Wiedźmi stos

Ta książka to coś niesamowitego. Chce mi się płakać gdy pomyśle, że już nie będę w stanie a nowo tego przeżywać, tej zaskakującej mocy wypełniającej każdej strony oraz tej przepięknej, silnej i głębokiej miłości, która łączy Rowana i Lily. Przecież każdy marzy o takiej relacji, która potrafi znieść dosłownie wszystko.

Książka sama w sobie, w sumie tak jak cała trylogia, wydaje się być od początku tak dobrze przemyślana, że aż trudno objąć rozumem proces myślowy, który musiał się odbyć w głowie autorki. Porusza kwestie tak trudne i poważne ale przy tym robi to tak lekko i zabawnie prze co nie byłam w stanie się od tek książki oderwać. Przeczytałam ją w dwa dni i żałuję, że nie udało mi się w jeden. Nie zabrakło w niej dramatyzmu za co jestem wdzięczna bo trudna miłość, tak jak cała historia, pełna wyrzeczeń, bólu, zdrad dla większego dobra i głębokich uczuć, rozgrywająca się na tle rozpadającego się świata, który toczy wojna zupełnie jak chciwa choroba, jest absolutnie tym co uwielbiam i czego wymagam od dobrej książki. Uwielbiam kiedy wszystkie emocje zostają rozłożone na czynniki pierwsze i przedstawione w najbardziej okrutny, prosty i chłodny sposób. Zostałam pochłonięta i oderwana od rzeczywistości, a to jest właśnie powód dla którego kocham czytać.

Trylogia jako całość była niesamowita ale to właśnie ta część, była zwieńczeniem historii, która niejednokrotnie zapierała m i dech w piersiach. Żałuje, że to nie ja jestem Lily, pozostaje mi tylko ją udawać kiedy ponownie sięgnę do tych książek.

Nie umiem ubrać w słowa tego co teraz czuję, niecałe pięć minut po przeczytaniu jej. Na pewno jest to smutek i zazdrość ale też to osobliwe poczcie spełnianie, kiedy wiesz, że właśnie doświadczyłeś czegoś naprawdę dobrego, magicznego i poruszającego cię do głębi. Ta historia, do której na pewno będę wracać.

Sposób w jaki Lily poradziła sobie ze splotami i wiszącym nad nią zagrożeniem wybuchu, pokazuje jak ważne jest zachowanie naszej tożsamości a przy tym zgody z samym sobą. Wielu uciekłoby się do prostszej metody, kierując się zakorzenionymi uprzedzeniami ale to właśnie jej ciągłe szukanie rozwiązania, nawet gdy każdy jej mówił ze go nie ma, oraz to jak bez przerwy przesuwała swoje granice, gdy już je przekroczyła, to jaka była wytrwała i nieustraszona, chyba najbardziej mnie urzekło. Lily jest wspaniałym przykładem silnej woli, kobiety stworzonej do rządzenia światem i z chęcią będę się starała podążać za jej przykładem.

Należy również oddać hołd Rowanowi, który był tak głęboko oddany miłości, że to aż niemożliwe. Nie wiem czy istnieje taka silna miłość, tak bardzo namagnetyzowana magią a przede wszystkim czysta, ale chciałabym wierzyć, że tak. Właśnie takie książki sprawiają, że wierze iż wszystko jest możliwe.

Jestem pod wrażeniem kunsztu pisarskiego autorki gdyż zdaje się, że napisanie tego było takie łatwe, zupełnie jakby opowieść sama toczyła swoje losy na kartkach i zapisywała kolejne strony. Zazdroszczę jej tego.

Ubolewam jednak nad faktem, że ich dalsze losy są mi nieznane, choć epilog pozostawił wątły płomyk nadziei i liczę na to ze z czasem autorka znów rozpali w jego miejscu stos. Jedyne do czego mogę mieć żal, to lekkie zlekceważenie istoty bólu i utraty, które przecież otoczały Lily na każdym kroku. Duszący cień śmierci zawisł nad całą trzecią częścią. Rozumiem, że nie było na to wystarczająco dużo czasu i że musiała być silna ale odniosłam wrażenie, że nie przejęła się niektórymi stratami tak bardzo jak powinna. Może wynikło tak ze względu na chodzące kopie postaci, które w pewnym stopniu uzupełniały dziurę po martwych bohaterach. Jednak gdyby trzeba było poświęcić czas każdej straconej duszy, obawiam się że lektura trwałaby miesiącami. Z tego powodu jestem skłonna przymrużyć oko na to zło konieczne.

Historie jak ta mają swój specyficzny klimat i charakter. I tak oto, czytając trzeci tom, należy wewnętrznie przenieść się w specyficzny czas i wejśc w ten typowy magiczny charakter powieści. Tak oto łatwiej będzie osobom, które czytają serię ciągiem.

Tym co bardzo podobalo mi się w tej ksiązce, było zdecydowanie uchwycenie przemiany głownej bohaterki. Nie tylko pod względem jej wytrzymałości na urazy. Bo jak pamiętamy, początkowo była to dziewczyna bardzo delikatna, łatwo popadająca w różne choroby. Teraz to jednak bardzo mocna i potężna czarownica, która ma ogrom swoich zwolenników. Co węcej zaszły ogromne zmiany w jej charakterze i osobowości. Jest zdecydowaine bardziej pewna siebie, rozwinęło sie jej życie miłosne, a także poznała rzeczywisrość, z jaką nie obcowała do tej pory. Okazuje się bowiem, że odgrywa w nim znaczącą rolę.

Jeśli chodzi o samą fabułę, muszę przyznać że lekko się zawiodłam. Oczywiście była bardzo interesująca, lecz liczyłam na troszkę inne poprowadzenie pewnych wątków, Według mnie część powinna być lepiej opisana, lub wyjaśniona. Niemniej jednak, to dość dobre zakończenie serii, która zawładnęła sercami fanów.

Tym co jest dla mnie bardzo pozytywnym aspektem, jest okładka. Kto z nas nie zachwyci się takową? Typowo magiczna, idealnie oddająca to co jest wewnątrz. Po prostu świetna. W dodatku samo wykonanie książki idealnie dopełnia całośći. Ale z tego już znane jest to wydawnictwo. Zawsze idealnie dopracowane, zawsze estetyczne i

Tym, którzy czytali poprzednie części- polecam. Tym którzy nie- to nie. Bo problemem będzie poznanie całych podwalin historii i poczucia klimatu i magii związanych z życiem Lily.