Snape. Prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów

Już sama postać Severusa Snape’a jest fascynująca, a rozłożenie jej na czynniki pierwsze, by uzyskać kompletny obraz bohatera to wizja z wszech miar kusząca i ciekawa. Mistrz eliksirów, to idealny przykład bohatera ambiwalentnego, który niemal całe życie nosił maski. Ta książka połączyła w sobie trochę biografię, trochę śledztwo i analizę psychologiczną, a wszystko to by po prostu zrozumieć Snape’a.

Książka ma w sobie spore ze śledztwa, ponieważ stopniowo zbiera informacje na bazie scen z życia, gestów, zaklęć i próbuje z tego skonstruować pewien wzorzec, co jest o tyle ciekawe, że wzbudza emocje i ekscytację w odkrywaniu prawdy krok po kroku. Nawet coś tak z pozoru prostego jak „miłość” czy „poczucie winy” przybiera tutaj innego wymiaru, ponieważ Kim badając „relację” profesora z Lilly nie szuka uproszczeń w przypisaniu decyzji tym uczuciom, a sięga znacznie głębiej do różnic klasowych, młodzieńczych wyborów, a nawet moralnych decyzji.

Zaciekawił mnie mocno wątek magiczny i analizy zaklęć, których nie uczono w Hogwarcie, autorka pokusiła się o rozważanie na temat możliwości zdobycia wiedzy na temat ów czarów i ten wątek miał dużo bardziej filozoficzno intelektualny wydźwięk.

Książka jest bogata w spekulacje i teorie, to dotyka istotnych tematów i to w sposób filozoficzny. Właśnie ten aspekt był mocnym punktem, ponieważ odpowiada na pytania, które wielu fanów uniwersum Pottera przysparzało bólu głowy.

Publikacja może budzić pewne kontrowersje, ponieważ autorka swoje tezy stawia dość śmiało, często posługując się wyłącznie bardziej poszlakami i fragmentarycznymi informacjami niż twardymi dowodami.

Dla mnie książka swoim bogactwem zasługuje na uwagę, ponieważ już JK Rowling tworząc bohatera nienawidzonego przez lata, potrafiła go finalnie odczarować, a Kim umiejętnie to opracowała i pozwoliła zrozumieć, spojrzeć trochę inaczej szerzej i bardziej szczegółowo. Książka daje wiele odpowiedzi, jednak nie na wszystkie pytania, a niektóre tezy można podważyć, jednak co najważniejsze on pobudza myślenie i podziw jak złożoną postacią jest Snape.

"Snape: Prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów (nieoficjalne śledztwo)" pióra Lorrie Kim to analiza wszystkich najważniejszych momentów, w których uczestniczył tytułowy bohater, w całej serii o Harrym Potterze. Po krótkim wstępie autorka przypomina wydarzenia z każdego tomu serii, często cytując krótkie fragmenty, a następnie interpretuje zachowania nauczyciela eliksirów.

Co ważne: nie wybiela go, nie wymazuje zachowań, w których wyraźnie znęca się nad niektórymi uczniami, ale też ukazuje to, w jak niesprawiedliwy sposób sam był traktowany i widziany przez uczniów, czy niektórych nauczycieli. Przypomina, że Snape nie był starym nauczycielem, zgorzkniałym po latach nauczania niefrasobliwych dzieci, a tylko trzydziestokilkulatkiem, w którym wciąż buzowały emocje związane z odtrąceniem, niezrozumieniem i brakiem możliwości wytłumaczenia własnego postępowania, a także traumą z czasów, gdy inni uczniowie znęcali się nad nim w szkole.

Nie chcę pisać o szczegółach, gdyż miejsca nie starczy. Nie ze wszystkim mogę się zgodzić, wydaje mi się, że kilka razy doszło do nadinterpretacji czegoś, co Rowling napisała, jednak muszę przyznać, że autorka tej książki poświęciła sporo czasu, by podejść do tematu z prawdziwą wnikliwością.

Czyta się to płynnie, zwłaszcza, gdy jest się fanem HP ☺️ Taka analiza zachęca do ponownego sięgnięcia po książki o młodym czarodzieju. Zwłaszcza trzeci tom, który wg autorki, był najgorszy dla Snape'a...

Książka Lorrie Kim została pierwszy raz wydana w Polsce, wcześniej dwa razu była wydawana w oryginalne, przy czym drugie wydanie pod zmienionym podtytułem, na pewno było też uzupełnione o dodatkowe informacje.

Wam pozostawiam decyzję, czy chcecie sami analizować postać Snape'a, czy może zechcecie sięgnąć po tę pozycję, by skonfrontować swoje wyobrażenia o tym czarodzieju z analizą autorki. A może dowiecie się czegoś, co Wam umknęło podczas czytania serii o HP?

Snape, postać, która budzi całą paletę emocji. Złożona, nieoczywista. Tak uwielbiana, głównie za sprawą geniuszu Alana Rickmana. No nie oszukujmy się, często uniwersum filmowe przenika do książkowego.

Lorrie Kim, znana z M[Adres usunięty], w swojej książce "Snape. Prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów" tworzy naprawdę złożoną, szczegółową i skrupulatną analizę postaci, która spokojnie mogłaby być pracą doktorską. Autorka ukazuje Snape'a, jego motywację, ukryte myśli, działania, niebezpośrednie cele, życiorys. Pokazuje czytelnikowi wszystko, co dotyczy mistrza eliksirów w każdej części przygód o Harrym Potterze a także w "Przeklętym dziecku".

To absolutny must read każdego fana tej postaci i serii. Książka pozwala zupełnie inaczej spojrzeć na niektóre sceny, słowa i czyny. Pozwala jeszcze bardziej zrozumieć. A przy okazji lektura przenosi nas znów do magicznego świata Harry'ego Pottera. I robi to znakomicie. Jest to śledztwo pełne emocji i przygód. A autorka nie ogranicza się jedynie do postaci Snape'a. Z detalami analizuje każdego uczestnika opisywanej sceny.

Warto również wspomnieć o samym wydaniu. Okładka jest przepiękna, wnętrze też od niej nie odbiega. Robi wrażenie pod względem wizualnym i gabarytowym. Wydawnictwo Znak Literanova stworzyło małe dzieło sztuki, które tylko czeka, by zagościć na Waszych półkach.

Współpraca reklamowa

Dumam i dumam i nie wiem co napisać. Jestem rozdarta. Z jednej strony nie tego oczekiwałam a z drugiej połowa książka była fajna.

Może po kolei. Przez pierwsze 4 rozdziały odpowiadające 4 kolejnym tomom HP wynudziłam się jak mops. Nic odkrywczego tam nie było, momentami więcej było streszczania akcji danego tomu niż analizy zachowania Severusa. Możecie ominąć te strony, nic nie stracicie.

Od 5 dopiero autorka jakby wzięła się porządnie za robotę i faktycznie poznajemy głębiej Severusa, jego wewnętrzne rozdarcie, ból jaki powodowało podporządkowanię się Albusowi. Czytelnik odkrywa skąd ta notorycznie wspominana brzydota, spojrzenia pełne odrazy.

W 2 części książki Snape nie jest usprawiedliwiany za wiele okropieństw, które uczynił, ale dostajemy możliwość zrozumienia niektórych czynów, błędów z jakich zdał sobie sprawę i tego co było silniejsze od niego.

To skomplikowana postać. Dane słowo i postanowienia są ważniejsze od tego co wewnętrznie czuje.

W dzisiejszych czasach miałby wiele sesji terapeutycznych do przegadania..

I chociaż uwielbiałam Alana Rickmana, jako Severusa Snape'a to książkowego Snape nie lubię, rozumiem jego historię, ale dalej nie lubię. Nic nie zmieni tego, że uważam go za chamskiego nauczyciela i nieetycznego nauczyciela. Całościowo jego intencje były dobre, ale powierzchniowe działania już nie.

@kilka_slow_o_ksiazkach

Dzisiaj chciałam pokazać Wam świetną książkę o Severusie Snape. Jest to kolejny tom z uniwersum Harry'ego Pottera.

Snape - jedni go uwielbiają a inni nienawidzą. Znamy jego historię z perspektywy Harry’ego Pottera, a jaki był naprawdę?

J.K. Rowling wykreowała postać złożoną, wielowymiarową, podwójnego agenta. Z jednej strony szkolny prześladowca, znienawidzony przez uczniów. Potrafi być niesprawiedliwy, małostkowy, szyderczy i rażąco stronniczy. A z drugiej strony mężczyzna, który chroni wszystkich tych, którzy są częścią jego świata, nawet tych, których on sam nie lubi. Jest inteligentny i kompetentny. Zawsze zjawia się tam, gdzie jest potrzebny. „Czarodziej, który stanął po stronie zła, by potem nawrócić się i okazać skruchę, wie o czarnej magii więcej niż ktokolwiek, kto od zawsze był dobry”.

W książce „Snape. Prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów” autorka analizuje zachowanie i motywacje Severusa w każdej części serii o HP. Lorrie Kim przytacza fragmenty z książek i na ich podstawie tłumaczy postępowanie Snape’a oraz jego relacje z uczniami i innymi nauczycielami.

Ta książka to prawdziwe kompendium wiedzy o Severusie Snapie. Znajdziecie tutaj wiele ciekawych informacji. Ale przede wszystkim spojrzycie na wydarzenia z punktu widzenia Snape’a. Uważam, że autorka bardzo dobrze poradziła sobie z analizą tej postaci. Mimo dużej objętości, książkę czytałam z przyjemnością i dużym zaciekawieniem.

Na duży plus zasługuje także piękne wydanie – twarda oprawa oraz barwy Slytherinu.

Polecam serdecznie. Jest to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy kochają serię o HP. Tak piękne wydanie będzie się cudownie prezentować na Waszych półkach, a także będzie idealnym pomysłem na prezent dla każdego fana Snape’a i HP.