Syrena

Kiera Cass już nie raz zadowalała mnie swoją twórczością. Raz bardziej raz mniej, ale wielkiego zawodu nigdy nie było. I tego spodziewam się po "Syrenie". I w zasadzie się nie zawiodłam. Oczywiście było coś co mi się nie podobało, ale było też coś co pokochałam i zapamiętam na długo. To do dzieła!

Historia sama w sobie jest dość typowa i schematyczna. Różnicą jest fakt, iż dziewczyna jest syreną, wprowadzona została Matka Ocean, a ograniczeniem w kontakcie z ludźmi jet milczenie. I w zasadzie można by powiedzieć, iż nie jest to rewelacją i można darować sobie tę lekturę. A to byłby błąd. Fabuła "Syreny" zostałą bardzo ciekawie poprowadzona, autorka wplotła kilka wątków które zaskakują i zakończyła całość w jednym tomie. I choć owe zakończenie było już jasne od połowy książki, to bardzo ciekawiło mnie jaką drogą zostanie ono osiągnięte. Poza tym książka była bardzo przyjemna, czytało się łatwo i szybko, choć styl autorki pozostawiał wiele do życzenia. Momentami był zbyt banalny i oczywisty.

Jeśli chodzi o bohaterów, to Kathlyn nie jet moją ulubioną postacią, ale cenię sobie kilka jej cech. Na pewno warto zwrócić uwagę na to iż jest bardzo opiekuńczą i wrażliwa osobą, która zdaje sobie sprawę z krzywdy jaką może wyrządzić drugiemu człowiekowi. Z kolei Akinli to dla Was na razie postać bardzo tajemnicza i nieznana, więc powiem tylko tyle ze był uroczy.

I w związku z tym mam pewne zastrzeżenie Pewne sceny, w których to się ujawniało były wręcz przesłodzone. Może zachwyciłyby mnie w gimnazjum ale teraz czuję się na nie troszkę "za stara" :)

Podsumowując, książka mi się podobała. Oczywiście mam pewne zastrzeżenia jak prawie do każdej młodzieżówki, ale na tle innych wypada pozytywnie i to jest ważne. Czy przeczytam ja jeszcze raz? Pewnie kiedyś tak, ale musi minąć troszkę czasu zanim całkowicie zapomnę to co się tu działo, gdyż czuję iż zapadło mi to na długo w pamięci.

Historię o Małej Syrence znają prawie wszyscy. Syrena zakochuje się w ludzkim chłopcu i pragnie stać się człowiekiem, aby móc z nim być. W zamian za to traci swój piękny głos, a chodząc czuje jakby stąpała po rozbitym szkle. Gdy okazuje się, że mężczyzna jej nie kocha, dziewczyna ma tylko dwa wyjścia. Zabić go i jego ukochaną, i zostać znowu syreną, lub zamienić się w pianę morską. Wybiera drugą opcję, ponieważ nie potrafi odebrać mu życia, nawet mimo tego, że nie odwzajemnia jej uczuć. Ale co jeśli syreny wcale nie są dobrymi istotami z ogonem zamiast nóg lecz zwykłymi dziewczynami, uratowanymi przez Matkę Ocean, których głos odbiera ludziom rozsądek, budząc w nich pragnienie rzucenia się w morską toń. A chłopak, w którym zakochała się syrena odwzajemnia jej miłość. Czy ich historię można byłoby podsumować I żyli długo i szczęśliwie?

Kahlen jest syreną uratowaną przez Matkę Ocean. W zamian za życie musi odbyć stuletnią służbę, polegającą na zwabianiu statków prosto w ramiona Matki Ocean. Do końca jej zadania pozostało kilkanaście lat. Gdy służba się skończy, Kahlen znowu stanie się normalnym człowiekiem, ale bez wspomnień niczym biała kartka.

Pewnego dnia dziewczyna poznaje Akinlego. Zwykłego chłopaka, który okazuje się spełnieniem jej marzeń. W ciągu kilku dni zakochuje się w nim ze wzajemnością. Wie, że powinna odejść, jednak nie potrafi. Czy miłość Kahlen i Akinlego ma jakieś szanse? Jakie konsekwencje ze sobą poniesie?

Syrena to poruszająca opowieść o zakazanej miłości, dla której zakochani są w stanie podjąć każde ryzyko. Pokazuje jak bardzo może wywrócić świat do góry nogami i jak wiele może zdziałać. Uświadamia Nam, że dla miłości nie ma niemożliwego. Dla niej można zrobić wszystko. Historia Kahlen i Akinlego zapiera dech w piersiach. Niezwykła i poruszająca, cudowna. Z całego serca polecam zakochanym, nastolatkom, miłośnikom romansów. Powieść chwyta za serce.

"Syrena" to chwytająca za serce opowieść o miłości,poświęceniu i nadziei.

Życie głównej bohaterki jest pełne zarówno szczęścia jak i cierpienia .Kahlen to syrena o ogromnej empatii. Zawsze służy pomocną radą, a gdy kocha-kocha całym sercem. Jednak może być taka jedynie dla Matki Ocean i swoich syrenich sióstr, ponieważ dla ludzi jej głos stanowi niebezpieczeństwo.W całej książce mamy do czynienia z narracją w pierwszej osobie. Większość historii poznajemy z punktu widzenia Kahlen, zaś ostatnie rozdziały widzimy oczami Akinlego. Książka zawiera dużo przemyśleń postaci, co pozwala nam się wczuć w bohaterów. Akcja rozgrywa się na przestrzeni lat, dzięki czemu zauważamy zmiany, jakie zaszły na świecie.

Na początku rozwój wydarzeń przypomina dno morza: tempo jest powolne i niewiele nas zaskakuje. Ale czy to powinno nas zniechęcić? Absolutnie nie, ponieważ moim zdaniem autorka spisała się na medal! Osobiście przeczytałam tę książkę kilkakrotnie i za każdym razem podekscytowana przeżywam wszystko wraz z bohaterką.

GORĄCO POLECAM!:)

Niedawno przeczytałam bardzo interesującą książkę Kiery Cass Syrena. Powieść, gdy tylko ukazała się na półkach, od razu zaczęła osiągać wielką popularność wśród młodych czytelników. Zapewne spodoba się każdej nastolatce marzącej o bajkowej miłości. Tym razem autorka w swojej książce nawiązuje do istot mitologicznych – syren, które choć piękne są przebiegłe i niebezpieczne.

Głównymi postaciami powieści są Kahlen i Akinli. Połączyła ich niezwykła historia. Kahlen to syrena, która musi być posłuszna rozkazom Matki Ocean. Akinli to zwyczajny człowiek – pełen ciepła, przystojny, inteligenty chłopak, dokładnie taki o jakim marzy Kahlen. Jeśli syrena się w nim zakocha, narazi ich oboje na wielki niebezpieczeństwo.

Czego zatem można spodziewać się po tej książce? Przede wszystkim galerii fantastycznych, żywych, nietuzinkowych postaci, fantastyczno – romantycznego wątku i typowej dla autorki bujnej wyobraźni. Syrena to książka, która przenosi nas w zupełnie inną rzeczywistość. Zmieniają się tylko realia – jesteśmy pewni, że syreny nie istnieją, nie żyją wśród nas, lecz są wymysłem fantazji człowieka.

Naprawdę warto tej książce poświęcić trochę czasu i uwagi.

Miłość ma różne oblicza, każde jest niepowtarzalne, jedyne w swoim rodzaju. Pierwsza miłość, miłość rodzicielska, miłość siostrzana i braterska, ślepa miłość, miłość dzieci do rodziców, odmieniać i nazywać ją można wielokrotnie, a i tak na pewno ktoś znajdzie jeszcze kolejne słowo ją charakteryzujące. Bywała natchnieniem poetów, źródłem wielkich czynów i tych haniebnych, daje szczęście, ale i może być powodem dramatu. Po prostu była, jest i będzie, czasem cicha, a czasem hałaśliwa, kapryśna lub wprost przeciwnie niewymagająca i skromna. Niekiedy pojawia się wbrew woli, nagle, uderzając w najczulszą strunę i nie pozwalając zapomnieć o sobie.

Kahlen jest piękna, urocza, ma wielkie serce i ... jest syreną, taką najprawdziwszą. Od wieków legendy opisywały te istoty, lecz prawda jest o wiele bardziej skomplikowana niż ktokolwiek podejrzewa. Ziarno prawdy tkwi w żeglarskich opowieściach, lecz rzeczywistość to nie bajka, a coś zupełnie odmiennego. Dziewczyna wraz z siostrami wypełnia nakazy Matki Ocean, są one prawie zawszem takie same i nie można ich zignorować. Upływ czasu nie łagodzi emocji związanych z prawdziwym przeznaczeniem syren, szczególnie gdy jest się osobą tak wrażliwą jak Kahlen. Każdorazowo po wypełnieniu swego obowiązku dziewczyna odczuwa ciężar tego czego była współautorką. Odbieranie komukolwiek życia to trudny moment, nawet wtedy gdy czyni się to zgodnie z odwiecznym prawem i wyłącznie za pomocą głosu, wzbudzającego tylko jedno pragnienie jakie zawsze kończy się śmiercią. Kahlen wie kim jest i co musi zrobić, darzy szacunkiem Matkę Ocean, wspiera swe siostry, korzysta z życia na tyle ile może, chociaż za czymś wciąż tęskni. Jako syrena ma dużo większe możliwości niż zwykli ludzie, lecz zdaje sobie sprawę gdzie przebiega granica i czego musi się wystrzegać. Przez lata była posłuszna i wydawała się pogodzona ze swym losem, jednak zakazany owoc kusi by go skosztować. Czy Matka Ocean pozwoli na złamanie zasad? Dlaczego Kahlen ryzykuje tak wiele, chociaż ma u swych stóp świat z tak wieloma atrakcjami?

Akinli nawet w najśmielszym snach nie mógłby przypuszczać, kim jest ta śliczna dziewczyna spotkana nad brzegiem morza. Urocza nieznajoma urzeka go nie tylko swą powierzchownością, ale i charakterem, otacza ją tajemnica, nieprzenikniona jak morska głębia. Liczy się teraźniejszość i rysująca się obiecująco przyszłość, reszta wydaje się tak mało znacząca. Jednak sekrety nie sprzyjają miłości, zwłaszcza tej, która narodziła się przy szumie oceanu.

Czy da się zapomnieć o swym sercu, jego trzepotaniu na widok ukochanej osoby? Wierność zasadom i bliskim czasem wymaga poświęcenia jakie ranią tak jak nic wcześniej. W marzeniach było szczęście i radość z bycia we dwoje, a wspólne chwile nieskończone długie. Niestety Kahlen jest syreną, jej przeznaczenie to wabienie w morskie odmęty na rozkaz Matki Ocean, potężnej i nie pobłażającej w wypełnianiu obowiązków, bez względu na to co się czuje. Czy można zapomnieć o swym największym pragnieniu i żyć tak jak wcześniej, gdy się nie znało jego smaku?

Po raz kolejny Kiera Cass daje swym czytelniczkom do rąk historię o miłości, która tylko na pierwszy rzut oka wydaje się bajkowa. Pod tym zewnętrznym płaszczem kryje się opowieść w jakiej emocje aż wrą, a bohaterowie okazują się prawdziwymi ludźmi, jakim nieobcy jest ból. "Syrena" to nie błaha opowiastka o miłości w iście disneyowskim stylu, autorka urealniła swe postacie, pozostawiając im cechy mityczne, lecz uwypuklając ich człowieczeństwo. Podczas lektury czytających czeka wiele emocji związanych z wyborami głównej bohaterki oraz refleksji nad wagą miłości i czym ona jest dla ludzi. Nie można zapomnieć również o podkreślonym wątku przyjaźni, jej sile i znaczeniu. Kiera Cass przedstawia także dość niezwykły związek na linii matka - córka, przenośnia nie szkodzi w odkrywaniu jego kwintesencji, tak niezwykła perspektywa pozwala dostrzec to co w nim najistotniejsze. "Syrena" jest czymś więcej niż uwspółcześnioną baśnią, to uniwersalna opowieść o miłości, rodzinie oraz przyjaźni, w jakiej nie brak aluzji i refleksji.