Twój Simon Simon oraz inni homo sapiens

Super książka lekko się ją czytało i wywoływała uśmiech

Na początku chcę serdecznie podziękować Ci Kasiu, że nie miałaś przeciwwskazań, bym wzięła udział w Twoim Bok Tourze. To było wspaniałe doświadczenie, szczególnie, że książka jest wręcz nie osiągalna! Przekopałam połowę internetu za tym, by ją kupić i nawet Allegro nie miało egzemplarzy ! Uwierzycie?

Zatem, kochani, mamy Simona oraz jego przyjaciół jak i wrogów. Simon ma swojego mailowego przyjaciela, którego z czasem zaczyna darzyć uczuciem. Niestety przez swoje roztrzepanie, nie wylogowuje się ze szkolnego komputera i jego pocztę odkrywa najmniej do tego powołana osoba, Martin, kolega, który używa tego faktu do szantażowania naszego bohatera. Perypetie i następstwa tego co możemy w tej książce spotkać, nie tylko ujmą nas swoją normalnością i realizmem, ale także pozwolą wylać morze łez, przy najbardziej uroczych sytuacjach.

Ciepła i wspaniała historia, przepełniona przyjaźnią, tajemnicą, miłością i wszystkim tym co dzisiaj przez wielu ludzi jest zapomniane. Uczucie jakie rodzi się między bohaterami i to co sobie ofiarują to coś czego nie wielu dzisiaj może doznać. Wyjawienie się ukochanego Simona, było momentem kulminacji wezbranych we mnie emocji. Wyłam jak do księżyca. Potok łez jaki wywołała u mnie ta książka, był nawet dla mnie zaskakujący, ale może właśnie dlatego ta książka jest tak świetna! Tak prawdziwa! Taka bezkompromisowo genialna! Polecam każdemu!

Simon zdaje się być normalnym nastolatkiem, jednak skrywa ogromny sekret. Jedyną osobą, której wyjawił swą orientację seksualną jest wirtualny przyjaciel. Chłopcy nie chcą ujawnić prawdziwych tożsamości, dlatego wymyślili sobie pseudonimy i starają się nie zdradzić zbyt wielu prywatnych szczegółów. Ich relacja z czasem przeradza się w coś głębszego, są dla siebie oparciem, ufają sobie, a wspólna tajemnica dodatkowo nadaje znajomości wyjątkowego charakteru. Niestety przez nieuwagę, internetowa korespondencja zostaje przechwycona przez znajomego Simona. Nastolatek zaczyna go szantażować, wierząc, że w ten sposób uda mu się zbliżyć do przyjaciółki poszkodowanego. Niestety, dziewczyna wcale nie jest zainteresowana, natomiast jej przywiązanie do Simona staje się coraz większe. Odrzucony i rozżalony szantażysta postanawia ujawnić sekret.

Jak zareagują najbliżsi Simona na taką wiadomość?

Czy nie zepsuje to jego relacji z wirtualnym przyjacielem?

Czy chłopcy zdecydują się na realne spotkanie?

Jestem zdania, iż dobra książka młodzieżowa jest w stanie skraść serce zarówno nastolatkowi, jak i osobie dojrzałej. Tak dokładnie jest w przypadku powieści "Twój Simon". Pozornie subtelna i zabawna fabuła skrywa w sobie niesamowitą głębię, która przenika duszę czytelnika.

"To nie ty decydujesz, czy to coś wielkiego, czy nie. Bo to cholernie wielka rzecz. To ja powinienem podjąć decyzję, kiedy, gdzie i komu powiem oraz w jaki sposób to zrobię."

Nakreśleni bohaterowie są wyraziści i autentyczni, charakteryzują się niesłychanym magnetyzmem. Nie sposób ich nie pokochać, momentalnie stają się bliscy i kibicujemy im gorąco. Simon to chłopak nadzwyczaj sympatyczny, posiada wspaniałych, zabawnych rodziców, o jakich zapewne marzył dawniej niejeden z nas. Na uwagę zasługuje także jego relacja z przyjaciółmi, przywiązanie jest wręcz namacalne. Mimo że młodzi ludzie często popełniają nieświadome błędy, robią wszystko, by je naprawić, nie chcą wzajemnie się ranić.

Należy również wspomnieć o jego więzi z Blue, która ma charakter szczególny. Dwójka zagubionych chłopców, dostrzegających swą odmienność, mających ten sam poważny sekret. Tylko w trakcie tych rozmów mogli być tak naprawdę szczerzy, nie musieli nikogo udawać. Owa tajemnica połączyła ich przyjaźnią szczerą i głęboką, stopniowo przemieniającą się w coś głębszego. Czytelnik staje się świadkiem powolnego kształtowania się niezwykłego uczucia, co wywoła niesłychanie silne emocje, z których niełatwo się otrząsnąć.

"Ludzie rzeczywiście są jak domy o wielkich pokojach i mikroskopijnych oknach. Może to i dobrze, bo dzięki temu nie przestajemy siebie zaskakiwać."

Bez wątpienia książka uczy empatii, tolerancji, uwrażliwia zarówno młodszych, jak i dojrzalszych odbiorców. Uświadamia też, iż odmienna orientacja seksualna nie jest niczym złym czy śmiesznym, to normalne zjawisko, a nie powód do szykanowania. Spojrzenie z perspektywy osoby homoseksualnej otwiera nam oczy oraz umysł, pozwala lepiej zrozumieć jej uczucia, obawy, mamy możliwość postawić się na jej miejscu.

Język autorki jest niesłychanie lekki i przyjemny, powieść czyta się błyskawicznie. Nie zabrakło tu również genialnych dialogów oraz solidnej dawki fenomenalnego humoru, dzięki czemu trudna tematyka została przekazana w sposób przystępny, subtelny. Lektura była wyśmienitą rozrywką, w czasie której doznałam wielu skrajnych emocji. Wielokrotnie byłam rozbawiona do łez, ale także wzruszona, czy przerażona postawą niektórych uczniów.

"Jestem zbyt zajęty zakochiwaniem się w kimś, kto nie jest nawet prawdziwy."

Akcja powieści jest niesłychanie wartka, życie głównego bohatera należy do bardzo bogatych. Muszę także wspomnieć o szkole, która urzekła mnie ze względu na ogromną dawkę dni, podczas jakich uczniowie przychodzili przebrani w różne tematyczne stroje. Całość jednak przede wszystkim kręci się wokół reakcji otoczenia na sekret Simona, jego najskrytszych emocji oraz dociekania, kim jest tajemniczy Blue. Autorka doskonale zwodzi czytelnika, początkowe tropy z czasem okazują się fałszywe, a to jeszcze silniej potęguje napięcie. Sam finał powieści mnie totalnie zachwycił i mam nadzieję, że wkrótce będę miała możliwość obejrzenia ekranizacji.

"Czuję nadzieję, mimo bałaganu, który narobiłem. Mimo dramatu. Mimo wszystko. Bo chociaż ten tydzień obfitował w beznadziejne wydarzenia, w dalszym ciągu zależy mi na Blue. To, co do niego czuję, jest jak bicie serca - ciche, wytrwałe, towarzyszące mi w każdej chwili."

"Twój Simon" to niezwykle przyjemna i wartościowa historia o tym, że każdy człowiek jest wyjątkowy i zasługuje na prawdziwą miłość, lecz również o odkrywaniu własnego "ja" oraz zdobywaniu odwagi do ujawnienia go przed całym otoczeniem. Piękna, urzekająca swą autentycznością, poruszająca duszę! To jedna z tych lektur, o których bardzo długo się nie zapomina. Rozbawia do łez, ale i skłania do zadumy nad własną postawą. Przede wszystkim jednak emanuje pozytywną energią, motywuje do wychodzenia z ukrycia, życia w zgodzie z samym sobą. Jestem pewna, że ta ciepła książka podbije wiele czytelniczych serc. Polecam gorąco.

Nieważne kim jesteś, dojrzewanie to okrutny proces. A jeśli dodamy do tego fakt bycia homoseksualistą, to już całkowicie ma się pod górkę.

Na własnej skórze przekonał się o tym nastoletni Simon Spier, główny bohater powieści młodzieżowej autorstwa Becky Albertalli pt „Twój Simon”, która nie tylko cieszy się niesłabnącą popularnością wśród czytelników, ale na podstawie której nakręcony został film w reżyserii Grega Berlantiego, który to niedawno trafił na ekrany kin, podbijając tym razem serca widzów.

Simon jest gejem. Ukrywa jednak przed wszystkimi swoją prawdziwą orientację seksualną – nawet przed trojgiem najlepszych przyjaciół – Leą, Abby oraz Nickiem. Nie jest bowiem gotów, by wyjść z własnego kokonu bezpieczeństwa, odkryć przed wszystkimi tę część swojego ja, którą sam dopiero poznaje.

„A ta cała sprawa homoseksualizmu wydaje się taka wielka. Nie do przejścia. Nie mam pojęcia, jak im powiedzieć coś takiego i nadal zostać dawnym Simonem.”

Wszystko zmienia się w chwili, w której na jednym z portali społecznościowych Simon poznaje Blue – chłopaka, który tak jak i ON jest homoseksualistą ukrywającym ten fakt przed całym światem. Wspólna wymiana e-maili z każdym kolejnym dniem coraz bardziej ich do siebie zbliża. Jednak pewnego dnia na ich ślad trafia jeden ze szkolnych kolegów Simona i zaczyna go szantażować – jeśli nie pomoże mu zbliżyć się do dziewczyny, która mu się podoba, wyjawi wszystkim wokół że jest gejem.

Co w tej sytuacji powinien zrobić Simon? Czy lepiej będzie ulec szantażyście, aby móc zachować w tajemnicy prawdę o sobie, a tym samym ochronić Blue, czy wręcz przeciwnie – w końcu zdobyć się na odwagę i dokonać tzw coming outu? Jedno jest pewne – cokolwiek wybierze, pociągnie to za sobą poważne konsekwencje, od których nie będzie już powrotu…

Wydawać by się mogło, że „Twój Simon” to jedna z wielu powieści młodzieżowych opowiadających o pierwszej miłości i perypetiach z nią związanych (z tą tylko różnicą, że tym razem jej porywom nie ulega nastoletnia dziewczyna wzdychająca do wymarzonego chłopaka, a nastolatek będący gejem). I choć z pozornie o tym właśnie opowiada cała historia, to jednakże ma ona drugie dno – o wiele głębsze, dotykające tematów trudnych, takich, o których sporo ludzi nie chce rozmawiać, a nawet jeśli chce, to nie wie, jak to robić.

Najważniejszym z nich jest oczywiście homoseksualizm, a dokładniej to, dlaczego bycie innym niż reszta społeczeństwa uważane jest za coś złego i nieakceptowalnego. Uważamy siebie za postępowych i tolerancyjnych, a mimo to nadal niechętnie podchodzimy do osób, których orientacja seksualna różni się naszej. Sprawiamy, że osoby te wielokrotnie zmuszone są żyć w poczuciu wstydu i odrazy do samych siebie, nie potrafiąc w pełni zaakceptować tego, kim naprawdę są. Tym samym odbieramy im to, czego wszyscy tak bardzo pragniemy i potrzebujemy – możliwości bycia szczęśliwymi i życia w zgodzie z samym sobą.

„To bardzo denerwujące, że heteroseksualizm jest orientacją domyślną (tak samo zresztą jak biały kolor skóry), a jedyni ludzie, którzy muszą myśleć o swojej tożsamości to ci, którzy do niej nie należą. Hetero też powinni mieć swój coming out, a im bardziej żenujący i wstydliwy, tym lepiej.”

Kolejną kwestią poruszaną w powieści Albertalli są ogólnie przyjęte stereotypy. Inny – znaczy gorszy. I już nie chodzi jedynie o fakt bycia gejem, ale do tego dochodzą różnice – tak jak wspomniano wyżej – w kolorze skóry, a także na gruncie narodowościowym czy wyznaniowym.

„W Atlancie panuje dziwna segregacja, tylko nikt o tym głośno nie mówi.”

Najlepiej widać to zresztą na przykładzie Abby – przyjaciółki Simona. Każdego dnia zmuszona jest ona przebywać znacznie dłuższą drogę do szkoły niż większość chodzących do niej uczniów, a wszystko z uwagi na to, iż ma afroamerykańskie korzenie, przez co jej skóra nie jest biała.

Co jeszcze? Tłamszenie dzieci przez ich rodziców – nadmiernie opiekuńczych, idealizujących swoje pociechy, niepozwalających na dokonywanie się w ich potomstwie zmian, które są nieodłącznym elementem dojrzewania każdego z nas.

„No właśnie. Ona to wiecznie robi. Ojciec też. Zamykają mnie w pudle i za każdym razem, kiedy próbuję unieść wieczko, zatrzaskują je gwałtownie. Jakbym nie mógł się zmieniać w żadnym aspekcie.”

A jeśli zaś chodzi o sam romantyczny wątek – powoli rodzące się uczucie pomiędzy Simonem a Blue, to przyznać muszę, iż niesamowicie spodobało mi się to, jak autorka przedstawiła ich wzajemne relacje. Tak delikatnie i z wyczuciem, z zachowaniem umiaru, nie przejaskrawiając niczego, a budując wszystko stopniowo, w przekonujący sposób. Przyjemnie czytało się ich kolejne e-maile, wymianę myśli, dokonywane spostrzeżenia. Za każdym razem poznawałam ich nieco lepiej i coraz bardziej żałowałam, że nie są oni prawdziwymi ludźmi, a jedynie fikcyjnymi bohaterami czytanej przeze mnie historii. Naprawdę chciałoby się mieć takich przyjaciół – zwłaszcza Blue, który szczególnie skradł moje serducho.

Jedno jest pewne – od teraz już zawsze ciasteczka Oreo kojarzyć mi się będą z Simonem i Blue

Książki młodzieżowe, które poruszają nietypową tematykę, która często jest tematem tabu to takie, po które lubię sięgać. Tego też oczekiwałam po tej powieści. Czy moje oczekiwania zostały spełnione?

'Pisał, że można znać na pamięć czyjeś gesty, ale nigdy nie poznać myśli tej osoby. Że ludzie są jak domy o wielkich pokojach i mikroskopijnych oknach.'

Simon to szesnastolatek, który jest w pełni świadomy swojej seksualności. Jest gejem, o czym nie wie jeszcze nikt oprócz jego mailowego i jednocześnie anonimowego przyjaciela. W wyniku niedopatrzenia, chłopak zapomina wylogować się z poczty na szkolnym komputerze, przez co jego maile trafiają w niepowołane ręce. Czy jest to powód do szantażu? Czy ktoś inny ma prawo decydować o tym kto i w jaki sposób dowie się o tej szczególnej sprawie?

'- Co to jest Dementor?

Nie. Nie wierzę.

- Nie jesteś już moją siostrą.

- Aha, czyli to coś z Harry-ego Pottera.'

Simon jest chłopakiem z gronem przyjaciół i zżytą rodziną. Fakt, że nikomu nie przyznał się ze swojej seksualności nie wynika z tego, że się wstydzi. Nie miał okazji. Zbieg wielu wydarzeń spowodował jednak, że postanowił 'wyjść z szafy'. Wiedział i nie mylił się co do tego, że zarówno ze strony przyjaciół jak i rodziny otrzyma ogromne wsparcie i zrozumienie. Tylko kim jest tajemniczy Blue, którego zna tylko z maili? Ktoś, w kim Simon powoli się zakochuje.

Historia Simona nie jest odosobniona. Wielu młodych ludzi styka się z nietolerancją w swoim środowisku. I właśnie wsparcie ze strony najbliższych jest tym, czego najbardziej potrzebują. W każdym aspekcie życia. Właśnie to może spowodować, że nikt nie zostanie zepchnięty pod ścianę i doprowadzony do ostateczności...

'Okej. Mam do niego słabość. Ale to nie jest nic takiego jak zauroczenie przypadkowym muzykiem, aktorem czy Harrym Potterem. To coś prawdziwego. Na pewno takie jest. Aż mnie wycieńcza.'

Książka, którą każdy powinien poznać. Momentami zabawna, ale poruszająca ważną tematykę. Nie musicie być wielbicielami młodzieżówek, aby po nią sięgnąć, ponieważ sam temat jest uniwersalny i trafi do każdego. Polecam!

'Dlaczego hetero jest orientacją domyślną? Każdy z nas powinien się deklarować i wtedy byłoby równie paskudnie i niezręcznie dla wszystkich: homo, hetero, czy bi. Taka tylko sugestia.'

Pełny tekst na blogu: [Adres usunięty]

Tym razem będzie nieco inaczej. Nie opiszę Wam książki poza opisem powyżej, bo tak właściwie - po co ją komuś streszczać, od tego w końcu ma być lektura właściwa. Zwrócę więc uwagę na to, co w książce mi się podobało, a co raczej było na minus.

Zaczynając od dobrych stron - książka jest napisana naprawdę lekkim i przyjemnym językiem i czyta się ją bardzo dobrze. Sporo w niej także humoru, który rozładowywał niektóre trudniejsze tematy. Cały pomysł na historię z mailami, rodzącą się znajomość między Simonem i Blue oraz wątek wychodzenia z szafy był przemyślany i zgrabnie poprowadzony. Podobało mi się również to, że nasz bohater był zwyczajnym chłopakiem i nie robiono z niego jakiegoś kopciuszka, czy innej gwiazdy. Ot, chłopak, jakich pełno w szkołach u każdego z nas. Udzielono mu głosu w pierwszoosobowej narracji, więc mogliśmy go poznać, tak jak i jego wszystkie odczucia. Również wątek homoseksualizmu został potraktowany z klasą - owszem, nasz bohater jest gejem, ale przede wszystkim jest człowiekiem. Nie mamy więc żadnego przerysowania, strojenia się i wymachiwania rączkami, odrzucając tym samym krzywdzący wizerunek, jaki wytworzyła popkultura. Kolejnym plusem jest kreacja rodziny Simona - mega pozytywni ludzie i super atmosfera w domu Spierów - to wszystko sprawiało, że tym bardziej chciało się tę opowieść czytać!

A co na minus? Myślę, że początek był nieco chaotyczny - od razu zostaliśmy rzuceni w wir wydarzeń, bez jakiegoś wstępu. O wiele lepiej wypadło to w moich oczach w filmie, przejdźmy więc do ekranizacji.

PODSUMOWUJĄC

Twój Simon to historia zdecydowanie warta, zarówno przeczytania, jak i obejrzenia. Ciekawy pomysł na fabułę i świetne przedstawienie tego, jak czasami dziwnie postrzegamy ludzi. Ponadto, zerwanie łatki "strojnisia geja", jaką wytworzyła popkultura i wartościowa kreacja naszego bohatera. I chociaż zarówno książkę, jak i film polecam, to decyzja, co uznacie za lepsze, należy do Was. Można się bowiem pokusić o stwierdzenie, że historia przedstawiona w książce i filmie żyje w każdej z tych form swoim życiem, a wspólne ma jedynie kilka podstawowych faktów. U mnie chyba niewielką przewagę zyskuje film. Mimo że znacznie różni się od książki, to wyszło mu to na dobre, bo niektóre elementy zwyczajnie trudno byłoby ująć w lekko ponad 1,5 godziny, by nie zrujnować przesłania.

Komu polecam? Miłośnikom YA oraz książek z nurtu LGBTQ+. Albo po prostu tym, którzy lubią lekkie, a jednocześnie wartościowe książki. Mam nadzieję, że ta opowieść Was nie zawiedzie i spodoba się Wam równie bardzo, jak mi. ;-)