Reguła nr 1

To druga część przygód Simony Brenner, ale moje pierwsze spotkanie z tą kobietą, ponieważ nie czytałam pierwszej części. Simona wydaje się być bardzo intrygującą postacią. I tak właśnie jest, autorka wykreowała bohaterkę, która jest archeologiem, a jednocześnie złodziejką - to bardzo interesujące połączenie. To osoba bystra, dla której nie ma rzeczy niemożliwych i zrobi wszystko, aby osiągnąć cel, który sobie postanowiła. Jest profesjonalistką i dba o każdy szczegół jeśli chodzi o swoją pracę, ale także o to, czym zajmuje się poza nią. Dużym atutem tej książki jest fakt, że napisała ją archeolożka... Marta Guzowska jest archeologiem, więc tworząc bohaterkę, która również pracuje w tej dziedzinie była bardzo zorientowana w tej dziedzinie, każdy szczegół pracy archeologa był prawdziwy, książka stała się bardziej wiarygodna.

To książka, która nie należy do obszernych, aczkolwiek nie można jej zarzucić potraktowania tematu w sposób zbyt krótki. Autorka rewelacyjnie ułożyła intrygę, akcja książki toczy się szybko i nie odczuwamy nudy w trakcie czytania. Oczywiście w głowie snujemy przypuszczalne rozwiązania tej sprawy, ale autorka co chwile dokłada nowe fakty, stworzyła bardzo zawiłą intrygę, wiele tropów, które sprawiają, że ostatecznie nie wiemy czego mamy się spodziewać. Zakończenie tej powieści mnie nie zawiodło, byłam zaskoczona i "Reguła nr 1" okazała się być świetnym kryminałem!

1,5 roku temu zapoznałam się z pierwszym tomem serii czyli ,,Chciwością". Teraz przyszedł czas na jego kontynuację.

Simona tym razem ma w planach kradzież czegoś innego, jednak jej szef ma wobec niej inne zamiary. Nie pozwala jej wylecieć z lotniska, szantażując ją ujawnieniem tego, co przemyca. Każe jej poszukać złotego runa, gdyż ma na nie kupca. Wierzy, że ono naprawdę istnieje.

Pierwszy tom tak średnio mi się podobał, ale w końcu korzystając z wolniejszych dni postanowiłam skusić się na kontynuację. W sumie miałam do niej dwa podejścia, bo za pierwszym po kilku stronach nie pociągnęłam tematu i zabrałam się za inne lektury.

Książka o archeologii w połączeniu z kryminałem może spodobać się niejednemu czytelnikowi. Mnie niestety nieco zawiodła. Nie jest to pozycja zła, ale też nie należy w moim odczuciu do tego typu lektur, od których nie można się oderwać. Choć nie jest bardzo obszerna, czytanie podzieliłam sobie na dwa dni.

,,Reguła nr 1" to książka o poszukiwaniu złotego runa. Sporo w niej fabularnych zawiłości, co uważam za duży plus. Jeśli pierwszy tom przypadł Wam do gustu, zachęcam też do zapoznania się z tą kontynuacją.

Jakiś czas temu miałam przyjemność przeczytać pierwszą książkę w serii Simona Brenner Marty Guzowskiej, która zaskoczyła mnie pomysłem na kreację głównej bohaterki. I chociaż bawiłam się dobrze podczas lektury - w natłoku innych książek zapomniałam o perypetiach kobiety o nietypowym zawodzie. Do czasu aż nie ukazała się druga część w serii - od razu wiedziałam, że nie mogę jej nie przeczytać.

Simona Brenner to bohaterka intrygująca pod wieloma względami. Jak mało kto potrafi zlać się z otoczeniem i bawić grą pozorów. Z wykształcenia i zamiłowania jest archeologiem, który poszukuje cennej biżuterii. Jednak w nocy, za sprawą innej profesji zmienia się nie do poznania - w złodziejkę, której nigdy nic nie stoi na przeszkodzie. Pech chce, że nieoczekiwanie przypomina sobie o niej dawna znajomość, mężczyzna z którym dzieliła swoje zdobycze. Proponuje jej zadanie, które wzbudza w Simonie jej prawdziwą naturę złodziejki - czas odnaleźć złote runo, które jak się okazuje, wcale nie jest mitem. Tak rozpoczyna się jej kolejna przygoda przez Grecję, Turcję i Rosję, gdzie wszystko jest możliwe a na każdym kroku czają się tajemnice i niepowodzenia.

Reguła numer jeden głównej bohaterki to ponadczasowa prawda - nie ufaj nikomu. Nie ma co się dziwić, w końcu złodziej złodziejowi nie równy. A Simona jest najlepsza w tym co robi. To trochę tak, jakby Indiana Jones przebrał się w spódnicę i rozpoczął swoją kolejną przygodę - tylko bardziej zadziorną, bo główna bohaterka ma swój nieocenionych charakterek. To najcenniejszy aspekt tej powieści: bohaterka, która w zasadzie nie cofnie się przed niczym a wszystkie porażki obraca w możliwość odbicia się od dna. Tam gdzie ja widziałam niepowodzenie w misji i konieczność wrócenia do domu Simona odnajdywała rozwiązanie raz dwa i nie było czasu na to, by odwlekać wszystko w nieskończoność - jeśli coś się dłużyło, oznaczało tylko jedno: czas zmienić podejście.

Autorka stworzyła postać niebanalną i na pewno inną niż te, które znamy z typowych kryminałów. Dzięki temu do jej książki wkradł się powiew świeżości i nuta dobrego humoru. Nie rzadko perypetie głównej bohaterki były pozytywnie zakręcone, chociaż nie zabrakło również elementów strachu, kiedy już myślałam, że nic z danego przedsięwzięcia nie wyjdzie. Bo chociaż w całej powieści chodziło przede wszystkim o dobrą zabawę, nie mogę zapominać, że powieść osadzona jest w ramach typowej powieści przygodowo-sensacyjnej. Legendarny skarb przyciąga do siebie bardziej niż można by przypuszczać, a im bliżej się wydaje: ty więcej niepowodzeń na swojej drodze spotyka główna bohaterka. Na całej szczęście autorka doskonale zna się na fachu swojej postaci (nie złodziejki, tylko archeolog) przez co nie odnalazłam w fabule momentów trudnych do przebrnięcia. Wszystko fachowo wytłumaczone prowadziło mnie od przygody do przygody, podczas której nie było czasu na nudę.

"Reguła nr 1" to książka, którą czyta się z przyjemnością. Napisana lekkim i obrazowym językiem zaprasza w pościg za mitologicznym złotym runem, które podobno istnieje naprawdę. Barwne postacie, dynamiczna akcja i zabawne dialogi dodają wydarzeniom uroku a przygoda nie ma końca. Doskonale bawiłam się podczas lektury i mam nadzieję, że to jeszcze nie koniec, bo żal było mi rozstawać się z Simoną i jej pokręconym światopoglądem. Wszystkich chętnych na wielką przygodę odsyłam do najnowszej powieści Marty Guzowskiej - warto.

Już kiedyś o tym pisałam, że książki po które sięgam są zazwyczaj bardzo świadomie przeze mnie wybierane. W związku z tym rzadko czuję się zawiedziona, jednak czasem bywają takie przypadki, że z daną publikacją, już od jej pierwszej strony powstaje jakaś specyficzna chemia. Tak tez było właśnie w tym przypadku.

Najnowsza książka Marty Guzowskiej opowiada o Simonie Brenner, archeolożce i złodziejce w jednym. Otóż, kobieta pewnego dnia dostaje propozycje nie do odrzucenia. Ma znaleźć złote runo, o którym wszyscy sądzili, że nie istnieje. Jej poszukiwania wciągają ją w makabryczną grę, z której coraz trudniej jej się wydostać. Czy Simonie uda się wyjść z tej gry cało? Czy złote runo istnieje i czy uda jej się je odnaleźć? Tego oczywiście dowiecie się sięgając po tę książkę.

"Reguła nr 1" już od pierwszej strony wciągnęła mnie w swój specyficzny klimat. Nie czytałam niestety części pierwszej, jednak teraz uważam, że zdecydowanie muszę to uczynić. Ten brak w lekturze tak, czy inaczej, nie przeszkadza w połapaniu się o co chodzi. Mnie ta historia wciągnęła od pierwszych stron i trzymała w napięciu, aż po ostatnie.

Na uwagę zasługuje zdecydowanie postać głównej bohaterki. Inteligentnej, ostrej, wygadanej i sprytnej. Przyznam, że ją polubiłam :). Mam też nadzieję, że niebawem będę miała okazję jeszcze o niej poczytać. Zdecydowanie jest to pozycja godna polecenia, szczególnie na jesienne, deszczowe wieczory pod kocem. Polecam.

[Adres usunięty]

Cała recenzja na: [Adres usunięty]

Dopiero podczas lektury dowiedziałam się, że to kolejny, drugi już tom przygód bohaterki. Pierwszy "Chciwość" został wydany w ubiegłym roku nakładem wydawnictwa Burda Książki. Mały minus za brak informacji o tym fakcie. Dopiero w podziękowaniach od autorki, na końcu książki znajduje się słowo w tej kwestii. Całe szczęście obie książki połączone są jedynie postacią głównej bohaterki, a odniesienia do wcześniejszych wydarzeń są lekko zaznaczone gdzieś na początku. Mimo nieznajomości poprzedniego tytułu, ten czytało mi się z przyjemnością.

Wydarzenia przedstawia sama Simona, która jest narratorką tej powieści. Kobieta ma cięty język, wiele pomysłów, spryt i inteligencje, które pozwalają jej uniknąć więzień podczas przemytu. Jednak czasami trzeba iść na ustępstwa, żeby ratować skórę i tak własnie dzieje się w tym wypadku. Z tego powodu trafia na stepy azjatyckiej Rosji, a potem do Grecji. Kobieta stara się odkryć gdzie znajduje się tajemniczy artefakt, a przede wszystkim czym tak naprawdę jest. Dość szybko okazuje się, że początkowa ciekawość i chęć odkrycia, zmieniają się w wyścigi z mordercą. Simona mimo wielu pomocnych osób jest zdana na siebie, w końcu pierwsza zasada złodzieja - nie ufaj nikomu.

Sięgnęłam po ten tytuł z trochę przypadkowych powodów, ale pozwoliło mi to poznać wciągającą bohaterkę i odkryć pióro pisarki. Jestem pewna, że to nie ostatnie moje spotkanie z Martą Guzowską. Na pewno będę chciała poznać wcześniejsze przygody Simony i w wolnej chwili sięgnę po "Chciwość", będę też czekać na kolejne tytuły pisarki, szczególnie te związane z niezwykłą panią archeolog.