Samotność kobiet

Czym jest dla Ciebie samotność?

Książka, która dotyka czułego miejsca. Tematu kobiecej samotności. Często ukrytej za uśmiechem, obowiązkami czy grzecznością. Autorka zabiera nas w podróż przez emocje, które na co dzień bywają wypierane i zagłuszane. Łącząc historie pacjentem z własnym doświadczeniem, tworzy intymną opowieść o tym, jak wygląda samotność w różnych etapach życia.

Autorka pokazuje, że samotność nie musi być końcem, ale może stać się początkiem czegoś nowego. Nie proponuje łatwych rozwiązań. Daje wskazówki, które mogą pomóc odbudować relację z samą sobą. Jej słowa mogą rezonować szczególnie mocno w tych momentach życia, kiedy wszystko zdaje się wymykać spod kontroli.

Mimo ogromnej wrażliwości i trafnych obserwacji, niektóre wątki zostały potraktowane zbyt ogólnikowo. Zabrakło mi pogłębienia niektórych narzędzi, ćwiczeń, które mogłyby stać się realną pomocą w procesie wychodzenia z emocjonalnego kryzysu. Styl jest lekki. Czasem zbyt osobisty, co sprawia wrażenie pamiętnika. Książka, która raczej otwiera temat niż go domyka.

Jednak to, co zostaje po lekturze, to nie konkretna „recepta na samotność”, lecz ciepłe przekonanie, że nie jesteśmy same. Warto zawalczyć o siebie. Nawet, jeśli na początku oznacza to tylko jedną, maleńką decyzję. „Samotność kobiet” nie odmieni życia z dnia na dzień, ale może być tym pierwszym, czułym krokiem w stronę siebie. I może właśnie to jest jej największą wartością.

Ta książka to tak naprawdę rozmowa, której potrzebuje każda z nas.

„Samotność kobiet” Marii Rotkiel - z jednej strony poradnik psychologiczny, a z drugiej – ciepła, mądra rozmowa z przyjaciółką. Taką, która nas słucha bez oceniania, która rozumie, nie przerywa i potrafi być przy nas, nawet wtedy, gdy my same nie do końca rozumiemy, co czujemy. To książka, która daje wsparcie.

Autorka stworzyła bezpieczną i komfortową przestrzeń dla wszystkich kobiet, które w którymś momencie swojego życia poczuły się samotne. A samotność, jak się okazuje, ma wiele twarzy – może wynikać z żałoby, rozstania, zdrady, ale też z codzienności: braku czasu dla siebie, braku zrozumienia w relacjach czy zmęczenia rolami, które narzuca świat. Rotkiel nie daje recept, ale zadaje pytania – czasem trudne, czasem bolesne, ale zawsze trafiające w sedno. To trochę jak sesja terapeutyczna na kartkach papieru.

Ogromną wartością tej książki są też opowieści innych kobiet – ich historie, emocje i doświadczenia, które sprawiają, że przestajemy czuć się tak bardzo „inne” i „osamotnione”. W ich przeżyciach można się przejrzeć jak w lustrze. Czasem coś nas zaboli, czasem wzruszy, ale przede wszystkim – daje nadzieję.

Styl Marii Rotkiel jest wyjątkowy – czuły, spokojny, a jednocześnie bardzo profesjonalny. Czuć, że wie, o czym pisze – i że pisze z serca.

Choć żadna książka nie zastąpi terapii, „Samotność kobiet” może być jej początkiem. Może być tym pierwszym krokiem – sygnałem, że warto przyjrzeć się sobie, dać sobie więcej uwagi i zrozumienia. To książka, do której chce się wracać. I którą warto podarować sobie lub bliskiej kobiecie – nie tylko wtedy, gdy jest źle, ale też wtedy, gdy po prostu potrzebujemy przypomnienia, że nie jesteśmy same.

Nigdy nie zastanawiałam się nad tym, że samotność może boleć. Może boleć tak fizycznie, że całe ciało sztywnieje z bólu. Pojawiają się objawy różnych chorób, które tak na dobrą sprawę nie mają z nimi nic wspólnego. Wyniki są super a my nadal cierpimy? Dlaczego? Bo nie uświadomiłyśmy sobie w porę tego, że nie dbamy o siebie.

Jednak z pomocą przychodzi nam Maria Rotkiel ze swoim poradnikiem „Samotność kobiet. Jak ją oswoić i cieszyć się szczęściem”. Zawiera w nim wiele pytań na zadanie sobie których nigdy bym nie wpadła. Opisuje samotność oraz objawy psychosomatyczne z nią związane. Każe nam kobietom cieszyć się sobą, naszymi zarówno małymi jak i dużymi sukcesami. Celebrować drobne przyjemnośći i nie bać się dbania o swoją duszę i ciało. Bo gdy dusza będzie zdrowa to utrzymanie ciała w dobrej kondycji nie będzie nastręczało nam wtedy dużych problemów.

Dlaczego ta książka skierowana jest do kobiet? Z kilku powodów, bo jak już sam tytuł nam to wskazuje, bo autorka jest kobietą i na własnym przykładzie oraz przykładzie swoich pacjentek doświadczyła skutków samotności, bo jak powiedziała jej jedna z jej pacjentek mężczyźni są nieco inni od nas oni w przeciwieństwie do kobiet potrafią być egoistami, gdyż krąży on w ich krwi a to powoduje, że zdecydowanie lepiej na tym wychodzą.

Psycholożka podsuwa w tym poradniku, nam kobietom, sposób na przyjrzenie się sobie, gdyż na pewno będzie to pierwszy krok w stronę poprawy naszego samopoczucia. Pisze, na co zawracać uwagę aby uświadomić sobie skale problemy, który może dotyka nas lub naszych bliskich. I to nie tylko ta samotność ale np. alkoholizm lub lęk, który również głęboko potrafi się zakorzenić w nas kobietach. Pokazuje nam lub uczy jak dokonać pierwszej diagnozy.

Mamy w książce miejsce na wpis własnych przemyśleń z tym związanych ale równie dobrym sposobem będzie prowadzenie osobnego kajeciku dzięki czemu łatwiej nam będzie popracować nad sobą.

Uważam, że nawet osoby, które nie czują, że mogą borykać się z problemami powinny sięgnąć po ten nietypowy poradnik chociażby po to aby spróbować pomóc innym.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Luna

"Samotność kobiet" Marii Rotkiel to wspaniały workbook dla każdej z nas. I chociaż tytuł bezpośrednio wskazuje na samotność to daje możliwość przerobienia całego wachlarza emocji.

Można być samotną po stracie, zdradzie, ale także na co dzień, nawet w związku. Każdego dnia, w zabieganiu, gnaniu za karierą.

Maria Rotkiel, znana psychoterapeutka, zwraca się do czytelniczki jak do osoby bliskiej sercu. Nakreśla sytuacje, opowiada różne historie, zadaje pytania. Czasem niewygodne. Daje nam narzędzia, by zmierzyć się z różnymi rzeczami. I iść dalej. Rotkiel umożliwia nam spojrzenie wgłąb siebie. Robi to z czułością i empatią, nie moralizuje. Pokazuje, że to stan, z którego można wyjść. Pokazuje, że każda z nas ma w sobie siłę. Jeśli czujesz, że potrzebujesz dobrego życia, a nie wiesz czy na nie zasługujesz sięgnij po tę książkę. Jeśli choć raz w życiu czułaś się samotna sięgnij po tę książkę. Jeśli chcesz zrozumieć swoje emocje i poznać siebie sięgnij po tę książkę. I daj sobie czas na przemyślenia. Z czułością i szacunkiem do siebie.

To książka, w której kieruje się bezpośrednio do kobiet. Myślę jednak, że i mężczyźni odnajdą się w niej z powodzeniem o ile nie będzie przeszkadzał im zwrot "kochana". To książka o emocjach, o poznaniu siebie. A panowie jak wiemy też są samotni i do tego mocno tłumią emocje.

Współpraca reklamowa

Świat zapewnia nam coraz więcej możliwości kontaktu.Nowe technologie, coraz wygodniejsze sposoby łączności. Wszystko to sprawia, że coraz rzadziej jesteśmy sami. Ale czy to znaczy, że nie jesteśmy samotni?

Właśnie o samotności chce nam opowiedzieć tym razem Maria Rotkiel. Zaczynamy od poznania historii samej autorki oraz kilku jej pacjentek. Wszystkie panie doświadczyły samotności. Ich historie są trochę inne, mają inne doświadczenia i przeżycia ale ostatecznie każda z nich czuła się źle. Były złe, przytłoczone, smutne, bezradne i samotne. Są to historie, w których można odnaleźć fragmenty siebie i już na tym etapie książka sprawia, że przyglądamy się swojemu życiu.

W kolejnej części przyjrzymy się bliżej samotności i jej odcieniom. By przejść do najważniejszej części. Tej, która pomoże zajrzeć w głąb siebie, przeżyć swój kryzys oraz poradzić sobie ze smutkiem, zdradą i innymi trudnymi sytuacjami. A przede wszystkim zwrócić uwagę na siebie samą i swoje uczucia.

Kobiety od pokoleń nauczone są dbać o wszystko i wszystkich, szczególnie swoją rodzinę, zapominając, że same też mają potrzeby i uczucia. Często przypominają sobie o nich w obliczu choroby lub innych dolegliwości, gdy własne ciało nakazuje im zwolnić.

Uważam, że samotność w dzisiejszych czasach nie ma płci ani nie określają jej żadne inne ramy. Żyjemy w szybkich czasach, w których im więcej mamy możliwości kontaktu tym bardziej samotni się czujemy. "Samotność kobiet" jest jednak książką napisaną do kobiet, bo one szczególnie często, przyjmując rolę "opiekunki ogniska domowego" zatracają się w potrzebach wszystkich, tylko nie swoich.

Bardzo wartościowa pozycja. Napisana lekkim językiem - przez książkę się płynie jednocześnie mając wrażenie jakby rozmawiało się z przyjaciółką. Tą dojrzalszą kumpelą, która mówi "kobieto zwolnij" i zadbaj w końcu o siebie samą. W tym zwariowanym świecie to my same musimy w pierwszej kolejności pokochać siebie i zadbać o swoje dobro. A gdy będziemy silne i zdrowe psychicznie, inne sprawy również się ułożą.