Porzuć swój strach. Marek Bener. Tom 2

" Nie umiał przejść obojętnie wobec strachu, który zaglądał w oczy bliskim zaginionej osoby"

Mój ulubiony dziennikarz powraca. I to w jakim stylu! Po pierwszej części wiedziałam, że ta książka będzie dobra, ale nie spodziewałam się, że aż tak dobra! Jak przystało na dobry kryminał, trzyma w napięciu od samego początku aż do ostatniej strony!

Trzy lata po wydarzeniach z pierwszego tomu Marek Bener jest właścicielem tygodnika "Echo Torunia". Jego żona wciąż pozostaje zaginiona i dziennikarz nie potrafi się z tym pogodzić.

Tym razem Bener angażuje się w sprawę zaginięcia nastolatki. Rodzice dziewczyny proszą go o pomoc w odnalezieniu córki. Ze względów osobistych ten problem jest mu szczególnie bliski i nie potrafi odmówić, mimo iż od samego początku cała sprawa wydaje mu się co najmniej dziwna. Z każdą pojawiającą się informacją Bener jest coraz bardziej przekonany, że coś jest nie w porządku z rodziną nastolatki.

W tym samym czasie współpracownica dziennikarza Aldona przygotowuje materiały do artykułu o nielegalnym hazardzie.

Okazuje się, że obie sprawy są ze sobą powiązane. Mają też wiele wspólnego z rodziną zaginionej żony Benera.

"Wiedział już, że wszystko się ze sobą łączy, że wystarczy tylko ustalić wzajemne powiązania, żeby zobaczyć jasny obraz".

Z każdą kolejną stroną pojawiają się nowe pytania, na które dziennikarz musi znaleźć odpowiedzi.

Czy Marek Bener jest gotowy stawić czoła swojej przeszłości? Czy uda mu się odnaleźć zaginioną żonę?

"Porzuć swój strach" to drugi tom toruńskiej trylogii o przygodach dziennikarza, Marka Benera. I również tę część serii dosłownie pochłonęłam! Nie mogłam się oderwać od lektury.

Robert Małecki mistrzowsko konstruuje fabułę i nie pozwala czytelnikowi nawet przez moment nudzić się w trakcie czytania.

Moim zdaniem ta seria to obowiązkowa lektura dla fanów gatunku! Dla mnie pan Robert Małecki to czytelnicze odkrycie tego roku!

Mijają trzy lata… Nie, absolutnie nie od przeczytania przeze mnie pierwszej części serii z Markiem Benerem, bo skończyłam ją w sierpniu, a miesiąc później mam na koncie już pełną trylogię toruńską. O czym to świadczy? Że po pierwszym tomie zapowiadającym, że „Najgorsze dopiero nadejdzie” przyszło dużo lepsze, niż mogłabym oczekiwać. Do tego stopnia, że musiałam doczytać całą historię już do końca, moja ciekawość nie pozwoliła na chwilę przerwy.

Ale wracając do początku. Mijają trzy lata w życiu dziennikarza i sześć od zaginięcia jego ciężarnej żony. Dużo się w tym czasie zmienia. Bener zostaje naczelnym własnego tygodnika, do którego dołączają znani nam z pierwszej części bohaterowie, reporterka Aldona i fotograf Rak. Bener nie poprzestaje w poszukiwaniach żony, choć czuje, że się od niej oddala, a jego rozpacz zaczyna zacierać czas.

Gdy dostaje zlecenie odnalezienia córki lokalnego biznesmena nie podejrzewa, że sprawa ta rzuci nowe światło na jego prywatne poszukiwania. Nie podejrzewa też jak bardzo skomplikowana i niebezpieczna się okaże i w jakie obszary każe mu się zagłębić. To co z początku wydaje się proste, przeradza się w wielowątkową piramidę intryg i kłamstw napędzanych machiną hazardu, z której trudno się wyrwać.

To były naprawdę szalone godziny spędzone w towarzystwie Benera. Pełne emocji, niepokoju, zaskoczeń, ale i śmiechu. Dowcip zarówno sytuacyjny, jak i słowny idealnie trafił w moje poczucie humoru i choć powieści daleko do komedii kryminalnej, to myślę, że autor ma w tym zakresie spory potencjał.

Jednym słowem - brawo!

Każda rodzina ma swoje tajemnice, mniej lub bardziej mroczne. Zwykle dotyczą one niechlubnej przeszłości przodków, ale zdarza się też, że obejmują one współczesne wydarzenia i ludzi, których dobrze znamy. A przynajmniej tak nam się wydaje, bowiem jak się okazuje, pewnym możemy być tylko siebie, a i to nie zawsze.

Marek Bener jest dziennikarzem i właściciel lokalnego tygodnika „Echa Torunia”. Jego gazetę wyróżnia wysoka jakość materiałów, nie ma tutaj sensacji czy wiadomości, które wcześniej nie zostały zweryfikowane. Mężczyzna jest też lokalnie znany z dwóch spraw – odnalazł zaginionego chłopca oraz … nie odnalazł żony. Agata zaginęła sześć lat temu i od tej pory nikomu nie udało się trafić na jej ślad. Pozostawiony na leśnej drodze samochód również nie zawierał żadnych wskazówek, a dramatyzmu sprawie dodaje fakt, iż kobieta była w szóstym miesiącu ciąży. To wydarzenie zniszczyło życie nie tylko Benera, który do dnia dzisiejszego nie potrafi się pozbierać i sprawy zaginięć traktuje wyjątkowo poważnie, ale i teściów. Ich małżeństwo zaczęło się rozpadać, teść zresztą zmarł, teściowa zaś popadła w depresję. Teraz nowy partner przywrócił jej sens życia, ale jak ma go odnaleźć Bener?

Nic zatem dziwnego, że kiedy otrzymuje ON od lokalnego biznesmena zlecenie polegające na odnalezieniu jego córki, przyjmuje je bez chwili zastanowienia. Krzysztof Żelazny jest majętnym człowiekiem, właścicielem kilku spółek w branży informatycznej i ojcem dwójki dzieci. To właśnie jedno z nich, córka Monika zaginęła w drodze z imprezy urodzinowej swojej przyjaciółki. Dziewczyna, która właśnie zdała maturę i lada chwila miała rozpocząć studia udała się na imprezę z dwa lata bratem, który ją podwiózł i wpadł na chwilę z szacunku dla solenizantki. I tu ślad po Monice się urywa, nikt nie jest bowiem w stanie stwierdzić, kiedy Monika z imprezy wyszła, z kim i dokąd się udała. Na dodatek z domu Moniki zginęła duża kwota pieniędzy i wszystko wskazuje na to, że mogła ją zabrać nastolatka. Żelazny ociąga się z wezwaniem policji, a jego zeznania są niespójne, co budzi w Benerze wątpliwości co do rzeczywistego przebiegu wydarzeń. Szczególnie, że owa Monika zjawiła się w redakcji gazety Benera w dzień zaginięcia, przekazując mu egzemplarz gazety bez żadnego wyjaśnienia.

O co tak naprawdę chodzi w zniknięciu Moniki i czy w rzeczywistości nie jest to ucieczka? Co (i kogo) ukrywa Żelazny? Jakiego rodzaju interesy prowadzi, i co wspólnego z nimi może mieć Monika? Przekonamy się o tym dzięki lekturze kryminalnej opowieści autorstwa Roberta Małeckiego pt. „Porzuć swój strach”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona książka to kolejny już tom opowieści o dziennikarzu zmagającym się z życiową tragedią i … z prawdą. Po książkę sięgnąć mogą nie tylko te osoby, które miały już przyjemność poznać Benera czy fani Małeckiego, ale wszyscy ceniący sobie dobrze skonstruowaną, wielowątkową historię, daleką od szablonowych rozwiązań.

Rozwiązując zagadkę zniknięcia Moniki dziennikarz mimowolnie powraca do przeszłości. Ale nie tylko we wspomnieniach, bo te akurat zacierają się coraz bardziej. Wraz z Benerem bowiem odkrywamy zaskakujący związek pomiędzy Moniką a Agatą – okazuje się, że w posiadaniu Moniki była rzecz należąca do żony Benera, na tyle charakterystyczna, że trudno mówić o zbiegach okoliczności. Co więcej, dziennikarz odkrywa, że w zaginiecie Agaty mógł być zamieszany jego teść, ale jakakolwiek próba rozmowy o tym z teściową jest niemożliwa.

Jakie tajemnice skrywają kolejni bohaterowie książki? Kto kłamie i w jakim celu? Tak naprawdę w pewnym momencie mamy wrażenie, że prawda jest czymś nieosiągalnym w tym przypadku, za to na pewno możemy liczyć na dziwne zbiegi okoliczności, pojawianie się ludzi z przeszłości Benera, a także na konfabulacje, a w najlepszym przypadku na zatajenie pewnych informacji. Doskonale wykreowani bohaterowie z pokrętnym Żelaznym na czele to duży atut powieści. Podobnie jak mnogość wydarzeń, pozornie ze sobą nie powiązanych, z których jednak każda naprowadza nas na kolejny fragment układanki. Dzięki temu to jedna z tych książek, od których nie można się oderwać i przy których od razu mamy chęć sięgnąć po następny tom.

Strach, smutek i tęsknota nierzadko stanowią wstęp do uzależnień i autodestrukcji, szczególnie, jeśli stan ten utrzymuje się przez dłuższy czas. Te negatywne emocje towarzyszą Benerowi od sześciu lat. Weszły do jego życia chwile przed tym, gdy na świat miało przyjść jego dziecko i zajęły miejsce żony, po której słuch zaginął. Dziennikarz nie zatracił się jednak w kieliszku, ani innej formie "znieczulania". Szukał, nie tylko swoich bliskich. Zamiast zaginionych pojawiały się kolejne pytania. Każdy dzień przypominał nierówną grę. Grę o życie i szczęście. Grę o spokój sumienia. Aby ją przejść musiał porzucić swój strach. Musiał zejść do podziemia.

Marek nie przypuszczał nawet, że powierzona mu "misja" - odnalezienie maturzystki - może w jakikolwiek sposób przybliżyć go do zrozumienia swojej osobistej tragedii. Jedyny związek, jaki początkowo zauważał, to zniknięcie młodej kobiety. Monika ewidentnie szukała z nim kontaktu i zostawiała ślady wnoszące do życia Benera jeszcze większy niepokój. Pozostawione elementy układanki nie łączyły się w całość, do czasu, gdy mężczyzna porzucił swój strach. Bodźcem do tego stał się przywołujący wspomnienia przedmiot należący do jego żony. Przedmiot, będący w posiadaniu zaginionej niedawno dziewczyny.

Toruń stał się miejscem ludzkich dramatów, zbudowanym z kłamstw, cierpienia i cywilizacyjnych chorób, które trawią całe rodziny. Zaczął przerażać, zarówno podziemiem, jak i zbudowaną na ulicach miasta siatką, w którą wpadali ci najsłabsi. Ciągnęli za sobą wszystko, co mieli. Zatracali się. Pozwalali, że dosłownie zniknie to, co dobre i ważne. Nie wiedzieli nawet kiedy to nastąpiło. Bener również nie miał pojęcia, od jak dawna bierze udział w grze.

Genialna powieść! Mimo zapewnień, że "najgorsze dopiero nadejdzie" drugi tom jest okazał się być jeszcze lepszy, niż poprzedni. Czekam na III spotkanie z Benerem.

Blog Wypisz Wymaluj

"Porzuć swój strach" to drugi tom serii o dziennikarzu Marku Benerze, który ma zadatki na śledczego, gdyż po raz kolejny podejmuje się odnalezienia zaginionej osoby.

Głównym bohaterem jestem Marek Bener, dziennikarz i redaktor naczelny gazety "Echo Torunia", któremu w życiu nie układa się najlepiej. Sześć lat temu zaginęła jego ukochana żona Agata, która spodziewała się ich dziecka, a Marek do tej pory nie potrafi się z tym pogodzić. Pewnego dnia w jego życiu pojawia się Krzysztof Żelazny, biznesmen, który prosi Benera o pomoc w odnalezieniu córki Moniki, która niedawno zniknęła. Bener zostaje uwikłany w poszukiwania, które wkrótce zamienią się w pogoń za porywaczami żony, gdyż zdaje się, że Monika posiada kluczowe informacje odnośnie sprawy Agaty...

Roberta Małeckiego można nazwać raczej początkującym autorem, gdyż "Porzuć swój strach" to dopiero jego druga powieść, jednak w trakcie czytania nie jest to w ogóle zauważalne. Książka pochłonęła mój wolny czas w całości, nie pozwalając mi oderwać się od niej na zbyt długi okres. Autor skonstruował bardzo rozbudowaną fabułę, która nie obejmuje jednej powieści, lecz ciągnąć się będzie przez całą serię. Odkrywanie historii Moniki, a zarazem i Agaty krok po kroku sprawiło mi wiele satysfakcji. Dialogi oraz wypowiedzi poniektórych bohaterów czasem wręcz ociekają wulgaryzmem, jednak mi osobiście wcale to nie przeszkadzało, a wręcz niekiedy było niezbędne, aby owa wypowiedź była zabawna. Podoba mi się poczucie humoru autora, dzięki czemu nie tylko emocjonowałam się przybliżającym się rozwiązaniem tajemnic fabularnych, ale również parskałam śmiechem, co sprawiło, że książka okazała się dla mnie jeszcze bardziej interesująca. Dzięki połączeniu kryminału z ciekawym bohaterem charakteryzującym się ironicznym humorem poczułam, jakbym czytała coś w stylu Harlana Cobena, którego uwielbiam właśnie za taką kombinację.

Główny bohater to postać bardzo charyzmatyczna i oryginalna z bardzo ciętym humorem. Polubiłam tego czasem nieco ponurego dziennikarza, ale kto mógłby mieć mu za złe taki nastrój? Jego życie nie jest usłane różami, wciąż zmaga się z zaginięciem ukochanej kobiety, która przecież prawdopodobnie gdzieś jest. To może przytłaczać jeszcze bardziej niż śmierć, po której z czasem można się otrząsnąć. Jednak Agata nagle zniknęła, co sprawiło, że Bener nie może się z tym uporać, zwłaszcza że nosiła pod sercem jego dziecko. Poszukując zaginionej Moniki, dziennikarz jest wciąż zaskakiwany odkrywając, kto jest zamieszany w sprawę jego żony. Tajemnica powoli się kruszy ukazując zagmatwaną i skomplikowaną sieć powiązań pomiędzy poszczególnymi ludźmi. Okazuje się, że Bener nie może nikomu ufać, nawet własnej teściowej, którą miał przecież za sprzymierzeńca. Kolejną ciekawą postacią w książce jest Aldona Terlecka, pracownica w gazecie Benera, która mimowolnie wplątuje się w bardzo niebezpieczną sytuację, tym samym dając nam kilka odpowiedzi i przybliżając nas do odkrycia tajemnicy zaginięcia pani Bener. Hazard, porwania, wyłudzanie pieniędzy, narkotyki - bohaterowie coraz głębiej wchodzą w przestępczy świat toruńskich zaułków pokazując nam miasto nie tylko od tej ładnej strony, ale również od mrocznej. W całej tej gonitwie zapomniałam o prologu, który rozbudził moją ciekawość na początku...

Trochę żałuję, że nie przeczytałam pierwszego tomu przed lekturą "Porzuć swój strach", gdyż mogłoby to mi ułatwić zrozumienie wszystkich wątków, jednak nic straconego. Jeszcze przed premierą trzeciej części, która ma mieć miejsce w 2018 roku postaram się nadrobić zaległości. A tymczasem zachęcam do lektury twórczości pana Małeckiego, na którego kryminały od tej pory będę czekała z niecierpliwością.