisane do siebie nawzajem.

Przeczytajcie, fajna i ciekawa historia.

Autorka posługuje się prostym opisem bohaterów i bardzo przystępnym dla młodego czytelnika, gdyż jest to młodzieżówka.

Nie ma w niej przesadnego seksu, ani scen erotycznych lecz lekka i sympatyczna fabuła.

Opisy i wątki nie nudzą czytelnika ani go zbytnio nie przytłaczają.

Jest tu dużo siostrzanej i bratniej miłości, wspólne wyobrażenia o sobie a także nieustanny żal do rodziców, którzy podjęli taką straszną decyzję, jaką jest rozwód.

Charaktery głównych bohaterów autorka przedstawiła w sposób bardzo realistyczny, które w pierwszym momencie czytania wzbudzają w czytelniku sympatię i zainteresowanie.

Zachęcam Cię młody czytelniku, sięgnij po tę książkę, zatrzymaj się na chwilę i czytaj.

Żyj z tymi bohaterami, ciesz się i płacz, bo ta książka do tego zmusza.

Życzę wielu wrażeń podczas czytania tej ciekawej lektury.

Gdy dwoje ludzi darzy się tak zaciekłą nienawiścią, jak Lila i Robert, nic nie jest proste. Koniec ich małżeństwa okazał się katastrofą wielką niczym wybuch nuklearny - pozostawił po sobie zgliszcza i podzielił rodzinę na dwa wrogie obozy. Choć życie toczy się dalej, oni wciąż unikają się jak ognia, jednak taki stan rzeczy nie może przecież trwać wiecznie...

Córkę Roberta i syna Lili - Sashę i Raya - wiele łączy. Mają trzy starsze siostry przyrodnie - Emmę, Quinn i Mattie - ale nie są ze sobą spokrewnieni. Od lat dzielą ten sam pokój, komodę na ubrania, regał z książkami, łazienkę, śpią nawet we wspólnym łóżku. Dziwne, prawda? Ale na tym nie koniec. Oni się w ogóle nie znają! Można powiedzieć, że ich rodzice opanowali do perfekcji sztukę wzajemnego unikania się - nigdy nie przebywają równocześnie w tym samym miejscu. W rezultacie dom w Wainscott zamieszkują na przemian dwie rodziny: Robert, Evie i Sasha spędzają w nim jeden tydzień, a Lila, Adam i Ray następny. Jedynie Emma, Quinn i Mattie mieszkają tam przez całe lato, stanowiąc wspólne ogniwo tych dwóch, skrajnie odmiennych, światów.

Choć opis wydawcy sugeruje, że głównym tematem powieści Ann Brashares jest relacja Sashy i Raya, tak naprawdę to tylko jeden z wątków. Spoglądając na zmianę oczami Emmy, Quinn i Mattie poznajemy całą tę skomplikowaną rodzinę i jej trudną historię. Każda z sióstr wnosi do opowieści coś nowego, wzbogacając ją o kolejne doświadczenia i emocje - zarówno te dobre, jak i te bolesne. Zagubienie, żal, tęsknota, poczucie niezrozumienia przeplatają się z nadzieją i chwilami szczęścia. Całość tworzy wyjątkowo wciągającą mieszankę, od której nie sposób się oderwać.

"Wszystko razem" porusza trudny temat rozwodu i jego długotrwałych skutków. Ukazuje rodzinę borykającą się z konsekwencjami dramatycznych wydarzeń sprzed lat. Jak na ironię jednak najbardziej dotykają one tych, którzy niczym nie zawinili. Lila i Robert, tak mocno skupieni na własnych krzywda i urazach, zupełnie nie zwracają uwagi, jak wiele złego wyrządzają własnym dzieciom swoim samolubnym zachowaniem. Ann Brashares zdołała odmalować całą tę sytuację i towarzyszące jej emocje w iście mistrzowski sposób. Dodając do tego całą gromadę nietuzinkowych bohaterów, stworzyła powieść, która wciąga już od pierwszych stron, zmuszając czytelnika, by śmiał się i płakał razem z nimi. Szczerze polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję serdecznie Wydawnictwu YA!

[Adres usunięty]