Tajemnica rodu Ashencroft

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Tajemnica Rodu Ashencroft". Jest to drugi tom o perypetiach Elizy Bartkowskiej, pierwszy to "Tajemnica Ocean Blue". Książki w zasadzie można czytać niezależnie, ale po co sobie odbierać przyjemność bliższego poznania głównej bohaterki. To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Karolina jest jedną z pisarek po których powieści sięgam w ciemno. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie byłam w stanie odłożyć choćby na moment. Chociaż książkę czytałam już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata głównej bohaterki i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam jej losy. Razem z Elizą przeniosłam się do Kornwalii lat 30-tych XX wieku, gdzie kobieta musi rozwikłać sieć kłamstw i sekretów (w stylu klasycznych powieści detektywistycznych). Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w barwny, niejednoznaczny i wielowymiarowy sposób wykreowani. To postaci, które nie są krystaliczne, mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im także popełniać błędy. Na kartach powieści mogłam jeszcze lepiej poznać główną bohaterkę, pisarkę Elizę, która tym razem wyruszyła do Ashencroft Hall na prośbę nestora rodu, który ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Na miejscu oczywiście poznaje najbliższych Ashencrofta, a także jego pracowników. Każdy z nich ma swoje tajemnice, przywary, panują pomiędzy nimi napięte stosunki, które sprawiają, że podejrzana jest tak naprawdę każda z osób. Ponownie byłam pod wrażeniem jej umiejętności obserwacji, dedukcji oraz spostrzegawczości. Śledztwo, które z pomocą jednego z domowników zaczęła prowadzić Eliza ogromnie mnie wciągnęło, czytając stronę po stronie miałam wrażenie jakbym im towarzyszyła i chłonęłam wszystkie targające nimi emocje. Czułam jednocześnie ekscytację jak i strach przed tym co odkryje pisarka i jak to wpłynie na życie każdego z kluczowych bohaterów. Ważnym elementem tej powieści są świetnie zarysowane portrety psychologiczne wszystkich postaci, stopniowo pokazując ich maski oraz motywy postępowania. Autorka zmusza Czytelnika do myślenia, trochę wodzi za nos i trzyma w napięciu tak naprawdę do samego końca, bo czytając tą książkę tak naprawdę trudno było przewidzieć co przyniosą kolejne strony oraz jak zachowają się bohaterowie. Dla mnie każdy był mocno podejrzany i kompletnie nie spodziewałam się, że właśnie ta konkretna osoba stoi za zbrodnią, ale zrozumiałam pobudki tej postaci. W tej historii nic nie jest czarno - białe. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że pozory mylą, a ludzie często potrafią robić dobrą minę do złej gry. Udowadnia także, że nie można ufać nikomu i trzeba uważać z kim dzielisz się swoimi problemami i intymnymi sprawami, bo tak naprawdę nie wiadomo kto życzy Ci dobrze, a kto wręcz przeciwnie. Tutaj każde słowo, każdy gest ma ogromne znaczenie i tylko wprawny słuchacz i obserwator jest w stanie odpowiednio je zinterpretować. Uważam, że Karolina naprawdę rewelacyjnie się odnalazła w tym gatunku literackim i oczywiście czekam na więcej Elizy Bartkowskiej! Polecam!

Główna bohaterka Eliza, autorka kryminałów przyjeżdża do posiadłości Ashencoroft w Kornwalii na zaproszenie właściciela. Na miejscu poznaje wdowę Margarett, rodzęństwo Violet i Victora, milczącego brata seniora rodu. Gdy właściciel zostaje otruty, a jego testament zostaje skradziony, pisarka zostaje wciągnięta w sieć niedopowiedzeń i sekretów. Każdy z członków rodziny miał powód by pozbyć się zmarłego. Eliza postanawia odkryć, kto to zrobił. Musi dowiedzieć się, kto mówi prawdę, a kto kłamie oraz kto ma tajemnice i sekrety. Z każdym dniem czuje, że nie może nikomu ufać.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Czuć tu klimat starych rezydencji. Tempo akcji jest spokojne, nie ma gwałtownych zwrotów akcji. Powieść wciąga powoli i spokojnie. Nie ma w niej brutalności i rozlewu krwi. Czytelnik poznaje bardzo szczegółowo bohaterów. Dowiaduje się co ukrywają, czego pragną, czym się zajmują i czym się interesują. Odkrywanie tajemnic następuje stopniowo i nakłania czytelnika do logicznego myślenia. Można spróbować dotrzeć do prawdy przed końcem historii. Książkę czyta się jednym tchem. Idealna historia dla wielbicieli kryminałów retro.

„Tajemnica rodu Ashencroft” to dokładnie taki kryminał, jaki lubię klimatyczny, trochę mroczny i pełen sekretów, które wychodzą na jaw powoli, ale skutecznie wciągają w historię.

Już sam motyw zaproszenia do starej rezydencji w Kornwalii był ciekawym wątkiem. Zaczęły mi się podobać książki zamknięte w jednym miejscu, gdzie każdy bohater coś ukrywa i od początku wiadomo, że nic nie jest takie, jak wygląda. Trochę próbowałam rozgryźć, kto mówi prawdę, komu ufać i co naprawdę wydarzyło się w tej rodzinie.

Najbardziej podobała mi się atmosfera wielka posiadłość, arystokratyczna rodzina, napięcie między bohaterami i to uczucie, że wszędzie kryje się jakaś tajemnica. Autorka fajnie stopniuje napięcie, dzięki czemu czytało mi się bardzo szybko i ciągle chciałam wiedzieć więcej.

Bohaterowie też są ciekawie napisani, bo każdy ma swój charakter i swoje sekrety, a relacje między nimi tylko podkręcają zagadkę.

Jeśli lubicie eleganckie kryminały z klimatem starej rezydencji, rodzinnych tajemnic i zagadki do rozwiązania razem z bohaterką, to zdecydowanie polecam. Bardzo dobrze się przy niej bawiłam i czekam na kolejne przygody Elizy🤍

💙„Tajemnica rodu Ashencroft” to kolejny stylowy kryminał z najlepszą bohaterką Elizą i jej skrupulatnym dochodzeniu w celu odkrycia prawdy.Akcja powieści w początkach XX wieku idealnie odzwierciedla świat przedstawiony w tej powieści.Czuć magię tych czasów i to jest wyjątkowe.

💙Autorka od pierwszych stron naznacza tajemniczością tą historię.Nie sposób odkryć zabójcę i jego powody.Dopiero wnikliwe dochodzenie Elizy i jej rozmowy z domownikami scala powody zbrodni oraz niosące z nią przesłanki.To nie jest proste,gdyż posiadłość rodziny skrywa więcej sekretów niż oczywistych faktów.To kryminał napisany w wspaniały sposób,by czytelnik razem z bohaterką mógł sam poznawać tajemnice posiadłości,grzechy jego mieszkańców oraz słów i czynów wykonywanych wtedy,gdy nikt nie widzi.

💙„Tajemnica rodu Ashencroft”jest historią przepełnioną sekretami i niecnymi zagrywkami,by zrealizować swój cel.Kryminał potrafiący nieraz zaskoczyć i zszokować odkrytą prawdą.Gwarantuje moc emocji i radości podczas czytania.

💙Idealna lektura dla osób kochające skrypulatne śledztwo z barwnymi bohaterami,by móc odkryć wszystkie skrywane tajemnice.

💙Czytajcie-gorąco polecam📖

Macie ochotę na stylowy i elegancki kryminał retro w zimowej scenerii? Jeśli tak, to zapraszam Was dziś w klimatyczną podróż do Kornwalii.

Styczeń, sam środek zimy, rezydencja rodu Ashencroft, lata 30 XX wieku.

Do pewnej kornwalijskiej posiadłości przyjeżdża Eliza Bartkowska, autorka bestsellerowych kryminałów. Sir Thomas Ashencroft zaprosił kobietę do swojej rezydencji, by pomogła mu rozwiklać pewne sprawy . Nic nie wskazywało na to, że dojdzie do zbrodni, a jednak...

Pewnego późnego wieczora, nestor rodu zostaje znaleziony martwy w swoim gabinecie. Pisarka wraz z inspektorem Harperem postanawia rozwiązać zagadkę śmierci sir Thomasa, jednego z najbogatszych rodzin w regionie. Co było jej przyczyną? Czy zmiany w zapisach testamentu, czy może niefortunny epizod w Paryżu, podczas rodzinnych wakacji? Co wydarzyło się w mieście miłości? I kto tak naprawdę miał odziedziczyć spadek?

A spadkobierców mogło być wielu. Bo oprócz żony, dzieci, brata i krewnego z drugiej linii rodu, pojawią się inne osoby, które mogą być brane pod uwagę. Któż to wie? Jeśli czujecie się zaciekawieni, to zapraszam do lektury.

Karolina Winiarska znowu to zrobiła! I to wyśmienicie i ze smakiem. Napisała drugi kryminał w stylu retro. Ta powieść wciągnęła mnie spokojnie w meandry swojej elegancji i tajemniczości. Tu nie ma zapachu krwi ani brutalności. Jest przesiąknięta aromatem angielskiej herbaty, ziołowych naparów, cygara oraz kurzu z pokojów posiadłości Ashencroft Hall. A to wszystko w zimowej otoczce przepięknej Kornwalii.

Krótkie rozdziały i towarzyszące temu cliffangery, tak bardzo podobne są do stylu Agathy Christie. Tak więc wielbiciele talentu tej wspomnianej pisarki powinni być usatysfakcjonowani.

Tu wszystko ma swoje odpowiednie tempo, a w cieniu długich korytarzy czają się sekrety każdego mieszkańca tej rezydencji. Poznajemy naszych bohaterów, ich przeszłość, motywacje, pragnienia, pasje oraz ich nawyki, nie zawsze te dobre. Czytelnik może więc czerpać przyjemność nie tylko z przebiegu śledztwa, lecz także tworzenia własnych teorii oraz typowania mordercy. Przyznam szczerze, że do końca nie zgadłam któż to taki, a miałam swoje dwa typy, które się nie sprawdziły.

To Eliza Bartkowska w głównej mierze czyni te książkę wyjątkową, ponieważ posiada tę cudowną właściwość, że zawsze ma rację. Posiada talent do wnikliwej obserwacji, odczytywania gestów i odnajdywania niuansów, które potem mają wpływ na przebieg sprawy.

Karolina Winiarska doskonale buduje napięcie. Czyni to bowiem drobnymi detalami, czasem dziwnym zachowaniem swoich bohaterów, niedopowiedzianymi rozmowami lub niepokojącymi sytuacjami aż po kulminacyjny moment, gdy wszystko zaczyna się układać w jedną całość.

W "Tajemnicy rodu Ashencroft" czytelnik znajdzie te wszystkie elementy, które są tak bardzo charakterystyczne dla angielskich kryminałów - arystokrację ze swoimi tajemnicami oraz pozornym alibi w otoczeniu kaprysnej, zmiennej i surowej aury.

Ten kryminał czyta się dosłownie jednym tchem, koniecznie z filizanką herbaty w dłoni oraz pledem zarzuconym na ramiona. Karolina Winiarska oprócz tego, że serwuje nam zagadkę kto zabił, tworzy pełen tajemnic świat, kto mówi prawdę, kto kłamie, a kto zwyczajnie stara się przetrwać. Ale też pokazuje niepokój społeczeństwa na kilka lat przed wojną oraz smutną prawdę kobiet epoki, które żyły w cieniu mężczyzn, które miały swoje wizje i pasje, a tak naprawdę dźwigały na swoich ramionach utrzymanie reputacji, co wolno, a czego nie lub swoich rodzin.

"Tajemnica rodu Ashencroft" to drugi kryminał autorki, zaraz po "Tajemnicy Ocean Blue". Oba napisane z dużym zaangażowaniem i w dobrym guście. To wspaniały cykl o detektywistycznych zapędach Elizy Bartkowskiej i już mogę Wam nieco zdradzić, że to nie koniec! Jeszcze o niej usłyszymy w kolejnej historii i kolejnym miejscu. Ja nie mogę się wprost doczekać!