Tryjon

Piętnastoletnia Mila nie jest nastolatką jak wszyscy. Zdarzają się jej momenty, gdy traci świadomość i budzi się w zupełnie innym miejscu z konsekwencjami tego, co zrobiła nie będąc tego świadoma.

Aż pewnego dnia budzi się w ciemnej celi i nie ma pojęcia jak się tam znalazła. Gdy znów się budzi siedzi przed nią mężczyzna, który zdecydowanie do miłych nie należy. Pretor każe przyznać się jej do winy. Mila nie ma zielonego pojęcia, o co chodzi. Po pewnym czasie okazuje się, że nie pamięta, co robiła przez 5 lat. Mało tego ma inne nazwisko a nawet jest mężatką.

Główna bohaterka znajduje się w Tryjonie, stanie przed Arbitrem, który podejmie decyzje, co z nią dalej począć. Jeśli będzie żałować tego, co zrobiła trafi na Wyspę Zbawionych, jeśli nie to trafi do Samotni.

Czy Mila rzeczywiście zabiła swego męża i popełniła samobójstwo?

Jak ma udowodnić, że nic nie pamięta z ostatnich 5 lat życia?

Czy w Tryjonie znajdzie się ktoś, kto będzie chciał jej pomoc?

I w końcu jak zakończy się ta historia?

Powiem szczerze, że nie spodziewałam się takiej historii. Dosyć często słychać ostatnio na Instagramie o autorce, lecz nigdy nie zagłębiłam się w to, jakim stylem pisze. Aż pewnego dnia poczyniłam zakupy kilku książek u samej autorki. W pierwszej kolejności sięgnęłam po tę książkę głównie temu, iż sama autorka tak poleciła. I się nie zawiodłam. Z resztą jak mogłam się zawieść, gdy książkę objęło patronatem tylu wspaniałych recenzentów.

Ale wracając do treści. Książka czyta się błyskawicznie. Ciągle dzieje się coś, co nie pozwala jej odłożyć. Świetny pomysł na główna bohaterkę. To, co się z nią dzieje jest bardzo interesujące.

Historia ukazuje jak duży wpływ, decyzje z przeszłości mają na naszą przyszłość. Pokazuje jak ważne jest dążenie do celu, choć czasem bywa bardzo ciężko. Autorka przekazuje również jak duży wpływ na nasze życie maj osoby, którymi się otaczamy. Na pewno ta historia na długo pozostanie mi w pamięci.

Jeśli jeszcze nie czytaliście tej książki to gorąco polecam 😊.

Kto nie zastanawiał się, co dzieje się z nami po śmierci? Czy po prostu przestajemy istnieć? Czy energia, która odchodzi z naszego ciała wraca do wszechświata? A może ziemskie życie zostaje poddane osądowi i trafiamy do miejsca, na które zasłużymy?

Autorka kreuje zaświaty zgodnie z trzecią możliwością, gdzie ziemskie czyny świadczą o nas i naszym miejscu w Tryjonie.

Mila budzi się w tryjońskiej celi oskarżona o zabójstwo męża i samobójstwo. Za takie przewiny trafia się do Samotni na wieczną mękę. Mila jednak niczego nie pamięta i twierdzi, że nie ona popełniła te czyny. Czy uda jej się udowodnić swą niewinność przed Pretorem i Arbitrem, od których zależy jej los? Czy jej przeznaczeniem będzie Wyspa Zbawionych?

Piękna i wyjątkowa historia o życiu po śmierci, która okazuje się początkiem nowej przygody. Szansą na przyjaźń, a nawet miłość.

Dawno, dawno temu. Za górami, za lasami, była sobie (nie)mała dziewczynka, która marzyła o książce. Dletego kupiła ją od (nie)złej autorki i zapomniała o tym na śmierć. Pół roku później dziewczynka wybudzona z książkowej amnezji znalazła książkę na półce i zaczęła czytać! Ach, cóż to była za przygoda! Niestety, Uciekający Czas sprawił, że dziewczynka przeczytała książkę bardzo szybko i jej przygoda musiała się skończyć.

Autor: na pewno nie Andersen ani bracia Grimm

Tytuł: "Jak z 300 stron zrobić 3 godziny"

Przyznajcie, jesteście zaintrygowani! O to mi przecież chodziło :D Zapraszam was na wrażenia czytelnicze z zaświatów, których panią jest Melissa Darwood.

"Tryjon" to miejsce, do którego trafiają źli ludzie. Okazuje się, że nie ma diabła, nie ma kotłów, wcale nie jest gorąco i nikt nie ma rogów. Mila to dość niezwykła bohaterka, która trafia do Trjonu po tym, jak popełniła pewne zbrodnie. Chwila... popełniła? A może jednak nie?

Jeszcze raz.

"Tryjon" to miejsce, do którego trafiają źli ludzie. Okazuje się, że nie ma diabła, nie ma kotłów, wcale nie jest gorąco i nikt nie ma rogów. Mila to dość niezwykła bohaterka, która trafia do Tryjonu, ale nie wie dlaczego. Spotyka tam chłopaka, którego zadaniem jest zmusić ją do tego, żeby przyznała się i żałowała za zbrodnie, których nie popełniła.

Na pewno?

Jakie zbrodnie popełniła Mila?

Czy dziewczyna w ogóle ma coś na sumieniu?

Dlaczego nie pamięta większości swojego życia?

A skoro nie pamięta... Czy to może zaczyć, że jest winna?

Gdzie była?

Co robiła?

Kim była?

Kim jest?

***

Nie opowiem wam nic o fabule "Tryjonu". I nie czytajcie recenzji, które ją opowiadają. W zupełności wystarczy wam opis z tyłu okładki. A właściwie wiecie co? Opisu też nie czytajcie.

***

Ta książka to jedna z najbardziej zaskakujących, najbardziej złożonych, najdziwniejszych książek jakie ostatnio przeczytałam. Fabuła opiera się na tym, że umieramy, a śmierć jest tym, co rozlicza nas z doczesnego życia.

Nie wierzyliście w piekło, niebo i czyścieć? Zacznijcie.

Ta recenzja zapewne wielu z was wyda się pusta, nietreściwa, niepełna. Chociaż moim zdaniem dostajecie w niej wszystko, co musicie.

Zaufacie mi? Chcę dla was dobrze.

***

Styl Melissy Darwood to jeden z tych, które są w porządku. Nie będę słodzić, czarować, przypochlebiać się - koniec końców Melissa zdaje się doceniać szczerość, prawda?

Otóż - jak już wspominałam, styl jest okej. Jeśli miałabym porównać to myślę, że umieściłabym go na poziomie Mii Sheridan. Podobny poziom zaangażowania mnie w fabułę, podobna przyjemność z czytania. Poziom konstruowania zdań też na podobnym poziomie.

Dawno temu - naprawdę, naprawdę dawno - sięgnęłam po "Laristę". Piszę o tym, bo jako dzieciak nie doceniłam czegoś co Melissa ma w sobie i ma tego takie ilości, że ja osobiście się trochę boję.

Co takiego ma w sobie Melissa Darwood?

***

Każdy może napisać książkę. Taka jest prawda. Wystarczy kilka faktów z życia codziennego przepleść z odrobiną wymyślonej fabuły i gotowe. Jest.

Nie ma wielu osób, które potrafią napisać dobrą książkę fantastyczną. Trzeba wymyślić gdzie te elementy nadprzyrodzone mają się pojawić. Trzeba zrobić reaserch, żeby wampiry nie błyszczały (oh, wait...) i żeby duchy nie były rozemocjonowanymi chłopaczkami emo, co to chcą umrzeć drugi raz, bo za pierwszym im z deka nie poszło.

Jest tylko kilka osób, które zbudowały w swojej głowie (i przelały na papier, bo w myślach nie czytam) potęgę. Świat, który istnieje i ma podstawy. Taki, który mógłby istnieć, bo ma sens i ma zasady, które nie są wyjęte z... nosa. Martin, Tolkien... Darwood? Tak, dobrze czytacie. Co prawda na mniejszą skalę i ze zdecydowanie mniejszym rozmachem (no bo Martin... tego choćbyś chciał to nie przebijesz, przez ten mur z trupów, który zbudował), ale tak, Melissa stworzyła genialny świat, który ma podstawy do tego, żeby istnieć.

***

Co ma Melissa Darwood?

Wyobraźnię.

Po tym, jak ukazała nam zaświaty widzę jak w jej głowie kręcą się trybiki i tworzą, tworzą, tworzą.

Widzę jak tworzy światy, morza, lądy, słońca, półsłońca.

Widzę jak je niszczy i stawia na ich miejscu coś innego.

W jej książkach widzę coś, co pozwala mi myśleć o tym, jak toczy się świat.

O tym, że na końcu nic nie jest oczywiste.

Że 5 to 1 i 1 to 5.

Że to, co wydaje się złe na początku, koniec końców okazuje się tym co ratuje nam tyłek.

W jej twórczości widzę pragnienie zaskakiwania na każdym kroku - czytelnika, samej siebie, nawet swoich bohaterów.

W Melissie Darwood widzę bardzo dobrą pisarkę. która ma świadomość tego, że czytelnika należy popychać, kazać mu myśleć, podejmować decyzje.

Widzę w niej pasję.

Miłość do bohaterów, których urodziła.

***

Poza tym dostałam autograf.

***

Ufacie mi jeszcze?

Czytajcie.

No dobrze zacznijmy może od tego, że książka zachwyca swoją przepiękną oprawą graficzną (zarówno okładka, jak i w środku na początku każdego nowego rozdziału), to jeszcze treść na tyle wciągająca, że nie dało przestać jej czytać. Jednak jako, że jestem „koneserem literatury”, postanowiłam, jak już wcześniej wspomniałam — czytać ją odrobinę dłużej i spowolnić skończenie czytania tej książki.

Argument numer 1 - Bohaterowie

Tak już słyszę wasz jęk „zaraz powie, że są nieszablonowi i świetnie wykreowani. Na miłość Boską zmień kobieto płytę, bo ciągle się potarzasz”.

To może was trochę zaskoczę, gdyż w Mili — głównej bohaterce opowieści — znalazłam samą siebie. Może niecałą mnie, ale dużą swoją część, co dało mi trochę do myślenia i zastanawiania się. Tutaj nie będę wymieniać na jakie tematy, bo niektóre były to błahe sprawy, jednak wtedy były dla mnie po prostu ważne i cieszę się, że w końcu miałam możliwość je wszystkie przemyśleć.

Ponadto nie wiem, czy to pierwsza książka, w której lubię i rozumiem drugoplanowe postacie. Historie z przeszłości, które poznajemy, są naprawdę intrygujące i dające do myślenia i zastanowienia się, choć przez chwilę.

Argument numer 2 - Emocje

Książka od samego początku jest przesiąknięta emocjami, zarówno tymi pozytywnymi, jak i negatywnymi. Podczas czytania historii, zarówno pragniemy poznać jej zakończenie, jak i również, aby opowieść nie kończyła się zbyt szybko. Dzięki przesiąkniętej wszelkimi emocjami i uczuciami opowieści nie dało się nie polubić postaci, jak i stylu samej autorki. Czytając książkę, czułam, jakbym sama przeżywała lub co najmniej była postacią drugoplanową, która to wszystko obserwuje. (Po zakończeniu opowieści lepiej zaopatrzcie się w paczkę chusteczek. Tak na wszelki wypadek ;))

Argument numer 3 Przedstawienie świata

Pomimo licznych podobnych opowieści, gdzie autorzy tworzyli sami własną wizję, co się stanie po naszej śmierci, Melissa Darwood zrobiła to nadzwyczaj niesamowicie i ciekawie. Pomimo że tekst jak na książkę z elementami fantastycznymi jest dosyć krótki (równe 300 stron), to jednak został ON naprawdę świetnie i dokładnie przedstawiony, dzięki czemu możemy poznać Tryjon w całej swej okazałości. Pomimo że Tryjon opowiada o życiu po śmierci, to jednak przedstawiła ten temat w nowej odsłonie, który prawdopodobnie zachwyci wiele osób, które kochają fantastykę, a zarazem osoby, które chcą zacząć swoją przygodę z gatunkiem, jakim jest fantasy.

Argument numer 4 „Cudze chwalicie, swego nie znacie”

Każdy zapewne dał się podejść, choć na moment, że opowiadam o książce wydaną przez zagraniczną autorkę. No cóż, nic bardziej mylnego. Melissa Darwood to pseudonim polskiej autorki, która pragnie pisać o nowych jeszcze niezatartych szlakach, które tylko czekają na swoje odkrycie.

Dlatego też chciałabym was serdecznie zachęcić do sięgnięcia po tą naprawdę dobrą, pełną emocji i nadziei opowieść.

~~Czytelniczka z Księżyca~~

Melissa Darwood to niesamowita polska pisarka, której książki podbijają serca nie tylko w Polsce. Jej pierwsze dzieła zostały napisane w języku angielskim, a później zostały przetłumaczone na język polski.

„Tryjon” to moja pierwsza przeczytana książka spod pióra tej autorki, ale na pewno nie ostatnia …

„-pomocy... wyrzęziła. Poczuła żar w piersi i zaniosła się kaszlem. Ogarnęło ją przerażenie i znów zapadła się w ciemność „.

Mila to hmmm

na pozór zwykła nastolatka. Wiem to bardzo dziwne stwierdzenie, ale w pełni adekwatne do niej. Jej życie nie jest usłane różami, rodzina się praktycznie rozpadła. Po śmierci ojca matka zaczęła pić. I jeszcze to, że przez niewyjaśnione zaniki pamięci, które zdarzają się często, Mila ma problemy. Powodują one bardzo dziwne sytuacje. Czasami jak się „przebudza” nie wie co robiła, gdzie jest ani co się z nią działo.

Jakoś starała się tym żyć i przyzwyczaiła się, że nie wszystko wie co się z nią dzieje.

Jednak problem zaczyna się, kiedy budzi się w Tryjonie, ale to nie jest najgorsze. Okazuje się, że jest oskarżona o … zabicie męża, popełnienie samobójstwa, ale przecież ona nic nie pamięta. Przecież ona ma dopiero kilkanaście lat. Jaki mąż ?

Autorka pokazuje ile człowiek może mieć osobowości. Czy to w ogóle jest możliwe?

Niestety, to nie koniec problemów Mili. W krainie po śmierci, ma zapaść decyzja na co zasłużyła. Jeśli przyzna się do błędów i szczerze ich będzie żałować – wszystko dobrze się skończy. Jak to zrobić, jeśli ktoś nie pamięta tego co zrobił przez ostatnich kila lat ?

„W Tryjonie liczą się sprawiedliwość, uczciwość i prawda”.

Początkowo podchodziłam do tej książki jak do zwykłej młodzieżówki. Myślałam, że to pewnie jakaś zwykła chora nastolatka, która będzie miała bardzo schematyczną historię miłosną. Nie macie pojęcia jak bardzo się zdziwiłam w trakcie czytania. Może i jest to opowieść o nastolatce, która staje się kobietą i jest tam mały wątek miłosny, ale ON tu nie jest najważniejszy. To unikalna i nieprzewidywalna książka, która zaskakiwała mnie za każdą przeczytaną stroną. Nigdy bym się nie spodziewała wydarzeń, które odkrywałam w tej historii. I jestem pewna, że się nikt nie zawiedzie. I jeszcze dochodzi do tego aspekt morału. Tak ta książka daje do myślenia i to bardzo. Napisana została lekkim językiem, ale nie jest to prosta pozycja. Nie raz zatrzymacie się, by przemyśleć parę spraw. Ja osobiście przeczytałam ją bardzo szybko, bo tak mnie wciągnęła. Nie jest to pozycja dla dzieci, bo mogłyby jej nie zrozumieć, ale myślę, że tak 15+ będzie dobrze, choć myślę, że spodoba się nie tylko młodym czytelnikom. Przyznaje tej książce ocenę 5/5 (oczywiście w mojej skali) i serdecznie zachęcam do zapoznania się z twórczością Melissy Darwood. Sama na pewno to zrobię, bo to naprawdę dobra pisarka.

„- Tylko nie mów, że znów miałam fugę”.

Wasza Niezgodna Czyta Książki.

Zastanawialiście się gdzie traficie po śmierci? Albo inaczej… czy trafi tam wasze ciało, dusza, a może obie? Obecnie w literaturze dla młodzieży (ale nie tylko) spory odsetek książek dotyczy życia po śmierci, tego co dzieje się, kiedy umieramy na ziemi, dla świata. Melissa Darwood również podjęła się próby przedstawienia swojej wizji dotyczącej piekła czy też raju. Nie miałam okazji czytać nic z wcześniejszych pozycji autorki, dlatego też nie mam porównania, co do samego stylu.

Do rzeczy! Mila to siedemnastolatka, której zdarza się „odpłynąć”, czyli w jednej chwili wykonuje jakąś czynność, a w kolejnej stoi przy ladzie w sklepie i płaci za zakupy. Co robiła w czasie kiedy nie miała świadomości? Nie wiadomo. Ona sama tego nie wie, ale przeraża ją to, że w chwilach, gdy „odpływa” może robić rzeczy, których potem może żałować, a przede wszystkim to, że niczego nie pamięta. Pewnego razu traci świadomość na pięć lat, których finałem jest zabójstwo męża i samobójstwo. Właśnie wtedy Mila odzyskuje świadomość i budzi się w Tryjonie. Tryjon to takie osobliwe miejsce, gdzie albo ląduje się wśród Jezioran, dusz, które po dokonanych zbrodniach szczerze żałują, lub trafia się do Samotni, gdzie na wieczność siedzi się na jednym kamyku i nie można nawet palcem ruszyć, z zachowaniem pełnej świadomości! Mila jest jednak takim przypadkiem nie do końca wiadomym i pewnym, dlatego też Pretor Zachary pomaga jej rozwiązać zagadkę jej utraty świadomości.

Wizja, jaką przedstawiła Melissa Darwood jest niewątpliwie ciekawa, ale na początku nie potrafiłam się nadziwić jak akcja szybko nabiera tempa, jak wydarzenia szybko po sobie następują. No kurde, trochę wolniej! Bardzo rzadko zdarza mi się książka, która właściwie bez żadnego wstępu od razu przechodzi do sedna. Odbija się to na relacji Mila – Zachary, bo w moim odczuciu ta dwójka właściwie nic o sobie nie wiedziała, by mogła powiedzie,ć że coś do siebie czuje. Mila cierpiała na schorzenie określane, jako osobowość wieloraka, co moim zdaniem powinno rzutować na jej decyzje, na jej zachowanie. Nie znam się na medycynie, przyznaję się bez bicia, ale dla mnie osoba, która nosi w sobie kilka osobowości i które w odpowiednich momentach życia jej dochodzą do głosu, nie jest tak do końca świadoma rodzącego się uczucia, dlatego Mila powinna w mojej ocenie trzymać Zacharego na dystans.

Ciekawe, choć na dłuższą metę męczące były kolejne opowieści dotyczącego okoliczności trafienia do Tryjonu napotkanych przez głównych bohaterów osób. Przez to właśnie w tej opowieści nie działo się nic. Jedynie może rozdział „Życie” był ciekawy i powoli rozjaśniał mi sytuację, do czego zmierza końcówka. Bez wątpienia ta książka ma w sobie pewną mądrość, by korzystać z każdego dnia, nie marnować go na głupstwa, tylko cieszyć się tym, co się ma, bo nie wiadomo, dokąd życie nas zaprowadzi. Również i nasze dzieciństwo ma wpływ, jakimi dorosłymi się staniemy, a osobowości przypisane poszczególnym sytuacją w moim mniemaniu ma każdy z nas. Każdy z nas ma jedną twarz spokojną, umiarkowaną drugą przebojową, w zależności od okoliczności!

Ze swojej strony polecam, bo czyta się szybko, jest lekka w sam raz na jedno popołudnie ;)

Książka przeczytana dzięki serwisowi [Adres usunięty]

Już jakiś czas temu przeczytałam 'Tryjon' i jestem szczerze zaskoczona. Zaskoczona oryginalnością i ciekawym światem, jaki stworzyła autorka 👌 Albo może zaświatem? Chyba zaczynam się przekonywać do polskich autorek, bo ta książka była niesamowita! Tryjon mnie porwał i nie chciał wypuścić. Chociaż wypuścił mnie po kilku godzinach czytania, to zostawil we mnie melancholię i myśli o życiu po śmierci. Ta książka zmusza do przemyśleń, mimo że lekko i przyjemnie się ją czyta. A przepiękna okładka jeszcze bardziej kusi 😍 To teraz czas na dalsze przygody z twórczością pani Melissy

,,Tryjon" to najnowsza powieść autorki kryjącej się pod pseudonimem Melissa Darwood. Czy jest warta uwagi?

Mila wychowywała się z matką alkoholiczką. Pewnego dnia trafiła do Tryjonu, w którym pewien mężczyzna chciał, aby przyznała się do zamordowania męża. Dziewczyna twierdziła jednak, że jest niewinna, to pomyłka. Miała 17 lat, a nie 21 i była panną. Jaka była prawda?

Książka została bardzo ciekawie napisana. Melissa Darwood skupiła się na wymyśleniu miejsca zwanego Tryjonem, do którego trafiali ludzie po śmierci skazani za jakieś grzechy. Postać Mili jest niejednoznaczna i dość ciekawie skonstruowana.

Kilka lat temu zapoznałam się z debiutem autorki, czyli ,,Laristą", który także całkiem przypadł mi do gustu. ,,Tryjon" z całą pewnością wyróżnia się nowatorskim pomysłem na fabułę. Nie jest to może powieść, która na długo zapadnie mi w pamięci, jednak całkiem przyjemnie spędziłam z nią czas.

,,Tryjon" to najnowsza powieść autorki ,,Laristy". Pisarce nie można odmówić wielkiej przenikliwości ludzkiej natury oraz nietuzinkowego pomysłu na fabułę.

"Każdy zastanawia się czasem, co się z nim stanie po śmierci. Czy to w jaki sposób żył, kim był, jak traktował innych, jakie decyzje podejmował, będzie miało wpływ na to, dokąd trafi, gdy wyda z siebie ostatnie tchnienie ?" "Tryjon" to odrobinę fantastyczna opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości. W książce poznajemy Milę - dziewczynę, która na co dzień nie cieszy się zbyt dużą sympatią rówieśników. Jej głównym problemem jest to, że zdarza jej się tracić świadomość i nie pamięta co działo się w tym czasie. Pewnego dnia budzi się w miejscu zwanym Tryjonem, gdzie dowiaduje się że nie żyje i została oskarżona o bardzo poważną zbrodnię. W tym momencie zaczyna się jej podróż w celu odnalezienia samej siebie i odkrycia prawdy. A czeka na nią (jak i na czytelnika) mnóstwo niespodzianek. Książka ukazuje nam fantastyczną krainę Tryjon - towarzyszymy bohaterce w jej drodze poprzez poszczególne części tego świata i poznajemy bliżej jej historię oraz spotykamy wielu innych bohaterów zamieszkujących na stałe opisywane krainy. Podróż jaką odbyła Mila była długa i chwilami odczuwałam już niewielkie znużenie obszernie opisywanymi krajobrazami i wydarzeniami. Śledziłam jednak losy bohaterki aż do samego końca z zaciekawieniem licząc że akcja nabierze dalej tempa. Moja wrodzona chęć rozwiązania zagadki okazała się silniejsza. W książce oprócz głównego motywu mamy też kilka wątków pobocznych. Odnajdziemy w niej odrobinę romansu, nieco psychologii oraz przede wszystkim dużo elementów fantastyki. I chciałabym o wiele więcej napisać na tema bohaterów spotykanych przez Milę , czy nawet na temat jej samej oraz jej przemiany ale obawiam się, że zepsułabym niespodziankę tym, którzy książki jeszcze nie czytali. Opis książki niewiele mówi o akcji, która rozgrywa się wewnątrz, dlatego też głębsza analiza poznanych wydarzeń mogłaby moim zdaniem zdradzić wiele istotnych szczegółów. Napiszę tylko, że bohaterka przebyła długą drogę od strachu, niepewności, zdezorientowania aż do zrozumienia przeżywanych wydarzeń i determinacji w dążeniu do zmiany własnego przeznaczenia. Książka o poszukiwaniu i upartym dążeniu do celu. Autorka ukazuje nam jak duże znaczenie ma również udział innych ludzi w naszym życiu oraz uświadamia, że każda nasza decyzja z przeszłości może zmienić naszą przyszłość. Jeśli chodzi o przesłanie płynące z książki oceniam ją w skali od 1 do 10 na mocne 9+. Jest to interesująca, intrygująca, pouczająca historia o miłości, strachu, zagubieniu i poszukiwaniu właściwej drogi. Jeśli miałabym jednak oceniam samą fabułę i zbudowaną wokół niej akcję muszę przyznać, że spodziewałam się czegoś więcej i w tym przypadku przyznałabym jedynie 6 punktów na 10. Książka dostępna również na : [Adres usunięty]

"Tryjon" książka która zachęca już samą okładką a tytuł idealny do jakiejś magicznej krainy a co na prawdę kryje się za tym tytułem?

Główna bohaterka Mila pewnego dnia budzi się w nieznanym miejscu, jest to kamienna cela, bardzo uboga i wyglądająca mało przyjaźnie, ponieważ przez całe życie zdarzają jej się sytuacje w których nie pamięta w jaki sposób znalazła się w danym miejscu to nie jest przerażona jak każdy normalny człowiek. Dziewczyna cierpi na przypadłość nazywaną osobowością wieloraką i zmiana której nie pamięta to dla niej codzienność. Kiedy w jej celi pojawia się Zachary dopada ją strach, ON uświadamia ją że umarła a za popełnione za życia zbrodnie trafiła do Tryjonu gdzie zostanie osądzona i zostanie jej wymierzona kara. Jedynym ratunkiem dla Mili jest przyznanie się do win i wyrażenie skruchy wtedy morderstwa zostaną jej wybaczone a ona trafi na Wyspę Nawróconych, jest tylko jeden problem dziewczyna nie pamięta żeby kogokolwiek zabiła.

Powieść która zachwyci nie jednego, trzyma w napięciu do końca i po drodze nie da się domyślić co wydarzy się później. Opisy bardzo szczegółowe pozwalają czytelnikowi dobrze wyobrazić sobie opisane miejsca Wyspę Potępionych, Nawróconych i Zbawionych. Autorka bardzo profesjonalnie podeszła do przedstawienia głównej postaci, chociaż często bohaterka traci pamięć i staje się kimś innym to wszystkie fakty do siebie pasują, historia nie zaczyna się od nowa, nie zmienia to nic.

Ta książka jest dla mnie wielką zagadką i chociaż przeczytałam ją bardzo szybko to jeszcze długo o niej rozmyślałam, jest bardzo magiczna a zarazem realna.

Książka ponieważ ma elementy fantastyczne to pomyślicie że jest skierowana do młodzieży ale i dorośli znajdą też coś w niej dla siebie.

"Tryjon" pochłonęłam bardzo szybko . Barwnie wykreowany świat, ciekawie poprowadzona fabuła oraz wyraźnie zarysowni bohaterowie, to coś co niewątpliwie wyróżnia tę książkę i sprawia, że czyta się ją z ogromnym zainteresowaniem, aż do ostatniej strony.

Tyrjon jest miejscem, do którego trafia się po śmierci. Dzieli się na: Samotnię - miejsce które można porównać do biblijnego piekła. Tylko zamiast ognia mamy wodę; Wyspę Nawróconych, coś w rodzaju czyśćca; oraz Wyspę Zbawionych, którą można porównać do raju, ale jak ON wygląda dowiadujemy się dopiero pod koniec książki. Jeśli jest się bez winy od razu trafia się na Wyspę Zbawionych, jeśli jednak nie, to trafia się do aresztu, a następnie przed oblicze Arbitra, który pełni rolę sędziego.

Główna bohaterka Mila cierpi na pewnego rodzaju przypadłość. Kiedy nie radzi sobie z własnymi emocjami, sytuacja ją przerasta, traci świadomość i gdy po jakimś czasie wraca do rzeczywistości, kompletnie nie wie gdzie się znajduje i co przez ten czas robiła. Mila jest osobą pełną kompleksów, mającą bardzo niskie poczucie własnej wartości, niedającą sobie rady w sytuacjach stresowych i nie radzącą sobie z własnymi problemami. Trafia to Tryjonu gdzie będzie musiała zmierzyć się z własnymi przeciwnościami.

Ważną postacią jest również Zachary - Pretor Mili. Pretor w świecie Tryjonu jest strażnikiem i przewodnikiem, który ma za zadanie doprowadzić osadzonego na proces przed oblicze Arbitra, a następnie po dokonaniu wyroku, zabrać skazanego w miejsce, do którego został przydzielony.

"Tryjon" to książką o odkrywaniu samego siebie, o pokonywaniu własnych słabości, o sile uczuć i o tym jak ważna jest samoakceptacja oraz, że zawsze jest czas na to by się zmienić.

Podsumowując, to kawał dobrej literatury, dla miłośników fantastyki i dla tych, którzy chcą spróbować czegoś zupełnie nowego ;)

[Adres usunięty]

W swojej najnowszej powieści Melissa Darwood porusza kwestie, nad którymi pewnie każdemu zdarzy się, w pewnym etapie swojego życia, zastanowić. Czy życie po śmierci istnieje? Co nas tam czeka? Temat ten od zawsze budzi zainteresowanie ludzkości, jednak odkrycie prawdy wydaje się być niemożliwe. Autorka daje małą namiastkę tego, jakby takie zaświaty mogły wyglądać i zabiera czytelnika w podróż do Tryjonu.

Mila to nastolatka, która cierpi na zaniki pamięci. Z czasem jest coraz gorzej i dziewczynie uciekają nie tylko minuty i godziny, ale także dni i miesiące. Pewnego razu budzi się w dziwnym, nieznanym miejscu. Dowiaduje się, że umarła i czeka ją proces za popełnione przed śmiercią zbrodnie. Od wyroku będzie zależała jej przyszłość - czeka ją wieczne cierpienie w samotności lub możliwość odpokutowania swoich win. Jednak udowodnić swoją niewinność będzie bardzo trudno, gdy nie pamięta się ostatnich lat ani dokonanego morderstwa.

Melissa Darwood to pisarka, która już nie raz dała się poznać jako osoba mająca świetne pomysły na swoje powieści. I mimo że jej książki nie dotykają żadnych odkrywczych kwestii, to potrafi ugryź temat z innej strony, nadać mu całkiem innego charakteru, przez co urzekają świeżością i niesztampową formą. Nie inaczej jest w przypadku Tryjonu. Wraz z główną bohaterką czytelnik przemierza ścieżki zaświatów, mając szansę je poznać i zrozumieć rządzące nimi prawa. Jednak cały obraz Tryjonu wydaje się być dosyć uproszczony, ma ON wydźwięk zdecydowanie bardziej symboliczny. Niewątpliwie dużym plusem jest, że historia niesie mocne i konkretne przesłanie. Morał jaki płynie z kart powieści daje do myślenia zostając w głowie na trochę dłużej. Jednak oceniając Tryjon pod względem fabularnym jest niestety zdecydowanie gorzej. Problem walki o uniewinnienie rozwiązuje się bardzo szybko i tak samo szybko ujawnione są szczegóły choroby Mili. Wpływa to na to, że w dalszej części historii brakuje już jakichkolwiek elementów zaskoczenia czy wzbudzających silniejsze emocje. Mila przebywając w Tryjonie poznaje mieszkających tam ludzi, którzy opowiadają jej sytuacje, które doprowadziły, że się tam znaleźli, ale te historie nie tylko nic nie wnoszą do fabuły, ale są po prostu nudne. Rozumiem, że do charakteru tej powieści kompletnie nie pasowałoby szalone tempo i natłok ekscytujących wydarzeń, ale pisarce nie udało się znaleźć złotego środka. Tryjon jest bardzo monotonny, brak w nim napięcia, po prostu nużący. Po zakończeniu jakie zgotowała Melissa w Luonto powiedziałam sobie 'teraz mnie autorko niczym nie zaskoczysz. Jestem gotowa!'. I czekałam na finał, czekałam i czekałam.. i się nie doczekałam. Zakończenie wypadło tak samo blado, jak cała historia. Wszystko poszło zbyt łatwo, zbyt prosto, przez co niewiarygodnie.

Fabuła w szczególności obraca się wokół psychiki Mili i jej zaburzeń. Sposób w jaki autorka ukazała chorobę głównej bohaterki i jej wpływ na nią, budzi zaciekawienie i chęć zajrzenia głębiej w jej głowę. Tutaj niestety pojawia się kolejny problem, bo mimo że większość wydarzeń śledzimy z jej punktu widzenia, to Mila wydaje się być nijaka. Wiele cech się jej przypisuje i o nich ciągle wspomina (szczególnie Zachary), ale są one tylko umowne, czytelnik nie ma szansy potwierdzić tego na podstawie jej zachowania. Przez to wszystko jej kreacja bardzo dużo traci na wiarygodności. Autentyczności nie dodaje również wątek miłosny. Tak jak miało to miejsce przy Luonto, tak i tutaj razi ON sztucznością. Brak jakiejkolwiek chemii między postaciami, po prostu ni z gruchy ni z pietruchy wyskakuje wielka miłość. Mogłoby się bez niego objeść i powieść nie straciła by nic na tym.

Wydawać by się mogło, że Tryjon to zła książka, ale tak nie jest. To przeciętna lektura, która ma swoje lepsze i słabsze punkty. Przypadnie do gustu młodszym czytelnikom, którzy nie oczekują złożonych historii i nie przeszkadzają im zbyt proste rozwiązania. Dodatkowo ponadczasowe wartości, jakie wypływają z treści zasługują na uwagę. Czy to najlepsza książka Melissy Darwood? Raczej nie, ale nie zraża mnie to kompletnie do autorki i na pewno sięgnę po kolejne jej tytuły, bo światy jakie kreuje zawsze wzbudzają zainteresowanie.

Co dzieje się z człowiekiem, kiedy umiera? Choć nauka zdaje się znać odpowiedź na prawie każde pytanie, śmierć wciąż pozostaje wielką zagadką. A nieodkryte tematy i wielkie nieznane wzbudzają najwięcej obaw. Właśnie tym, którzy lękają się przejścia na drugą stronę dedykuje Melissa Darwood swoją kolejną książkę. „Tryjon”, czyli jedna z bardziej oryginalnych, ale i tajemniczych historii tego roku, to pełna niespodzianek opowieść o życiu po śmierci, o miłości i trudnej drodze prowadzącej do niewinności. Jesteście gotowi na nieziemskie wrażenia? Zapraszam na recenzję.

ZARYS FABUŁY

Dla Milii każdy kolejny dzień staje się gigantycznym wyzwaniem. Dlaczego? Bo cierpiąc na pewne zaburzenia, co jakiś czas traci świadomość po to, by potem odzyskać ją w zupełnie innym miejscu, nieraz także w trakcie niezrozumiałych sytuacji.

Pewnego dnia dziewczyna budzi się w naprawdę nieprzyjemnych okolicznościach, w ciemnej celi bez okien. W Tryjonie, miejscu, do którego trafiają ludzkie dusze. Ponoć umarła, ale przed śmiercią zabiła człowieka i popełniła samobójstwo. Czy aby na pewno? Przecież zupełnie nic nie pamięta. Ale jeśli nie okaże skruchy i zostanie uznana za winną, czeka ją wieczne potępienie.

Czy tak łatwo udowodnić niewinność stojąc na przegranej pozycji? Czym jest tajemniczy Tryjon i czy można znaleźć miłość tam, gdzie wokół czai się mrok?

MILA, CZYLI KILKA W JEDNYM

Ostatnio mam szczęście do niecodziennych bohaterów, tak jest i tym razem. Dlaczego? Mila cierpi na dysocjacyjne zaburzenia tożsamości. Ma tak zwaną osobowość wieloraką. Na wskutek przebytych traum, w jej ciele zagościło kilka osób, a można znaleźć pośród nich między innymi opryskliwą Annę czy zdolnego do popełnienia najgorszych czynów Roberta. W efekcie Mila tylko czasami odzyskuje panowanie nad własnym ciałem, a by przywołać jej pierwotne ja, potrzeba spokoju, bezpieczeństwa i nie lada wysiłku. Czy Pretor Zachary, strażnik, towarzysz jej pozaziemskiej podróży, ale i mężczyzna, który może zaoferować jej coś więcej niż służbową pomoc, okaże się dla niej lekiem na wszystkie problemy?

CZYM JEST TRYJON?

Na potrzeby tej historii autorka wykreowała zarezerwowany tylko dla jej książki świat, rzeczywistość oświetloną przez półksiężyce, w której czas liczony jest nie na minuty, ale oddechy. Wysoki sąd, przed którym stają winni, przypomina nie tylko procesy odbywające się tutaj na ziemi, przed odbyciem kary, ale przede wszystkim biblijny Sąd Ostateczny, a zamiast do nieba czy piekła, skazaniec trafia – w zależności od wyroku – na Wyspę Zbawionych, Nawróconych czy Potępionych. Przy czym chyba nie trzeba wyjaśniać, jak przerażającym miejscem jest ta ostatnia. Dla mnie majstersztyk. Zdaję sobie sprawę z tego, że jedni zarzucają autorce zbyt słabo rozbudowane opisy i faktycznie, jak na książkę z takim tłem te 300 stron to niewiele. Jako że jednak nie jestem fanką rozległych charakterystyk, nie odczuwałam dyskomfortu, a wyobraźnią dopracowałam sobie ewentualne braki.

NA MIŁOŚĆ NIGDY NIE JEST ZBYT PÓŹNO

Życie po śmierci, wielki sąd i kara. Na pierwszy rzut oka można by pomyśleć, że to przygnębiająca historia, więc po co się z nią babrać. Nic z tych rzeczy. To przygoda przez wielkie P, w której nie brak elementów zaskoczenia, finalnej niepewności i nie brak miłości. A któżby się spodziewał, że bohaterka odnajdzie ją w takim miejscu? Melissa Darwood chyba wzięła sobie do serca powiedzenie, że na miłość nigdy nie jest za późno.

NIE TEORIA, A PRAKTYKA

Dla tych, którzy liczą na rozbudowany temat osobowości wielorakiej, z objaśnieniami wyjętymi rodem z podręcznika do psychologii, książka może okazać się delikatnym rozczarowaniem. Autorka nie zagłębia się w teorię, a pokazuje praktykę, co jak dla mnie stanowi kolejny plus. To czego nie wiedziałam, doczytałam sobie w Internecie, już po zakończeniu całej książki.

PODSUMOWANIE

„Tryjon” polecam poszukiwaczom niebanalnych wrażeń i niestandardowych treści. Autorka, już ponoć nie pierwszy raz, udowodniła, jak rozległą posiada wyobraźnię i jak sprytnie potrafi przelać własne pomysły na papier, łącząc wszystko w angażującą i oryginalną historię. Jak już wspomniałam, nie ma tutaj szczegółowych opisów świata przedstawionego i by w pełni zaangażować się w historię, trzeba zmobilizować do współpracy własną wyobraźnię. Ja jestem zadowolona. Więc czekam na kolejne powieści autorki.

[Adres usunięty]

"Życie dla gruboskórnych jest naszyjnikiem z pereł, dla wrażliwych zaś obrożą z cierni. "

Pierwszą książkę, jaką przeczytałam Melissy Darwood było "Luonto" i od razu stwierdziłam, że przy najbliższej okazji muszę sięgnąć po jej twórczość! Taka okazja nadarzyła się dzięki Czytampiewszy, gdzie po zobaczeniu książki od razu ją zamówiłam i jak najbardziej tego nie żałuję.

Autorka wprowadza Nas w świat Mili, która często traci świadomość. W zależności od sytuacji dziewczyna ucieka wgłąb siebie i zmienia się w którąś z pięciu osób. Pewnego dnia po wróceniu do swojej osoby dowiaduje się, że popełniła zbrodnię, mianowicie zabiła mężczyznę. Mila nic nie pamięta o zaistniałej sytuacji i w tym tkwi problem. Dziewczyna musi udowodnić swoją niewinność, inaczej trafi do Samotni, miejsca gdzie nadzieja na lepsze jutro umiera. W uniknięciu najgorszego pomaga Zachary, który stara się doprowadzić ją do miejsca zwanego Wyspą Zbawionych, gdzie jest możliwość spędzenia w spokoju życia pośmiertnego . Mężczyzna pełni straż przy celi dziewczyny i stara się jak najlepiej doradzić, lecz posiada także ukryty cel. Jaki i dlaczego go ukrywa? Niestety najlepszych wątków Wam nie zdradzę.

Mielissa Darwood daje nam duży zastrzyk akcji. Na każdej stronie książki dzieją się niestworzone sytuacje, co utrudnia nam odłożenie Tryjonu choćby na godzinę. Historia cały czas potrafi zaskoczyć, jak i wzbudzić w człowieku zdziwienie odnośnie wyobraźni autorki. Cała fabuła książki jest oryginalna jak i porusza temat nad, którym każdy z Nas myślał. Widzimy wybór spędzenia życia po śmierci w spokoju lub w Samotni, gdzie zostajemy tylko z swoimi myślami i plecami innego skazańca przed oczami. Osobiście, historia dała mi do myślenia nad moim postępowaniem. Zadałam sobie wiele pytań, między innymi czy aby na pewno dobrze postępuje? Według mnie, duża ilość osób powinna przeczytać tą książkę, choćby ze względu nakłonienia do rozmyślań o swoim postępowaniu.

Oczywiście jak w książkach young adult występuje wątek miłośny. Uczucie rodzi się między Mlią, a jej opiekunem Pretorem Zacharym. Na szczęście związek nie pełni głównego wątku w książce, raczej skłaniamy się do problemu dziewczyny, która nie potrafi kontrolować swoimi osobowościami.

Reasumując, autorka dała nam książkę lekką, na jeden wieczór. Tryjon pokazuje nam chorobę dziewczyny ciekawie połączony z wątkiem fantasy, co daje efekt przyjemnej lektury.

Książkę Melissy Darwood na pewno polecę osobą, które uwielbiają fantasy, lekkie wątki miłosne i dużą dozę akcji.

"Wędrówka jest ciężka, gdy nie wiesz, dokąd zmierzasz. Ważne jednak, z kim idziesz, a nie dokąd podążasz"

Czytampierwszy

Pewnego dnia główna bohaterka - Mila, budzi się w miejscu wyglądającym jak typowe więzienie. Zostaje oskarżona o zabójstwo męża, którego w ogóle nie pamięta. W jej dowodzie osobistym widnieje całkowicie inne imię oraz nazwisko, jednak zdjęcie jest jej. Według danych ma ona... o pięć lat więcej niż jej się wydaje. Jak się okazuje, Mila nie pamięta ostatnich pięciu lat oraz wielu wydarzeń ze swojej przeszłości. Natomiast miejsce, do którego trafiła, zwie się Tryjonem - miejscem, gdzie każdy trafia po śmierci. Dziewczynę czeka trudna droga przez historię swojego życia, w czasie której za wszelką cenę będzie starała się poznać swoje wnętrze (które okazuje się dość specyficzne i różnorakie) oraz dowiedzieć się, co wydarzyło się przez ostatnie, nieświadome przez nią, pięć lat. Od tych czynników zależy jej dalszy los oraz miejsce, do którego ostatecznie trafi po śmierci - na wyspę potępionych, nawróconych czy może zbawionych? A może czeka ją całkowicie inny los?

Główna bohaterka na swojej drodze spotyka wiele postaci, które mają ogromny wpływ na jej dalsze poczynania oraz charakter powieści. Każdy z nich jest zupełnie inny a my, jako czytelnicy, mamy okazję poznać historię życia wielu z nich. Pomimo występowania w powieści elementów fantastycznych, nierealnych (a może tylko tak mi się wydaje? ) książka ta jest niezwykle wciągająca i mimo wszystko odbiera się ją dość realistycznie i prawdziwie. Każdy czytelnik ma okazję zastanowić się również nad swoją historią życia, nad swoimi poczynaniami oraz osobami, które dotąd spotkał i które w jakiś sposób odmieniły jego los.

"Nawet jeśli będziesz bardzo się starać, nie unikniesz sytuacji, które pobudzą w tobie niechciane uczucia. Życie jest nieprzewidywalne. Ludzie są nieprzewidywalni. Nawet my sami nie potrafimy czasami przewidzieć własnego zachowania. Nie sztuką jest uciekać od emocji, sztuką jest umieć je przeżywać. Znosić cierpienie, zawód, ból. One nigdy nie trwają wiecznie. W końcu mijają, pozostaje po nich tylko wspomnienie."

Język, jakim została napisana owa powieść, bardzo przypadł mi do gustu. Jest ON prosty, jednak bardzo wysublimowany i idealnie dopasowany do panującego klimatu. Można poczuć w niej nieco magii i dreszczyku, jednak uważam, że książka ma w sobie wątek psychologiczny i jest ON wyraźnie wyczuwalny. Retrospekcje dodają całości uroku i pomagają zrozumieć, co dokładnie miało miejsce w przeszłości bohaterów i dlaczego znajdują się we wspomnianym, tytułowym Tryjonie.

"Tryjon" to pierwsza powieść Melissy Darwood, którą miałam okazję przeczytać. Jest to książka, która wbrew swoim pozorom wymagała nieco "myślenia", aby nie pogubić się w zawartych w niej wydarzeniach, ponieważ prawdę mówiąc - poznajemy sporo bohaterów, którzy wpływają na losy Mili. Całość jednak jest subtelna i nie stanowi problemu w zrozumieniu poszczególnych wydarzeń oraz co najważniejsze - przesłań, które książka za sobą niesie. Co do zakończenia... szok! Nie spodziewałam się takiego obrotu akcji, który mnie wzruszył i uradował. Jestem pozytywnie zaskoczona twórczością polskiej autorki i z całą pewnością w przyszłości sięgnę po inne dzieła Melissy Darwood.

Pełna recenzja u mnie na blogu [Adres usunięty] zapraszam!!!

Chcę Wam przedstawić naprawdę bardzo ciekawą i wartą przeczytania książkę- "Tryjon" Melissy Darwood. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i już wiem, że nie ostatnie.

Po czym poznaje się dobre książki?

Po tym, że gdy zacznie się je czytać, to nie idzie ich odłożyć, a jeżeli już odłożyliśmy to akcja jest ciągle w naszej głowie i nie potrafimy o nich zapomnieć i myśleć o czym innym. Tak właśnie jest w przypadku tej książki.

Mila różni się od wszystkich., często niestety traci świadomość, a gdy po czasie wraca do siebie, to nie wie gdzie jest i co robiła przez ten czas. Pewnego dnia trafia do zaświatów zwanych Tryjonem, gdzie dowiaduje się, że jest martwa i zabiła człowieka. Czy to okaże się prawdą? Dlaczego Mila traci świadomość?

Czy dane jej będzie to wszystko naprawić?

Jeżeli chcecie poznać odpowiedzi na te pytania koniecznie musicie przeczytać tą książkę!

Na początku muszę przyznać, że nie spodziewałam się po tej historii nic wielkiego, ale się pomyliłam !!!

"Tryjon" czyta się bardzo szybko i przyjemnie, zdecydowanie zaliczam czas spędzony na przeczytaniu tej książki jako dobrze wykorzystany. Historia ta porusza bardzo ważne tematy i daje nam wskazówkę, żeby każdy z nas żył tu i teraz, żył teraźniejszością a nie przyszłością i przeszłością.

Styl autorki bardzo przypadł mi do gustu, akcja i świat przedstawiony w tej książce bardzo mi się spodobał, wciągnął i nie pozwolił go opuścić do samego zakończenia.

Wciągająca historia, nieprzeciętni bohaterowie i cudowna okładka. Czego chcieć więcej?

W tej książce każdy znajdzie coś dla siebie !!

Gwarantuję Wam to!!

Polecam!!

Zdecydowanie ta książka należy do najlepszych książek przeczytanych przeze mnie w tym roku, szybko o niej nie zapomnę, a za jakiś czas pewnie do niej wrócę.

Moja ocena to 10/10.

Autorka przywróciła mi wiarę w polskich autorów. Mając w dłoniach książkę tak dobrą, mądrą i pomysłową utwierdziłam się w przekonaniu, że można, tylko trzeba chcieć. Jestem zauroczona wykreowanym światem i kreatywnością, jaką wykazuje się Melissa Darwood. Daje nam powiew świeżości, jakim jest choroba głównej bohaterki, wciąga, pochłania i zaskakuje. Rzuca nowe światło na pytania o to, gdzie trafiamy po śmierci i odpowiada w swój sposób, nie bojąc się trudnych tematów i niesmacznych momentów. Jak najbardziej polecam!

Zapraszam do zerknięcia na czytampierwszy,pl :)

Kiedy od wydawnictwa SQN dostałam propozycję objęcia patronatem medialnym najnowszą powieść Melissy Darwood, od razu wiedziałam, że się zgodzę, bo każda książka, która wychodzi spod pióra Melissy jest po prostu genialna, więc nie miałam żadnych wątpliwości i wiedziałam, że i tym razem będzie tak samo. Czy miałam rację? Oczywiście, że tak! Zapraszam na recenzję „Tryjonu”, książki, która swą premierę ma właśnie dzisiaj.

Mila to nastolatka, która bardzo często ma zaniki pamięci. Czasami nie pamięta kilku godzin, innym razem tygodni, a nawet lat. Czemu tego nie pamięta? Bo jej życiem czasami kieruje ktoś inny, całkiem inna osobowość, wszystko zależy od tego, jakich uczuć w danej chwili doświadcza Mila. Oczywiście dziewczyna nie zdaje sobie z tego sprawy, ale całej prawdy dowiaduje się w momencie, gdy trafia do Tryjonu, czyli zaświatów. Jest oskarżona o morderstwo, którego w ogóle nie pamięta i musi dowieść swojej niewinności, by nie trafić do piekła. Na miejscu towarzyszy jej szok i niepokój, a na domiar tego wszystkiego każda z osobowości dziewczyny daje o sobie znać. Czy Mili uda się dowieść niewinności, skoro nie pamięta ostatnich pięciu lat? O tym musicie przekonać się sami.

Melissa Darwood to naprawdę jedna z nielicznych polskich autorek, której twórczość mogę brać w ciemno, bo wiem, że się nie zawiodę. Często zastanawiam się, jak bujna jest jej wyobraźnia, bo uwierzcie mi na słowo, że wymyśla takie historie, które są świeże, fascynujące i przede wszystkim zapadające w pamięci. Jej książki są inne, są niepowtarzalne, a pomysły na fabułę nowatorskie. Ja zatracam się w każdej z nich i oczywiście tak samo było i tym razem. Historia Mili jest po prostu genialna, hipnotyzująca i niesamowicie wciągająca, od książki nie potrafiłam oderwać się nawet na chwilę i z ogromną ciekawością wczytywałam się w fabułę.

„Tryjon” to powieść, która wciąga w wir wydarzeń już od pierwszej strony, bo choć akcja książki nie pędzi na łeb na szyję, to i tak dużo się w niej dzieje, pojawia się mnóstwo tajemnic i pytań bez odpowiedzi. Im dalej czytałam, tym bardziej byłam zaintrygowana wszystkim tym, co wymyśliła autorka, nie raz moja buzia była otwarta z wrażenia, ale bardzo często tak mam, gdy czytam książki Melissy, która potrafi i chyba lubi zadziwiać czytelników. Wiecie co, jest najlepsze w jej książkach? Myślę, że wiecie, ale i tak Wam to napiszę. Każda z historii, które zawiera w swoich powieściach, wydaje się na pierwszy rzut oka błaha, ale to tylko pozory, bo każda z nich jest niewyobrażalnie mądra, każda z nich niesie jakieś przesłanie, zmusza do zadawania pytań, do przemyśleń, a przede wszystkim skłania do refleksji. Tym razem autorka pokłoniła się przed życiem oraz śmiercią, ja do tej pory mam mętlik w głowie i cały czas myślę o wielu kwestiach. O tym, jak wielki wpływ na życie mają nasze czyny, o tym, co czeka nas po śmierci, czy nasze wybory, decyzje i uczynki będą miały wpływ na to, gdzie trafimy po śmierci i czy przed kimś odpowiemy za każdy grzech. Przyznam szczerze, że nigdy nie prowadziłam sama ze sobą takich rozmyślań, ale ta książka zmusiła mnie do tego. To nie wszystko, czego możecie spodziewać się po „Tryjonie”, ale ja już milczę i nic więcej Wam nie zdradzę. Zapewniam Was, że to lektura, która dostarczy Wam wielu emocji oraz wrażeń i na pewno nie raz będziecie zaskoczeni tym, jak toczy się akcja.

"Skupmy się może na tym, co posiadamy obecnie, a nie martwmy się tym, że możemy to stracić. Nic nie trwa wiecznie, kiedyś doznamy strat, o których nawet nie chcemy myśleć. Wówczas będziemy musieli się pogodzić z tym, co nas spotkało. Ale to jest przyszłość, a my jesteśmy w teraźniejszości."

Ogromnym atutem tej powieści są bohaterowie, czyli Mila, każda jej twarz oraz Zachary, którego niesamowicie polubiłam. Bardzo, ale to bardzo podobało się mi jak Melissa ukazała jego postać, jego charakter oraz zmiany, które w nim zachodziły.

Polecam Wam tę powieść, jak i inne książki autorki z całego serca i z czystym sumieniem. Melissa Darwood pisze świetnie, potrafi zainteresować czytelnika, a jej książki są inne i wyjątkowe. Myślę, że każdy w nich znajdzie coś dla siebie. Ja w każdej jej historii przepadam z kretesem.

Gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu SQN.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Premiera: 18.04.2018

„(…) każdy strach można pokonać, jeśli ma się wolę walki i kogoś, kto stanie u twojego boku.” – fragment powieści.

Gdzieś w blasku trzech półsłońc i trzech księżyców znaleźć można krainę o nazwie Tryjon, gdzie czas odmierzany jest sumą oddechów. Gdzieś na styku jawy i snu śmierć miesza się z życiem, a ludzkie wybory i środowisko, w którym człowiek wyrósł, determinują to, co dzieje się z nim po śmierci. Zabiłeś kogoś i nie ma w tobie za grosz skruchy? Trafiasz na Wyspę Potępionych, by wiecznie rozpamiętywać minione zło. A może szczerze żałujesz złych uczynków? Wtedy dołączasz do swoistego plemienia Jezioran. Na osoby prawdziwie niewinne czeka Wyspa Zbawionych.

Piekło, czyściec i niebo w interpretacji Melissy Darwood, zaprezentowanej w najnowszej powieści „Tryjon”, poznaje nastoletnia Mila, która niczym bohater „Boskiej komedii” Dantego przemierza wraz ze swoim strażnikiem, Pretorem Zacharym, równoległą rzeczywistość. Podróż ta będzie mieć dla Mili kluczowe znaczenie, bo tylko w ten sposób, może dowiedzieć się, dlaczego trafiła do Tryjonu. Dziewczyna cierpi bowiem na niezrozumiałe dla niej zaniki pamięci, w czasie których kontrolę nad nią przejmuje ktoś inny, a odmienne stany świadomości wpędzają ją najczęściej w problemy. Okazuje się, że Mila zamordowała człowieka, a sama popełniła samobójstwo. Jednak czy to na pewno była ona?

„Tryjon” to perfekcyjnie przemyślana, pełna symboliki powieść fantasy z doskonale opracowanym wątkiem psychologicznym, która opowiada o poszukiwaniu samego siebie, odnajdywaniu wiary w ludzi oraz godzeniu się z tym, co nieuniknione. To powieść o nadziei – nadziei na odkupienie win oraz na oswojenie tego, co ostateczne. To również świadectwo tego, jak ważna jest dla człowieka obecność wyrozumiałego towarzysza w życiu, będącego wsparciem w każdej sytuacji – rodzica, przyjaciela czy kochanka.

Zwroty akcji, sceny pełne dramatyzmu z jednej strony, a pełne uczuć z drugiej, obmyślony w każdym detalu świat przedstawiony oraz bohaterowie z krwi i kości, borykający się z bolesną przeszłością i walczący o lepszą przyszłość oraz lepszą wersję samych siebie – oto recepta na literacki sukces!

Każdy powinien przeczytać tę książkę, bez względu na swój wiek, ponieważ Melissa Darwood posługując się swoją niewyobrażalną wyobraźnią, tworzy historie ujmujące swą oryginalnością, zapadające w pamięć, a przede wszystkim zawierające ponadczasowe przesłanie. Odnajdźcie sami przesłanie płynące z „Tryjonu”, a gwarantuję Wam, że nie będziecie zawiedzeni.

Serdecznie dziękuję autorce za egzemplarz recenzencki powieści, opatrzony spersonalizowaną dedykacją, a Wydawnictwu SQN za przyciągającą wzrok okładkę, idealnie oddającą charakter książki. Z niecierpliwością czekam na kolejne odsłony talentu polskiej autorki, która pisząc pod pseudonimem Melissa Darwood, funduje czytelnikom niezapomniane wrażenia w słownej oprawie przygody, psychologii i fantastyki na światowym poziomie. W moim osobistym rankingu, „Tryjon” dorównuje doskonałemu „Pryncpium” i zyskuje ex aequo z nim miano najlepszej powieści w dotychczasowym dorobku autorki.

[Adres usunięty]

O autorce słyszałam już wcześniej i to dobrych opinii. Jednak nie miałam jeszcze okazji przeczytać żadnej z jej poprzednich pozycji, więc gdy nadarzyła się okazja żeby przeczytać Tryjona długo się nie zastanawiałam i od razu gdy książka do mnie dotarła zabrałam się za czytanie. Muszę przyznać, że myślałam, że książka jest trochę o czymś innym. Chociaż może to złe określenie. Wiedziałam o czym jest książka, ale nie wiedziałam, że cała historia zostanie przedstawiona w taki sposób. Czy mimo tego Tryjon mi się podobał? Odpowiedź jest twierdząca.

Główną bohaterką książki jest Mila. Z pozoru zwykła nastolatka, chodząca do szkoły i mająca problemy z matką alkoholiczką. Jednak są to niestety tylko pozory. Tak naprawdę ma ona pięć różnych osobowości, które przejmują kontrolę nad jej życiem. Pewnego razu, gdy postanawia zgłosić się o pomoc do psychologa, jedna z osobowości przejmuje jej ciało. Gdy Mila w końcu odzyskuje świadomość budzi się w dziwnym miejscu, a jakiś obcy mężczyzna próbuje jej wmówić, że tak naprawdę ma 22 lata (a nie 17 tak jak myślała), zabiła swojego męża i popełniła samobójstwo, a jej grzechy osądzi Arbiter. Tym mężczyzną okazuje się Pretor Zachary, a miejsce w którym obecnie przebywa to Tryjon. Czy Mili uda się udowodnić swoją niewinność? Czy podczas swojej podróży poza pogodzeniem się z samą sobą uda się jej znaleźć coś jeszcze? Tego trzeba przekonać się samemu sięgając po książkę.

Ogólnie książka mi się podobała. Autorka stworzyła ciekawy świat i wykreowała nieprzeciętnych bohaterów. Podobało mi się, że fabuła nie skupiła się tylko na głównej bohaterce, ale inne postacie również miały ciekawą historią. Tryjon może wydawać się kolejną pozycją z literatury młodzieżowej. Porusza jednak dosyć ważne tematy jakim jest problem z własną osobowością, alkoholizm czy rozróżnienie co jest dobre, a co nie.

Książka nie jest też jakimś grubaskiem, żeby ją przeczytać wystarczą dwa wolne wieczory. Autorka ma przyjemny styl pisania. Nie udziwnia, nie używa zbyt kwiecistego języka. Dzięki czemu można skupić się na samej lekturze, a nie zastanawiać się co autor miał na myśli. Jest to moja pierwsza książka Melissy Darwood, ale na pewno nie ostatnia.

(książkę posiadam z serwisu [Adres usunięty])

Nieprzewidywalna, balansująca pomiędzy jawą a iluzją. Fantastycznie wykreowany świat, rewelacyjni, nieprzeciętni bohaterowie i niesamowita historia, w której każdy odnajdzie coś dla siebie. Melissa po raz kolejny mnie zaskoczyła — gorąco polecam!