Testament. Joanna Chyłka. Tom 7

„Testament” Remigiusza Mroza to już siódma część bestsellerowego cyklu o Joannie Chyłce. Na każdy tom czekam z cierpliwością, tak też i było tym razem. Więc gdy tylko pojawił się ebook w dzień premiery, od razu zabrałam się za lekturę!

Znany, aczkolwiek nieszanowany, warszawski ginekolog, niespodziewanie otrzymuje od jednej ze swoich pacjentek pokaźny spadek, w formie zapuszczonej nieruchomości, która dawno temu po reprywatyzacji stała się własnością kobiety. Kiedy lekarz chce obejrzeć swój spadek, odnajduje tam zwłoki, w dość zaawansowanej fazie rozkładu. Od razu staje się podejrzewany przez policję. Ginekolog zgłasza się do Joanny Chyłki - byłej pacjentki, aby pomogła mu wygrzebać się z tego bagna. Mecenas początkowo niechętnie podchodzi do tej propozycji, gdyż jest zajęta bronieniem kogoś innego. Jednak gdy okazuje się, że ginekolog może pomóc wyjść tej osobie z więzienia, Joanna natychmiast się zgadza. Nie jest jednak świadoma tego, ile sekretów jest ukrytych w rodzinnej przeszłości spadkobierczyni...

„Testament” to kolejna książka Mroza, która jest wspaniała i utrzymana na poziomie innych części tego cyklu. Humor i riposty Chyłki sprawiają, że czasami śmiałam się w głos. Po prostu uwielbiam tę kobietę! Uwielbiam również jej relację z Zordonem. Mróz w genialny sposób potrafi stworzyć chemię między tą dwójką. Autor jednak ich nie oszczędza. W każdej książce kładzie im kłody pod nogi, i o tym, czy tym razem uda się bohaterom zbudować z nich schody, musicie przekonać się sami.

Zakończenie dosłownie wbiło mnie w łóżko. Czytałam tę książkę do pierwszej w nocy, gdy ją skończyłam nie mogłam dojść do siebie. Leżałam, patrzyłam w sufit i nie wiedziałam, co mam ze sobą zrobić. Przyznam się, że pierwszy raz płakałam po thrillerze, i to prawniczym! Tak, moi drodzy. Remigiusz Mróz doprowadził mnie do łez. Dotychczas czytałam książki z tej serii tylko w formie ebooków. Ta pozycja jest dla mnie przełomem - zamawiam wszystkie poprzednie części w formie papierowej. Tak dobre książki muszą stać na mojej półce. Koniecznie!

„Testament” pomimo takiego zachwalania, nie jest książką idealną. Jak dla mnie zagadka kryminalna jest za bardzo zagmatwana i pokręcona. Często gubiłam się pod tym względem w fabule i nie rozumiałam pewnych aspektów. Jednak nie przeszkodziło mi to w ocenieniu tej książki dość wysoko.

Podsumowując, „Testament” to naprawdę genialna książka, która zasługuje na uwagę. To must read dla osób, które znają ten cykl. A jeśli tego cyklu nie znacie, koniecznie musicie się z nim zapoznać, bo duuuuużo tracicie! Ja już nie mogę doczekać się kolejnej części tej serii!

„Testament” to kolejna genialna opowieści z zagadkami i niewyjaśnionymi sprawami z przeszłości. Po emocjonującym końcu „Oskarżenia” chciałam chwilę odpocząć. Niestety moje prośby nie zostały wysłuchane i już na samym wstępie książki mamy ogrom emocji i wydarzeń. Chyłka za wszelką cenę chce wyciągnąć Kordiana, a natrafia się do tego wyjątkowa sytuacja. Do Joanny zgłasza się jej lekarz i informuje o nietypowej sprawie. Prosi więc zajęta prawniczkę o pomoc. Ta zgadza się tylko dlatego, że dzięki jego informacji pomoże komuś dla kogo Chyłka poświęca cały swój czas. Gdy może skupić się na sprawie grubiańskiego lekarza pojawiają się nowe fakty. Czy testament był przypadkowy? Kto chce wrobić lekarza, który jest uważany za winnego? A może nie jest ON do końca taki niewinny?

Matko, co to była za część. Myślałam, że po „Oskarżeniu” nic mnie bardziej nie zaskoczy. Tu jednak jest jeszcze ciekawiej. Znowu mamy wiele wątków i pędząca akcje. Chylak trzyma formę i uwielbiam ją jeszcze bardziej. Choć w sumie nie wiem czy mogę ją lubić jeszcze bardziej😂. Kordiana w tej części było mi chyba najbardziej żal. Wycierpiał swoje ponownie, a jego psychika w pewnym momencie nie wytrzymała. Joanna jednak nie pozostawiła go samego i we dwójkę prowadzili zawiłą i jedna z najtrudniejszych chyba spraw. Sama juz na początku wydałam wyrok i byłam pewna swojego wyboru. Tu jednak chyba was nie zaskoczę was, myliłam się. Pojawiają się nowe osoby, wydarzenia z przeszłości i coś nowego, czyli sektor prawny z którym nie mieliśmy do czynienia w żadnej części. Najbardziej niespodziewanym elementem dla mnie było ponowne pojawienie się elementów z poprzedniej części i bohaterów, których powinno już nie być.

Remigiusz Mróz znowu pozytywnie mnie zaskoczył i mam nadzieję, że to nie jest ostatni raz. Mogę dodać na koniec, że dla osób które czekają aż relacja naszego prawniczego duetu się zmieni, to w tej części będziecie usatysfakcjonowani.

CAŁY CZAS DO PRZODU

Zaczęło się z przytupem i z jeszcze większym się zakończyło. Przeszło 500 stron minęło mi jak z bicza strzelił. Zamknęłam ostatnią stronę z szeroko rozdziawioną buzią. Jak ON to robi? – ja się pytam. Dynamika akcji, elementy zaskoczenia, zwroty, wielowarstwowa fabuła i te rozdziały kończące się tak, że trudno mi było odmówić sobie zerknięcia na kolejną stronę. Niezliczone dowody, stanowiące bazę, pozwalające złapać trop – potrafią okazać się skuchą zarówno dla bohaterów jak i czytelnika. Wielokrotnie byłam zaskakiwana więc nastawiałam się na to, że podobnie będzie w finale. Myliłam się, finał był inny. Jaki? Jeszcze bardziej szokujący, niż cała reszta.

ALEŻ Z NIEJ SIEKA

Gnająca do przodu akcja to nie jedyny atut tej książki. Równowartościowym, jak dla mnie, z pewnością okazują się dialogi. Postać surowej i bystrej Joanny Chyłki, doskonale odzwierciedla jej cięty język. To zrozumiałe, że przy siódmym tomie powieści autor bawi się jej postacią bez specjalnego wysiłku, a jednak wiarygodne brzmienie jej osoby to nie zasługa osób trzecich. Remigiusz Mróz wykonał kawał dobrej roboty. Może kolejny już raz – tego nie wiem, ale domyślam się, że w poprzednich częściach mogło być podobnie.

BRUDNE SPRAWY

Cała paleta prowokujących do uśmiechu powiedzeń. Sarkazm oraz ironia rozlewające się dookoła głównej postaci. W tle „uroki” prawniczego środowiska i brudne sprawy. Wątek testamentu oraz kwestia siedzącego za kratami znajomego Joanny. W cieniu relacja łącząca główną bohaterkę i Zordona. Autor wypracował sobie wdzięczne tło i spore pole do popisu – wykorzystując wszystko co do joty. Jestem pod wrażeniem.

PODSUMOWANIE

Komu polecić? Z pewnością wszystkim wielbicielom inteligentnych kryminałów. Tak, jak Puzyńska pozostanie dla mnie ulubioną autorką tegoż gatunku, tak Mróz moim ulubionym autorem. Po takiej lekturze zdecydowanie mam ochotę na więcej. To była błyskotliwa przygoda, która na jakiś czas pozostanie w mojej pamięci.

[Adres usunięty]

"(...) Możliwości każdego z nas są nieograniczone, dopóki jesteśmy w stanie zaakceptować konsekwencje swoich działań".

Gdy tylko zamknęłam tę książkę przeczytawszy ostatni rozdział, mój narzeczony, widząc moją minę, zapytał, czy na pewno dobrze się czuję. Odpowiedziałam tylko jednym zdaniem: nikt tak jak Pan Mróz nie potrafi wyprowadzić mnie z równowagi. No dosłownie nikt. W serię o swojej imienniczce - Joannie Chyłce - wciągnęłam się zupełnie przypadkowo, i od tamtej pory twierdzę, że przypadki zaliczyć można do moich szczęśliwych życiowych momentów. Zwrotnych chwil. Takich, które mają znaczący wpływ na mój (w tym wypadku) czytelniczy gust i charakter. I jedno wiem na pewno: moda na mroźne lektury nie przeminie. Remigiusz Mróz nie dość, że ma niesłychane tempo pisania (gdzie ilość naprawdę przekłada się na jakość, a ta jest rewelacyjna!), to włada lekkim piórem, a jego styl urzeka. Ciągi słów a następnie zdań zabierają w swoją czeluść w taki sposób, iż nie sposób się od książek oderwać. A to, co wyprawia z Chyłką i jej wiernym towarzyszem Oryńskim... Przechodzi wszelkie granice.

"Testament" jest siódmym tomem z serii, więc nie polecam rozpoczynać swojej przygody z autorem właśnie od tej książki. Pewnie nie ma aż takich odważnych; grunt, by zrozumieć całą otoczkę wokół głównych bohaterów - to poznać ich od "Kasacji". Zarys fabuły przyciąga uwagę (zresztą jak zwykle u Pana Mroza). Pewien ginekolog otrzymuje w spadku od jednej ze swoich pacjentek pokaźną nieruchomość. Nie byłoby w tym może nic dziwnego, gdyby nie fakt, iż owa pacjentka była u owego lekarza tylko raz i raczej nie przerodziła się ta wizyta w ich dłuższą znajomość. Może i to byłoby jakoś do zaakceptowania, w końcu różni ludzie zapisują różne rzeczy innym różnym ludziom, jednak gdy ginekolog jedzie zobaczyć swój spadek zapisany w testamencie, na miejscu odkrywa... Zwłoki. Ciało owej pacjentki. Lekarz prosi o pomoc najlepszą prawniczkę w mieście - Joannę Chyłkę. I właśnie w tym momencie rozpoczyna się prawdziwy rollercoaster. Dobrze, że zapięłam pasy, bo wiem, czego się po autorze spodziewać.

Oprócz dobrze zakrojonej akcji, gdzie uważać należy na każde słowo, bo jak się później okazuje, ma ono ogromne znaczenie, Remigiusz Mróz kolejny raz udowadnia, jak bardzo "przesiąknął" już stworzonymi przez siebie bohaterami. Wykreował ich starannie, z chirurgiczną precyzją, przez co jeszcze bardziej można się utożsamiać i z bezpardonową Joanną, spokojnym (choć już coraz mniej!) Oryńskim, czy nawet Kormakiem, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych. Owe główne postaci bardzo ewoluują w trakcie serii, nie tracąc przy tym swojego uroku, który tak pokochali Czytelnicy. Osobiście uwielbiam główną bohaterkę (począwszy od tego, że nosimy to samo imię); jej cięty język (momentami aż za bardzo, ale to tylko na plus), twardy charakter, gdzie każdy cios potencjalnie mający za cel ją osłabić - tylko ją wzmacnia, przez co idzie do przodu jak taran, nieustępliwość, upór i przeświadczenie, że walczy o swojego klienta do samego końca, cokolwiek by się nie działo. Naprawdę każdy chciałby mieć takiego prawnika jak Joanna Chyłka! W tym tomie jest ona odziana w grubszy skafander ochronny niż zwykle, gdyż doświadczyła ogromnej tragedii, jednak nie przeszkadza jej to w osiąganiu swoich zamiarów. Ta kobieta jest niezniszczalna! Można tylko współczuć każdemu, kto stanie jej na drodze. Autor ponownie splótł jej losy z Kordianem Oryńskim, który w końcu dojrzał, stał się bardziej pewny siebie, jednak wciąż pozostaje w prawniczym cieniu Chyłki, udowadniając swoją naiwność. Niestety. Ale dzięki temu, po zakończeniu lektury, nie mogłam zasnąć i teraz ciągle się zastanawiam, KIEDY BĘDZIE NASTĘPNA CZĘŚĆ?!

Wiem, że pojawiają się komentarze, iż autor pisze za dużo, za szybko, że w niektórych scenach prawo mija się z celem, albo w ogóle nie istnieje (gdzie niby przy prawniczym wykształceniu Pana Mroza do takich sytuacji nie powinno dochodzić), że siódmy (!) tom jest słabszy niż poprzednie, albo że seria powinna zmierzać ku końcowi, bo co za dużo, to nie niezdrowo. Na szczęście mam swój gust i nie przejmuję się zbytnio tym, co mówią inni, zwłaszcza w kwestii literatury, i jeśli coś lubię, a pisanie Pana Mroza uwielbiam (oprócz "Czarnej Madonny", którą już przebolałam i wybaczyłam) - to będę to czytać dopóki autor ten będzie tworzył! Uważam, że tom siódmy jest równie udany, co poprzednie, o ile nie najlepszy. Tematyka reprywatyzacji jakoś najjaśniej do mnie trafiła, wszystko poskładało się w logiczną całość, a finał... No po prostu rozłożył mnie na łopatki. Długo, oj długo nie mogłam zrozumieć, jak to się mogło tak zakończyć i co będzie dalej? Jestem pełna podziwu, że Pan Mróz wciąż ma świeże pomysły na przygody Chyłki i Oryńskiego; nie wieje nudą, wręcz przeciwnie, bohaterowie się rozwijają, Czytelnik lepiej poznaje ich przeszłość, oraz ma nadzieję na wspólną przyszłość... A główna bohaterka, a zwłaszcza jej pyskate i ociekające sarkazmem podejście do życia - czaruje. Po prostu czaruje.

Mnie się bardzo podobało i z niecierpliwością czekam na więcej. Oby przerwa między tomami nie była zbyt długa. Obawiam się, iż to nie jest tylko moje zdanie, bo Pan Mróz stał się dobrem narodowym, swoistym Midasem, a miliony ludzi czekają na to, by iść z nim dalej tą literacką drogą.

[Adres usunięty]

,,Testament" Remigiusza Mroza to siódmy tom cyklu, a zarazem jedna z nowości wydawnictwa Czwarta Strona.

Ginekolog tak naprawdę nie miał powodu, by mordować jedną ze swoich pacjentek. Twierdził, że widział ją tylko raz, nic go z nią nie łączyło i nie wie, dlaczego to właśnie jego uwzględniła w swoim testamencie. Joanna Chyłka zdawała się w to wierzyć, jednak jaka była prawda? Prawniczka miała na głowie ważniejsze problemy, niż podjęcie się obrony ginekologa, który niespodziewanie otrzymał spadek z trupem w pakiecie. A może mogli sobie nawzajem pomóc?

Gdy zaczynałam zapoznawać się z tą serią nie sądziłam, że powstanie aż tyle tomów. Nie ukrywam jednak, że bardzo mnie to cieszy, gdyż na wszystkie książki Remigiusza Mroza czekam z ogromną niecierpliwością. Nie inaczej było w przypadku ,,Testamentu", czyli już siódmego tomu z Chyłką i Zordonem w rolach głównych. Choć sprawa zostaje zamknięta w tej części, relacje między tą dwójką ciągną się od pierwszej części, czyli ,,Kasacji".

Remigiusz Mróz pisze niezwykle prostym, plastycznym językiem. Pojawia się kilka wyszukanych słów, zwrotów, nawiązań, jednak wszystko utrzymane jest w klimacie tego cyklu. Uwielbiam czytać słowne przepychanki między bohaterami, gdyż zazwyczaj mają one jakieś głębsze drugie dno.

,,Testament" Remigiusza Mroza to pozycja, od której naprawdę trudno się oderwać, dlatego zarezerwujcie sobie kilka godzin na tę lekturę. Już nie mogę doczekać się kolejnej części, tym bardziej, że jestem ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Chyłki i Zordona.

Recenzja pochodzi z bloga: zatraceni w kartkach

Remigiusz Mróz jest autorem książek, o którym dużo słyszałem. Pozytywnych i negatywnych opinii. Teraz mogę i ja wypowiedzieć się na temat jego twórczości. „Testament” to moja pierwsza książka tego autora. Już dawno sobie obiecałem, że sięgnę po serie przygód Chyłki, ale potrzebuję czasu. Tylko że ten czas mi uciekał i jak odkładałem „Kasację”, tak Mróz pisał kolejne książki, przez co kupka książek wstydu rosła z premiery na premierę..

Nie mam porównania co do innych jego książek. To może i dobrze, bo mogę ocenić „Testament” nie przez pryzmat jego wszystkich książek.

Trochę się muszę przyczepić, bo autor proponuje nam książkę, w której w grę wchodzi prawo naszego kraju. Jestem w klasie humanistycznej a rozszerzony WOS to jedna z moich pięt Achillesowych na tym profilu, ale jakąś wiedzę na temat kodeksów mam a to czego nie wiedziałem, to dopytałem kolegi, który jest „z kodeksem urodzony” :D

Remigiusz Mróz odbiega trochę od prawdy zawartej w Polskim prawie, co prowadzi do oszukiwania czytelników. W tym wypadku z książek Mroza wiedza WOSowska nie będzie jakaś wielka :/

Chyłka jest bohaterką o ciętym języku. Czasami aż mi było głupio, że mógłbym coś takiego powiedzieć, jednak poczytałem trochę i dowiedziałem się, że ona już tak ma od pierwszej części. Polubiłem ją za jej odwagę, że nie boi się powiedzieć co jej leży na sercu. No i oczywiście jest inteligentna jak detektyw Poirot z książek A. Christie.

Chyłka jest proszona o pomoc przez swojego ginekologa, który dostał ogromny spadek po jednej ze zmarłych pacjentek. Wszystko wygląda na miły gest z jej strony, tylko że ginekolog przyjął kobietę tylko raz w gabinecie a w miejscu, gdzie znajduje się przepisana na niego posiadłość, znajduje ciało właśnie tej kobiety.

Wielokrotnie słyszałem, że R. Mróz pisze na ilość a nie na jakość, ale powiem szczerze, że nie zauważyłem tego. Autor pisze przyjemnym językiem. Każde zdanie pochłania się jak gąbka wodę. Facet musi mieć naprawdę niezłą wyobraźnię, skoro potrafił stworzyć tyle książek i nie opuścić poziomu.

„Testament” to 7 tom z tej serii czy szczęśliwy?

Myślę, że tak. Ja jestem zachwycony książką, mimo że nie rozumiem niektórych nawiązań do wcześniejszych części (to akurat chyba nikogo nie dziwi).

ZAPOMNIAŁEM POWIEDZIEĆ O JEDNEJ RZECZY

Tak, przygód Chyłki nie trzeba czytać od pierwszej części, ale dobrze jest tak zrobić, ponieważ wtedy czytelnik rozumie nawiązania do wcześniejszych części, których ja nie do końca chwytałem :P

Podsumowując „Testament” Remigiusza Mroza mogę z czystym sercem powiedzieć, że było warto przeczytać „testament”, mimo że to była moja pierwsza książka z (jak na razie) siedmiotomowej serii. Język autora jest łatwy i przyjemny a sama historia ciekawa i zaskakująca, trzymająca w niepewności do ostatnich stron.

"Testament" to siódma część sławnej już w Polsce serii z mecenas Joanną Chyłką. Miałam wobec niej ogromne oczekiwania i jak zwykle nie zawiodłam się. Jak w każdej z poprzednich części nic nie jest oczywiste. Chyłka ma bowiem bronić ginekologa, który znany jest w całej stolicy ze swojej gburowatości i seksistowskich odzywek w stosunku do swoich pacjentek. Jedna z nich oddała mu w spadku [Adres usunięty]. swoje mieszkanie, a gdy lekarz do niego wkracza, znajduje w środku jej zwłoki. Zostaje wówczas włączony do grona podejrzanych, a później oskarżony o jej zamordowanie.

Jak to zwykle bywa w książkach Mroza nic nie jest oczywiste. Początkowo sytuacja wydaje się być prosta, jednak im dalej Chyłka i Kordian starają się zagłębiać w poszukiwaniu prawdy, tym więcej napotykają komplikacji. Końcówka zaszokowała mnie podwójnie (jeśli ktoś już czytał to na pewno wie co mam na myśli) i już nie mogę się doczekać, aż przeczytam kolejną część, żeby dowiedzieć się jak dalej potoczą się losy Chyłki i Kordiana. Zdecydowanie polecam.

Jeśli interesuje Cię tematyka prawnicza z nutką kryminalną to napewno Chyłka Remigiusz Mróz przypadnie Ci do gustu :) Chyłka jest bezwględną prawniczką, która niecofa się przed żadnym zleceniem, które bierze, nawet, jeśli zagraża to jej zdrowiu i życiu. Chyłka to osoba o specyficznym charakterze i sposobie życia. Przeczytamy tutaj o trudnej miłości Chyłki i jej aplikanta Zordona. Chyłka powstała w serii składającej się póki co z 9 części: "Kasacja", "Zaginięcie", "Rewizja", "Immunitet", "Inwigilacja", "Oskarżenie", "Testament", "Kontratyp" i "Umorzenie". W moje ręce w pierwszej kolejności trafiło "Zaginięcie" i jak to u mnie niekiedy się zdaża w trakcie czytania zorientowałam się, że chyba powinna być jakaś wcześniejsza część no i była ... i wpadłam w ciąg Chyłki wyczekując części 10. Ja polecam ją Tobie z czystym sumieniem, łatwa do przyswojenia, nie sposób się oderwać jak już się ją zacznie czytać a i wzbudza skrajne emocje od złości poprzez łzy aż po śmiech.

zapraszam na mój profil książkowy: [Adres usunięty]

Nowy Rok to dla mnie czas, w którym zamierzam nadrobić zaległości w pozycjach zalegających na półkach. A szczególnie, jeśli chodzi o ulubione serie. Do takich z pewnością zalicza się cykl o Chyłce i Zordonie, zatem skończyłam właśnie przedostatnią z dostępnych aktualnie części. Czy autor utrzymał poziom?

'Joanna uśmiechnęła się lekko. Czuła przyjemny dreszcz na myśl o tym, że stopniowo będzie odkrywać kolejne karty w tej sprawie.'

Do Joanny zgłasza się ginekolog, który otrzymał w spadku majątek oraz nieruchomość po zmarłej pacjentce. Problem jednak w tym, że kobieta znalazła się w gabinecie lekarza tylko raz. Ponadto, w jednej z nieruchomości mężczyzna odnajduje zwłoki. Idealna sprawa dla Chyłki. Tym bardziej, że lekarz dysponuje sposobem, dzięki któremu będzie ona mogła po raz kolejny pomóc Zordonowi. Bierze więc sprawę, która podobnie jak poprzednie wymaga od niej ogromnego zaangażowania i wprowadzi w życie pani mecenas niemały zamęt.

Siódma część cyklu, a czuję się jakbym dopiero zaczynała przygodę z Chyłką i Zordonem. Nie jest tajemnicą, że uwielbiam tę parę, jak i całą serię. Wena autora również nie ma zastoju. Nawet więcej, sprawy wydają się być tak zawiłe i rozwinięte, że momentami można się pogubić. Nie wspominając już o tym, że każda książka oprócz nowej sprawy jest też kontynuacją losów bohaterów z poprzednich tomów. Chyłka ze swoim ciętym językiem nie przestaje mnie zadziwiać. Jestem też po ogromnym wrażeniem tego, jak ta kobieta wiele jest w stanie znieść. A jeszcze więcej jest w stanie udźwignąć. A Zordon? Z każdą kolejną częścią i jego język jest coraz bardziej cięty. Nic w tym dziwnego, skoro ma obok siebie kobietę, która jest w tym względzie mistrzynią!

'- Renoma nie może być beznadziejna. Oznacza bardzo dobrą opinię.

- Nie poprawiaj mnie, Zordon, bo ja poprawię tobie przegrodę nosową.'

Po raz kolejny zachęcam! Zarówno do sięgnięcia po Testament jak i każdą poprzednią i każdą następną część! Warto wejść w świat Chyłki i Zordona, zdecydowanie!

'- Słyszałaś kiedyś, że potwory nie istnieją? - spytał.

- No - odbąknęła. - Nie muszą, bo są ludzie.

- Ktokolwiek na to wpadł, miał na myśli ciebie.

- To jeden z najpiękniejszych komplementów, jakie od Ciebie usłyszałam.'

Jestem fanką serii z Chyłką i Zordonem, więc jaka najbardziej mi się podobało. Jednak trochę zwlekałam tym razem z sięgnięciem po najnowszą część, do tej pory czytałam praktycznie od razu po premierze. Może trochę czuję już przesyt twórczością Mroza, a może aż tak się nie spieszyłam, bo po poprzedniej części miałam wrażenie, że jest słabsza niż wcześniejsze.

W każdym razie w końcu sięgnęłam po siódmy tom i chociaż na początku wydawało mi się, że jest jakaś inna, bardziej ostra i konkretne, to jednak jestem bardzo usatysfakcjonowana lekturą. Jak zwykle losy Chyłki i Zordona są mocno poplątane, Joanna mierzy się ze stratą dziecka, a Kordian z trudnymi skutkami wcześniejszej decyzji. Do tego do Joanny zgłasza się jej ginekolog, któremu pacjentka zapisała majątek w testamencie. Szkopuł w tym, że spotkał tą pacjentkę raz w życiu w swoim gabinecie. Lekarz udaje się odziedziczonego domu i znajduje tam zwłoki. Niedługo potem zatrzymuje go policja. Chyłka w pierwszym momencie nie chce się podjąć prowadzenia sprawy, ale lekarz oferuje coś na czym prawniczce zależy. Sprawa okazuje się być chyba jeszcze bardziej skomplikowana niż poprzednie i generalnie zaczyna się ostra jazda. Bardzo długo nie wiadomo o co w tej sprawie w ogóle chodzi, tropy i dowody mocno się komplikują. Akcja rozwija się więc z zawrotną prędkością, jak zwykle jest kilka nagłych zwrotów, a zakończenie po prostu zwala z nóg,

Jeżeli są jeszcze jacyś ludzie, którzy nie poznali tej serii gorąco polecam:) Bo tym, którzy czytali raczej nie trzeba polecać kolejnego tomu;)

Recenzja ze strony [Adres usunięty]

„Testament” Remigiusza Mroza to dalsza cześć losów Chyłki i Zordona. On siedzi w więzieniu, ona leczy się fizycznie i psychicznie po bolesnym wypadku w życiu. Jednak to twardzi ludzie. Co ich nie zabije to wzmocni choć będzie czasami trudno a czasami jeszcze trudniej. Oryński wychodzi z więzienia za sprawą machinacji a Joanna to w końcu żelazna dziewica, choć ani to pierwsze ani drugie nie jest do końca prawdą. Do Chyłki zgłasza się niejaki Rafał Kranz – ginekolog oskarżony o zabójstwo i przejęcie spadku po denatce. Zordon pomaga im choć nie jest ani adwokatem ani przyjacielem klienta. Wszyscy trafiają na ślad dawnej przedwojennej historii która dopiero teraz wychodzi na jaw. „Dopóki istnieje nadzieja na zemstę, można sporo wytrzymać”. Polecam choć końcówka mnie… rozśmieszyła bo ile razy ten związek musi walnąć o glebę?

Przy każdej jednej pozycji mogłabym wypisywać stosy pozytywnych słów i emocji o książkach R.Mroza i serii z Chyłką. Tak bardzo spodobały mi się audiobooki, które zawzięcie słuchałam w pracy, zapominając o świecie, a jednocześnie motywując się do walki o samą siebie, że obowiązkowo kupiłam wersję papierową - by zawsze moc mieć je przy sobie.