Reemisja

Ta książka...WOW

Tyle mogę powiedzieć. Nie sądziłam,że mnie może tak poruszyć. Da się w niej czuć zło kipiące z każdej strony. Nie sądziłam, że będzie Ona aż tak dobra, aż tak poruszająca. Książka dużo dała mi do myślenia na temat przeszłości, która nie jednokrotnie znajduje swoje odzwierciedlenie w czasach teraźniejszych.

Chwilami musiałam odkładać czytanie ze względu na czytaną treść, która miejscami mnie przerażała. Musiałam to przemyśleć i zrozumieć. Zrozumieć to Zło, które tam było i jakby czekało też na mnie, nie tylko na bohaterów książki.

Byłam bliska odgadnięcia zakończenia ale trochę się pomyliłam, ale zakończenie było takie jakie ja bym dała.

Ciężko pomyśleć, że sytuacja opisana w książce zapewne się kiedyś wydarzyła i może się ponownie zdarzyć. Nigdy nie mówmy nigdy, ale ja nie jestem za tym by wydarzenia zatoczyły koło...

Czy polecam tą książkę? Definitywnie każdy z Nas powinien przeczytać tą książkę. Otwiera Ona oczy i przypomina o tym co się kiedyś działo i jak to się odbiło na innych.

Oczywiście nie chciałaby znaleźć się w skórze bohaterów :)

Izabela Milik to wschodząca autorka. Miałam przyjemność przeczytać jej debiutancką powieść i zrobiła ona na mnie bardzo dobre wrażenie. Dlatego kiedy Pani Iza zaproponowała mi zrecenzowanie jej drugiego wydania byłam szczęśliwa, bo i tak zamierzałam przeczytać jej kolejne dzieło.

Pierwsza książka autorki była romansem z nutką psychologii. Jakież to było moje zdziwienie, gdy zauważałam, że tym razem podjęła się stworzenia sensacji. Thriller nie jest gatunkiem po, który często bym sięgała. Okładka ani poruszane w książce tematy też mnie nie pociągają, ale tak bardzo byłam ciekawa tego jak pani Milik sobie poradzi z nowym gatunkiem, że postanowiłam sama to sprawdzić. Autorka nie zawiodła mnie.

Nie od dziś wiadomo, że władza zmienia człowieka. A owy człowiek do tego by być u szczytu władzy jest w stanie zrobić wszystko. Doskonale widać to na przykładzie bohaterów utworu Reemisja, szczególnie Wódz wysuwa się tutaj na pierwszy plan. Ten człowiek jest bezwzględny i nie zawaha się ani na moment sięgając po najokrutniejsze środki. Jego działania zakłócą rodzinne życie Anny i Roberta. Wysoką cenę w wojnie dorosłych poniesie niewinne dziecko. Jak się okaże wojna polityczna nie dotyczy tylko tych, którzy z tą polityką są blisko związani. Polityczne intrygi to problem, który dotyka wszystkich. Książka uświadomiła mi, że każdy obywatel powinien być zainteresowany tym, co się dzieje wśród ludzi rządzących krajem. Doskonale widać, że politycy są jak kobiety, to znaczy jedno myślą a drugie robią i często mają jakieś ukryte cele, które powinny być jak najszybciej demaskowane dla dobra ogółu.

Czytacie to i myślicie sobie "Łeee polityczny wątek. Nie lubię tego. Ta książka nie jest dla mnie"? Zdecydowanie zaprzestańcie tak robić. Ja też kompletnie nie interesuję się polityką, ale ta z książki jest inna. Zdaje się jakby ciekawsza. Może dlatego, że jest bardziej obnażona. Przedstawiona od samego wnętrza. Już to czyni ją godną poznania.

Izabela Milik stworzyła nowy świat. Reemisja ma elementy fantastyki i kryminału. Oczywiście znajdujemy tutaj także wiele emocji. Śmiałabym powiedzieć, że twór ten jest nieco psychodeliczny. Kreuje w głowach czytelnika wizje, w które następnie go wciąga i nie wypuszcza do samego końca. Jest to świetne przeżycie i uważam, że dla niego warto zaryzykować spotkanie z polityką.

O akcję się nie martwcie. Jest jej tutaj ogrom. W sumie dzieje się wiele i to od pierwszej strony aż do ostatniej. Czytelnik nie ma chwili na złapanie oddechu. Każdy wątek kończy się w ciekawym momencie. Jesteśmy z niego wyrywani i przenoszeni do kolejnego. Zastanawiamy się co będzie dalej. Jaki los czeka bohatera w kulminacyjnym momencie a zanim się tego dowiemy żyjemy już historią kolejnej postaci. Zabieg ten sprawia, że czytelnik nigdy się nie nudzi i zawsze chce czytać dalej by poznać tajemnice ukryte na kolejnych stronach powieści. To, co dalej odkrywałam nieraz budziło we mnie strach i niedowierzanie. Takiego biegu wydarzeń się nie spodziewałam i jestem pod wrażeniem poziomu wyobraźni autorki.

Kreacja bohaterów też zasługuje na uwagę, bo również jest na wysokim poziomie. Każda postać ma bardzo rozbudowaną osobowość. Mamy szansę ją bliżej poznać. Zawdzięczamy to trzecioosobowej narracji, która co jakiś czas zmienia głównego bohatera. Wraz ze zmianą otoczenia zmieni się postać będąca w centrum wydarzeń i wówczas jej osoba jest nam przybliżana. Dzięki temu postaci w książce jest wiele a my znamy każda z nich. Tutaj znów nie mamy szans na nudę.

Jak widzicie mnie Reemisja bardzo się spodobała. Cieszę się, że dałam tej pozycji szansę. Po cichutku liczę na jej kontynuację. Mam nadzieję, że zainteresowałam Was tym tytułem, i że postanowicie sami dać się porwać tej lekturze.

Reemisja to powieść zaskakująca. Choć początkowo trudno było mi się wciągnąć w tę historię, ale późniejsze wydarzenia mi to wynagrodziły. Bardzo spodobał mi się sposób narracji i język, jakim posługiwała się autorka, wszystko to sprawiało, że książka wypadła bardzo realistycznie. Izabela Milik nie bała się brutalnych i krwawych opisów i wulgaryzmów i dzięki temu stworzyła książkę rewelacyjną. Bardzo się cieszę, że Reemisja trafiła w moje ręce i że nie zniechęciłam się ciężkim początkiem. Jeśli jeszcze nie znacie tej książki to najwyższy czas, by to nadrobić!

[Adres usunięty]

Długo zastanawiałam się nad tym, czy zdecydować się na lekturę Reemisji, głównie ze względu na wątek polityczny, którego nie jestem fanką… Niemniej po usilnych namowach męża zdecydowałam się na podejście do najnowszej powieści Izabeli Milik…

Thriller nie jest dla mnie gatunkiem obcym. Od czasu do czasu lubię sięgnąć po coś mocniejszego, zwłaszcza gdy mam okazję przeczytać mocny thriller psychologiczny… Reemisja, choć na pierwszy rzut oka kwalifikuje się jako thriller, nie do końca nim jest – ze względu na wątek fantastyczny… rzekłabym nieco psychodeliczny…

Wielowątkowa fabuła buduje i stopniuje napięcie, wciągając czytelnika w coraz bardziej zawiłą intrygę, która czai się na kartach powieści. Autorka sprawnie przeplata ze sobą każdy wątek, tworząc spójną i intrygująca całość, która ma niezwykle zaskakujące zakończenie.

Połączenie thrillera politycznego z nutą i romansu i fantastyki to nie lada wyzwanie, bo o ile wątek miłosny w tym gatunku często gęsto jest miłym dodatkiem (który czasem fajnie ociepla brutalną fabułę), o tyle łączenie thrillera z fantastyką… hmmm… to prawie horror – dosłownie i w przenośni. Jednak Izabeli Milik udało się tak poskładać i wyważyć wszystkie elementy, że nie ma tutaj mowy o jakiejś przesadzie. Niemniej – zaskoczenie idealnie pasuje do opisania tej powieści.

Poza mocno zarysowanym tłem politycznym, oglądaniu „od środka” budowli politycznej „sekty”, to znaczy ugrupowania, zbrodniach ociekających krwią i przemocą, czy brutalnym seksie, autorka serwuje czytelnikowi chwilę wytchnienia właśnie wątkiem miłosnym. Delikatnym, eterycznym, takim, który na tle ciemności i brutalności wycisza i jest pewnego rodzaju światełkiem w tunelu… a przy tym nie jest karykaturalny. Ot, miłość, jaką można sobie wyobrazić w realnym świecie.

Bohaterowie wykreowani przez autorkę to pełna gama charakterów. Można ich z grubsza podzielić na „tych dobrych” i „tych złych”. Główna bohaterka wraz z rodziną to te pozytywne postaci, które większości z Was przypadną do gustu swoją naturalnością i normalnością. Pozostali „upolitycznieni” bohaterowie to zdecydowanie czarne charaktery tej powieści… Zdecydowanie będziecie mieli ochotę sami ich wymordować… :)

Zarówno w trakcie czytania debiutanckiej powieści Izabeli Milik, jak i Reemisji, byłam mile zaskoczona łatwością i lekkością, z jaką autorka przelewa pomysły na papier. Dodam, że bardzo skomplikowane i zawoalowane… podczas czytania sprawiają wrażenie, jak gdyby to była najzwyczajniejsza i najprostsza rzecz na świecie – usiąść i pisać.

Plastyczność, z jaką autorka tworzy obrazy słowem, są nieodzownym znakiem rozpoznawczym jej stylu, co oczywiście przekłada się na dużą przyjemność podczas czytania, gdy wkracza się w zupełnie inny wymiar… doznać i emocji…

A okładka? Rzec można klasycznie prosta i intrygująca… Ba! Rzucająca się w oczy, a więc nie będziecie mogli przejść obok niej obojętnie.

Podsumowując: Mocny i skomplikowany thriller polityczny? Zdecydowanie. Delikatnie złagodzony wątkiem miłosnym i podkręcony nutą satanizmu? Owszem… Zaskakująca i wciągająca powieść, która w dosadny i brutalny sposób komentuje wydarzenia współczesnego świata i aktualnych wydarzeń w rodzimej polityce, uwypuklając znaczną część jego mrocznych stron… Jeśli macie więc ochotę na coś, co nie pozwoli Wam się oderwać i chcecie poznać mroczną wizję przedstawioną przez Izabelę Milik – sięgnijcie koniecznie po Reemisję…

Polecam!

Czasami jest tak, że chcemy sięgnąć po jakąś książkę nie ze względu na powalającą okładkę, wciągający opis, czy uwielbiany gatunek. Pragniemy poznać kolejną historię, która wyszła spod pióra lubianego autora. Tak było właśnie tym razem. Kiedy w zapowiedziach ujrzałam nowy tytuł Izabeli Milik wiedziałam, że muszę ją poznać. Duże wrażenie zrobiła na mniej poprzednia powieść autorki i wiedziałam, że ta również mi się spodoba, choć obawiałam się zupełnie innego gatunku niż poprzednio. Jak pisarka odnalazła się w thrillerze, w którym brutalność i perwersja grają jedne z głównych skrzypiec?

Przed Polską wybory parlamentarne. Według sondaży duże szanse ma kontrowersyjny Obóz Odrodzenia Ojczyzny. Jego szarą eminencją jest Jeremi Pestis - człowiek, który zawarł pakt ze złem. Do miażdżącego przeciwników zwycięstwa potrzebuje tylko swej tajemniczej Księgi oraz pięknej Anny.

Zaledwie kilka osób wie, co jest przyczyną politycznego sukcesu Wodza. Kładąc na szali swoje życie, podejmują z nim walkę. Czy w niedzielę wyborczą obrońcom dobra uda się powstrzymać partię przed objęciem władzy w kraju?

Izabela Milik urodziła się w 1976 roku w Tychach. Z wykształcenia jest ekonomistką. Debiutowała w 2015 roku powieścią Z teściową za pan wróg. Uważa, że jedno życie to zdecydowanie za mało, pisze więc, aby móc je powielać w nieskończoność.

Właściwie zastanawiam się od czego zacząć. Co powinnam Wam dziś przekazać, a co zachować w słodkiej tajemnicy, żeby zbyt wiele nie zdradzić? W końcu nie chodzi o to, aby streścić fabułę, a szczerze napisać co się o niej sądzi. Jakie są odczucia po skończonej lekturze i przemyślenia, o ile na takie pozwala poznana historia. A treść Reemisji daje wiele, również do myślenia.

Obawiałam się tej książki. Z powieści obyczajowej nagle autorka przerzuca nas na thriller z dodatkami perwersji, wulgaryzmów i ... polityki. Wiecie co jest najgorsze? Właśnie to ostatnie słowo odpychało mnie najbardziej i jestem pewna, że wielu może po nią nie sięgnąć właśnie ze względu na politykę. Jeśli tak zrobicie, będzie to Wasz największy błąd. Już teraz dochodziły mnie słuchy, że książka nie jest odpowiednia dla danej osoby, gdyż odpycha ją nadmiar politycznego tła. Przysięgam, że nie lubię polityki. Nie śledzę jej, nie interesuje mnie i nigdy nie sięgam po książki, w których tło polityczne jest mocno zarysowane. Tu postanowiłam zaryzykować i bardzo się z tej decyzji cieszę. Nie wiem, jak mam Wam to przekazać, by za wiele nie zdradzić, ale wprowadzić Was w obraz książki. Nie znajdziecie tu polskiego rządu, nazwisk znanych z telewizji i realnego, aktualnego politycznego światka. Izabela Milik stworzyła ugrupowanie, które zamierza osiągnąć znacznie więcej niż kilka stołków w parlamencie. Jest ktoś, kto działa z ukrycia, pociąga za odpowiednie sznurki i skrupulatnie, powoli dąży do zamierzonego celu. Mówi się: "po trupach do celu" i w tym przypadku powiedzenie to jest dość dosłowne. Jeremi Pestis to osoba, która jest istnym wcieleniem diabła. Jego środki są okrutne i przerażające. Momentami włos się jeżył a w pomieszczeniu jakby nagle robiło się znacznie zimniej.

W Reemisji dostajemy znacznie więcej niż to, co napisałam przed chwilą. Autorka w piękny i delikatny sposób przemyciła wątek miłosny do swojej powieści. Anna i Robert tworzą idealny związek, pełny miłości i zaufania, choć tajemnice z przeszłości, o których nie wie małżonek coraz bardziej uwierają kobiecą psychikę. Co się stanie, jeśli prawda wyjdzie na jaw? Annie tak bardzo zależy na szczęśliwym małżeństwie i bezpiecznym domu, który stworzyli dla ukochanego synka.

W polityczne zagrywki powoli wciągane są kolejne osoby. Szybko okazuje się, że z Obozem Odrodzenia Ojczyzny coś wspólnego zaczynają mieć nawet osoby z najbliższego otoczenia. Intryga, tajemnice i nieoczekiwane zwroty akcji nadają powieści szybsze tempo, by po chwili odrobinę zwolnić i napawać się miłością bijącą od Anny i Roberta. Również w piękny sposób zarysowana jest matczyna miłość, której nie sposób tu nie dostrzec.

Autorka w bardzo dobry sposób wykreowała swoich bohaterów. Jednych polubimy od początku, jak chociażby małżeństwo Aniołów. To, co jest w nich najpiękniejsze, to prawdziwa miłość i bardzo mocna więź, gdzie bardzo łatwo o przerysowanie. Izabeli Milik udało się oddać piękno, bez idealizowania, czy przekoloryzowania. Z drugiej jednak strony mamy bohaterów, których zdecydowanie nie polubimy i sami będziemy mieć ochotę im się przeciwstawić i walczyć. Jestem pewna, że wszyscy będziemy wspierać Annę i sprzymierzeńców w walce z samym diabłem.

Z całą pewnością książka Izabeli Milik jest wielowątkowa. Co mnie w niej chyba najbardziej zaskoczyło? Wątek fantastyczny! Kiedy po raz pierwszy przeczytałam słowa naprowadzające mnie na elementy fantastyki, przestraszyłam się bardzo. Polityka? Fantastyka?! Pomyślałam: "to się nie uda". A jednak! Autorka ostrożnie splatała ze sobą kolejne wydarzenia i elementy fantastyki, które dają nam odpowiedź na wiele pytań, które do tej pory kotłowały się w naszych głowach. Pojawiają się jednak kolejne pytania, na które z całą pewnością znajdziecie odpowiedź w trakcie lektury. Bardzo się cieszę, że elementy fantastyki nie przytłoczyły reszty książki, a były jej idealnym uzupełnieniem i dopełnieniem.

Bardzo lubię pióro autorki, które jest lekkie i wyraźne. Izabela Milik pewnie oddaje obrazy kotłujące się w jej głowie, za pomocą słów. Czytelnik bez problemu wyobraża sobie kolejne sceny, które są idealnie oddane. Jedyne, z czym można mieć problem to z ich akceptacją, ponieważ część scen jest dość drastyczna, perwersyjna i osnuta wulgaryzmami, których autorka nie boi się użyć. Co ważne jednak, nie nadużywa ich! Stosuje wulgaryzmy wtedy, kiedy są potrzebne, by oddać dosadnie uczucia i emocje towarzyszące bohaterom.

Sięgając po tę książkę należy pamiętać, że jest to thriller, w którym przeplatają się różne wątki. Ja jestem nim zachwycona i szczerze polecam zarówno miłośnikom gatunku, jak i osobom sceptycznie do niego nastawionym. Uważam, że warto po nią sięgnąć nawet w przypadku, gdy nie lubi się polityki. Ja zaryzykowałam i bardzo się z tego powodu cieszę.

Warto również wspomnieć, że Reemisja dostarcza emocji. Osobiście nadszedł taki moment, w którym się bardzo wzruszyłam. Może nie płakałam, bo nie o to chodzi. Ale łezka się w oku zakręciła, a serce mocniej zaczęło bić. Warto po skończonej lekturze chwilę się nad nią zastanowić. Autorka pod totalną fikcją przemyca nam pewne realne prawdy, których czasami nie dostrzegamy w otaczającym nas świecie. Czy wszystko co usłyszymy w telewizji jest prawdą? Na to pytanie sądzę, że większość z Was potrafi poprawnie odpowiedzieć.

Reemisja to mocna opowieść o szerzącym się złu i otaczającym nas świecie. Brutalność, perwersja, tajemnice, ale i miłość, przyjaźń, strach i walka o najbliższych oraz słabszych. To niesamowita opowieść, która skłania do refleksji i dostarcza emocji. Jest to thriller z wątkami miłosnymi oraz elementami fantastyki. Polecam gorąco!