Sekretny dziennik Laury Palmer

DZIENNIK PEŁEN TAJEMNIC

Kiedy podarowujesz dziecku dziennik, nie myślisz, że możesz czytać go po jego śmierci, szukając rozwiązania zagadki zbrodni, której stało się ofiarą. Taka myśl towarzyszyła mi podczas lektury „Sekretnego dziennika Laury Palmer” i to ona chyba najlepiej podsumowuje tę opowieść. Opowieść dobrze napisaną i bardzo klimatyczną. Może nie tak poruszającą, jak sam serial, którego pilotażowy epizod po prostu wgniata w fotel, nie mniej przyjemną w odbiorze i doskonale uzupełniającą fabułę odcinków.

Niestety nie oglądałam serialu „Miasteczko Twin Peaks”, choć kilkakrotnie się do tego zabierałam. Żałuję, ponieważ teraz miałabym jakiekolwiek odniesienie, zwłaszcza po rozeznaniu i przeczytaniu negatywnych opinii na temat książki. Fani traktują ją jako dodatek do cyklu, ja potraktowałam ją jak odrębną publikację.

W pierwszej kolejności muszę podkreślić moje obawy odnośnie do wychowywania córki. Laura jest na pozór zwykłą nastolatką. Jest grzeczna, ułożona, dobrze się uczy i nikt tak naprawdę nie dostrzega, co siedzi w jej głowie. Jedynie jej pamiętnik zdradza mroczne sekrety i fantazje: pierwszy alkohol, pierwsze narkotyki, pierwszy seks. Niepokojącym jest fakt, że bohaterka ma dwanaście lat w momencie, kiedy zaczyna tworzyć zapiski, a już wtedy podobają jej się brutalne sny z tajemniczym mężczyzną w roli głównej.

Z biegiem książki Laura opisuje coraz straszniejsze rzeczy. Przeraża mnie to. Sama kiedyś pisałam pamiętnik. Mam mnóstwo zapisanych zeszytów z lat nastoletnich, również chowałam w nim swoje sekreciki, których nie chciałam wyjawić rodzicom, ale, to co opisuje bohaterka z Twin Peaks, przechodzi ludzkie pojęcie. Rodziców często korci, by zajrzeć do zapisków swojego dziecka, by poznać czy nie kłamią, czy nie wplątały się w jakieś niepokojące znajomości, jest to naruszenie prywatności, ale czy gdyby rodzice Laury znaleźli go zawczasu, to czy nie uchroniliby jej przed najgorszym? Prawdziwym zdaje się powiedzenie: „Gdy masz syna, pilnujesz tylko jego, gdy masz córkę, pilnujesz całego osiedla”. Laura momentami podświadomie wołała o pomoc, ale nikt jej nie słyszał.

Historia przedstawiona z perspektywy Jennifer Lynch – córki jednego z współtwórców kultowego serialu, porusza i szokuje. Autorka napisała tę książkę, mając dwadzieścia dwa lata, może właśnie z tego powodu jest ona napisana lekkim, typowym dla nastolatek tonem. Wiem jednak, że ja – jako osoba, która nie oglądała ani serialu, an filmu, nie zrozumie w pełni, o co w tej książce chodzi, zwłaszcza z BOBem nawiedzającym dziewczynę w snach. Muszę koniecznie nadrobić zaległości, a pozycję te polecam fanom serialu. Dla mnie była to krótka, bo nieco ponad dwustustronicowa książka o nastolatce z problemami, która znaleziono martwą w kilka dni po ostatnim wpisie. Może i nie powaliła mnie ona na kolana, ale zdecydowanie zachęciła do zapoznania się z dziełem Davida Lynchai Marka Frosta.

„Miasteczko Twin Peaks” było kultowym serialem w latach 90. Trudno więc nie sięgnąć po książkę, która jest pamiętnikiem zamordowanej Laury. Czy jednak książka napisana przez córkę reżysera coś wnosi do interpretacji genialnego dzieła Davida Lyncha? Hmmm… Oceńcie sami.