Rekiny wojny. Jak trzech kolesi z Miami Beach stało się najniezwyklejszymi przemytnikami broni w dziejach

GUY LAWSON „REKINY WOJNY”.

Jest to wstrząsający opis ciemnych interesów prowadzonych jak się okazuje, przez przypadkowe osoby dopuszczone do realizacji dostaw broni dla armii USA. Jak wielokrotnie powtarza autor jest to historia trzech kolesi z Miami Beach, ćpunów bez formalnego wykształcenia. Najbardziej zaskakuje fakt, że mózg całego przedsięwzięcia ma niecałe dwadzieścia lat a najstarszy uczestnik wydarzeń dwadzieścia pięć lat. Efraim Diverok, chłopak bez pomysłu na życie, pokłócony z najbliższą rodziną podejmuje pracę u swojego wuja, jako pomocnik. Szybko okazuje się, że zajęcie, które wykonuje bardzo mu odpowiada i chce zacząć działalność na własny rachunek. Rozstaje się z wujem, który karze mu sie wynosić i podejmuje pierwsze kroki mające na celu zdobycie wielkiej fortuny. Efraim Diverok, Alex Podrizki i David Packouz to główne filary firmy AEY, założonej głownie po to aby zdobyć pieniądze i poimprezować. W styczniu 2007 roku AEY wygrywa kontrakt na dostawę broni dla amerykańskich żołnierzy w Afganistanie. Autor opisuje mechanizmy działania rynku handlu bronią, meandry prowadzonych pertraktacji. Ukazuje ciemne strony tych bardzo dochodowych interesów, sposoby pozyskiwania dostawców, próby omijania prawa, podwójne standardy przestrzegania zapisów prawa przez różne agendy rządowe. Większość kontrahentów dziwiła się, że Efraim Diverok jest takim młodym człowiekiem i radzi sobie w tym trudnym biznesie. Nie zdawano sobie sprawy, że ten młody człowiek, aby osiągnąć wytyczony cel stosuje bezwzględne metody, nie zawsze zgodne z prawem. Jako pracodawca był bardzo wymagający, bezkompromisowy oraz nie liczył się ludźmi. Przedstawiony jest, jako człowiek bezwzględny, uparty i niezbyt uczciwy. Liczył się dla niego jedynie coraz większy zysk ze sprzedaży amunicji, karabinów czy innych akcesoriów dla wojska. Wszystkie niezgodne z prawem działania zaprowadzą całą ekipę przed oblicze wymiaru sprawiedliwości. Książka przedstawia skomplikowane mechanizmy handlu bronią w kilku rejonach świata, tam gdzie toczą sie działania wojenne. Ludzie pracujący w tej branży są zdeterminowani na łatwe i szybkie zdobycie fortuny bez względu na koszty. O tym wszystkim opowiada GUY LAWSON w swojej książce, o ciemnych stronach tego biznesu. Zachęcam do przeczytania tej interesującej książki.

Książkę wydało Wydawnictwo Znak Literanova.

Zdzisław Ruszkowski.

„Rekiny wojny” Guya Lawsona to historia dwóch dwudziestoparolatków uwikłanych w mafijny półświatek. Wygrywając przetarg na kilkaset milionów dolarów, zorganizowany przez amerykański Pentagon, stali się dostawcami amunicji armii Stanów Zjednoczonych stacjonującej w Afganistanie. Dostarczone naboje okazują się stare i zardzewiałe, korupcja - albańska, a amerykański rząd – delikatnie ujmując, niezadowolony. Dotychczasowy masażysta i drobny dealer „zioła”, zostają jednymi z najpilniej poszukiwanych ludzi na dwóch kontynentach.

Rachunki trzeba wyrównać.

Historia została oparta na faktach. Napisana w formie swoistego reportażu-rzeki, stawia pytanie czytelnikowi, nad absurdalnością tej sytuacji. By zrozumieć ją w pełni, potrzeba bazowej wiedzy z zakresu polityki i ówczesnej historii świata.

Efraim Diveroli postanowił, że zostanie handlarzem broni. Całe dnie wyszukiwał przetargów, do których mógłby stanąć. Marzenie stało się jego obsesją. Gdy w końcu zaczął osiągać drobne sukcesy, postanowił, że zatrudni swojego znajomego, Davida Packouza, który pomoże mu w zdobywaniu nowych zleceń i szukaniu dostawców. Diveroli chciał ciągle więcej i więcej, pieniądze i podbicie rynku były dla niego najważniejsze. Gdy w końcu udało mu się wygrać kontrakt o wartości 300 milionów dolarów, był szczęśliwy, lecz... nieostrożny.

Rekiny wojny Guya Lawsona to książka opowiadająca o młodych mężczyznach, którzy niemal z dnia na dzień stali się handlarzami bronią. Głównym bohaterem jest Diveroli, który zaczynając swoją przygodę w tym biznesie, był jeszcze nastolatkiem.

Książka jest czymś z pogranicza literatury faktu i sensacji – głównie z powodu tematu. Autor przedstawia wszystko w precyzyjny sposób, często odnosząc się do tła społeczno-politycznego tamtych czasów. Opowiada o życiu młodych handlarzy bronią, pokazując ze szczegółami ich charaktery i zachowania, ale także nakreślając ogólną sytuację na świecie, układ sił i wiele rzeczy, o których nie mówiło się nigdy głośno, jak umowy, współpraca międzynarodowa i kontrakty na broń zawierane przez Stany Zjednoczone.

Na tle tych wszystkich wydarzeń pokazane są działania Diverolego i Packouza, którzy zrobili zawrotną karierę. Nie byli ani wykształceni, ani znani, nie mieli doświadczenia, ale mieli upór, który przyniósł im wiele kontraktów i kontaktów. Ich przebiegłość, odwaga i momentami bezczelność sprawiły, że ci młodzi faceci zgarnęli sprzed nosa innych doświadczonych firm kontrakt na 300 milionów dolarów.

Dowiadujemy się też nieco o ich życiu prywatnym, jak choćby o ich charakterach, przyzwyczajeniach, pochodzeniu. Jednak na pierwszym miejscu stawia się główny temat – czyli to, jak ich firma stawała się potęgą na skalę światową w dziedzinie handlu bronią. Czasem mamy wrażenie, że ci dwaj mieli więcej szczęścia niż rozumu, nie możemy zrozumieć, jak to możliwe, że przez tak długi czas udawało im się radzić sobie we dwóch z rzeczami, nad którymi pracują często całe firmy.

Rekiny wojny to ciekawa lektura dla osób, które interesują się światem handlu bronią. Pokazuje, jak dwóch niedoświadczonych młodzieniaszków działało, by ich interes kwitł. To zaskakujące, jak wiele rzeczy ukrywanych jest przed opinią publiczną. Chociażby to, że często broń, którą daje się Amerykanom, wyprodukowano w Chinach, a dostarczono do Albanii czy innych państw Wschodniej Europy. Przekręty, nielegalne układy, przeszkody, łapówki i korupcja są tu na porządku dziennym.

I choć spodziewałam się czegoś zupełnie innego, Rekiny wojny mi się spodobały. Nie jest to powieść z lekką narracją i błyskotliwymi, zabawnymi dialogami. To raczej sprawozdanie z działalności Diverolego i jego kumpla. Czyta się dobrze, choć niektóre fragmenty mogą męczyć suchością informacji. Niemniej to lektura, która zaskakuje, bo i sama historia jest dość nieprawdopodobna. Zachęcam.

Choć jestem dziewczyną to cenię sobie książki z bronią, krwią czy przemocą w roli głównej. Tak jakoś mam, że to właśnie to przyciąga mnie najbardziej. Tak też było i w tym wypadku. Wojna to nie koniecznie coś co kocham, ale już broń w pewien sposób tak. A, że o handlu bronią jeszcze okazji czytać nie miałam to nie zastanawiałam się zbyt długo. Raz, że mogłam poznać świat, którego jeszcze nie znam, a dwa można było to zrobić w ciekawy sposób. Tak, więc usiadłam z książką w rękach i...

Efraim Diveroli David Packouz i Alex Podrizki - trzech dwudziestokilkuletnich przyjaciół nie tyle od kielicha co od skręta. Praktycznie każdy dzień zaczynali od wypalenia swojej porcji by móc jako tako funkcjonować w świecie realny. Tyle, że Diveroli prócz imprezowania, picia i ćpania zapragnął też stać się bogatym. I tak pewnego dnia zaczął kombinować. Dzień po dniu, krok po kroku coraz bliżej celu. Udało mu się założyć firmę handlującą bronią i zaczął zdobywać coraz poważniejsze kontrakty z Pentagonem dzięki stronie FedBizzOpps (Federla Business Opportunities). Jako, że zleceń było coraz więcej to wciągnął w to wszystko Packouza. I tak w duecie w pewnym momencie wygrali kontakt na 300 mln dolarów na dostawę broni dla amerykańskich żołnierzy walczących w Afganistanie. Tyle, że żeby zarobić jak najwięcej to zakupili oni tanią i zardzewiałą chińską amunicję. Tu zjawia się trzeci z bohaterów zamieszania czyli Podrizki. Co ciekawe gdyby byli dokładniejsi, ostrożniejsi i nie wkurzyli po drodze aż tylu osób to było ogromne prawdopodobieństwo, że nigdy byśmy o tych mężczyznach nie usłyszeli.

Pewnie niejedna czy niejeden z nas lubi oceniać. Podejrzewam, że nie tylko ja myślę sobie, że trzeba mieć coś w głowie by wygrać przetarg na 300 mln dolarów, ale też tego nie mieć by dać się złapać dzięki zbyt długiego języka po "zielu". Mówimy sobie - kretyni, głupcy, idioci... Ale oni byli młodzi, a młodość musi swoje grzechy odhaczyć i przeżyć, musi się wyszaleć. Co jednak powiedzieć i jak ocenić kogoś kto taką kasę przebimbał? I tu pojawia się problem, bo nie wypada sypać epitetami pod adresem... Działu Zamówień Publicznych Pentagonu. Nikt nie sprawdził, nie popytał. Czy to znaczy, że dla nich to "tylko" 300 mln "zielonych"? Nie wiadomo. Całą historia jest tak śmieszna i nierealna, że ciężko przyjąć do wiadomości, że jest prawdziwa. A jednak - w dzisiejszych czasach dzięki komputerom można praktycznie wszystko. Jest to w równym stopniu śmieszne co tragiczne, a dzięki takim książkom możemy sobie to uświadomić. Choć momentami pozycja była dla mnie dość ciężka i się gubiłam to jednak całość zrobiła bardzo pozytywne wrażenie. Na pewno zachęcam do przeczytania, bo warto i nie przeszkadza w tym fakt, że książka momentami idzie z górki, a momentami pod górkę. Warto. Ja przeczytałam i nie żałuję!

Czytało się tę książkę naprawdę dobrze. Chociaż dość istotne było żeby kojarzyć co tam panie w polityce się dzieje. Trzeba więc byc na bieżąco żeby czytać ten reportaż z przyjemnością. Ale warto :)