Muzyka dla Ilse

Jest to już druga książka Ewy, którą miałam okazję czytać i kolejna w której jestem absolutnie zakochana... Czyta się ją ekspresowo, ma idealną czcionkę dla osób mających problemy ze wzrokiem, rozdziały są podzielone na różne lata, co pozwala jeszcze lepiej wczuć się w fabułę - współcześnie, gdzie bohaterki wspominają konkretne wydarzenia i niemal od razu zostajemy przeniesieni w tamte lata, by poznać opowieść "z pierwszej ręki".

Jest to jedna z lżejszych książek osadzonych w czasie wojny, wobec tego idealnie nada się dla osób bardzo wrażliwych, nie mogących czytać tych brutalniejszych.

Przeczytałam ją w jeden dzień a mimo to została w mojej pamięci.. czasami łapię się na myśleniu o bohaterach, mam chęć wrócić do książki i sprawdzić, czy na pewno niczego nie pominęłam.. ciężko mi pogodzić się z myślą, że to koniec wspólnej przygody.

Zdradzić Wam trochę fabuły? Tak, żebyście choć trochę wczuli się klimat?

Jest rok 1942, z jednego z transportów Żydów do obozu pod Gdańskiem zostaje wyrzucone niemowlę.

Gdyby nie dwoje dzieci znajdujących się na torach, gdzie zbierali węgiel, najprawdopodobniej zostałoby rozszarpane przez głodne psy.

W czasie selekcji Żydów uwagę jednego z niemieckich oficerów zwraca dwunastoletnia dziewczynka. Mężczyzna postanawia zabrać ją do Niemiec, zmieniając jej tożsamość na Izabelę Salmanek, która ma stać się opiekunką jego niepełnosprawnej córki. Choć jest jej tam dobrze, wojna omija ją z daleka, ma sporo zajęć, nie jest w stanie przestać myśleć o swoich żydowskich korzeniach i rodzinie, z którą nie wie co się stało.

Przenosząc się do 2015 roku poznajemy Ilonę, która ucieka z domu w wigilijną noc. Schronienie znajduje w domu pełnym seniorów. Szczególnie zaprzyjaźnia się z Isią, która zaczyna opowiadać jej o latach swojego dzieciństwa w czasach wojny. O żydowskiej dziewczynce ocalonej przez niemieckiego oficera.

Jak dalej potoczą się losy bohaterów?

Dlaczego Ilona uciekła z domu?

Czy Izabela odnalazła swoich bliskich?

*

Mam nadzieję, że namówiłam Was na przeczytanie tej książki. Odpowiedzi na pytania i wiele innych ciekawostek, opowieści znajdziecie zagłębiając się w fabułę. Dajcie się porwać. Autorka potrafi dobrze pisać!

„Muzyka dla Ilse” Ewy Formelli to poruszająca powieść obyczajowo-historyczna, która opowiada o wojnie, pamięci i o tym, jak losy ludzi potrafią splatać się ponad czasem. To historia oparta na emocjach, wspomnieniach i cichych dramatach, które zostają w człowieku na całe życie.

Fabuła toczy się dwutorowo. W czasie wojny, w 1942 roku, z transportu Żydów do obozu zostaje wyrzucone niemowlę. Dwoje polskich dzieci znajduje je na torach i zabiera do domu — ten gest staje się początkiem historii o odwadze i człowieczeństwie w nieludzkich czasach. Równocześnie poznajemy losy dwunastoletniej żydowskiej dziewczynki z tego samego transportu, która trafia do Niemiec jako Izabela Salmanek, opiekunka niepełnosprawnej córki niemieckiego oficera. Żyje w obcym świecie, pod nowym imieniem, w ciągłym napięciu i strachu, rozdarta między przymusem przetrwania a pamięcią o tym, kim naprawdę jest. Drugi plan czasowy przenosi nas do 2015 roku. Ilona, uciekając z domu w wigilijną noc, trafia do miejsca pełnego starszych ludzi. Tam poznaje Isię, która zaczyna opowiadać historię z czasów wojny. Z tych opowieści wyłania się przeszłość, która stopniowo łączy się z teraźniejszością Ilony w zaskakujący i wzruszający sposób.

Bohaterowie są napisani z ogromną wrażliwością. Młoda żydowska dziewczynka, zmuszona do życia pod cudzą tożsamością, budzi współczucie i podziw — za siłę, za cichą walkę o zachowanie siebie. Ilona z kolei to współczesna nastolatka zagubiona w swoich problemach, która dzięki historii z przeszłości zaczyna inaczej patrzeć na własne życie. Ważne są też postacie drugoplanowe — ludzie, którzy w czasach wojny potrafili zachować człowieczeństwo mimo strachu i zagrożenia.

W powieści dominuje wzruszenie, tęsknota, ból straty, ale też ciepło i nadzieja. Autorka pokazuje, że nawet w najciemniejszych czasach istnieli ludzie zdolni do dobra, a pamięć o przeszłości ma sens, bo pozwala zrozumieć siebie i innych. Emocje są tu głębokie, ale nie przytłaczające — raczej otulające czytelnika smutkiem i refleksją.

Podczas czytania pojawia się ścisk w gardle, momenty ciszy po trudniejszych fragmentach, wzruszenie, które przychodzi niespodziewanie. To książka, która skłania do myślenia o losie, o rodzinie, o tym, jak historia sprzed lat może wciąż żyć w ludziach. Gatunkowo to powieść obyczajowa z silnym tłem historycznym, idealna dla osób, które lubią historie oparte na emocjach, pamięci i międzypokoleniowych więziach, a nie na szybkiej akcji.

To cicha, piękna opowieść o ocaleniu, tożsamości i o tym, że nawet po latach można odnaleźć odpowiedzi na pytania ukryte w przeszłości — i właśnie dlatego warto dać jej czas i serce.

„Muzyka dl Ilse” to opowieść o tym jak przeszłość ma wpływ na teraźniejszość. Jest to historia, która sięga czasów II Wojny Światowej, gdzie poznajemy dziewczynkę uratowaną przez jednego z Niemieckich oficerów. Z tego samego transportu zostaje wyrzucone niemowlę, które odnajduje dwoje chłopaków. Zabierają je do swojego domu.

Autorka zabiera nas również do czasów współczesnych. Do roku 2015. Poznajemy Ilonę, która ucieka ze swojego domu, po tym jak odkryła, że mąż ją zdradza. Trafia do domu pełnego starszych ludzi. Isia opowiada jej o czasach wojny.

Historia tutaj zawarta jest pełna wzruszeń. Od samego początku wzbudza zainteresowanie i nie pozwala się odłożyć aż nie poznamy co wydarzyło się w czasie wojny, po niej i jaki to wpływ ma dzisiaj na naszych bohaterów.

Osobiście uwielbiam takie historie, które z jednej strony są napisane lekkim językiem, a z drugiej strony zawierają w sobie duży ładunek emocjonalny. Uwielbiam również opowieści starszych ludzi. Dlatego bardzo polubiłam Isię i inne osoby.

Książka łączy w sobie elementy literatury pięknej, obyczajowej i historycznej. I jeśli lubicie takie połączenia, to bardzo polecam „Muzykę dla Ilse”.

Wojna to nie jest czas dla dzieci. Wojna to nie jest czas dla tych, którzy chcą spokojnie żyć ze swoimi rodzinami. Niestety ani ja, ani tym bardziej ty nie możemy nic zrobić. Możemy tylko sobie jakoś pomóc nawzajem.

Ilse,, Sabine i Ilona.

Trzy kobiety. Dwie z nich nigdy nie powinny zostać przyjaciółkami, bo otaczający je świat nie chciał się na to zgodzić.

A jednak wybór jednego niemieckiego żołnierza sprawił, że na moment podziały po prostu przestały być tak istotne jak tego pragnęła Trzecia Rzesza.

Trzecia uciekła z domu po tym jak odkryła sekret swojego męża, Krzysztofa , którego bardzo przedtem kochała.

A w tym wszystkim miłość o bardzo wielu odcieniach.

Nie tylko ta romantyczna , lecz również ta siostrzana , ta cicha , lecz stabilna.

Rok 2015

Ilona z,pozoru ma spokojną i dość pewną codzienność- mąż, dorosła córka mieszkająca za granicą.

I jeden telefon zmieniający wszystko.

A potem na jej drodze stanął Andrzej Zalewski.

I tak rozpoczyna historia Ilse Salman.

Żydowskiej dziewczynce uratowanej przez niemieckiego oficera Olafa Angerera.

To właśnie odkrywanie losów Ilse staje się sercem tej opowieści.

Największą siłą książki są emocje. Autorka nie skupia się wyłącznie na wojennym okrucieństwie, choć go nie pomija. Pokazuje przede wszystkim ludzi postawionych przed niemożliwymi wyborami. Uświadamia, że dobro i zło nie zawsze są tak oczywiste, jak chcielibyśmy wierzyć. W świecie pełnym nienawiści znajdują się osoby gotowe zaryzykować wszystko, by ocalić drugiego człowieka.

Bardzo podobało mi się również to, że bohaterowie nie są idealni. Popełniają błędy, noszą w sobie tajemnice, czasem kierują się strachem, a czasem odwagą. Dzięki temu ich historie wydają się autentyczne i łatwo się z nimi zżyć.

„Muzyka dla Ilse” to opowieść o pamięci. O tym, że przeszłość nigdy całkowicie nie znika i potrafi wpływać na kolejne pokolenia. To także historia o przebaczeniu, poszukiwaniu prawdy oraz o tym, że nawet w najciemniejszych czasach można odnaleźć człowieczeństwo.

To książka, która wzrusza, skłania do refleksji i na długo pozostaje w pamięci. Polecam ją wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej i historycznej, szczególnie tym, którzy cenią historie oparte na emocjach, rodzinnych tajemnicach oraz bohaterach, których losy poruszają do głębi.

W 1942 roku z transportu Żydów zostaje wyrzucone niemowlę, które zostaje odnalezione przez dwójkę polskich dzieci. Z tego samego transportu pewna dziewczynka przyciąga uwagę niemieckiego oficera, który zabiera ją do Niemiec.

W 2015 roku Ilona ucieka z domu trafiając do pewnego magicznego miejsca, gdzie poznaje ich starszych mieszkańców. Tak zaprzyjaźnia się z Isią, która opowiada jej o swoim wojennym życiu. Nagle kobieta natrafia na ekscytujący trop.

Twórczość autorki nie jest mi obca. Lubię jej historie i zawsze po nie sięgam, gdy pojawiają się na rynku wydawniczym. "Muzyka dla Ilse" to powieść, którą można przeczytać na raz. Nawet się nie zorientowałam kiedy dotarłam do końca. Bohaterowie są ciekawi i z zafascynowaniem śledziłam ich losy. Bardzo spodobało mi się to, że czytamy rozdziały z różnych stref czasowych. Historia wciąga od pierwszych stron, a autorka w nieskomplikowany sposób przeprowadza nas przez całą lekturę. Książka naprawdę jest warta przeczytania.