Sekretna kolacja

Sekretna kolacja to książka, po której zostaniesz wegetarianinem!

To pierwsza taka pozycja, którą przeczytałam w jeden wieczór, styl pisania autora jest bardzo dobry, a fabuła niezwykle wciągająca. Ten, kto mówi, że ta książka jest przewidywalna chyba nie przeczytał końcowego epilogu..

Wszystko zaczęło się od niewinnej zagadki o mięsie mewy opowiedzianej kiedyś przez pewnego człowieka. Była to zwykła anegdota, a tak wszystko zmieniła. Książka opowiada o czwórce przyjaciół wynajmujących mieszkanie. Wszystko jest cudowne i piękne, póki nie kończą się i studia, i pieniądze. Okazuje się jednak, że sama praca w księgarni nie wystarcza na utrzymanie i trzeba wymyślić coś bardziej opłacalnego. W tym miejscu zaczyna się przygoda z kolacjami, gośćmi i niezwykle smacznym, ciekawym i egzotycznym mięsem...

Jeżeli lubisz książki intrygujące i nie brzydzi cię widok krwi - to jest wszystko co Ci potrzeba.

Ta opowieść jest jedną z moich ulubionych i mimo, że znam zakończenie, to na pewno do niej wrócę!

Nie będę Was zwodzić. Ta książka jest rewelacyjna! Szokująca? Tak! Przerażająca w swoim wydźwięku? Tak! Niepokojąca? Jak najbardziej, lecz nie będziecie w stanie się od niej oderwać. Raphael Montes serwując nam "Sekretną kolację" ukazuje niepochlebny obraz współczesnego społeczeństwa, owładniętego żądzą bogactwa, luksusowego stylu życia, beztroską i wieczną zabawą. Ludzie są nienasyceni, ciągle głodni nowych wrażeń, a przy tym nie liczą się z nikim i niczym.

„Mam na imię Dante. Chcę, żebyś o tym pamiętał. Nawet kiedy dotrzesz do połowy tej opowieści, kiedy dowiesz się, co się wydarzyło, i uznasz, że jestem [motyla nóżka], potworem bez serca, to chcę, żebyś pamiętał: mam na imię Dante i kiedyś byłem fajnym chłopakiem.”

Czwórka przyjaciół z małego miasteczka Pingo d`Agua przyjeżdża do Rio de Janeiro, aby rozpocząć naukę na uniwersytecie. Każdy z własnymi marzeniami i pragnieniami, każdy z własnym wyobrażeniem o swojej przyszłości. Wynajmują przestronny apartament w dzielnicy Copacabana przekonani, że odniosą w życiu sukces, zdobędą niezależność oraz bogactwo. Są ambitni i wierzą, że świat stoi u ich stóp. Niestety młodzieńcze wyobrażenia o przyszłości, rozczarowanie studiami w połączeniu z kryzysem gospodarczym w kraju, powodują narastającą frustrację i niezadowolenie. Niespełnione ambicje, zderzenie z rzeczywistością oraz problemy finansowe zmuszają bohaterów do sięgnięcia po niekonwencjonalne rozwiązanie ich problemów. Ogłoszenie umieszczone w internecie, choć początkowo traktowane jako żart, w ekspresowym tempie, wbrew sumieniu oraz zasadom moralnym, przekształca się w dochodowy biznes. Jaką cenę przyjdzie im zapłacić? Czy pieniądze, sława oraz uznanie skutecznie uciszą wyrzuty sumienia?

„Tutaj w Brazylii ludzie jedzą krowy, ale nie jedzą koni. We Francji jedzą konie, ale nie jedzą psów. A wiedziałeś, że w Indiach jedzą psy, ale nie jedzą krów? Każdy naród ma swoje zwyczaje. Prawda jest taka, że jedzenie mięsa jest zbyt dobre.”

Raphael Montes stworzył niepokojącą historię, która dla części odbiorców może okazać się niesmaczna. Nie jest jednak nieprawdopodobna do zrealizowania, szczególnie w kraju bez zasad moralnych, w którym rządzi pieniądz oraz pozycja społeczna, gdzie prawie każdy jest skorumpowany i gdzie bieda determinuje zachowanie człowieka. Pisarz postanowił zmierzyć się z niezwykle kontrowersyjnym tematem, wobec którego nikt nie przejdzie obojętnie. Zrobił to w bardzo wyrazisty sposób. Jego powieść wstrząśnie Wami i wywoła mnóstwo emocji.

Montes szczególnie podkreśla hipokryzję ludzkości, która z jednej strony oburza się sposobem traktowania zwierząt, a z drugiej strony co dzień zajada się mięsem. Kucharze na całym świecie doskonalą swoje przepisy, aby z każdej potrawy wydobyć jak najwięcej aromatów, by oszołomić nasze zmysły i dostarczyć niezapomnianych wrażeń podniebieniu. Zwykły kurczak w ich wykonaniu staje się prawdziwym arcydziełem. Nikt nie zastanawia się w jaki sposób został ten kurczak wyhodowany i co się z nim działo, zanim trafił na nasz talerz. Lektura nasuwa nam pytania: Jak daleko kucharz-wizjoner jest w stanie się posunąć, aby zaspokoić rosnący apetyt smakoszy? Czy odważy się przekroczyć granicę dobrego smaku i zatracić swoje człowieczeństwo?

„Nie zastanawiając się długo, ukroiłem kawałek i włożyłem do ust. Żułem powoli, wyciskając językiem cały sok z mięsa, podczas gdy kubki smakowe wyłapywały każdy szczegół smaku. Nagle nieznana mi błogość zdominowała całą moją jamę ustną, od policzków do podniebienia, ogarnięte przyjemnością ciało rozluźniło się, prosząc o więcej. Bez wątpienia było to najsmaczniejsze mięso, jakie jadłem w życiu. Ukroiłem jeszcze jeden kawałek. I następny.”

Akcja powieści toczy się wartko. Jest sensacyjnie. Jest mocno i szokująco. Dynamiczne dialogi, plastyczny język oraz intrygująca fabuła nie pozwalają na zwolnienie tempa. Im dalej w las, tym bardziej byłam złakniona kolejnej porcji lektury. Z zapartym tchem śledziłam kolejne wydarzenia i choć zdawało mi się, że wiem, jaki będzie koniec tej historii, to Montes zaskoczył mnie.

Barwne opisy przesycone aromatami, mroczne, niekiedy brutalne, wręcz obrzydliwe w odbiorze, przeskakiwały w mojej głowie jak kadry wyjęte z filmów Quentina Tarantino. Na pierwszy rzut oka absurdalne, nierealne i przejaskrawione, lecz wcale nie niemożliwe do zrealizowania. Moja krwiożercza natura została całkowicie zaspokojona. A Wy? Odważycie się przyjąć zaproszenie na Sekretną kolację? Ostrzeżenie dla osób o wrażliwych żołądkach – ta powieść może przyprawić o niestrawność.

Recenzja została opublikowana na blogu Lustro Rzeczywistości [Adres usunięty]

Książka jest wstrząsająca, jak wielkie okrucieństwa może się stać po podjęciu kilku niewłaściwych decyzji. Jednak najbardziej szokujące jest to, jak człowiek łatwo może się przyzwyczaić do czynienia krzywdy. Montes stworzył niepowtarzalny, ciężki, pełen napięcia klimat. Zdecydowanie polecam zapoznać się z tą pozycją, ale tylko jeśli macie mocne nerwy!

Przed Tobą leży danie. Kawał mięsa. Krwistego. Spodziewałbyś się tego, że ktoś kiedyś mógłby podstawić Ci pod nos ludzkie mięso? Co byś zrobił, gdybyś miał świadomość tego, co właśnie zjadłeś?

Raphael Montes urodził się w 1990 roku w Rio de Janeiro. Pracuje jako prawnik, tworzy scenariusze do filmów oraz seriali, a także pisze książki… I pisze je w naprawdę interesujący sposób. „Człowiek jest zły z natury. Nieważne, co mówią, wszyscy są tacy sami. Biedny czy bogaty, czarny czy biały, stary czy młody, nieważne. W czynieniu zła wszyscy jesteśmy jednakowi.” Naszym głównym bohaterem jest Dante, który wraz z paczką przyjaciół wynajmuje luksusowe mieszkanie w dzielnicy Copacabana. Mężczyznom wydaje się, że mają u stóp cały świat do czasu, aż popadają w długi. Sposób, który ma zapewnić im dostatek, okazuje się niezwykle prymitywny, a przede wszystkim wysoce niebezpieczny. „Tak naprawdę nie musisz jeść ludzkiego mięsa, żeby dokonywać potwornych czynów, wystarczy pokroić stek i kiełbasę, by przyłożyć rękę do okropności.” Autor nie stworzył zaskakującej powieści. Zarys fabuły, jak i konspekt historii był według mnie do przewidzenia, lecz tematyka książki pozwoliła mi zagłębić się bardziej w pojęcie kanibalizmu, ukazując przy tym sposoby interpretacji ludzkich zachowań, nad względy związane z etyką i moralizmem. Pisarz manipuluje czytelnikiem, pokazuje dwie strony medalu – dobrą, jak i złą. My, czytając tę książkę, mamy szansę wcielić się w różne postaci, które jeden problem widzą na zupełnie innych płaszczyznach. Poczynając od strachu wywołanego swoim bestialskim „dziełem”, po tanią i szybką realizację planu wzbogacenia się. I choć to jedynie fikcja literacka, przeraża mnie wizja świata, którą autor przedstawił w swojej powieści. „Trudno jest żyć dalej, kiedy tracisz najważniejszą osobę w życiu, a w zasięgu ręki masz wszystko, co jest potrzebne, żeby umrzeć.” Obserwujemy tutaj zwykłego, szarego człowieka oraz przemiany, jakie zachodzą w jego psychice, będące wynikiem jego poczynań. Autor nakreślił bohaterów w bardzo przejrzysty sposób. W sposób, który sprawił, że ja, jako czytelnik, zamiast od razu ocenić, wolałam przekalkulować w głowie jeszcze raz – dlaczego do tego doszło? Dlaczego akurat to rozwiązanie? Czy nie macie żadnych wyrzutów sumienia? Pod względem psychologicznym książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. Realizacja powieści jest jak najbardziej w porządku, styl autora ciekawy, a historię czyta się z wielkim zainteresowaniem. Z pewnością sięgnę po inne książki Raphael’a Montes’a, ponieważ „Sekretna kolacja”, choć brutalna, niecodzienna, opowiadająca o przemianach ludzkiego umysłu, a przede wszystkim o problematyce kanibalizmu, bardzo przypadła mi do gustu. Z pewnością polecę tę książkę osobom lubiącym powieści psychologiczne, brutalne i skłaniające do przemyśleń. Myślę jednak, że osoby wrażliwe nie powinny po nią sięgać.

Kilka słów o fabule

„Sekretna kola­cja” jest drugą powie­ścią Montes’a, wydaną na naszym rynku. Opo­wiada histo­rię o czte­rech mło­dych i ambit­nych chło­pakach, któ­rzy chcieli wyrwać się z mało­mia­stecz­ko­wej spo­łecz­no­ści i spró­bo­wać swo­ich sił w wiel­kim mie­ście, pójść na dobre stu­dia i się usa­mo­dziel­nić. Wynaj­mują eks­klu­zywne miesz­ka­nie w dziel­nicy Copa­ca­bana w Rio de Jane­iro, życie dla nich dopiero się zaczyna. Tak im się przy­naj­mniej wydaje. Sie­lanka trwa do momentu, kiedy wła­ści­ciel miesz­ka­nia poja­wia się, nie­spo­dzie­wa­nie oznaj­mia­jąc, że mają się wynieść w ciągu dwóch tygo­dni, bo zale­gają z zapłatą czyn­szu za dłuż­szy okres. Zszo­ko­wani chłopcy, nie mają poję­cia co zro­bić. Więk­szość z nich ciężko pra­cuje, wią­żąc koniec z koń­cem, pła­cąc rachunki i pró­bu­jąc utrzy­mać się w dro­gim mie­ście. Muszą coś szybko wymy­ślić, żeby zdo­być pie­nią­dze. Pow­rót do domu i przy­zna­nie się do porażki nie wcho­dzi w grę. Ozna­cza­łoby to, że prze­grali. Pod­czas roz­mowy, od słowa do słowa, poja­wia się pewien pomysł, który na zawsze odmieni życie całej czwórki. Orga­ni­zują nie­ty­pową kola­cję, na któ­rej podane będzie mięso mewy, za którą ludzie na bar­dzo wyso­kich sta­no­wi­skach są skłonni zapła­cić grube pie­nią­dze. Po takiej jed­nej kola­cji ich dług u wła­ści­ciela miesz­ka­nia będzie spła­cony. Czy ich biznes zakoń­czy się po tej jed­nej jedy­nej kola­cji? Można się łatwo domy­ślić, że zaro­bie­nie szyb­kich pie­nię­dzy jest przy­jemne i nie będzie łatwo się z tym roz­stać.

Moje prze­my­śle­nia

„Sekretna kola­cja” jest jed­nym z lep­szych thril­le­rów, które ostat­nio prze­czy­ta­łam, mimo że było kilka rze­czy, które mi się nie podo­bały. Mon­tes miał rewe­la­cyjny pomysł na fabułę, bar­dzo ory­gi­nalny. Nar­ra­to­rem całej powie­ści jest Dante – chło­pak skoń­czył stu­dia w kie­runku księ­go­wo­ści, ale przez kry­zys, jaki pano­wał w Bra­zy­lii oraz brak doświad­cze­nia, nie wio­dło mu się dobrze i chcąc nie chcąc zatrud­nił się w księ­garni. Muszę stwier­dzić, że go tro­chę polu­bi­łam na początku. Był cichy, nieco zagu­biony, ale wyda­wało mi się, że ma naj­wię­cej oleju w gło­wie z tego całego grona.

Książka jest mocna, szcze­gó­łowe opisy przy­go­to­wy­wa­nia kola­cji i każ­dego dania są dopra­co­wane pra­wie na sto pro­cent. Szcze­rze, bywały momenty, kiedy mia­łam ochotę odło­żyć lek­turę, bo tych detali było za wiele, ale z dru­giej strony bar­dzo chcia­łam dowie­dzieć się, co będzie dalej. Książka wcią­gnęła mnie total­nie, chcia­łam ją skoń­czyć i zara­zem nie chcia­łam. Co mnie odro­binę roz­cza­ro­wało to to, że podej­rze­wa­łam, kto stoi za tym całym bizne­sem prak­tycz­nie od samego początku. Z czy­ta­niem kolej­nych stron pozna­wa­łam każ­dego boha­tera coraz to lepiej i wyro­bi­łam sobie już pewne zda­nie na jego temat. Nie spo­dzie­wa­łam się takiego obrotu akcji na końcu książki. Naprawdę rewe­la­cyjne zakoń­cze­nie i powiem szcze­rze, że po przeczytaniu ostatniej strony, mia­łam nadzieję, że będzie kon­ty­nu­acja tej historii, bo moim zda­niem ten wątek miałby poten­cjał, żeby go bar­dziej roz­wi­nąć. Może się docze­kamy, kto wie?

Podsumowanie

Ogó­łem książka ta nie nadaje się dla osób o słab­szych ner­wach lub takich, które mają słabe żołądki. Słynna żółta piła mecha­niczna, która brała czynny udział w przy­go­to­wy­wa­niu potraw, śniła mi się po nocach. Wykwintne dania, jakie poja­wiały się na sto­łach, mogłyby kon­ku­ro­wać z tymi, jakie widu­jemy w pro­gra­mach typu Master Chef, gdyby nie jedno – rodzaj mięsa. Chyba już każdy wie, co mam na myśli. „Sekretna kola­cja” zapad­nie mi w pamięci na dłu­żej. To bar­dziej niż pewne. Z początku, kiedy prze­czy­ta­łam kilka recen­zji tej książki, pomy­śla­łam, że będzie to coś w typie Han­ni­bala Lec­tera, któ­rego histo­rie bar­dzo lubię, bo budzą grozę i są zagad­kowe, ale ta różni się od nich, co wcale mnie nie zasmu­ciło. Jest to coś nowego, innego, w jakiś spo­sób mrocz­niej­szego, co tylko dodaje tego dresz­czyku emo­cji. A emo­cji w tej książce nie bra­kuje – to pewne. Ta historia pokazuje czytelnikowi, że jedna zła decyzja może doprowadzić do tragedii i zmienić życie o 360 stopni. W tym przypadku decyzja podjęta przez bohaterów zamieniła ich życia w dramat, ale jaki konkretnie, tego musicie się przekonać sami, sięgając po tę książkę. Nie pozo­staje mi nic innego jak zachę­cić wszyst­kich do tej lek­tury. Osoby lubiące lekki dresz­czyk będą usa­tys­fak­cjo­no­wane.

[Adres usunięty]