Tylko razem z córką

Świetna książka,bardzo szybko się ją czyta,momentami jak powieść przygodową.Jednak główna bohaterka jest irytująca,podejmuje nielogiczne decyzje i ocenia ludzi po tym z jakiego kraju pochodzą.W jej mniemaniu wszyscy Irańczycy są źli a Amerykanie niemal święci.Kobieta wręcz gardzi obcą kulturą,zbyt łatwo ocenia obcy sobie kraj i wywyższa Amerykę ponad wszystko.Przez to główna bohaterka nie budziła współczucia,momentami chciałam aby jej się nie udało.Oczywiście historia jest dramatyczna ale nie wzbudza zbyt dużych emocji.Książkę czyta się lekko,jak jakąś powieść przygodową,fabuła wciąga.Mimo wszystko ją polecam,ponieważ bardzo szybko się ją czyta, chce się poznać zakończenie.

Książki fabularne to jedna sprawa, natomiast czytanie historii opartych na faktach jest czymś zupełnie innym - nie trzeba sobie wyobrażać, że wydarzyły się naprawdę, często trudno jest przyjąć do świadomości, że są to historie prawdziwe, które nie zostały wymyślone przez autora. Niestety książek tego typu czytam bardzo niewiele, po każdej kolejnej powieści opartej na faktach obiecuję sobie, że jak najszybciej sięgnę po kolejną, jednak na tych początkowych obietnicach się kończy, a ja na nowo powracam do swoich ulubionych gatunków. Skłamałabym, gdybym napisała, że książka Betty Mahmoody nie zachęciła mnie do sięgnięcia po podobne historie, aczkolwiek jestem w 90% przekonana, że znów skończy się na pustych obietnicach.

Betty Mahmoody jest Amerykanką, która wraz z czteroletnią córką wybiera się na dwutygodniowe wakacje do rodzimego kraju jej męża, którym jest Iran. Od początku niezbyt przekonana do tej wyprawy, Betty nie przypuszczałaby nawet, że Iran stanie się jej więzieniem, w którym nawet rodzina Mudiego nie będzie chciała jej pomóc. Kobieta wszelkimi siłami stara się uciec z Teheranu i powrócić do Ameryki, jednakże ucieczka możliwa jest tylko pod jednym warunkiem - razem z jej czteroletnią córeczką.

Od początku wiedziałam, że czytanie tej książki będzie bardzo emocjonujące, ale nawet nie spodziewałabym się, że cała ta historia wpłynie na mnie w aż tak dużym stopniu. Pomimo tego, że nie raz, nie dwa słyszało się o równie wstrząsających losach innych kobiet, to jednak czytanie tej powieści było niejakim wyzwaniem, ponieważ ciężko było dopuścić do swojej świadomości fakt, że nie jest to historia fikcyjna. „Tylko razem z córką” to książka niezwykle wzruszająca, bolesna, która przeraża swoją prawdziwością, a empatia w obliczu sytuacji, w jakiej znalazła się główna bohaterka, sprowadza się do tego stopnia, iż podczas czytania tej historii ja sama miałam wrażenie, jakbym znalazła się w pułapce, bez możliwości wyjścia.

„Tylko razem z córką” to również wspaniały zbiór informacji na temat irańskiej kultury, islamskiej religii i zasad panujących w tym kraju. Sytuacja, w której znalazła się Betty jest przerażająca, ponieważ Iran to miejsce, w którym prawo stoi twardo po stronie ojca w razie jakichkolwiek rodzinnych problemów, dlatego ucieczka z niego nie jest prosta, a walka ze sprawiedliwością przepełniona ślepymi uliczkami i pułapkami, przed którymi nie ma ucieczki. Książka ta jest również cudowną opowieścią o matczynej miłości, do której zrozumienia nie trzeba wiele.

Jestem w pewnym stopniu oszołomiona tą książką, jednak bardzo się cieszę, że trafiła ona w moje ręce. To niesamowita historia, warta poznania i wysłuchania opowieści, którą autorka próbuje opowiedzieć. Zdecydowanie nie jest to powieść, którą czyta się jednym tchem, warto poświęcić jej kilka dłuższych chwil, oddać się kontemplacji i krótkim chociaż przemyśleniom. Gorąco zachęcam do zapoznania się z tą historią.