Nasze ostatnie spojrzenie

@kilka_slow_o_ksiazkach

Celia, Juliette i Nadia – żona, kochanka i była kochanka… Trzy kobiety, które zostały skrzywdzone przez tego samego mężczyznę, Ellisa Cobaina. Kobiety się nie znają, ale los sprawia, że wszystkie przebywają w tym samym czasie w jednym hotelu.

Ellis Cobain to filantropijna legenda sceny muzycznej Bristolu. Prowadzi fundację wspierającą sztukę, szczególnie muzykę i jest kandydatem do tytułu szlacheckiego. Jednak prywatnie to bezduszny manipulant, wykorzystujący ludzi wokół siebie dla własnej satysfakcji.

Gdy losy trzech kobiet się splatają, chcą one odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Obmyślają plan zemsty na Ellisie i chcą go szantażować. Jednak następnego dnia mężczyzna zostaje odnaleziony martwy…

Plan nie zakładał śmierci Cobaina.

Czy któraś z nich byłaby zdolna posunąć się do zabójstwa?

A może komuś innemu zależało na śmierci mężczyzny?

„Teraz muszą milczeć – albo jedna z nich pociągnie wszystkie na dno”.

„Nasze ostatnie spojrzenie” to czwarty tom serii z policjantką Stephanie King, jednak każdy tom można czytać osobno. Ja swoją przygodę z twórczością autorki zaczęłam właśnie od tej części. Uważam, że jest to bardzo dobry thriller psychologiczny, w którym znajdziecie motyw zemsty, manipulacji, szantażu oraz przemocy psychicznej i finansowej. Historię poznajemy z perspektywy czterech kobiet: Celii, Juliette, Nadii oraz policjantki Stephanie. Uważam, że postaci zostały świetnie wykreowane. Każda z nich jest inna, lecz wszystkie wiele wycierpiały w życiu, choć na to nie zasłużyły. Autorka tak poprowadziła fabułę, że nie wiadomo kto mówi prawdę, a kto kłamie. Żadnemu z bohaterów nie można zaufać. Uwielbiam czytać thrillery psychologiczne z licznymi zwrotami akcji i szokującym, zaskakującym zakończeniem. Powieść Rachel Abbott jest wciągająca, do samego końca trzyma w napięciu, jednak czegoś tutaj mi zabrakło. Książka nie zrobiła na mnie efektu wow, ale spędziłam z nią miło czas. Przeczytajcie i przekonajcie się sami, jak potoczy się ta historia ;)

"Nasze ostatnie spojrzenie" to czwarty tom serii thrillerów kryminalnych Rachel Abbott, której stałym elementem jest policjantka Stephanie King. Jej postać pozostaje równie istotna jak kreacje bohaterek zmieniających się w każdej części cyklu. Tym razem są to Celia, Juliette i Nadia.

Dzień po tym, jak trzy, skrzywdzone przez tego samego mężczyznę kobiety, zawarły pakt, by raz na zawsze pozbyć się go ze swojego życia, Ellis zostaje znaleziony martwy. Która z nich odważyła się zamienić słowa w czyn? A może nie były jedynymi, które życzyły mu śmierci?

Choć akcja nie należy do najbardziej elektryzujących, była na tyle intrygująca, że bez problemu podążałam z jej nurtem. Najmocniejszym elementem książki jest jednak jej warstwa psychologiczna, bohaterki zostały nakreślone w sposób wyrazisty i przekonujący. Konstrukcja powieści jest prosta i czytelna: perspektywy trzech kobiet uwikłanych w sprawę przeplatają się tu ze śledztwem prowadzonym przez Stephanie, co nie tylko buduje napięcie, lecz także podtrzymuje zainteresowanie i nadaje historii dodatkowej dynamiki.

I choć "Nasze ostatnie spojrzenie" uznaję za jedną ze słabszych powieści Abbott, nie mogę zaprzeczyć, że i tym razem dałam się jej uwieść.

Celia, Juliette i Nadia to trzy kobiety, które nic o sobie nie wiedzą, ale łączy je jedno: zostały skrzywdzone przez tego samego mężczyznę. Ellis Cobain to bogaty filantrop i medialna osobowość, który w rzeczywistości okazuje się bezwzględnym manipulatorem. Ma o sobie bardzo wysokie mniemanie, czuje się bezkarny i zachowuje się jak pan świata. Kobiety spotykają się w małym hotelu i zawierają niebezpieczny, wręcz ryzykowny pakt - chcą go zastraszyć i sprawić, by raz na zawsze zniknął z ich życia. Plan jednak wymyka się spod kontroli, bo następnego dnia Cobain zostaje znaleziony martwy. Żadna z nich nie wie, co się dokładnie stało, ale każda ma powód, by milczeć.

„Ostatnie nasze spojrzenie” Rachel Abbott to moje kolejne spotkanie z twórczością Rachel Abbott, ale pierwsze z postacią Stephanie King. Choć to już czwarty tom serii, książka świetnie sprawdza się jako samodzielna lektura. Z łatwością można wejść w historię, nie znając wcześniejszych wydarzeń z życia pani sierżant. W tej książce autorka umiejętnie łączy wątki kryminalne z psychologicznymi, budując napięcie na bazie emocji, niedopowiedzeń i wzajemnych podejrzeń. Krótkie rozdziały dodają powieści charakteru i dynamiki, a każda próba rozwiązania tajemnicy morderstwa tylko zagęszcza świetnie utkane napięcie. Narracja prowadzona jest z kilku perspektyw i w różnej chronologii, co dodaje historii głębi i tajemnicy. Jedynym minusem może być nieco rozwleczona część środkowa, w której sporo miejsca zajmują przesłuchania i analizy śledczych, przez co historia chwilami traci tempo. Zakończenie jednak wszystko wynagradza. Jest emocjonalne, nieprzewidywalne i zostawia kilka pytań bez odpowiedzi, co tylko zwiększa apetyt na kolejne części. Największą siłą tej powieści są jednak trzy główne bohaterki. Każda z nich ma inny charakter i inną historię, ale łączy je coś, co trudno opisać, ponieważ jest to mieszanka bólu, złości i potrzeby sprawiedliwości. Ich relacje są pełne niepewności i napięcia, co świetnie oddaje psychologiczny klimat tej książki.

„Ostatnie nasze spojrzenie” to udany thriller psychologiczny z mocno zarysowanymi postaciami kobiecymi, dobrze prowadzoną intrygą. To opowieść to toksycznych relacjach, wewnętrznej walce, potrzebie „wolności” i emocjonalnym ciężarze spoczywającym na barkach bohaterów. Jeśli lubisz historie o zemście i moralnych granicach to zdecydowanie polecam sięgnąć po tę książkę.

Trzy kobiety, które pozornie nie mają ze sobą żadnych powiązań spotykają się w tym samym hotelu.

Wkrótce okazuje się, że jednak łączy je więcej niż nam się zdaje. Ich misterny plan wymyka się spod kontroli. Otóż jeden mężczyzna, który skrzywdził każdą z nich, zostaje znaleziony martwy. Kto jest odpowiedzialny za jego śmierć? Dobre pytanie!

ig: simplybookstory

„Nasze ostatnie spojrzenie” to jedna z tych książek, które trudno mi jednoznacznie ocenić. Początkowo byłam całkowicie na nie. Strasznie dłużyła mi się ta historia, miałam wrażenie, że nic się nie dzieje - akcja jakby cały czas krążyła w kółko. Jednak gdzieś za połową książki wszystko się zmieniło. Coś drgnęło. Nagle nie potrafiłam rozstać się z tą historią nie poznając jej zakończenia. A zakończenie? Nie powiem, wbiło mnie w fotel! Totalnie zaskoczyło. I co więcej… trochę zasmuciło.

Nie potrafię wydać werdyktu czy jest to książka, którą koniecznie musicie przeczytać. Z jednej strony ma wiele cech, które przypadną Wam do gustu (szczególnie zadowoleni będą Ci, którzy lubią rozbudowaną warstwę psychologiczną bohaterów), z drugiej strony mam poczucie, że gdyby ta książka była krótsza, trochę mniej skupiona na dialogach między bohaterami a bardziej na akcji, jakichś plot twistach - byłoby znacznie lepiej. Wniosek jest jeden i taki sam jak zawsze: żeby się przekonać czy warto trzeba samemu przeczytać i ocenić! :)

Nazwisko Rachel Abbott z pewnością nie jest Wam obce jeśli lubicie duszną atmosferę tajemnic podaną lekkim językiem i oczekujecie intrygującej fabuły z szokującym finałem. A w powieściach Autorki nigdy nie wiadomo, kto mówi prawdę.

Kameralna przestrzeń hotelu na wybrzeżu i trzy kobiety skrzywdzone przez jednego mężczyznę. Taki wstęp oczywiście zwiastuje tragedię, a detektyw Stephanie King wraz ze swoim partnerem w pracy i w życiu, Gusem Brodiem stają przed naprawdę zawiłą sprawą. Czy uda im się znaleźć sprawcę m0rderstwa? A może nie zawsze warto go szukać?

Rachel Abbott w czwartym już tomie z jedną z moich ulubionych bohaterek, która kieruje się nie tylko poczuciem sprawiedliwości, ale i sercem, potwierdza, że jest mistrzynią w łączeniu rasowego, toczącego się swoim rytmem, kryminału z opowieścią o ludzkich dramatach i wyborach, które nigdy nie są proste. Pokazuje też, że zbrodnia zawsze jest konsekwencją decyzji, emocji i relacji, które z zewnątrz mogą wyglądać zwyczajnie, a od środka okazują się pełne bólu, manipulacji i samotności.

Wspomnę od razu, że każda część cyklu stanowi odrębną sprawę kryminalną, więc i „Nasze ostatnie spojrzenie” z powodzeniem można czytać bez znajomości pozostałych.

Stopniowo poznajemy trzy kobiety i ich relację z człowiekiem, który żyje, by ranić i niszczyć innych, bo może. Autorka pisze o ich emocjach w sposób niezwykle prawdziwy, delikatny, a jednocześnie niepozbawiony brutalnej szczerości. I właśnie narracja prowadzona naprzemiennie z perspektywy czterech kobiet, w tym Stephanie, pozwalająca czytelnikowi spojrzeć na wydarzenia, niczym w lustro odbijające różne prawdy, jest ogromną siłą tej powieści. Mimo że Autorka pozwala nam zajrzeć za kulisy zdarzeń, do końca nie wiemy, kto jest sprawcą, widzimy za to, jak łatwo można dać się zwieść pozorom.

Miejsce akcji daje poczucie klaustrofobii i ma wręcz w sobie coś z teatralnej sceny, gdzie każdy gest i każde spojrzenie stają się znaczące. Stephanie, jak zawsze uważna obserwatorka, pod powierzchnią uprzejmych uśmiechów i codziennych rozmów hotelowych gości dostrzega napięcia, sekrety i ciche dramaty.

Trudno czytać tę powieść bez emocji i równie trudno się od niej oderwać. Bo Autorka pisze tak, że nie tylko z napięciem śledziłam fabułę, ale wręcz czułam na własnej skórze ból i strach bohaterów. A tutaj nic nie jest czarno-białe, a każda z decyzji bohaterek naznaczona jest lękiem, bólem i nadzieją na ocalenie. Można powiedzieć, że to opowieść o kobietach, które zbyt długo były więźniarkami cudzej władzy i o cenie, jaką muszą zapłacić, gdy wreszcie próbują odzyskać własne życie.

Ta cena, również dla Stephanie, okaże się wysoka…

Ellis Cobain to egocentryczny, dbający tylko o siebie mężczyzna, który skrzywdził przynajmniej trzy kobiety. Przypadek, lub nie, sprawił,że wszyscy spotykają się w jednym miejscu, ale dla Elissa to ostatnie chwile z nimi. Koniec z szantażami, manipulacjami i znęcaniem psychicznym. Mężczyzna zostaje znaleziony martwy,a ślady wskazują na zabójstwo...tylko kto tego dokonał, skoro każda z trzech kobiet miała solidny motyw...

Celia, Juliette I Nadia wiedzą czego spodziewać się po dobrze im znanym mężczyźnie,jednak nie mogą mieć pewności co do siebie. Aby pozbyć się problemu obmyślają plan, który mógłby się udać ale z jakiegoś powodu coś poszło nie tak. Któraś z nich działała na własną rękę, albo... był ktoś jeszcze?

Dużo się tutaj dzieje, ale dopiero po sporej części stron. Akcja rozkręca się powoli pewnie po to by poznać motywy działań od podszewki. Poplątania czasowe, gdzie momentami się już gubiłam - ale taki mój urok, zwłaszcza kiedy czyta się tak jak w moim przypadku, z doskoku, w wolnej chwili.

Tajemnice, zbyt idealnie zatarte ślady, niepewność wobec siebie, miłość i nienawiść. Cienka granica między tymi ostatnimi sprawia, że wystarczy chwila by popełnić błąd.

Niemniej, zakończenie w pewnym sensie było zaskakujące, chociaż nie do końca. Przyznaję, że tak obstawiałam ale motyw mnie zaskoczył. To kolejna część z postacią Stephanie, jednak nieznajomość poprzednich nie przeszkadzała w czytaniu. Minusami powieści są zbytnio zagmatwane opisy i nieco przydługi wstęp, ale poza tym, książka jest ok.

Przeczytaliście już „Nasze ostatnie spojrzenie” Rachel Abbott? 😱 To mroczny thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony! ⚡

"Nasze ostatnie spojrzenie" Rachel Abbott to czwarty tom serii z detektyw Stephanie King,

choć dobrze sprawdza się jako samodzielna powieść 📚 Historia kręci się wokół trzech kobiet – Celii, Juliette i Nadii, które łączy wspólny dręczyciel, Ellis Cobain, charyzmatyczny filantrop o mrocznej, agresywnej naturze 😈 Ich ścieżki niespodziewanie się krzyżują, co prowadzi do ryzykownego paktu, mającego na celu szantażowanie Ellisa. Jednak gdy następnego ranka zostaje on znaleziony martwy, kobiety zastanawiają się, kto z nich jest odpowiedzialny, a może ktoś inny jest w to zamieszany 🤔💣

✅️Mocne strony w powieści to intrygująca fabuła. Rachel Abbott buduje napięcie poprzez moralne dylematy i skomplikowane relacje między bohaterkami. Fabuła jest dobrze skonstruowana, z logicznymi i spójnymi wątkami, które angażują czytelników. Mroczny klimat i świetne portrety psychologiczne bohaterów, zwłaszcza Ellis, który jest przedstawiony jako urocza, a zarazem potworna postać, wywołująca silne emocje. Niespodziewane zwroty akcji. Finał jest brutalnie zaskakujący i skłaniający do refleksji, pozostawiając czytelników z refleksją nad zatartymi granicami między dobrem a złem 😮⚡ Tematyka społeczna. Powieść porusza trudne tematy, takie jak przemoc psychiczna, manipulacja i wpływ przeszłych traum na obecne decyzje, co dodaje thrillerowi głębi.

👎 Słabsze strony w książce to nierówna narracja. Przełączanie między perspektywą pierwszoosobową a trzecioosobową jest uciążliwe i nieuzasadnione, czasami wyrywało mnie z fabuły. Wolne tempo. Środkowa część książki ciągnie się, a nadmiar szczegółów spowalnia akcję 🐢 Niedopracowane postacie. Niektóre postacie, jak Russell, wydają się niedopracowane lub nadmiernie wyidealizowane, a trzy główne postacie kobiece bywają niekiedy niespójne lub irytujące.

Moje ulubione momenty i bohaterowie.

Ellis Cobain jako postać budzi skrajne emocje. Zjednej strony uwodzicielski filantrop, z drugiej okrutny manipulant. Jego dwulicowość jest świetnie oddana 😈👔

Zaskakujące i tragiczne zakończenie, które pozostanie w mojej pamięci na długo. Rachel Abbott mistrzowsko podważa oczekiwania, sprawiając, że zakończenie jest zarówno szokujące, jak i wywołujące silne emocje 🤯💔 Relacja Stephanie i Gusa. Ich naturalna i dobrze skonstruowana dynamika dodaje odrobinę ciepła do mrocznej narracji, choć zakończenie wprowadza kilka niepotrzebnych banałów.

Autorka porusza ważne tematy, takie jak przemoc psychiczna i walka o sprawczość, czyniąc ją nie tylko thrillerem, ale też opowieścią o ludzkiej odporności 🛡️💪 Jednak nierówne tempo i niespójności narracji nie pozwalają jej na osiągnięcie prawdziwie wyjątkowego statusu. Mimo to, pozostaje wciągającą lekturą, która zgłębia szare strefy moralności i sprawiedliwości.

"Nasze ostatnie spojrzenie" to wciągający thriller psychologiczny z moralnymi dylematami i zaskakującą puentą. Mimo pewnych niedoróbek w narracji i tempie, warto po niego sięgnąć dla trzymającej w napięciu intrygi i głębi psychologicznej bohaterów. Polecam fanom mrocznych opowieści o zemście i sekretach 🖤📘

Moja ocena: 8/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

Do czego może posunąć się skrzywdzona kobieta? A co się wydarzy, gdy takich kobiet jest więcej i mają wspólnego wroga? O tym przekonujemy się poznając Celię, Juliette i Nadię, ich historie, obawy i związek z Elliasem. Mamy też parę detektywów, którzy są nie tylko związani zawodowo, ale również prywatnie. I to oni podejmują się rozwiązania zagadkowej śmierci mężczyzny. Cała akcja to zawiła sieć powiązań, tajemnic i kłamstw, która momentami mogłaby być bardziej dynamiczna. Jednak obserwowanie bohaterek i poznawanie krok po kroku ich zachowań i wypływającej na wierzch tajemnicy bardzo mnie wciągnęła. Wszystko to okraszone szumem fal i stromymi klifami, co niewątpliwie dodaje uroku, ale też złowrogiego wydźwięku. I gdy już myślałam, że nic mnie już nie zaskoczy, to właśnie wtedy nadeszło zakończenie i udowodniło mi, że się myliłam.

Na pewnym przyjęciu w hotelu spotykają się osoby, które teoretycznie się nie znają. Celia, Juliette i Nadia o sobie nie wiele wiedzą, ale znają jednego mężczyznę. Ellis Cobain, mąż Celia uważa się za gwiazdę. Chodzący ideał, ale jaki jest naprawdę? To potwór, o czym nie jeden raz przekonała się jego żona. Gdy przypadkowo los tych trzech kobiet splata się, zawierają pakt. Chcą zmusić Ellisa by zniknął z ich życia. Niefortunnie się składa, że ich życzenie spełnia się. Następnego dnia meżczyzna zostaje odnaleziony martwy na swojej łodzi. Czy któraś z nich przyczyniała się do jego śmierci? A może to był ktoś zupełnie inny.

Książka posiada charakterystyczny dla thrillerów gęsty klimat. Potęguje go relacja pomiędzy bohaterami i duży znak zapytania o to, kto zabił Ellis. Tutaj nic nie jest oczywiste i do końca czytelnik wodzony jest za nos. Nie wiadomo komu można ufać, a komu nie.

Narracja prowadzona jest tutaj z perspektywy różnych bohaterów, co pozwala bardziej wczuć się w zaistniałe wydarzenia.

Książka napisana jest lekkim stylem, a rozdziały są krótkie dzięki czemu czyta się ją naprawdę szybko i przyjemnie. Cała historia jest bardzo ciągająca, intrygująca i dostarczająca nie małych emocji.

Bardzo polecam tę książkę każdemu kto lubi thrillery psychologiczne. Ja do tej pory nie miałam okazji czytać książek Rachel Abbott, ale wiem, że muszę to zmienić.