Syreny

"Syreny" - ciekawa przygoda kryminalna. Główny bohater policjant Aidan Waits dostaje szansę na rozwiązanie najważniejszej sprawy w swoim życiu.Dzialanie pod przykrywką ukazuje walkę z tajemnicami i własnymi słabościami.Niewinny początek śledztwa powoduje serię niefortunnych zdarzeń co mocno angażuje głównego bohatera. Szanujący się polityk stara się odnaleźć córkę i Waits ma mu pomóc wyciągnąć ją z narkotykówego pół światka. Wciągająca akcja i pogłębianie się problemów osobistych odkrywa wiele ciekawych tajemnic do rozwiązania. Fabuła i cała historia nie jest całkowicie jednoznaczna. Dużo znaków zapytania i ciekawych zwrotów akcji która poddaję wątpliwości lojalność Waitsa. Nie można się oprzeć własnym osadom i wnioskom. Książka była dla mnie pewnego rodzaju łamigłówka i pozwalała utożsamiać się z bohaterami. Polecam tą książkę nawet czytającym na raty. Książka jest tak lekko napisana że nie da się zapomnieć całej fabuły.

Po pierwsze i najważniejsze: Syreny to najmroczniejsza książka jaką czytałam. W Manchesterze, w ciemnych zaułkach betonowej dżungli i podziemnych spelunach kwitnie narkotykowy biznes, prostytucja, a przemoc jest na porządku dziennym. W tych mrocznych miejscach pracują Syreny – kurierki Franczyzy, odbierające pieniądze za heroinę, amfę czy exstasy. Właśnie wśród nich ukrywa się córka znanego polityka.

Aidan Waits, młody, skompromitowany policjant zostaje zmuszony do pracy pod przykrywką. Musi wkraść się w łaski narkotykowego barona Zaina Carvera, króla franczyzy, zarządzającego wieloma klubami, którego wpływy i przekręty są powszechnie znane, ale nie do udowodnienia przez organy ścigania. W świecie nocnych imprez i pogoni za bogactwem Waits szuka zaginionej Isabelle. Wkrótce okazuje się, że wpadł w środek o wiele większej i bardzo niebezpiecznej sprawy.

Waits jest bardzo ciekawą postacią. Zmierza się z problemami osobistymi, nienawiścią wśród policji oraz pięknymi i niebezpiecznymi kobietami. Bardzo mi się ta postać spodobała, nawet jeśli nie aprobowałam dużej części jego życiowych wyborów. Ma dużo wad, jak np. skłonność do nadmiernego spożywania alkoholu, a czasem innych używek, ale mimo to zapałałam do niego sympatią.

Problemy strasznie się nawarstwiają. Z każdą kolejną częścią historii do zmartwień Waitsa dochodzą nowe, jeszcze straszniejsze niż dotychczas i tak od „lekkich” przestępstw narkotykowych zmierzamy do krwawych zbrodni. Jest to również świetne przedstawienie tego, co narkotyki mogą zrobić z człowiekiem. Jak na mój gust trupów było nieco za dużo, ale każda zbrodnia jest opisana z zadziwiającym wyrachowaniem. Do minusów zaliczę jeszcze przedstawienie postaci kobiecych, które są intrygujące, ale często równie twarde co najniebezpieczniejsi gangsterzy i nie zawsze mi to pasowało.

Książka jest podzielona na części, a każda z nich jest zatytułowana utworem lub tytułem albumu grupy Joy Division z Manchesteru. To trochę nie moje klimaty, ale przyznam, że czytanie o takich rzeczach jak w tej książce przy tej konkretnej muzyce robi wrażenie. Akcja rwie do przodu jak szalona, ze strony na stronę robi się coraz niebezpieczniej i nie mogę wyjść z podziwu, że jest to debiut. Bardzo udany debiut. Polecam tę książkę wszystkim fanom thrillerów i kryminałów. Dosłownie mrozi krew w żyłach.

Latające książki

Niezbyt często sięgam po kryminały. Szczerze mówiąc, nie jest to jakoś mi szczególnie bliski gatunek literacki. Lekturę tego typu wybieram raczej wtedy, gdy potrzebna jest mi odskocznia od tego, czym przeważnie bombarduję półki mojej domowej biblioteczki. Jednak kiedy już decydują się na kryminał, muszę mieć absolutną pewność, że wybrany przeze mnie tytuł wart jest czasu. Musi więc mieć to „coś”, niekonwencjonalne rozwiązania, nietuzinkowych bohaterów, bijące z każdej strony napięcie i nieprzewidywalność, a najlepiej nieoczekiwane zwroty akcji i nieoczywistą fabułę, która może pójść dosłownie w każdą stronę. Na schematyczność, nudę i brak charakteru również się nie godzę.

Nie ukrywam, że „Syreny” autorstwa Josepha Knoxa były powieścią, która zainteresowała mnie od pierwszej chwili, gdy zobaczyłam ją w zapowiedziach wydawnictwa. Mroczne urban noir, klimatyczna okładka i zachęcający opis sprawiły, że naprawdę chciałam tę książkę przeczytać. Na korzyść przemówiły też liczne, pozytywne opinie, w tym również zaprzyjaźnionych blogerek, których zdanie niewątpliwie cenię. Takim oto sposobem stałam się posiadaczką „Syren”, lektury, która natychmiast wciągnęła mnie w swój ponury świat i nie wypuściła z niego, aż do samego końca.

Joseph Knox bez oporów, ubarwiania i z niespotykaną finezją przestawia mroczną i naprawdę niebezpieczną stronę miasta, w którym się wychował. Można nawet śmiało powiedzieć, że to Manchester jest jednym z głównych bohaterów tej książki. „Syreny” to bowiem obraz wielkiej przemysłowej metropolii, pełnej dziwaków, podejrzanych miejsc, szemranych interesów, barów o wątpliwej renomie, magazynów i gangów, które ciągle walczą o władzę. Obraz pokolorowany jaskrawymi neonami, zamazany wiecznie padającym deszczem, nieostry i wielokrotnie przefiltrowany przez otumaniony używkami umysł. Manchaster obserwowany oczami czytelnika jest depresyjny, ponury i do szpiku kości zdeprawowany, a w samym środku tego wszystkiego ON – skompromitowany, uzależniony od narkotyków policjant, który nie jest ani przewidywalny, ani kryształowy. Samotnik, działający pod wpływem impulsu i nie zawsze z jasnych pobudek. Co więcej to jeden z tych bohaterów, moralnie niejednoznacznych, bo choć narracja prowadzona jest z jego punktu widzenia - myśli, motywy i reakcje Aidana są pogmatwane i skrupulatnie ukryte tak, że czytelnik nie do końca wie, czego właściwie może się po nim spodziewać. Jedno jest natomiast pewne, we wszystkim co robi, kieruje się przede wszystkim dobrem kobiet, na które natknął się podczas prowadzonej przez siebie sprawy. Mowa tu o tytułowych Syrenach – młodych dziewczynach, będących kurierkami lokalnego dealera. To w dużej mierze z ich powodu Aidan, raz za razem, pakuje się w większe tarapaty.

Oskarżony o kradzież dowodów i zawodowo skompromitowany policjant dostaje od przełożonego szansę na poprawienie swojej beznadziejnej sytuacji. Wykorzystując nadszarpniętą reputację, ma wniknąć w środowisko dealerów narkotykowych i znaleźć wtyczkę handlarza w policji. W tym samym czasie dostaje również prywatne zlecenie do samego posła – ma znaleźć jego nastoletnią córkę, która uciekła z domu. Z czasem okazuje się jednak, że sprawa ma drugie dno i komplikuje się bardziej, niż można się było tego początkowo spodziewać.

„Syreny” to naprawdę dobrze napisany kryminał, klimatem przypominający trochę stare filmy o detektywach z lat 80. Czytelnik bierze udział w policyjnym śledztwie, w którym nie ma oczywistości, nie wszystko jest takie, jak się wydaje, gdzie uczciwość i prawo przeplatają się z narkotykowym półświatkiem i jego zasadami. Gdzie rządzi pieniądz i władza, gdzie czasem lepiej zaufać wrogom, policjanci stoją w jednej linii z bandziorami, a niebezpieczne sytuacje stają się jedynym ratunkiem. W tej książce zło czai się za każdym rogiem, a ufać można jedynie sobie.

Szybka i naprawdę udana lektura. Polecam.

M.

[Adres usunięty]

Joseph Knox umieścił akcję powieści na dobrze znanych sobie terenach. Pracując w lokalnych barach i pubach przeniknął do przestępczego półświatka, poznając ciemną stronę miasta. Obecnie pracuje w branży księgarskiej, a "Syreny" to jego debiutancka powieść.

Młodemu policjantowi zostaje postawione ultimatum. Albo przeniknie w szeregi narkomanów, wystawiając ich na nalot albo zostaną mu postawione zarzuty odnośnie korupcji, kradzieży środków psychoaktywnych z magazynu i wiele innych paragrafów, według powiedzenia: pokaż mi człowieka, a znajdę na niego paragraf. Aiden Waits zgadza się na współpracę, jednak nie wie jeszcze, że cała tajna akcja może mu zniszczyć życie. W dodatku zgłasza się do niego poseł, prosząc, aby zdobył informację odnośnie jego córki, która wniknęła do tego ciemnego świata Manchesteru. Tytułowe Syreny to kurierki, które odbierają pieniądze za sprzedawane narkotyki w pobliskich barach. Czy Waits zdobędzie ich zaufanie, wkraczając tym samym do domu głównego dealera? Jaką cenę będzie musiał za to zapłacić?

Świat wykreowany w książce jest dopracowany w najmniejszym szczególe. Wnikamy w niego, przesiąkając na wskroś złem, jakie ma do zaoferowania. Ludzie często nie zdają sobie nawet sprawy z tego co ich otacza, żyjąc w swojej bezpiecznej strefie komfortu. Nie zauważamy brudu, który jest wokół, póki mamy czysto na swoim terenie.

Narkotyki, prostytucja, młode kobiety, które są uzależnione, nastolatka narkomanka, skorumpowani policjanci i kurierki - Knox stworzył książkę będącą zbiorem wszystkich najgorszych, najmroczniejszych koszmarów. Obserwujemy cierpienie ojca, który, jak twierdzi, chciałby wydostać córkę z tarapatów, policjanta, który chciałby ratować ludzi, jednak nie jest mu to dane, młode dziewczyny, które chciałby innego życia, ale wybrały złą drogę. Krążymy wokół seksu, środków odurzających i alkoholu. Zamykamy oczy, by nie widzieć tego zła, które wylewa się z kartek papieru.

Kiedy rozpoczęłam swoją przygodę z "Syrenami", to nie mogłam się zorientować w bohaterach. Kończąc wydawało mi się, że znam ich na wylot. Jednak okazało się, że znam ich tylko na tyle, na ile autor mi pozwala. Manipuluje ON czytelnikiem, pokazuje wiele twarzy swoich charakterów, następnie następuje zwrot akcji, a odbiorca jest skołowany i szczerze zaskoczony.

W kluczowych momentach wstrzymywałam powietrze, a napięcie we mnie rosło wraz z oczekiwaniem na wyjaśnienie czy rozwiązanie danej sytuacji. Były momenty, że miałam ochotę zakryć oczy, by nie widzieć się do dalej wydarzy.

Podobała mi się bardzo konstrukcja kreacji, idealnie dopasowana do fabuły. Nie mają oni nic do stracenia, więc ryzykują, wplątując się w najgorsze interesy. Waits nie był superbohaterem, nieomylnym policjantem, który pilnuje bezpieczeństwa. Wręcz przeciwnie, pakuje się w kłopoty, obijają mu twarz, wpada nawet w nałogi. Okazuje emocje, chociaż stara się je skrywać, posuwa się w śledztwie po omacku, nie mogąc rozgryźć sytuacji w jakiej się znajduje. Nie da się zapomnieć o jego sprycie i pomysłowości. Ponadto pozostali bohaterowie ukazani są w taki sposób, że ciężko nam ocenić kto jest tym dobrym, a kto złym człowiekiem. Najbardziej czarny charakter może się okazać uczciwy, a z kolei ten, który z natury powinien pilnować porządku, może okazać się złym bohaterem. Pomysł wtrącenia do fabuły córki posła podsyca dodatkowo ciekawość i powoduje polityczne rozterki.

Język dostosowany jest do przestępczego podziemia, pojawiają się przekleństwa tak charakterystyczne dla tych grup. Jest prosty, łatwy w odbiorze, nadgania skomplikowane umysły bohaterów, pracujące na najwyższych obrotach.

Cała powieść podzielona jest na 6 części, a każda z nich nawiązuje tytułem do piosenki lub albumu grupy z Manchesteru: Unknown Pleasures, Substance, Closer, Still, Control, Permanent.

"Syreny" to znakomity thriller, który wciąga do swojego mrocznego świata. Nie sposób się oderwać, a rozwiązanie akcji następuje tak niespodziewanie, że aż wbija w fotel. Całość skomponowana jest tak, że działanie napędza działanie. Niekiedy narastające zagadki i sekrety przytłaczają, jednak z ciekawością i podekscytowaniem odkrywamy kolejne fakty, które podadzą nam oficjalne rozstrzygnięcie.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Czy każda współczesna metropolia ma swoje mroczne tajemnice, które skrzętnie ukrywa przed mieszkańcami? Czy brudne oblicze przyobleka w schludne szaty po to tylko, żeby nas uwieść? Manchester sportretowany przez debiutującego pisarza Josepha Knoxa wydaje się być miastem przeżartym przemocą, złem, smutkiem niczym rdzawy kawałek metalu dla niepoznaki pokryty świeżą warstwą farby. To metropolia, w której spogląda na nas oko górującego wieżowca Beetham Tower, błyszczą neony, gdzie możni tego świata zamknięci w penthousach żyją ułudą szczęścia. Powieść Josepha Knoxa"Syreny" zaprasza do brutalnego i groźnego świata, gdzie pośród miejskiego krajobrazu możemy poczuć strach, zniszczyć swoje marzenia i upaść na samo dno.

Bohater czy raczej antybohater posępnego kryminału jakim są "Syreny" to Aidan Waits - obciążony błędami przeszłości, balansujący na krawędzi upodlenia policjant, który otrzymał ostatnią szansę na zmazanie swoich win. Przełożeni dają mu wybór. Może zostać zawieszony, trafić do więzienia, ale może również odegrać rolę policyjnego kreta w narkotykowym biznesie opanowanym przez ludzi bez skrupułów. Nie mając wiele do stracenia Aidan wchodzi do niebezpiecznej gry. Infiltracja środowiska bossów narkobiznesu zazębia się z trudnym śledztwem w sprawie zaginionej córki wysoko postawionego polityka.

W ten sposób trafiamy w sam środek miejskiego półświatku. Wraz z działającym pod przykryciem Waitsem przemierzamy ulice Manchesteru, snujemy się pomiędzy nocnymi klubami, smętnymi barami, opuszczonymi placami z niedokończonymi budynkami, pośród złomu, brudnych piwnic i spowitych zamrożoną mgłą ulic. Czasem siądziemy przy barze, przemkniemy obskurnym korytarzem kolejnej knajpy lub wylądujemy na bruku. W tym świecie nie ma wzniosłych ideałów, nikomu nie można ufać, liczy się zysk i przemoc.

Joseph Knox wykreował niebezpieczny i przepełniony smutkiem świat. Rzeczywistość, której nigdy nie chciałabym oglądać, już na zawsze pozostanie zapisana w mojej pamięci. Szczegóły przestępczej działalności, ponure miejsca, okrutne zapisy popełnianych zbrodni sprawiły, że czułam się osaczona obrazami pozbawionymi jakiejkolwiek moralności. W świecie "Syren" - pięknych, niebezpiecznych, wyrachowanych, ale zagubionych kobiet lekkich obyczajów nic nie jest oczywiste. Życie ludzkie nie ma znaczenia, nie bardzo wiadomo, komu można zaufać, ale każdego można złamać, wymienić, czy pozbyć się bez oporów.

Bohater powieści wciąga nas w szaleńczy wir niepewności, strachu, samotności. Decydując się na prowadzenie narracji pierwszoosobowej autor potęguje wrażenie przygnębienia i desperacji, którymi obdarzył skompromitowanego policjanta. Jednocześnie spowodował, że możemy wkroczyć głęboko pod powierzchnię nocnego życia wielkiego miasta. Uważam, że dzięki temu udało się Knoxowi stworzyć wiarygodny i sugestywny obraz świata widzianego oczami człowieka poddanego działaniu narkotyków. Kogoś, kto z trudem radzi sobie z własną przeszłością, balansuje na granicy prawa i tak naprawdę jest bardzo samotny.

Nie obdarzyłam sympatią bohatera "Syren", ale z pewnością wzbudził we mnie emocje. Nie spotkalibyśmy się w życiu codziennym, a jeśli nawet, nie dążyłabym do podtrzymania kontaktu. Z drugiej strony podziwiałam jego determinację w dążeniu do rozwiązania piętrzących się zagadek. Nie wiem, czy będąc na życiowym dnie byłabym w stanie kogokolwiek ratować. Aidan Waits - człowiek pozbawiony tożsamości - odnalazł spokój. Czy na długo? Tego nie wiem, ale może autor "Syren", utalentowany debiutant obsadzi go w kolejnej życiowej roli.

Myślę, że Joseph Knox dopiero się rozkręca w literackim świecie i usłyszymy o nim niejeden raz, tym bardziej że, jak sam mówi, podczas pisania przeżywał "emocjonalny rollercoaster". Życzę mu, żeby jego pisarska przygoda trwała jak najdłużej.

"Syreny" to ciekawa i oryginalna powieść dla ludzi o mocnych nerwach, poświęcona tematyce, która zwykłemu zjadaczowi chleba nie jest znana z autopsji. Knox opowiada w niej ponurą i wiarygodną historię, trzymającą w napięciu, zmuszającą do myślenia, ale także odrzucającą od świata, w którym jest tyle zła, brudu i narkotycznego szału.

Zarówno język powieści - klarowny, oparty na slangu, jak i fabuła - pulsująca i niepokojąca do ostatniej strony, nadają powieści realizmu.

"Syreny" Josepha Knoxa - kryminał o podziemiu narkotykowym w miejskiej dżungli zapamiętam jako powieść obnażającą ciemną stronę ludzkiej egzystencji i podejmującą problemy współczesnych społeczeństw.