Szczęście pachnące wanilią. Dobre myśli. Tom 3

Pełna humoru i optymizmu historia kobiet zmagającymi się z problemami dnia codziennego. Autorka pokazuje jak losy ludzi potrafią się przeplatać, tworząc barwny kobierzec ludzkich myśli i uczyć. Widzimy jak ważne jest spotkanie bratnich dusz i wsparcie własnych inicjatyw, czasami przez zupełnie obce, nieznane osoby. Po takiej lekturze człowiek ma chęć zmienić coś w swoim życiu, wyjść do ludzi i z nimi stworzyć coś dla innych.

Kolejna książka o Milaczku i Bachorze. Uwielbiam tę serię i z utęsknieniem czekam na następne. Proponuję jej przeczytanie każdemu, kto ma poczucie humoru, lubi się śmiać i potrafi zrozumieć, że czasem mały problem urasta do dużego, ale to nie oznacza, że jest nierozwiązywalny. Szczęście pachnące wanilia ma jedną wadę - czyta się ją jednym tchem i tak szybko się kończy!

Ujme to w jedym zdaniu : Jesli kochasz ksiazki to ta musisz przeczytac !

Bardzo dobrze opisuje codzienne życie. Pokazuje z jakimi problemami mamy do czynienia i nakierowuje na sposoby rozwiązywania wielu problemów. Nie tracąc, rzecz jasna, radosnego ducha książki, dzięki któremu czytanie sprawia więcej radości i jest niczym magiczne uniesienia w krainę kobiecych marzeń i dziecięcej niewinności (chociaż ta niewinność nie jest do końca taka niewinna :) ).

[Adres usunięty]

Macierzyństwo jest piękne i wyjątkowe, chociaż jednocześnie niezwykle trudne. Kochamy swoje pociechy nad życie i rozkoszujemy się ich kolejnymi osiągnięciami czy zwyczajnymi uśmiechami, które są dla nas najważniejsze na świecie. Jednak nie oszukujmy się - każda mama chciałaby czasami zrelaksować się, chociaż na chwilę odcinając od otaczającej rzeczywistości. Szukając takiej okazji, może zamknąć się w łazience, usiłując nie słyszeć lamentów zza drzwi. Może również zaangażować innych w opiekę nad dziećmi, co nie zawsze jest możliwe bądź mile widziane. Za to jeśli dobrze poszuka, istnieje możliwość znalezienia miejsca, gdzie dzieciaki spędzą kilka miłych chwil podczas zabawy, kiedy mama będzie usiądzie i przez chwilę zapomni o obowiązkach, sącząc kawę i zajadając się czymś słodkim.

Ada prowadzi cukiernię, która nie przynosi tylu dochodów, ile powinna. Życie z pasji wydaje się zbyt trudne... Jednak kiedy kobieta poznaje Karolinę, Natalię i Magdę okazuje się, że jej ukochane miejsce może tętnić życiem, stwarzając świetne warunki do rozwoju i spędzenia wolnego czasu w miłym towarzystwie.

"A kto powiedział, że życie jest łatwe? Jak o coś walczysz, to potem bardziej to szanujesz. A jak wszystko masz podane na tacy, to potem nawet nie zauważasz, że to masz." *

Już na samym początku poznajemy tak wiele różnych bohaterek, iż w moim przypadku koniecznością stało się rozpisanie ich imion, a także kilku podstawowych informacji na temat ich życia. Na szczęście zagubienie minęło dość szybko, więc mogłam rozkoszować się tą ciepłą, uroczą i niekiedy zabawną historią, która niejednemu czytelnikowi narobi ochoty na przepyszne słodkości.

Nie ukrywam, że chciałabym, aby w moim miasteczku powstała kawiarnia przyjazna mamom, które we względnym spokoju mogłyby napić się kawy, zjeść ciacho, a nawet poczytać książkę czy po prostu odpocząć. Niestety minusem małych miejscowości jest niekiedy brak czegokolwiek, a co tu dopiero marzyć o takim cudownym miejscu... Za to mieszkańcy dużych miast nie powinni mieć problemu ze znalezieniem takich inspirujących lokali. Zostało mi tylko pozazdrościć!

"Szczęście pachnące wanilią" to opowieść o spełnianiu marzeń, poszukiwaniu szczęścia oraz swojego miejsca na ziemi, zawodach miłosnych, niezbędnym wsparciu ze strony innych, samotności, związkach bez przyszłości oraz przyjaźni, która potrafi przenosić góry.

"Milaczek" wywarł na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Za to "Panny roztropne" podobały mi się nieco mniej, dlatego obawiałam się kolejnego tomu. Na szczęście poziom znowu został podniesiony - być może jest to zasługa moich czysto subiektywnych odczuć z uwagi na poruszaną tematykę, bo wątek macierzyństwa zawsze interesuje mnie najbardziej. Co prawda, tym razem również niewiele tu samego Milaczka, ale podejrzewam, że powróci ona w "Nie ma jak u mamy". Mam tylko cichą nadzieję, iż nie zabraknie tam również bohaterek poznanych w tym tomie, ponieważ chciałabym dowiedzieć się, co u nich słychać.

* cytat ze str. 161