Uroczysko. Tom 1

Świetna opowieść o sile kobiety zmagającej się z życiowymi kopniakami. Postawa Majki- bohaterki książki, jest dowodem na to, że nie ma sytuacji bez wyjścia i po burzy wychodzi słońce. Otwiera się tę książkę i nie można się od niej oderwać. Kobietki! Uważajcie, bo książki Małgorzaty Kordel uzależniają ... I to jak!!!

Odkąd przeczytałam książkę ,,Wymarzony czas" pani Kordel z wielką chęcią, jak i również z wielkim uśmiechem na twarzy podchodzę do kolejnych dzieł tej autorki. Tak też, niedawno, podeszłam do kolejnej pozycji pod tytułem ,,Uroczysko". Szczerze powiedziawszy nie wiem, co mi uderzyło do głowy, gdy przed rozpoczęciem jej czytania ułożyłam sobie plan by czytać ją przez kilka dni, aby mieć więcej czasu na robienie czegoś innego, a nie tylko lenić się z książką. Ten plan od początku był nierealny, gdyż jak już zaczęłam czytać ,,Uroczysko" tak i w ten sam dzień skończyły mi się kartki do czytania. Nie potrafiłam oderwać się od lektury.

Muszę przyznać, że spodobały mi się okładki książek pani Kordel, które wydawane są przez Wydawnictwo Znak. Bije od nich swego rodzaju szczęście, promienieją, mimo że nie wszystkie przeżycia naszych bohaterów są wesołe. W końcu każdy z nas ma jakieś smutki, mniejsze czy też większe, jednak też i szczęśliwsze chwile, którym to właśnie z chęcią przyglądamy się w tej książce. Nie ukrywam, że wielką przyjemność sprawiła mi możliwość przypatrywania się, jak Maja, nasza główna bohaterka, radzi ze swoimi problemami, i jak, z każdym dniem, jej skrzydła coraz bardziej się rozwijają.

,,Uroczysko" to książka, która zapanowała nad moimi uczuciami i od której nie potrafiłam się oderwać póki nie skończyły mi się słowa przed oczami. Majkę poznajemy, jak jej życie wywraca się do góry nogami przez niemiłe doświadczenia, jednak po dole przychodzi górka. Doświadczenia związane z wprowadzaniem zmian w swoim życiu przez tę kobietę nie pozostały nudne dla czytelnika. Gdy wczytywałam się w jej historię pojawiła się u mnie ciekawość, jak i głupawy uśmiech, gdyż przy niektórych wydarzeniach nie potrafiłam zachować powagi.

Jeśli chcecie przeczytać historię kobiety, która wprowadzi was w szczęśliwy stan (bo w końcu, kto by się nie spodziewał po takiej książce happy endu?) to polecam przeczytać ,,Uroczysko".

"Uroczysko" to moja czwarta, po "48 tygodni", "Anioł do wynajęcia" i "Sezon na cuda", książka Magdaleny Kordel. Nie wiem dlaczego, ale ta wydała mi się najsłabsza. Może po prostu, za dużo chwilowo słodyczy w książkach? I jak w "Aniele do wynajęcia" i "Sezonie na cuda" nawet naiwność i ckliwość książek, była na plus, tak tym razem wypadło trochę gorzej. Nie mam nic do tej książki, to dobra lektura, tylko akurat nie dla mnie.

O czym jest książka?

Bohaterką powieści jest Majka, kobieta na życiowym zakręcie. Mąż żąda rozwodu, po tym jak związał się z inną wybranką do której się wyprowadził z domu, który to, ma zabrać komornik. Kobieta postanawia odciąć się od rozczarowań i razem z nastoletnią córką zacząć od nowa, w domu zmarłej ciotki w urokliwym małym miasteczku Malownicze. Tam podejmuje pracę nauczycielki i rozpoczyna działania związane z otworzeniem pensjonatu. Na pomoc ruszają jej życzliwi mieszkańcy miasteczka.

Co zatem dobrego w książce?

"Uroczysko" to ciepła, przesycona ludzkim dobrem historia "ku pokrzepieniu" zszarganych serc. Jest pełna humoru i slow life. Język powieści jest lekki, niewymagający, idealny na dni gdy mamy ochotę się odprężyć. Najmocniejszym punktem książki, jest ogromny dystans autorki do trudów i trosk codzienności i swoich bohaterów. Chciałabym się tego nauczyć.

"Uroczysko" to historia o marzeniach i ich spełnianiu i o tym, że koniec jest nowym początkiem.

Wbrew pozorom, polecam Wam tę książkę. To dobra książka. Może po prostu nie trafiła w moje czas.

Główną bohaterką, a zarazem narratorką jest Majka, której z dnia na dzień życie rozpada się niczym domek z kart. Nie dość, że mąż odszedł do młodszej, to na dodatek wpędził ją w poważne kłopoty finansowe.

"Mój mąż nie tylko mnie zdradził i porzucił, ON mnie jeszcze oszukał w najgorszy możliwy sposób. Zabrał mi poczucie bezpieczeństwa i nawet się nie wysilił, żeby powiedzieć przepraszam."

Załamana i zagubiona Maja, potrzebując wyrwać się choć na moment z koszmaru, w jakim się znalazła, zostawia nastoletnią córkę u swoich rodziców, a sama wyjeżdża do Malowniczego, urokliwej miejscowości gdzieś u podnóża Sudetów, by tam, w domu ciotki, odpocząć i pomyśleć, co dalej.

Na miejscu okazuje się, że nie tylko dom, ale też całe Malownicze jest zupełnie inne, niż zakładała.

"(...) życie tutaj bardzo, ale to bardzo różni się od tego, które znam. I nie wiem, czy dam radę do niego przywyknąć. Czy jestem w stanie to wszystko zaakceptować i sama zyskać akceptację."

Planowany krótki pobyt coraz bardziej się przeciąga, zaś ona wpada na szalony pomysł - otworzy pensjonat!. Zanim jednak będzie mogła zabrać się do jego realizacji, zmuszona będzie stawić czoła lokalnej czarownicy, odkryć, dlaczego właścicielka mięsnego odmawia jej sprzedaży towaru i wyraźnie jej nie lubi, a także poradzić sobie z niejaką Kasandrą, która pewnego dnia, nieoczekiwanie, wkroczy w jej życie...

Tak z grubsza przedstawia się zarys historii opowiedzianej przez Magdalenę Kordel, jedną z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych naszych rodzimych autorek, w jej "Uroczysku" - powieści otwierającej cykl o tym samym tytule, a zarazem drugiej książce w dorobku literackim pisarki.

"Praca nad Uroczyskiem była odtrutką. Od kłopotów, których wtedy mieliśmy mnóstwo i od rzeczywistości, która nas nieubłaganie dopadła (...) Uroczysko to książka, która pomogła mi przetrwać i ugruntować w sobie poczucie, że trzeba wierzyć, bo skoro wiara czyni cuda - trzeba wierzyć, że się uda!" - Magdalena Kordel

I taka właśnie jest ta powieść. Jest ciepła, pełna uroku, w jakimś stopniu nawet magiczna, bowiem udało jej się mnie zaczarować do tego stopnia, że trudno było mi się od niej oderwać. Historia Majki udowadnia, że że wszystko, co nas w życiu spotyka, ma swój cel i że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Że nawet jeśli jest naprawdę źle, to zawsze istnieje szansa na lepsze jutro. Trzeba tylko mocno wierzyć i nie poddawać się, walczyć, a wszystko, prędzej czy później, się ułoży. Ważne jest jednak, by nie być w tej walce samotnym - nie odgradzać się od ludzi, nie odtrącać pomocnej dłoni. Rodzina i przyjaciele są naprawdę ważni w naszym życiu, potrzebni nam. Dlatego też powinniśmy dbać o łączące nas więzi, pielęgnować je. Wsparcie drugiego człowieka potrafi pomóc przetrwać nie jedną burzę i stawić czoła wszelkim przeciwnościom losu.

Dokładnie tak było z Majką, która przyjechawszy do Malowniczego jako załamana i zagubiona kobieta, dotkliwie skrzywdzona przez tego, któremu oddała serce i lata swego życia, dzięki wsparciu swoich bliskich i przyjaciół, dojrzała, stała się silna i niezależna, odkryła, co tak naprawdę liczy się w życiu i o co warto walczyć.

"Uroczysko" czytałam z polecenia. Czy jestem zadowolona? Muszę powiedzieć, że tak. Spodziewałam się co prawda trochę innych emocji ale te, które powieść mi zaserwowała jak najbardziej mnie satysfakcjonują. Pani Magdalena ma lekki styl o tyle, że przez powieść się płynie. Uroczysko i jego postacie są dokładnie tak urocze jak sam tytuł. Nie powiem, zdarzyło mi się kilka razy zirytować na niektóre sytuacje czy zachowania ale przymykam oko, bo polubiłam się z tą powieścią. Może dlatego też, że czytając z automatu przypominały mi się książki Autorki, którą uwielbiam i w której kiedyś ogromnie się zaczytywałam. Mówię tu i Pani Monice Szwaji.

"Uroczysko" to miejsce do którego człowiek ma ochotę od razu jechać. To bohaterowie, których chciałoby się mieć za przyjaciół. I to humor, który rozbawi do łez. Nie zaskoczy Was tu raczej nic ale po takie książki sięga się dla relaksu, chwili wytchnienia, dla odstresowania i one to właśnie nam dają.