Sędzia

Jak dowiadujemy się z opisu umieszczonego na tylnej części okładki – Sędzia jest opartym na autentycznych wydarzeniach thrillerem prawniczym. Autor dążył do przedstawienia polskiego wymiaru sprawiedliwości jako bardzo wadliwego i słabego, co moim zdaniem całkowicie mu się udało.

„W ciągu kilku tygodni giełdowy rekin, poważany człowiek sukcesu zmienił się w oszusta i bankruta.”

Głównym poszkodowanym jest Adam Bonar – właściciel jednej z dobrze prosperujących firm leasingowych, która przynosi ogromne zyski założycielowi. Bonar z dnia na dzień oskarżony zostaje o oszustwo na 300 mln złotych i aresztowany, przez co jego życie legnie w gruzach – piętrzące się problemy rodzinne osiągają punkt krytyczny, a ON zaczyna obawiać się o swoje życie i popada w paranoje. Jakub Zimy, który jest dziennikarzem w jednej z gazet, początkowo negatywnie nastawiony do postaci Bonara, zaczyna dostrzegać w jego oskarżeniu pewną prawidłowość, która mogłaby świadczyć o fakcie, że poszkodowany jest niewinny i stał się ofiarą manipulacji.

„Władza zdecydowanie deprawuje, nie ma nic przyjemniejszego.”

Sędzia jest thrillerem o świetnie wykreowanych bohaterach. W zaprezentowanym przez Zielke świecie biznesu pojawiają się same postacie męskie z jednym wyjątkiem. Kasia Jarosz jest reporterką gazety konkurującej z pismem Zimnego. Kobieta świetnie odnajduje się w świecie mężczyzn i dobrze wie czego chce. Jest bardzo inteligentna i doszukuje się dziury w całym, co wreszcie przyczynia się do współpracy z Kubą. Prawnicy, politycy i finansiści pojawiający się w powieści są idealnym odwzorowaniem stereotypowego biznesmena, który osiągnąwszy pewien pułap zawodowy uważa się za króla świata, a resztę społeczeństwa za nic niewartych i takich, których na każdym kroku można łatwo oszukać, wyciągając z tego ogromne korzyści (szczególnie materialne). Oczywiście pojawiły się również postacie, które na pierwszy rzut oka były bardzo silne i pewne swojego, a jednak okazywały się słabe, bezbronne i zastraszone.

„Prawo jest jak ogrodzenie – gad zawsze się prześlizgnie, lew przeskoczy, a bydło pozostanie tam, gdzie jego miejsce.”

Thriller Zielke, o świetnie wykreowanej fabule, uderza bezpośrednio w polski system sprawiedliwości. Skomplikowane powiązania finansistów, polityków, mediów i władz, są bardzo rzeczywiste, jakby prosto wyjęte z naszego kraju. Zresztą, w fabułę zostały wplecione autentyczne wydarzenia i może to właśnie one powodują, że książka nabiera tak rzeczywisty kształt. Pozycja ukazuje również jak ogromny wpływ na człowieka ma bogactwo – jak ono zniewala i co ludzie są w stanie zrobić, by zarobić jeszcze więcej. Brak jakiejkolwiek przyzwoitości w czynach niektórych bohaterów jest porażający – może dlatego, że tak bardzo prawdziwy. W kraju ogarniętym szerzącą się korupcją media są jedyną szansą na naświetlanie rzeczywistości.

„To nie jest kwestia jednego przypadku, przekrętu, jednej grupy ludzi czy nawet wycinka gospodarki. Mówimy tu o problemie całego systemu, dlatego tak ważne jest, by z nim walczyć. Problem w tym, że w naszym systemie naprawdę nie chodzi o sprawiedliwość.”

Sędzia jest dość obszerną – bo liczy sobie ponad czterysta pięćdziesiąt stron – powieścią, która od początku bardzo mnie zainteresowała i mogłabym powiedzieć, że nawet zaczarowała, bo oderwać się od niej ani na chwilę nie mogłam. Jako, że była to pierwsza książka pana Zielke, którą czytałam, dopiero zaczynałam wyrabiać swoje zdanie o autorze i jego twórczości. Początkowo zachwycona fabułą, stylem pisania, bohaterami – ogólnie książką, po dotarciu do około trzysetnej strony zaczęłam się męczyć. Początek książki okazał się dużo bardziej interesujący ze względu na zrzucenie dużej liczby informacji i zagadek na czytelnika, z której trzeba było się wygrzebać, natomiast do rezultatów działań Bonara i Zimnego dochodzimy kroczek po kroczku, powolutku – to zdecydowanie osłabiło mój zapał.

Powieść nie jest przeznaczona dla osób, które oczekują bardzo dużej ilości akcji, z tego względu, że jest to thriller prawniczy. Pojawiają się morderstwa i zagadki, ale główny wątek zostaje naświetlony już na początku książki, co też czasami wpływa na przewidywalność sytuacji. Czasami jak dla mnie było za dużo gadania, za mało działania – w takich sytuacjach mówiłam sobie „Kuba, weź się wreszcie za robotę!”.

Zdecydowanie na plus było też to, że nie odnalazłam w fabule tej książki, która jest trzecim tomem z cyklu o Jakubie Zimnym, żadnych odniesień do poprzednich pozycji (których zresztą nie miałam okazji przeczytać) – także książka jest niezależna i można przeczytać ją bez sięgania po poprzednie pozycje tego autora.

Mimo, że książka ma swoje wady, jest jedną z tych pozycji, którą warto przeczytać i która otwiera oczy na otaczającą nas rzeczywistość.

Jednym zdaniem- kawał porządnego, realnego i dopracowanego w każdym calu thrillera prawniczego. Książka (jak wszystkie inne tego autora) na najwyższym z możliwych poziomów, doskonale napisana, wciągająca w swoje okowy już od pierwszego rozdziału i do końca trzymająca w napięciu.

Bez wątpienia jest to lektura, od której trudno się oderwać i w której nic nie jest takim, jakim wydaje się być. Mafia, śledztwa, władza skorumpowana, władza mająca za nic człowieka i jego życie oraz przysługujące mu prawa, niewyobrażalne pieniądze, bandyckie przejmowanie firm, ułomności polskiego wymiaru sprawiedliwości, to wszystko (i wiele więcej) jest osią książki, ale też osią życia wielu z nas, co samo w sobie już przeraża. Książkę czyta się błyskawicznie. Zawdzięczać to należy przede wszystkim doskonałemu stylowi pisarskiemu Mariusza Zielke oraz realności z jaką autor zaserwował nam przygody głównego bohatera. Wbrew pozorom, wiele z tego, co spotkało Adama Bodnara, może przydarzyć się sporej grupie czytelników książki. Bowiem treść Sędziego wydaje się żywcem przejęta z polskich gazet, z życia, które toczy się w koło nas. Jest to na równi wciągające, zachęcające do lektury, co przerażające. Strach się bać.

Przerażająca. Szokująca i przerażająca. Rzeczywistość opisana przez autora w książce "Sędzia" jest właśnie taka. Jestem zbulwersowana tym bardziej, że wydarzenia opisane w powieści oparte są na autentycznej historii. A najgorsze jest to, że ja, jako szary ludek i członek niższych warstw społeczności, nie mam żadnego wpływu na to co się dzieje. Mogę tylko z boku przyglądać się otaczającej mnie rzeczywistości i próbować wyciągać wnioski. Jednak intuicja i dotychczasowe doświadczenie mówią mi, że pan Zielke niewiele się myli w ocenie sytuacji.

Adam Bonar jest właścicielem firmy Selac. Stworzył ją właściwie sam, od podstaw. Pomysł jego, pieniądze kolegi, jednak kolega szybko usunął się w cień dając Adamowi pełnię władzy i swobodę ruchu. Z małej garażowej firemki powstał giełdowy potentat świetnie oceniany i przynoszący milionowe dochody. Niestety dochody firmy były na tyle duże, że stały się przedmiotem zazdrości nieuczciwego bankiera. A że układ sędzia - bankier - syndyk daje duże możliwości, firma Selac - podobnie jak wiele innych przed nią - skazana jest na zagładę. Sposób jest jasny i prosty; wystarczy nieuczciwa gra bankiera, brak sumienia sędziego i kilku tchórzliwych syndyków i voila!. Bonar traci wszystko - firmę, pieniądze, rodzinę. Nie poddaje się i postanawia jednak walczyć. Z pomocą nadchodzą mu dziennikarze - Kuba Zimny i Kasia Jarosz. Początkowo oceniają Bonara tak samo jak większość nazywając go oszustem i krętaczem. Jednak pytań pojawia się coraz więcej, a dokumenty upadłościowe innych firm pokazują, że Bonar jest raczej ofiarą niż oszustem. Czy Adamowi Bonarowi uda się zachować godność? Jakim kosztem i co będzie musiał poświęcić? Zapraszam do lektury.

Powieść jest bardzo dobra. Napisana z pazurem, "nieukładnie", bez dbałości o konwenanse. Wiele sytuacji i zdarzeń trąci rzeczywistością i mocno przeraża. Po lekturze tej powieści jedno jest pewne. Jeżeli niewielki procent opisanych zdarzeń jest choć trochę prawdziwy to myśl tytułowego sędziego zawarta gdzieś w środku książki jest prorocza "Nie żyjemy w normalnym kraju".

Powieść ma w sobie coś specyficznego i ulotnego, trudnego do określenia, a jednak dającego charakterystyczny "smaczek". Czytelnik śledzi bowiem na kartach książki afery, przekręty i kłamstwa, a nie ma poczucia teorii spiskowej. To tak jakby oglądać wydarzenia z pewnej odległości. Czytelnik przeżywa i dopinguje "dobrych", ale jednocześnie w sercu czuje, że na nic nie ma wpływu, że wszystko dzieje się "obok". Inny autor zrobiłby z tego tematu trzymający w napięciu kryminał, a tu niespodzianka. Tu mamy czysty opis zdarzeń, zgoła reporterski. Nie czekamy na wybuch bomby, bo cała ta książka jest jedną wielką bombą.

Trudno powiedzieć, że mi się bardzo podobało. Nie ulega jednak wątpliwości że mi się podobało, ponieważ kolejna powieść Mariusza Zielke pt. "Wyrok" już czeka na półce na swoją kolej.