Piosenki o dziewczynie. Tom 1

Książka jest pisana w taki sposób, że wciąga nas błyskawicznie. Gdybym nie musiała spać, przeczytałabym ją całą na raz. Było to cudowne lekarstwo na słabszy nastrój. Czyta się ją lekko i przyjemnie, łatwo pozwala oderwać myśli od otoczenia. To zdecydowanie idealna pozycja na zastój czytelniczy. Pozornie płytki temat urozmaica jednak tajemnica pochodzenia tekstów piosenek zespołu.

Niestety, główna bohaterka była dla mnie przykładem braku logicznego myślenia. Całkowicie niezrozumiałe było to, że gdy otrzymała ofertę robienia zdjęć na koncercie, o niczym nie powiedziała ojcu (z którym miała dość dobre relacje), tylko od razu postanowiła go okłamać. Żeby jeszcze chociaż był zawarty jakiś monolog wewnętrzny, rozważania, co powinna zrobić albo rozmowa z tatą. Cokolwiek, co wytłumaczyłoby jej decyzję. Ale nie, przecież lepiej się wymykać raz za razem i głupio mieć nadzieję, że nigdy się to nie wyda... Chociaż tyle, że w drugiej połowie książki zrobiła trochę postępy i lepiej podążało się jej tokiem myślenia. Akcja znacznie rozkreciła w kilku ostatnich rozdziałach, zakończenie było otwartej, więc chciałam od razu sięgnąć po kontynuację. I tu przykre zaskoczenie: druga część nie została wydana po polsku. Pozostaje zdobyć jakoś wersję angielską. A jeśli ktoś nie umie angielskiego, to niestety nie jest w stanie dowiedzieć się, co się stanie dalej. Pozostaje mieć nadzieję, że jakieś wydawnictwo nas kiedyś uratuje.

Książka jest super dla młodych czytelników i nie tylko.Bardzo szybko się ją czyta.Ta historia wręcz nas pochłania.Jest napisana w prostym języku,co uważam za plus.

Nie zdążyłam zapoznać się z pierwszymi zapowiedziami na najbliższe tygodnie a już udało mi się dowiedzieć, że "Piosenki o dziewczynie" to jedna z lepszych książek nadchodzących premier. Obok podobnych rekomendacji nigdy nie udaje mi się przejść obojętnie dlatego na swoją kolejną lekturę wybrałam właśnie powieść Chrisa Russella.

Powieść opiera się na charakterystycznym schemacie motywu miłosnego, gdzie w roli głównej mamy trochę wycofaną dziewczynę i znanego światu chłopaka. Jednak do tego wszystkiego dochodzi również muzyka, która już nie raz udowodniła, że potrafi w powieści zdziałać cuda (choćby wyjątkowa historia Hoover "Maybe Someday"). Także w tym przypadku stała się jednym z czołowych bohaterów powieści i wplotła do historii znacznie więcej uczuć niż mogłam przypuszczać.

Gdy Charlie Bloo, dziewczyna spokojna i niemal przez cały czas schowana za obiektywem swojego aparatu otrzymuje propozycję sfotografowania od kulis znanego w Wielkiej Brytanii boysbandu Fire&Lights nie wie co o tym myśleć. Olly Samson kiedyś był jej bliski, ale czy dziś jest tą samą osobą i czy sława nie uderzyła mu do głowy? Mimo sprzecznych emocji do przedsięwzięcia Charlie zgadza się wstąpić do zespołu i wykonać dla nich zlecenie. I choć zupełnie tego nie podejrzewała - świat muzyki zaczyna być dla niej przychylny a zespół bardzo szybko akceptuje ją jako nowego członka ekipy. Tylko jedynie głęboko skrywane uczucia do jednego z wokalistów przeszkadzają dziewczynie w pełni otworzyć się na nowy świat.

Charlie to naprawdę dobrze wykreowana bohaterka. Nie drażni swoim wycofaniem, nie irytuje ucieczką w spokojne miejsca, a powoli odkrywa przed czytelnikiem swoją spokojną naturę, którą w pełni akceptuję - rozumiałam jej pasję i zdolność do rozpoznawania uczuć skrytych za maskami pozornych emocji, gdy wkradła się cicho do zespołu i zaczęła rozkładać chłopaków na części pierwsze - to właśnie dzięki niej polubiłam ekipę, bo pokazała mi Olliego, Yuki, Gabriela i Aidena w prawdziwym świetle. To również pokazało jak łatwo autor operuje realizmem w swojej książce - nie idealizował, nie nadawał sztywnych ram tylko idąc razem z fabułą ukazywał wzloty i upadki swoich bohaterów jednocześnie stawiając naprzeciw sobie proste życie ze sławą celebryty. I choć wystarczyłoby to do tego, by powieść zasłużenie mogła otrzymać rangę dobrej lektury autor dodał to o najważniejsze - motyw miłości naznaczonej wyrzeczeniami i wystawionej na próbę. Charlie niespodziewanie wpadła w sam wir miłosnych perypetii, które wcale nie okazały się dla niej łatwe, bo choć odnalazła miłość - nie do końca mogłam stwierdzić czy jest ona stabilna. Nie dlatego, że emocje pomiędzy Charlie i jej wybrankiem nie byłby prawdziwe - o nie! - chodzi wyłącznie o to, że o uznanie dziewczyny nie walczył tylko jeden członek zespołu...

Jest w tej powieści wszystko czego zawsze poszukuję - realizm scen i postaci, prawda o życiu nawet ta najgorsza i problemy: zwykłe, ludzkie, możliwe do zrozumienia. A na deser: tajemniczość i zagadka do rozwiązania, gdy Charlie odkrywa, że teksty piosenek zna już od dawna, bo czytała je w pamiętniku swojej mamy. Jak to możliwe? Sama nie jestem przekonana czy znam już całą odpowiedź, bo choć finał powieści mnie zaskoczył, jestem pewna, że autor w kolejnym tomie wyciągnie z rękawa jeszcze nie jedno. "Piosenki o dziewczynie" to książka wyjątkowo dobrze napisana, wiarygodna i najprościej pisząc - piękna. Zasłużenie zdobyła sławę w oczach czytelników, bo nie tylko uczy życia, ale i każe na chwilę zastanowić się nad ukrytym w niej przesłaniem. Oby więcej takich powieści.

Rozmarzyłam się nad tą książką. Ta historia kompletnie mnie pochłonęła. Która z nas będąc nastolatką, nie podkochiwała się w jakimś idolu? Która nie marzyła, by poznać go osobiście, dotknąć, porozmawiać, przytulić, zobaczyć jak wygląda jego praca? Charlie niczym kopciuszek z szarej myszy staje się najbardziej rozpoznawalną osobą w szkole, a to za sprawą zdjęć, które robi dla słynnego wśród młodzieży boysbandu „Fire&Lights”. Jednym z jego członków jest enigmatyczny Gabe. Bohaterka czuje, że łączy ich dziwna więź. Dlaczego wszystkie teksty piosenek są o niej? Jaka tajemnica kryje się za tą historią?

Choć Charlie jest ode mnie młodsza o ponad dziesięć lat, to i tak z góry poczułam do niej sympatię. Może to za sprawą wspólnej pasji albo tego, że podobnie jak ona, nie lubię wyróżniać się z tłumu. Jej postać jest sympatyczna, odpowiedzialna i muszę to przyznać: zazdrościłam jej. Czterech sławnych, utalentowanych chłopaków cieszy się na jej widok, tworzy fenomenalne zdjęcia, tysiące dziewczyn zazdrości jej poznania zespołu „od kuchni”… Brzmi jak spełnienie marzeń, ale czy na pewno?

Wiem, co sobie teraz pomyślicie: „jestem za stary/a na tego typu książki”. W takim razie ja też i co z tego? Powieści z gatunku literatury młodzieżowej są takie ciepłe, urocze, infantylne, a przede wszystkim lekkie. Przy tego typu pozycjach można się oderwać od codzienności, zrelaksować, zapomnieć. „Piosenki o dziewczynie” to cudowna historia. Według mnie duży wpływ ma na to fakt, że została napisana przez mężczyznę. Kobiety mają tendencję do lukrowania, tworzenia przerysowanych, sztampowych romansów. Nie twierdzę, że wszystkie i że jest to coś złego, ale mężczyzna potrafi spojrzeć na świat zupełnie innym okiem niż płeć piękna.

Chris Russel porusza w książce również kwestię dotyczącą hejtu w Internecie – czyli zmory dwudziestego pierwszego wieku. Wydawać by się mogło, że jest to dziecinada i nie ma się czym przejmować, ale tak wiele dzieci nie radzi sobie z falą nienawiści, jaką anonimowe, bezmyślne osoby potrafią skierować przeciwko nim, tylko dlatego, że są niepełnosprawne, homoseksualne, mają inne poglądy lub są popularne. Nieważne, jaki jest powód tych zachowań, ważne, by podkreślać to, że tego typu zachowanie jest niedopuszczalne. Nie róbmy drugiemu, co nam niemiłe.

Zakończenie powieści pozostawiło we mnie niedosyt i czułam, że ta historia jest niedokończona, ale tylko dlatego, że jest to pierwszy tom cyklu. Muszę przyznać, że z niecierpliwością czekam na kolejny. Jestem ciekawa, jak potoczą się losy Charlie. Jeśli lubicie niezobowiązujące, lekkie książki, to jest to zdecydowanie pozycja dla Was. Serdecznie polecam Wam „Piosenki o dziewczynie”.

Przyszedł czas na młodzieżówkę, bo nawet jako osoba dorosła, lubię po nie sięgać. Jedne nadal pozytywnie mnie zaskakują, a inne niestety rozczarowują... Jak było w przypadku Piosenek o dziewczynie? Przekonajcie się sami.

Jak mniemam, jest to pierwszy tom pewnej serii, która tym pierwszym tomem zapowiada się dobrze. Poprawna młodzieżówka, która zapewne spodoba się wielu nastolatkom. Jest szkoła, jest najlepsza przyjaciółka, są hejterzy, są problemy, jest On. Ten, który ściąga sen z powiek głównej bohaterki. Czyli praktycznie wszystko to, co dobra młodzieżówka powinna posiadać. Dlatego książka Chrisa jest jak najbardziej na plus. Można by pomyśleć, że jest schematycznie, że pewnie jest to coś, co już było. Możliwe, ale wiecie co? Wszystko zależy od tego, jak autor poprowadzi historię i gdzie zaprowadzi swoje postaci. A w książce Piosenki o dziewczynie, nie wszystko jest takie do końca oczywiste. Chociaż ja za sobą mam całą masę młodzieżówek i naprawdę mało co jest mnie w stanie zaskoczyć, więc nie będę twierdziła, że książka jest rewelacyjna, bo nie jest. Jedną z moich ulubienic książek młodzieżowych (i nie tylko!) jest Kasie West. Dlatego, uważam, że Piosenki o dziewczynie, to poprawna historia kierowana do młodzieży, ot to.

Idą wakacje, nastolatki będą miały całą masę wolnego czasu i uważam, że niniejsza pozycja jest idealna na ten czas. Zatem, jeśli macie kogoś, komu możecie tę książkę sprezentować, to nie czekajcie. Uważam, że bliska Wam osoba, będąca w takim młodym wieku będzie tą książką zachwycona. Co więcej, nie będzie się mogła doczekać kolejnego tomu, bo ten kończy się co najmniej w sposób interesujący. Aż sama jestem ciekawa, jak to wszystko się rozwinie. Co będzie dalej i jak potoczy się historia bohaterów.

Książka jest napisana przystępnym i przyjemnym językiem. Czyta się ją niesamowicie szybko i tak samo przyjemnie. Bohaterowie są tak stworzeni, że nie można im niczego zarzucić. Nie muszę chyba wspominać, że Gabe przypadł mi całkowicie do gustu . Tajemniczy, melancholijny, wycofany, ale mający to coś. Bardzo lubię takie książkowe postaci męskie. Zaintrygował mnie w pierwszej chwili, kiedy pojawił się w książce. Główna bohaterka również zaskarbiła sobie moją sympatię, a to już coś, bo mam tendencję do czepiania się nastoletnich postaci. Oczywiście tylko wtedy, kiedy te sobie na to zasłużą.

Co ja Wam mogę jeszcze napisać. Piosenki o dziewczynie jest idealną książką dla nastolatek, jednak jeśli ktoś z dorosłych czytelników, takich jak ja, też lubi zaczytywać się w młodzieżówkach, to jak najbardziej jestem za tym, by zapoznał się z treścią tej książki.

sol-[Adres usunięty]