Tupcio Chrupcio. Przedszkolak na medal

Cudowna seria o przygodach małej myszki. Każda książka bawi, uczy i rozśmiesza małego czytelnika. Tupcio Chrupcio przeżywa " bardzo poważne " rozterki 😉 Książki pomagają maluchom zrozumieć otaczajacy ich świat. Mój syn (lat 3) pokochał tego gryzonia od pierwszego wejrzenia. Książki z ładnymi ilustracjami i mądrymi przesłaniami. Polecam gorąco! My już mamy całą serię. Na prawdę warto!

Moje dzieciaki uwielbiają wszystkie przygody uroczej małej myszki. Każda kolejna książeczka powoduje chęć posiadania następnej do kolekcji. Tak samo było po przeczytaniu "Przedszkolaka na medal". Syn, który przez długi czas miał problem z chodzeniem do przedszkola dlatego zachwycił się tym odcinkiem. Mama zajęta wieloma obowiązkami domowymi nie ma czasu na zabawę, prasowanie, sprzątanie, zakupy. Tupcio zaczyna interesować się przedszkolem. Niemniej jednak jak do tego dochodzi uważam za wadę książeczki. Autorka nie przemyślała zachowania kiedy Tupcio odchodzi od mamy kiedy ta rozmawia z koleżanką i idzie za znakiem żeby poszukać drogi do przedszkola. Dzieci naśladują zachowanie bohatera a takie może nie skończyć się tak szczęśliwie jak w książeczce. Kiedy już znajduje się w przedszkolu jest zachwycony, zabawom nie ma końca, wręcz ma dylemat iść do domu czy pozostać w przedszkolu. Kiedy przychodzą rodzice ma wiele do opowiedzenia gdyż wrażeń po całym dniu było wiele. Gorąco polecam.

Nadszedł dzień, kiedy Tupcio Chrupcio miał po raz pierwszy iść do przedszkola. Jednak zamiast ubrać fartuszek i ruszyć w drogę, Tupcio zaczął z uporem prosić mamę, by pozwoliła mu zostać w domu. Mama w końcu uległa i pozwoliła mu towarzyszyć jej w codziennych obowiązkach. Tupcio czekał, aż mama skończy sprzątanie, potem rozmowę przez telefon i pogaduszki ze spotkaną przyjaciółką. Nudził się strasznie i nie mógł się doczekać, kiedy mama znajdzie czas na zabawę. W końcu, w drodze na zakupy, kiedy mama rozmawiała ze znajomą, zobaczył znak wskazujący drogę do przedszkola. Podążając za kierunkowskazem poszedł zajrzeć do sali przedszkolnej. Zdziwił się widząc, że jego przyjaciele świetnie się bawią i pozazdrościł im tego. Następnego dnia Tupcio Chrupciu już bez sprzeciwu poszedł do przedszkola i świetnie się tam bawił.

"Tupcio Chrupcio. Przedszkolak na medal" skupia się głównie na przekonaniu dzieci do przedszkola. Książka pokazuje, że mama ma obowiązki i nie ma czasu na zabawę, przez co często dziecko w domu się nudzi. W przedszkolu natomiast jest dużo dzieci, które wspólnie spędzają miło czas. Świetnie się bawią, nikt nie płacze, nikt nie czuje się tam źle. Przedstawiony jest również program dnia przedszkolaka. Dzieci w przedszkolu jedzą, bawią się, śpią i znowu się bawią. Czyli jest jak w domu, tylko fajniej, bo nie ma miejsca na nudę ;)

"Tupcio Chrupcio. Przedszkolak na medal" to generalnie fajna książka, która z pewnością przyda się w przypadku dzieci negatywnie nastawionych do przedszkola. Jednak nie podoba mi się fragment o tym, że podczas rozmowy mamy, Tupcio bez pytania oddala się od niej i sam idzie do przedszkola. Zapewne przedszkole stało zaraz za znakiem ... jednak, w przypadku oddalania się malucha, wolę by dziecko dostawało jasne i jednoznaczne komunikaty ze wszystkich źródeł, także z książek.

Książkę "Tupcio Chrupcio. Przedszkolak na medal" polecam jako lekturę w czasie przygotowywania dziecka do pójścia do przedszkola. Nie bardzo przyda się ona w sytuacji, kiedy dziecko już w przedszkolu było i wie jak tam jest. Książka ta nie porusza tematu uczuć dziecka, nie ma tu nic o strachu, wstydzie i innych emocjach, które mogą towarzyszyć dziecku na tym etapie życia.

Zapraszam na bloga, gdzie pokazuję zdjęcia książki

[Adres usunięty]

Tak jak boję się i brzydzę gryzoni, tak Tupcia Chrupcia, małą myszkę, polubiłam od pierwszych stron. Teraz wiem, że po jego przygody mogę sięgać w ciemno. Co prawda, niektóre części serii są wspaniałe i bardzo pouczające, a inne nie wyróżniają się na tle reszty, a niekiedy nawet budzą pewne wątpliwości. Jednak całość zasługuje na uwagę - zarówno młodszych, jak i starszych czytelników.

Kiedy nadchodzi pierwszy dzień pójścia do przedszkola, Tupcio nie ma na to ochoty i zostaje z mamą w domu. Jednak mamusia często jest zajęta, więc mała myszka bardzo się nudzi. Zaglądając w przedszkolne okno, okazuje się, że jego koledzy i koleżanki świetnie się bawią, nie mają czasu na nudę. Tupcio nabiera ochoty na bycie przedszkolakiem.

Ten tom przygód Tupcia to idealna zachęta do bycia przedszkolakiem. Dzieci, które obawiają się pierwszego dnia w tej placówce, mogą bliżej przyjrzeć się temu, co można robić w przedszkolu i uświadomić sobie, że w tym miejscu można dobrze się bawić. Wśród rówieśników nie ma czasu na nudę, a każda zabawa jest bardzo inspirująca i zajmująca. Czasami nawet da się zapomnieć o tęsknocie za domem.

Generalnie cała historyjka jest niezła, ale parę spraw budzi moje wątpliwości. Po pierwsze, doskonale wiem, że mama ma na głowie cały dom, który musi ogarnąć, ale to trochę smutne, że to przoduje, spychając na bok spędzanie czasu ze swoim dzieckiem, w czym miałoby pomóc przedszkole. Każdy maluch potrzebuje skupiania uwagi tylko na nim, co w placówce jest niemożliwe ze względu na zbyt dużą liczbę dzieci. Po drugie, przebywając na podwórku, mała myszka oddala się od mamy i idzie do przedszkola, co nie jest zbyt dobrym przykładem dla dzieci czytających tę książeczkę. Po trzecie, nieco brakuje mi konkretnego i podsumowującego zakończenia, jak w innych częściach przygód Chrupcia. Niemniej dla przyszłych bądź obecnych przedszkolaków owa opowieść może przypaść do gustu.

Cała seria o Tupciu Chrupciu wyróżnia się sporym formatem książki, bogatą kolorystyką oraz dużą czcionką, dzięki czemu owe historie mogą czytać dzieci znające literki. Dodatkowo nowsze części zawierają pytania odnoszące się do treści, co stanowi doskonały pretekst do rozmowy rodziców z dziećmi na tematy, jakich do tej pory mogli nawet nie poruszać. Owe pytania prowokują również do czytania ze zrozumieniem, bo młody czytelnik wie, iż będzie miał okazję do wykazania się, dlatego warto uważnie słuchać czytanej historii, aby zapamiętać z niej jak najwięcej.

Podczas najbliższej wizyty w bibliotece rozejrzę się za kolejnymi książkami o tej małej myszce, ponieważ chciałabym wraz z synkiem poznać wszystkie przygody Tupcia Chrupcia. Zachęcam Was do nadrobienia zaległości. Podejrzewam, iż osoby już znające jego perypetie, same z chęcią rozglądają się za tą serią.

[Adres usunięty]