Krew na rękach (barwione brzegi)

Manipulacja. Narzędzie, które potrafi wywołać katastrofalne skutki. Narzędzie, które może doprowadzić do obłędu. Narzędzie, które może doprowadzić do utraty życia.

Agnieszka Peszek ponownie wrzuca czytelnika do kotła zwanego książką, która robi totalny misz-masz w głowie. Początek zapowiada się delikatnie, natomiast podczas dalszego czytania zauważa się, że autorka manipuluje czytelnikiem tak jak to bohaterowie robią między sobą.

Anna jest pielęgniarką, która pracuje w zawodzie od kilku dobrych lat. Chcąc zmienić coś w swoim życiu przystaje na pewną ofertę pracy - opiekunka ciężko chorego mężczyzny. Jego syn, pracodawca Ani, stawia na profesjonalizm i dobrą opiekę, dlatego też zatrudnia kobietę. Na początku praca ta wydaje się być idealną, natomiast po pewnym czasie zaczynają dziać się dziwne rzeczy... Przestawiane przedmioty, gorsze samopoczucie. Gdy Anna budzi się w karetce przykuta kajdankami, jej życie ponownie się zmienia.

Manipulacja, którą zastosowała Agnieszka Peszek, ma ogromną sieć połączeń między bohaterami. Przyznaję, że myślałam, że niełatwo mnie zaskoczyć - a jednak! Autorce udało się to znakomicie i stwierdzam, że takiego thrillera potrzebowałam. Napięcie podwyższane z rozdziału na rozdział wzmaga emocje czytelnika i przy finale każda z teorii po prostu upada. "Krew na rękach" to jedna wielka manipulacja i z tym słowem będzie Wam się kojarzyła wspomniana książka.

Bohaterowie posiadają przeszłość, której owoce nadal są widoczne w teraźniejszości. Poczucie żalu, niesprawiedliwości, chęć zemsty, zmiany doprowadzają bohaterów do sytuacji, z których trudno wyjść cało. Jakaś cząstka ich duszy już dawno została zniszczona przez wydarzenia, które odcisnęły mocne piętno na ich życiorysie.

"Krew na rękach" ukazuje tę mroczniejszą część człowieka. Z pozoru dobrego, przyjacielskiego, ale jego zamiary mogą migać się od tego, co widać na zewnątrz. W środku mogą być zepsuci przez chęć zemsty czy żal, który z każdym rokiem wyrządza większą szkodę.

Jestem bardzo zadowolona z lektury i jeszcze długo po jej przeczytaniu zastanawiałam się, jak szybko dałam się zmanipulować autorce. W dodatku piękna oprawa, choć trochę krwawa, zachęca do lektury, przynajmniej fana kryminałów i thrillerów, więc tym bardziej polecam Wam tę książkę.

"Krew na rękach" autorstwa Agnieszki Peszek wydana przez nią samodzielnie

#współpracabarterowa

Anna po latach pracy w szpitalu jako pielęgniarka, zamierza zmienić pracę i trafia się oferta opieki nad starszą osobą - znanym lekarzem, ojcem Daniela Wojciechowskiego, który jest skłonny zapłacić każdą kwotę by dostać profesjonalną pomoc dla ojca. Z czasem Anna zaczyna się coraz bardziej niepokoić - jej rzeczy zmieniają miejsce, a samopoczucie drastycznie się pogarsza. Pewnego dnia budzi się w karetce skuta kajdankami cała we krwi...

To już moja czwarta książka autorki, którą przeczytałem w mniej niż rok. To jedna z tych autorek, przy której wiem, że trafię na dobrą książkę bez względu na to o czym by była. Nawet bez specjalnego myślenia automatycznie sięgam po każdą nową książkę Peszek. A ta jest niebywale powieściotwórcza (prawie jak Mróz hehe). Mimo względnych podobieństw każda opowiada o czymś zupełnie innym, porusza inne tematy i dotyka innych problemów psychicznych, technik psychologicznych lub innych wad ludzkich - zazdrości, manipulacji, zemsty, zdrady. Dostajemy jak zawsze wysyp najgorszych cech wyartykułowanych na konkretne wydarzenia historii.

"Krew na rękach" jest kolejną bardzo dobrą pozycją w portfolio Agnieszki Peszek, tym razem skupiając się na manipulacji. Jak zwykle tworzy przemyślaną fabułę od początku do końca i przeplata czas, przestrzeń i postacie. Tak, że czytelnik we wszystkim się odnajduje, nie ma mowy o jakimś poplątaniu. Każdy rozdział podpisuje imieniem bohatera i osią czasu (teraz lub wcześniej). Można się w tym połapać. A nawet sama konstrukcja fabuły na papierze może wydawać się poplątana - mamy rezultat, a później trasa do niego prowadząca, by później znowu dostać rezultat i trasę do niego prowadzącą, by na końcu otrzymać wyjaśnienie holistyczne. Brzmi chaotycznie, ale takie nie jest - uwierzcie mi.

"Krew na rękach" nie jest ani najlepszą, ani najgorszą książką autorki z tych, które poznałem. Jest umiarkowanie dobra. Początek nudził i dłużył się - wystawiłbym mu 6/10. Natomiast druga połowa książki wypada znacznie lepiej i oceniłbym ją na 8/10. Średnia wypada jasno, ale subiektywnie wystawiam 7,5/10 i chyba to jest adekwatna ocena nowej książki Agnieszki Peszek w stosunku do radości jaką mi zapewniła. Pół oczka wskoczyło za cudowną wisienkę na torcie przy ostatnim rozdziale powieści, którego kompletnie się nie spodziewałem.

Dodatkowym atutem, na który muszę zwrócić uwagę jest dużo lepsza jakość techniczna książki - lepszy papier i dodane skrzydełka w porównaniu do dwóch poprzednich pozycji (One, Zabijesz mnie?).

Polecam ciepło. Jeśli siada Ci styl pisarski Peszek, to każda jej książka będzie dla Ciebie!

"Krew na rękach" to dobrze skonstruowana historia, w której kłamstwa, manipulacje oraz pragnienie zemsty mają destrukcyjny wpływ na bohaterów. Zwłaszcza zemsta, która w przerażający sposób komplikuje życie, prowadząc do obłędu i manii prześladowczej.

Akcja toczy się początkowo niespiesznie. Anna zostaje osobistą pielęgniarką niepełnosprawnego ojca Daniela. Ta praca nie wymaga od niej zbyt wiele wysiłku, a jednak po pewnym czasie kobieta zaczyna słabiej się czuć, nie śpi dobrze, jest apatyczna. Dociera do niej, że coś złego zaczyna dziać się w jej otoczeniu. Czy Annie grozi niebezpieczeństwo ze strony nowego pracodawcy?

Bohaterowie zaczynają niebezpieczną rozgrywkę, w której manipulacje odgrywają zasadniczą rolę, a całość spowija mroczna, gęsta atmosfera. To historia ukazująca to, iż nieprzepracowane traumy z dzieciństwa pozostawiają trwały uszczerbek na psychice bohaterów i definiują ich dalsze życie.

To błyskotliwie uknuta intryga odzwierciedlająca obraz człowieka zepsutego, zdolnego do niesamowicie podłych zachowań. Historia wywołuje skrajne emocje i stanowi bardzo dobrą rozrywkę.

Tym razem jednak muszę też wspomnieć o małych minusach, do których zaliczę wprowadzanie zupełnie nieistotnych faktów z życia bohaterów, a co za tym idzie zbytnie rozciągnięcie treści. To trochę wybijało mnie z rytmu czytania. Druga sprawa to fakt, iż historia nie została uporządkowana chronologicznie, co z pewnością usprawniłoby czytanie.

Było kilka niedociągnięć, ale generalnie polecam. To ciekawy thriller psychologiczny z zaskakującym zakończeniem, którego czytanie nie będzie stratą czasu.

Czy rodzic może nie kochać swojego dziecka lub go nienawidzić? Poniżać go, znęcać się nad psychicznie, ubliżać nie okazywać żadnych uczuć jedynie tylko poza tymi negatywnymi. Takich doświadczeń doznali główni bohaterowie, na których skupiona jest ta historia. Anna, Daniel i Igor to ich połączyły traumy dzieciństwa, odnaleźli wspólny ból, mieli ogromną potrzebę zrozumienia siebie nawzajem. Życie ich nie rozpieszczało, koszmary z dzieciństwa ciągle powracają.

.

Autorka poświęciła całą książkę na wątku manipulacji i nienawiści związanej z braku lub utraty jakichkolwiek pozytywnych uczuć do własnego dziecka, który niesie za tym wiele konsekwencji w dorosłym życiu ofiary. Ofiarą w tym wypadku jest dziecko, które odbiera się to, co najważniejsza ma rodzic do przekazania, czyli miłość. Taki brak rodzicielskiej miłości i uwagi zostawia w człowieku niską samoocenę, brak samoakceptacji i wieczną walkę z demonami przeszłości, które z każdą chwilą będą powracały.

.

Autorka tak poprowadziła fabułę, że z każdą chwilą coraz bardziej mieszała mi w głowie, do tego stopnia, że zakończenie, a szczególnie epilog czytałam kilka razy, aby pozbierać myśli w całość. Totalna manipulacja czytelnikiem ze strony autorki i to mi się podoba. Historia niby jakich mało, ale najbardziej szokujące są wyznania bohaterów, ich rodzinna przeszłość, która zaważyła na ich dorosłym życiu. To właśnie oni tutaj odgrywają największą rolę, nadają tej książce charakteru, wyrazistości i pazura.

Polecam🔥

Na początku to była ciekawość, skupienie i zainteresowanie. Później zwątpienie i delikatne poczucie mroku. Kolejny krok to mega zaskoczenie i mnóstwo pytań bez odpowiedzi - że jak? że co? że kto? A na koniec... u la la moi mili... tego nikt się nie spodziewał.

Polecam z czystym sumieniem dosłownie każdemu.

Czy łatwo przewidzieć czyjeś intencje? Rozszyfrować drugiego człowieka? Na tych pytaniach Agnieszka Peszek opiera swoją piętnastą książkę pt. “Krew na rękach”, thriller psychologiczny, który już na starcie sugeruje nam, że główna bohaterka została przez kogoś zmanipulowana… Tylko dlaczego i przez kogo? W tej powieści zgłębiamy się w świat, w którym grzechy przeszłości się nie przedawniają, a niemoc fizyczna boli równie mocno jak ta psychiczna. Główna bohaterka to pielęgniarka, która niedawno zmieniła szpital na opiekę prywatną, którą pełni przez pełną dobę przy starszym panu, emerytowanym lekarzu o dobrej reputacji. Szybko jednak dowiadujemy się, że reputacja zawodowa a osoba prywatna to całkiem coś innego, jego syn, teraz szef bohaterki, ma z ojcem związane całkiem inne wspomnienia. Czy są tak tragiczne, że teraz mężczyzna szykuje zemstę? Czy to on jest tym manipulatorem i psychopatą szukającym dla głównej bohaterki niecny plan mający na nią przenieść odpowiedzialność za zbrodnię? Autorka bardzo sprawnie rysuje przed nami kreacje postaci, z początku sugerując, że nie ma w nich nic skomplikowanego, z czasem jednak otwierającymi się przed nami coraz mocniej. Całość dobrze trzyma w napięciu, naprzemienna pierwszoosobowa narracja dodatkowo wywołuje mętlik w głowie - bo kto tak naprawdę ma tutaj jakieś nieczyste zamiary? Fabuła prowadzona jest starannie, wszystko ma w historii swoje miejsce i swój cel. To dobra psychologiczna gra, która choć wydaje się prosta, to tak naprawdę prowadzi czytelnika jak po sznurku dokładnie tam, gdzie autorka chce, by się znalazł. Podoba mi się taka gatunkowa odsłona tej autorki, świetnie się przy tej książce bawiłam! Polecam tym, którzy lubią dobrze osadzone w ramach gatunkowych thrillery psychologiczne z ciekawymi kreacjami i tematami wartymi rozważenia!

Anna po utracie pracy jako pielęgniarka na oddziale położniczym, postanawia poszukać czegoś innego. Trafia na ofertę opieki nad starszym mężczyzną. Pracodawca oferuje jej także zamieszkanie aby cały czas była na miejscu. Kobieta zaczyna się dziwnie czuć i boi się iż popada w paranoję. Igor, jej kolega próbuje pomóc, wysnuwając podejrzenia w stronę pracodawcy, czyli Daniela. Jaka okaże się prawda i dlaczego Ania znalazła się w karetce z krwią na rękach.

Autorka jak zawsze na początek zrzuca na czytelnika bombę w postaci jakiegoś dramatycznego wydarzenia. Dopiero potem cofa się w czasie i po kolei opowiada co i jak...a właściwie opowiadają o tym jej bohaterowie. Obraz każdego z bohaterów tej powieści, ich profile psychologiczne są przedstawione w bardzo dobry sposób. Wchodzimy głęboko w ich traumy, przeżycia i sytuacje, które determinują ich postępowanie. Na początku akcja toczyła się raczej wolno...jednak potem. Miałam wrażenie jakby autorka "bawiła" się moimi emocjami i tym o co ostatecznie chodzi, kto jest winny, a kto ofiarą. Tak jakbym na początku zanurzyła się w wodzie, by potem kilkukrotnie się wynurzyć łapiąc oddech - kiedy już myślałam, że znam rozwiązanie - a następnie i tak ponownie tonęłam bo to nie tak jak przypuszczałam. Zakończenie...to chyba już znak rozpoznawczy powieści autorki. Jest zupełnie inne niż tego oczekiwałam. Czy polecam? Tak, to bardzo dobry thriller psychologiczny, pokazujący,że nie warto każdemu ufać, a te tzw "pewniki" należy traktować z dużą rezerwą.

„Krew na rękach” to thriller psychologiczny, utkany na kanwie piętrzących się tajemnic, ukazujący jak groźna może być narastająca latami chęć zemsty. To powieść o obsesyjnym pragnieniu odwetu, o kłamstwach ukrywanych przez długie lata i w końcu o ogromnym wpływie człowieka na drugą osobę – o manipulacji.

Anna zawodowo pracująca jako pielęgniarka, zaczyna odczuwać potrzebę zmiany pracy. Pozostawiając za sobą stanowisko w szpitalu, podejmuje pracę jako opiekunka ciężko chorego, starszego mężczyzny. Praca w eleganckim domu, z dobrymi warunkami i tylko jednym podopiecznym na pierwszy rzut oka wydaje się być idealna – spokojna, stabilna, mniej stresująca niż opieka nad wieloma osobami. Jednak z czasem okazuje się, że coś zaczyna ją niepokoić… Kiedy ocknęła się w karetce, z zimnym metalem kajdanek na nadgarstkach – nie miała żadnych złudzeń.

Gdym przeczytaną historię miała określić jednym hasłem to zdecydowanie byłaby to manipulacja! Pozornie atrakcyjna oferta pracy, która kryła zagrożenie, wciągnięcie bohaterki w pułapkę wykorzystując jej zaufanie i w końcu powolne odbieranie jej kontroli, aż do momentu w którym uświadamia sobie prawdę gdy budzi się skuta. A wszystko po to by ją zniszczyć…

"Krew na rękach" to powieść przepełniona intensywnymi emocjami – porusza, niepokoi i zostawia po sobie trwały ślad. To historia mroczna, miejscami przerażająca, ale jednocześnie głęboko refleksyjna.

Jeśli chcesz przeczytać wciągającą książkę, pełną tajemnic, intryg i zwrotów akcji, to ta historia jest dla ciebie. Chyba powinnam zacząć od tego, że książki autorki, to zawsze trafiony wybór. Osobiście nigdy się nie zawiodłam i za każdym razem miło spędziłam czas przy lekturze. Tym razem wkraczamy w świat pielęgniarki Anny i obserwujemy jej kroki w nowej, wydawałoby się idealnej pracy. Z każdym kolejnym rozdziałem sytuacja robi się coraz dziwniejsza, a my, tak jak sama bohaterka nie wiemy, co się dzieje i dokąd nas to zaprowadzi. Lubię książki, gdzie czuć, że w powietrzu wisi coś mrocznego, ale nie wiadomo, z której strony spodziewać się zagrożenia. Chętnie typuję złych bohaterów, ale tym razem nie przewidziałam złożoności fabuły. Stopniowo odpowiedzi na nasze pytania zostają ujawnione, ale to nie koniec wrażeń, bo samo zakończenie to kolejny zwrot akcji i zaskoczenie. Świetnie się bawiłam przy tej historii i mam ochotę na więcej. Czy możemy liczyć na kontynuację? Ja mam cichą nadzieję, że tak.