Samotność we dwoje

Książka na jeden wieczór. Właśnie skończyłam czytać. Napisana w formie pamiętnika prowadzonego przez Adama, młodego mężczyznę na spokojnym etacie, bez ambicji zawodowych, ale pełnego żalu i pretensji do żony- Mai, która robi karierę, zarabia lepiej od męża i rzadko bywa w domu. Adam czuje się samotny w małżeństwie, lekceważony przez Maję, zaczyna się interesować siostrą kolegi. Jakie będą konsekwencje jego romansu ?

Czy samotność w związku jest nieunikniona? Nieoczekiwany epilog tej historii dopisuje Maja, już jako starsza kobieta.

Czytało się przyjemnie, mimo, że Adam jest nieco irytujący i egoistyczny.

Adam i Marianna to małżeństwo z ośmioletnim stażem. Ona, pełna energii bizneswomen, pnie się jak burza po szczeblach kariery. Ciągle w rozjazdach, w delegacjach, ciągle brak jej czasu.

On natomiast to jej przeciwieństwo - stabilna praca, awanse nie interesują go wcale. Najchętniej przesiedziałby w domu całe życie. Jest mu dobrze, oprócz tego, że Brak mu na co dzień ukochanej żony.

Gdy Majka wygrywa los, w którym nagrodą jest wyjazd do Chorwacji, Adam wcale się nie cieszy. Najchętniej wcale by nie wyjeżdżał. A jeśli już wyjazd to po to by powylegiwać się w słońcu i nic więcej. Z jego żoną jednak to niewykonalne. Ona przecież nie usiedzi na miejscu.

Do wyjazdu zostaje kilka miesięcy. W międzyczasie Majka awansuje po raz kolejny. Jeszcze mniej ma czasu dla męża. On natomiast znudzony czekaniem w pustym domu wykorzystuje sytuację i zaczyna spotyka się z siostrą kolegi z pracy, Beatą.

Jest oczarowany nową znajomością. Beata ma to czego brakuje jego żonie. Jest całkiem inna.

Brnąc w romans coraz głębiej jest zdecydowany odejść od żony.

Chce jej powiedzieć o tym na wspólnym urlopie.

Sęk w tym, jak to zrobić by nie zepsuć wyjazdu, a jednocześnie sprawę załatwić. Jak wiadomość o rozwodzie przyjmie żona? I czy na pewno wybrał dobrze, bo przecież Beata jest tak przewidywalna? Czy po latach nie znudzi się taką potulną, zgadzającą się na wszystko partnerką? Czy warto przekreślać te wspólne osiem lat u boku cały czas przecież kochanej żony?

Przed Adamem niełatwe zadanie. Jak sobie poradzi?

Jak widać książka niesie ze sobą wiele dylematów, dotyka wielu czynników ludzkiej natury.

Co ciekawsze jest pokazana od strony mężczyzny. Autorka skupia się bardziej na nim i jego uczuciach, co jest nieczęste w powieściach tego typu.

Nie powiem, lektura pod wieloma względami była bardzo zajmująca, ale znając inne powieści pani Agnieszki Lis jestem odrobine rozczarowana. Oczywiście nie znaczy to, że ta książka nie jest warta przeczytania i na pewno nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Niemniej z dotychczasowych propozycji tej pisarki podobała mi się najmniej.

Z resztą oceńcie sami.

Wszyscy dookoła wiedzą, że małżeństwo Mai i Adama jest idealnym wzorcem do naśladowania. Obydwoje realizują się w pracy zawodowej - ona z zaangażowaniem pnie się po szczeblach zawodowej kariery, ON - lubi swoją monotonię pracy. Niestety, na pozór doskonałe małżeństwo wcale nie jest szczęśliwe. Ich wzajemne uczucie zatraca się w zaangażowaniu w sprawy mniej ważne i zdrady, których przecież nie powinno być. Gdy oboje dostrzegają brak głębszych uczuć postanawiają wyjechać do Chorwacji. Ma to być przypieczętowanie rozstania i ich ostatni wspólny urlop. Czy ta decyzja jest już ostateczna? A może wyjazd zmieni ich życie?

Powieść obyczajowa z dużą domieszką rodzinnego życia przepełnionego prywatną tragedią zazwyczaj pisana byłą w formie trzecioosobowej lub relacji kobiety. Tym razem autorka zaskoczyła mnie swoim wyborem, ponieważ postanowiła postawić w roli narratora Adama i jego opis wydarzeń. Na początku ten powiew świeżości był dla mnie nowy i nie do końca zrozumiały, ale ze strony na stronę zaczynałam się przekonywać do decyzji autorki i właściwie w finale poczułam się mile zaskoczona rozwiązaniem. Jak się okazało coś nowego wcale nie musi być czymś złym.

To nie jest moja pierwsza powieść tej autorki, więc w pewnym sensie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Jej surowy styl, niemal pozbawiony zbyt dużego nadmiaru emocji jest dobrą formą dla tych, którzy szukają książek bardzo obiektywnych. "Samotność we dwoje" jest tego doskonałym przykładem - problemy jakie znane są wielu czytelnikom zostały ukazane z męskiej perspektywy a do tej pory to kobieta zawsze byłą uznawana za tą, która w podobnej sytuacji cierpi najbardziej. Autorka dystansując się od swoich bohaterów ukazała targające ich emocje w sposób naturalny i prawdziwy, dzięki czemu powieść może okazać się lekcją życia dla wielu zainteresowanych.

Chociaż książkę czyta się szybko a jej objętość nie jest zbyt duża, motyw przewodni fabuły jest trudny do przebrnięcia. Nie w negatywnym znaczeniu a raczej emocjonalnym - prawdziwe życie pokazane z perspektywy jednej z pokrzywdzonych stron, gdzie znana nam do tej pory definicja szczęśliwego małżeństwa została zburzona przez los i błędne decyzje. To trochę tak jakby autorka na przykładzie Mai i Adama pokazywała, że wzajemne uczucie wcale nie jest takie kolorowe. A jednak wspólny wyjazd do nowego miejsca zmienia ich sposób myślenia, dystansuje od pewnych spraw i pozwala spojrzeć na wszystko w innym świetle.

"Samotność we dwoje" to ciekawa propozycja w gronie literatury obyczajowej. Kobieca powieść widziana oczami mężczyzny otwiera nowy rozdział. Prawdziwe spojrzenie na życie w połączeniu z ciekawymi bohaterami i ich wiarygodnymi problemami zmienia historię w powieść wartą poznania. Jestem pewna, ze każdy czytelnik znajdzie w lekturze Agnieszki Lis interesujące go wartości, bo mimo niewielkiej objętości książka bogata jest w życiowe, warte przemyśleń doświadczenia.