Silver. Pierwsza księga snów. Trylogia snów. Tom 1

Kerstin Gier jest autorką serii „Trylogia czasu”, której nie czytałam, wiem, wiem jak mogłam? Nie było ku temu okazji, zawsze bardziej skłaniałam się do „Silver. Pierwszej księgi snów” oraz jej dwóch kolejnych tomach. Dzięki przypadkowi i zaufaniu Wydawnictwa Media Rodzina otrzymałam egzemplarz do recenzji, za co bardzo dziękuję. Na samym początku widać, jak świetnie jest ta seria wydana. Książka jest lekka mimo swojej twardej oprawie, na której znajdują się połyskujące grafiki nawiązujące do różnych sennych obrazów. Środek książki zachwyca estetyką i kwiatowymi zdobieniami. Jak tutaj się nie zakochać? Jak można się oprzeć pokusie otwarcia książki i przeczytania zapisanej historii na jej stronnicach?

„Twój dom jest tam, gdzie twoje książki”.

Główną bohaterką opowieści jest Olivia Silver, piętnastoletnia dziewczyna, jednak skrywa pewien sekret, posiada dar kontrolowania snu, który jest dla niej czymś zupełnie normalnym. Jej mama, Ann wykłada literaturę na różnych uczelniach na całym świecie, więc nie ma szans, aby rodzina osiedliła się gdzieś na dłużej. Razem z mamą i młodsza siostrą Mią bardzo często się przeprowadzają, dlatego na prośbę matki przylatują do Londynu, gdzie czeka je nie mała niespodzianka. Matka dziewcząt znalazła sobie nowego partnera, prawnika Ernesta Spencera, który posiada dwójkę dzieci z poprzedniego związku, bliźniaki Florence i Grayson. Na dodatek wszyscy mają stworzyć szczęśliwą rodzinę i zamieszkać razem w Londynie. Dla Liv jest to spory szok, nie tylko musi sobie poradzić z nową szkołą, zdobyciem nowych przyjaciół, ale także zaklimatyzowaniem się w rodzinie, wśród obcych ludzi. Pozostała także kwestia snów, które stają się dziwne, pojawiają się w nich zielone drzwi,

a także czwórka chłopców odprawiających jakieś mroczne rytuały, Silver kojarzy ich ze szkoły. Dziewczyna zaczyna mieć dziwne wrażenie, że chłopcy z jej snów, zaczynają zwracać na nią uwagę, z czasem zaczyna ją to intrygować, zwłaszcza, że wśród nich znajduje się syn Ernesta Spencera. Olivia ma wrażenie, że nie wszystko, co wyśniła jest snem, z czasem staje się coraz bardziej zdeterminowana, aby odkryć tą tajemnicę.

„Nigdzie nie można poznać człowieka lepiej niż w jego snach i nigdzie nie można dowiedzieć się więcej o jego słabościach i tajemnicach.”

Główna bohaterka jest osobą, która stąpa twardo po ziemi, nie tylko jest bardzo inteligentna, ale także ma naturę badacza. Kieruje się w życiu rozsądkiem, nie wierzy w żadne nadprzyrodzone zjawiska, nawet, jeśli dziejące się wokoło niej rzeczy do normalnych nie należą. Nie rzuca się w wir założeń, tylko chce dokładnie zbadać sprawę, poskładać strzępy informacji i założonych przez nią badań. Nie jest biednym dziewczątkiem, które trzeba ratować przy każdej sposobności.

W świecie wykreowanym przez autorkę wystarczy zdobyć przedmiot należący do kogoś, aby przejść przez drzwi prowadzące do jego snu, gdzie można zagłębić się w jego myślach, poznać pragnienia, jakie prowadzi życie, coś niesamowitego prawda? Wędrówki po snach wydają się pasjonujące, pozwalające uzyskać cenne informacje i tajemnice.

„Tutaj było więcej tajemnic do rozszyfrowania. A taka już natura tajemnic, że niekiedy okazywały się niebezpieczne”.

Powieść jest pisana w bardzo lekki i prosty sposób z ciekawym motywem snów, który zasługuje na uwagę. Autorka potrafi dobrze kreować bohaterów nadając im indywidualne cechy charakteru, dzięki czemu są wyraziści i bardziej rzeczywiści. Nie są tylko tłem dla głównych bohaterów są jedyne w swoim rodzaju.

Akcja powieści toczy się spokojnym tempem, jednak w tak magicznym świecie na nudę nie ma, co narzekać. Główna bohaterka zyskała moją sympatię, podoba mi się jej sarkazm i racjonalność, dzięki czemu w powieści mamy wiele dialogów i scen, które potrafią rozbawić. Nie zakochuje się od pierwszego wejrzenia, nie trzeba jej ratować z każdej opresji, jest też bardzo szczerą osobą.

Książkę oceniam pozytywnie, jest ciekawa, opisy snów są emocjonujące, a Kerstin Gier potrafi korzystać ze swojej wyobraźni zabierając czytelnika w podróż do krainy, gdzie sny mają większą wartość i znaczenie niż myślisz. Historia wciąga pozwalając na pochłonięcie wydarzeń w zaskakującym tempie, to dobra młodzieżówka, która zasługuje na to, aby ją poznać i spędzić miło czas.

„Niektórzy ludzie uświadamiają sobie, czego chcą, dopiero wtedy, kiedy już nie mogą tego mieć”, czyli wielki finał Trylogii Snów.

Po raz trzeci i ostatni przenosimy się do krainy snów Kerstin Gier. Trzecia księga snów to najdłuższy tom z serii, która już od pierwszego tomu przypadła mi do gustu. Przyszedł czas, aby pożegnać z tymi fantastycznymi bohaterami.

Są na świecie ludzie, którzy mają dostęp do snów. Z marzeń sennych można się bardzo wiele dowiedzieć — pogrzebać w świadomości i podświadomości. Można też popchnąć śniącego do czynów, których nigdy nie dopuściłby się na jawie... Główna bohaterka serii, Liv Silver, ma same kłopoty. Jej antagonista Arthur rośnie w siłę, blogerka Secrecy wie coraz więcej, a groźna Anabel znów pojawia się na sennych korytarzach. Liv musi połączyć siły z przyjaciółmi, żeby chronić siebie i bliskich przed niebezpieczeństwem, które czyha na jawie i we śnie.

W trzecim tomie powracają Liv, Henry i Grayson oraz inne postacie, które znamy z poprzednim tomów. A jeśli ich nie pamiętamy, to autorka oczywiście na końcu (podobnie jak w poprzednich częściach) zamiesza spis bohaterów. Książkę przeczytałam już jakiś czas temu i jakoś nie mogłam się zebrać, aby coś napisać. Chyba nie chciałam się już żegnać z bohaterami.

Ponownie zagłębiamy się w motyw snu, który jest już dość dobrze rozbudowany. Nadal nie polubiłam Henry'ego (od pierwszej części nie podobał mi się). Ale spokojnie, Grayson jest nadal moim ulubionym bohaterem. Arthur pokazuje pazurki, a Mia (niczym Sherlock Holmes) odkrywa tajemniczą tożsamość wielbicielki sekretów (ci, którzy czytali poprzednie tomy, będą wiedzieć, o kogo chodzi, a całej reszcie nie będę zdradzać, aby nie spoilerować). Teraz gdy jest to już koniec serii, możemy zobaczyć, jak postacie ewoluują. Autorka stworzyła oryginalną historię od podstaw z niesamowicie wciągającym wątkiem (ten motyw snu zaintrygował mnie już od pierwszej części).

Trzecia księga snów to przede wszystkim akcja. Tutaj cały czas coś dzieje, autorka nie pozwala nudzić się czytelnikowi i rzuca kolejne kłody pod nogi swoim bohaterom. Liv, Henry i Grayson zmagają z wieloma przeciwnościami losu, ale Gier udowadnia, że nie ma rzeczy niemożliwych.

Kerstin Gier zachwyca stylem i humorem, ale nie brak tutaj też grozy. Ostatni tom to wielki finał. Autorka sprawnie skończyła historię Liv, Henry'ego i Graysona. Ta seria z zamierzenia skierowana jest do młodzieży, ale myślę, że i dorośli znajdą w niej coś dla siebie. Książkę czyta się błyskawicznie, dzięki dużej czcionce, która ułatwia czytania.

Lekturę umilają nam piękne ozdoby w książce, a także specjalna grafika przy rozdziałach z bloga Secrecy. W poprzednich recenzjach tej serii zachwycałam się okładkami. Przy trzecim tomie jest podobnie. Okładki tej serii są jednymi z moich ulubionych (a, że jestem sroką okładkową to zwracam dużo uwagi na okładki). Jeśli szukacie serii, która oczaruje was klimatem i jednocześnie pomoże zrelaksować, to Trylogia Snów na pewno wam przypadnie do gustu. Trzeci tom to wisienka na torcie i nie mogę się doczekać kolejnych książek Kerstin Gier. Pamiętajcie: „nie ma problemów, są tylko wyzwania”.

„Nigdzie indziej nie poznasz człowieka lepiej ani nigdzie nie dowiesz się więcej o jego tajemnicach niż we śnie.”, czyli wędrówki w śnie i tajemnicze rytuały.

Silver. Pierwsza księga snów to początek nowej serii i zarazem moje pierwsze spotkanie z twórczością Kerstin Gier. Ostatnio miałam ochotę na młodzieżówkę. Z pomocą przyszło mi wydawnictwo Media Rodzina. Pierwsza część to nie tylko literatura młodzieżowa, ale także fantastyka.

Liv wraz z siostrą często się przeprowadza. Jej matka mieszka w Londynie i to właśnie tam dziewczęta będą teraz mieszkać. Trochę inaczej wyobrażały sobie swoje przyszłe miejsce zamieszkania – miał to być domek na wsi, a lądują w jednej z dzielnic Londynu. Jakby tego było mało, to ich matka jest w związku z mężczyzną, do którego nie pałają sympatią. Liv musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Po raz kolejny jest tą nową w szkole. Nastolatka zawsze przywiązywała dużą wagę do snów. Ale odkąd zamieszkała w Londynie, znalazły się w centrum jej zainteresowań. Ostatnio sny Liv stały się bardzo dziwne: czterech chłopaków, łacińskie inkantacje, dziwny rytuał, a wszystko to w nocy pośrodku cmentarza. Liv zna tych chłopaków z nowej szkoły — i zawsze, gdy spotykają się na jawie, oni zdają się wiedzieć o niej więcej, niż powinni... Chyba że... śnili ten sam sen, co ona?

Motyw snu jest tutaj głównym wątkiem i oryginalny pomysłem. Podoba mi się sposób, w jaki autorka go ukazała. Mam nadzieję, że w kolejnych książkach będzie ON bardziej rozbudowany. Dowiemy się więcej o ograniczeniach, możliwościach i skutkach takich sennych wypraw. Oczywiście, jak w każdej powieści młodzieżowej nie brak tutaj wątku romansowego i nieziemsko przystojnych chłopaków. Główna bohaterka próbuje utrzymać maskę osoby, która nie zamierza angażować się miłość. Niestety nie udaje to jej się i zakochuje się w jednym z trójki zabójczo przystojnych przyjaciół jej przybranego brata Graysona (to właśnie jego najbardziej polubiłam). Henry odwzajemnia jej sympatię, ale coś czuję, że ten związek długo nie potrwa. Sam Henry wydaje mi się, że jest nie do końca szczery i może ukrywać nie jedną tajemnicę.

Kolejnym ciekawym aspektem tej książki jest okultyzm. Mamy do czynienia z tajemniczymi łacińskimi inkantacjami i rytuałem w środku nocy na cmentarzu. Nie jest tego bardzo dużo, więc osoby, które raczej unikają takich tematów, nie muszą się bać. Sama lubię takie wzmianki i sądzę, że dzięki temu tekst nabiera tajemniczości. Pamiętajmy, że jest to fantastyka, więc nie będzie tutaj brakować rzeczy nadprzyrodzonych.

Jestem zaintrygowana postacią Secrecy, którą znamy tylko z jej wpisów na bloga. Wydaje się ona wiedzieć wszystko o wszystkich. Tożsamość tego kogoś (skąd pewność, że to dziewczyna? Niby wie dużo o typowo damskich sprawach, ale może to tylko kamuflaż?) jest nam nieznana.

Autorka ma lekkie pióro i tekst nie będzie sprawiał problemów podczas czytania. Kilka wstawek łacińskich urozmaica tekst. A zakończenie zaskoczy nie jednego. Książka przeznaczona jest dla młodzieży, ale myślę, że zainteresuje także starszych czytelników. Lekka opowieść, którą przeczytacie w kilka godzin (ja ją przeczytałam wczoraj w trzy godziny). Książka zawiera dość dużą czcionkę, która ułatwia czytanie. Silver. Pierwsza księga snów jest fantastycznie wydana – zawiera wiele ozdobników: rysunki kwiatów na marginesach czy też specjalna grafika przy rozdziałach z bloga Tittle-Tattle.

Druga i trzecia księga snów czekają u mnie na półce na przeczytanie. Wciągnęła mnie akcja pierwszego tomu i możecie wkrótce spodziewać się recenzji kolejnych tomów.

,, Silver - pierwsza księga snów '' opowiada o piętnastoletniej Liv, która wraz z młodszą siostrą Mią (o inteligencji przekraczającej jej wiek), mamą (która wywróciła życie swoich córek do góry nogami) i Lottie (nianią o najdłuższym stażu świata) przeprowadza się do Londynu. Od tego czasu Liv zaczęła mieć coraz dziwniejsze sny, w których pojawiają się zielone drzwi. Dziwne rytuały, mające przywoływać demona, odprawiane przez czterech rówieśników dziewczyny, wprowadzają zamęt w jej życie. Nastolatka będzie musiała rozwiązać zagadkę sennych korytarzy i udowodnić , że nie są one dziełem demona. ( Jedno z imion jakimi go nazwali było Lulila, brzmiące jak kołysanka z Teletubisiów 😂 ) Moim zdaniem książka była wspaniałym wstępem do ,, Trylogii Snów ''. Treść zawiera mnóstwo humoru, co jest kolejnym plusem do mojej oceny :) . Wszystkie wydarzenia możemy widzieć oczami Liv i czytać blog "Tittle - Tattle", którego autorki - ukrywającej się pod pseudonimem ,, Secrecy '' - tożsamości jeszcze nie poznamy . Większość kartek jest pięknie zdobiona, ale uważam,że najbardziej urzekająca jest okładka. Gorąco polecam, rozbawi was do łez! Zapraszam też do śledzenia mojego bloga [Adres usunięty] oraz [Adres usunięty]

Liv, jej siostra Mia i matka są kolejny raz zmuszone do przeprowadzki. Nowa praca, mężczyzna i wspaniałe mieszkanie w Londynie. Dla Liv -nowa szkoła, nowi koledzy, ale przede wszystkim starcie z ojczymem i jego dziećmi. Liv jest zwykłą nastolatką, gdyby nie to, że sny odgrywają w jej życiu ogromną rolę. Odkąd zamieszkała w Londynie intensywność snów jeszcze bardziej się nasiliła. Tajemnicze zielone drzwi z klamką w kształcie jaszczurki. Gadająca kamienne posągi. Niania z tasakiem ukryta w schowku na miotły... Sny z dnia na dzień są coraz dziwniejsze. I jakieś takie realne...? Czy to sny na jawie? A może prawda jest nieco inna?

Szczególnie dziwny jest pewien sen... Czterech niesamowicie przystojnych chłopaków, łacińskie inkantacje, przerażający rytuał w środku nocy odprawiany na cmentarzu. Co dziwne, chłopcy wydają się znajomi, a po każdym śnie, gdy spotykają się na jawie wiedzą o Liv dużo więcej niż powinni. Czyżby śnili ten sam sen, co ona? O co tu chodzi?

Czy chłopcy skrywają przed nią jakąś tajemnicę? Jak okrutna będzie prawda?

"Silver pierwsza księga snów" to książka, którą trudno zrecenzować bez jakichkolwiek spoilerów. Dlaczego? Bo im bardziej w głąb powieści tym bardziej nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Myślałam, że książka będzie piękna, magiczna, że mnie oczaruje? A co się stało? Zachwyciła mnie z zupełnie innego powodu. Tajemnicza, trzymająca w napięciu, z lekkim dreszczykiem. No i w końcu główna bohaterka. To dzięki jej lekkomyślności nie wieje nudą. Sceneria również niezwykle magiczna. Podróże w krainie snów, zderzenie z rzeczywistością, sny a realne życie...

Okładka jak możecie zauważyć również cudowna. Opis z tyłu książki nieco mylny. Ale może to i dobrze, że nie zdradza tak wiele? Książka jest pięknie wydana - w środku zawiera przeróżne zdobienia kartek.

Podsumowując, "Silver" to strasznie wciągająca młodzieżówka. Swoją treścią potrafi zaskoczyć, ale przede wszystkim nie da się od niej oderwać na dłużej. Co będzie dalej? Kto? Z kim? Po co? Dlaczego? - Tak, właśnie takie pytania zaprzątały mi głowę, gdy byłam zmuszona porzucić czytanie tej książki! Tak więc jest to książka, którą powinno pożreć się od razu :)

Niedawno skączyłam czytać ksiażkę ,,Silver pierwsza księga snów", muszę przyznać, że jest to cudowna i wciągająca książka.

Od razu, gdy skączyłam czytać pierwszą część zamówiłam dwie kolejne, mam nadzieje, że będą one tak samo ekscytujące jak pierwsza część. Zachęcam ogromnie do przeczytania książki.

Uwielbiam Trylogię Czasu Kerstin Gier. Jest to moja ulubiona trylogia, ale nie tylko ze względu na swoją cudowną fabułę, lecz także ze względów sentymentalnych - to dzięki tym książkom założyłam blog. Jednak nie sądziłam, że autorka od czasu swojego fenomenu napisała jeszcze inne książki. W Polsce było o nich cicho, a mnie jakoś nie przyszło do głowy sprawdzić, bo przecież i tak nie przeczytałabym niczego po niemiecku - nie znam tego języka! Dlatego też ogromnym zaskoczeniem dla mnie było zobaczenie polskiego wydania Silver. Oczywiście pierwszym odruchem było sięgnięcie po tę piękną książkę.

Pewnie nie umknęło Waszej uwadze piękno zewnętrzne Silver. Pierwsza księga snów. Pokazałam Wam ją trochę na Instagramie, ale myślę że wróci tam jeszcze nie raz. Jest taka cudowna... Również wnętrze, czyli fabuła, jest piękne. Kerstin Gier znowu porusza tematykę, która w świecie książkowym nie jest szczególnie popularna, ale jest dosyć znana. Sny. Świadome śnienie, kreowanie swoich własnych snów. Dla mnie jest to coś nowego, chociaż sama próbuję ten temat w swoim opowiadaniu poruszyć...

Wykonanie oczywiście nie pozostawia wiele do życzenia. Jest świetne. Chociaż w porównaniu z Trylogią Czasu, tutaj panuje chyba trochę inna atmosfera. Jest miłość, tajemnice, przygody, niebezpieczeństwo, odrobina humoru... ale bardzo brakuje mi tej nuty sarkazmu, która pojawiła się w relacjach Gwen i Gideona. Liv nie jest tak skłonna do bycia trochę wredną, ale mimo tego jest świetną bohaterką. Jest mądra, nie daje sobie w kaszę dmuchać i ciągle trzyma się swojego zdania. Bez ustanku dąży do wyjaśnienia tajemnic nowej szkoły i nowych znajomych. Bardzo ją polubiłam, tak samo jej siostrę, chociaż jestem już od nich starsza - nadal czuję więź pomiędzy bohaterami w tym wieku.

Jedynym, co mnie trochę zawiodło, było budowanie napięcia. Wydaje mi się, że w Trylogii Czasu Kerstin Gier lepiej sobie z tym poradziła, ale mogę się mylić, bo czytałam to bardzo dawno temu. Ale jednak napięcia trochę tu brakuje, każde wydarzenie zdaje się mieć taką samą wagę jak poprzednie, nie ma wydarzeń ważniejszych, wszystkie prowadzą nas do końca. A ten koniec nie był dla mnie żadnym punktem kulminacyjnym, ani nawet czymś, co ma w nas wzbudzić głód kolejnej części...

Mimo tego jednego rozczarowania, Silver. Pierwsza księga snów czytało mi się niezwykle miło, przyjemnie i szybko. Przemknęłam przez kolejne strony z prędkością strzały i smutno zrobiło mi się, że muszę tę piękną książkę odłożyć na półkę (gdzie wygląda równie pięknie). Pozostaje mi jedynie w spokoju czekać na kolejną część (a ta już we wrześniu) i polecać wszystkim nową książkę Kerstin Gier!

[Adres usunięty]