Pieśń królowej

"Uśmiech Alienor nie sięgnął oczu, bo "wszystko" jest mieczem obosiecznym. Mieć wszystko to mieć znacznie więcej do stracenia."

Dzięki takim właśnie książkom możemy spojrzeć w okno historii z ciekawej, barwnej i efektownej perspektywy. Fabularyzowanie faktów z przeszłości, nadawanie im różnych odcieni, wplatanie wielu wątków, odnoszenie do nietuzinkowych postaci i ich zachowań, staje się bardzo wciągającą i porywającą przygodą czytelniczą, a przy tym przyjemnym i cennym źródłem informacji. Interesujące zdarzenia, które znacząco wpłynęły na bieg historii, wyznaczyły mapę świata, ukształtowały współczesne czasy, pozostały w ludzkiej pamięci, przekazywane z ust do ust, ale i w formie pisanej, kronik, pamiętników, roczników czy żywotów monarchów. Inspirując się dostępną wiedzą o Eleonorze Akwitańskiej (Alienor), wzorując na bogatej bibliografii, wzbogacając ją własnymi wyobrażeniami i powabnymi interpretacjami, Elizabeth Chadwick stworzyła fascynujący portret angielskiej i francuskiej królowej, niezwykle potężnej i wpływowej kobiety, podziwianej i docenianej, ale też krytykowanej i osądzanej.

Przenosimy się malowniczo do dwunastego wieku, na Akwitanię, gdzie trzynastoletnia Alienor, po śmierci księcia Wilhelma X, zostaje wyrwana ze szczęśliwego dzieciństwa, aby z oddaniem i poświęceniem służyć swojemu rodowi. Podporządkowuje się zawartej w testamencie woli ojca i zostaje żoną Ludwika VII. Z zainteresowaniem śledzimy słodkie i gorzkie barwy tego małżeństwa, presję ciążącą na parze, aby pojawił się męski potomek rodu, niespełnione ambicje, pragnienia i marzenia młodziutkiej królowej Francji. Wyłania się obraz smutnej i nieszczęśliwej dwójki osób, z których każde samodzielnie boryka się z własnymi problemami. Choć początkowo, pomimo dzielących ich różnic, poszukują wspólnej płaszczyzny porozumienia, to jednak z czasem pod presją brutalnej polityki i oczekiwań wpływowego otoczenia, oddalają się coraz bardziej od siebie. Jak wiadomo, małżeństwo kończy się unieważnieniem, a Alienor kierując się dobrem Akwitanii z wielkimi obawami przyjmuje ofertę małżeńską Henryka II Plantageneta, późniejszego króla Anglii.

Autorka w bardzo przyjemnym i zajmującym stylu prowadzi czytelnika przez meandry losów głównej bohaterki do tysiąc sto pięćdziesiątego czwartego roku. Powieść czyta się szybko, odwołuje się do wielu historycznych faktów, wzbogaca je pięknymi i emocjonalnymi opisami. Z uwagą przyglądamy się, jak Alienor zdobywa doświadczenie w trudnej sztuce utrzymania władzy, jak uczy się sprytnego lawirowania wśród dworskich plotek, sekretów i tajemnic, jak przeciwstawia brutalności i surowości królewskiego otoczenia, jak dojrzewa w niej mądrość i roztropność. Podoba mi się sposób, w jaki Elizabeth Chadwick przenosi czytelnika do realiów ówczesnej epoki, podejścia do kobiet i wyznaczonych im ról, oblicza relacji wśród członków królewskiego rodu. Drugi tom "Serce królowej" będę wyczekiwała z dużą niecierpliwością, zapowiada się kolejne satysfakcjonujące spotkanie z odważną, żywiołową i silną osobowością Eleonory Akwitańskiej.

[Adres usunięty]

Życie królowych nie zawsze usłane jest różami...

1137, Francja.

Po śmierci ukochanego ojca, trzynastoletnia Alienor musi wyjść za następcę tronu, Ludwika. Niedługo po ślubie para zaczyna władać potężnym państwem. Nie jest to jednakże łatwe zadanie. Konflikty, intrygi i manipulacje dosięgają młodego króla, niestabilnego psychicznie pobożnego mężczyzny. Alienor czuje, że jej pozycja jest zagrożona ze względu na brak dziedzica. Kolejne lata przyniosą wiele zaskakujących wydarzeń...

Pieśń królowej to powieść Elizabeth Chadwick, autorki wielu wysoko ocenianych historycznych utworów. Postać Eleonory Akwitańskiej intrygowała mnie już od dawna, dlatego z niemałym podekscytowaniem sięgnęłam po lekturę opisującą jej życie. Czy ta historia bardzo mnie zafascynowała?

Pieśń królowej to ukazanie ciężkiego życia władczyni i jej prób utrzymania swojej wysokiej pozycji. Elizabeth Chadwick z lekkością i rzetelnością przedstawiła losy młodej Eleonory Akwitańskiej. Czytelnicy mogą liczyć na rozdziały pełne trudnych wyborów, intryg królewskich wrogów czy potajemnych schadzek. Przekonajcie się sami, że życie królowych nie zawsze usłane jest różami...

Pełna recenzja znajduje się na stronie: [Adres usunięty]

Co powinno się wymagać od powieści historycznej w sfabularyzowanej formie? Prawidłowego odtworzenia faktów? Historii przejmującej i intrygującej? Może bohaterów, którzy skupią na sobie całą uwagę czytelnika? A gdyby tak połączyć wszystko w jedną całość i zobaczyć co z tego wyniknie? Takie wyzwanie przyjęła Elizabeth Chadwick i spisała się na medal.

Czytając wszystkie książki, znam możliwości także tego gatunku i wiem, że jeśli dopracuje się swoje dzieło, taka lektura może naprawdę zaskoczyć. Tylko co w tedy, gdy życie bohaterów nie jest krwawe i nie można wpleć w fabułę drastycznych scen, które najlepiej przyciągają uwagę czytelnika? Właśnie tego się obawiałam - jako fanka mocniejszych scen zawsze wybieram powieści historyczne z ukierunkowaniem na te bardziej żywiołowe czy intensywne w przesłaniu. Kierowałam się przekonaniem, że bez mocniejszych scen nie mamy w fabule dynamizmu, a tym samym - można zapomnieć o ciekawej akcji. Elizabeth Chadwick skutecznie wyprowadziła mnie z błędu.

Chadwick napisała właśnie taką powieść - o losach Eleonory Akwitańskiej (w powieści nazywanej Alienor), królowej Francji i Anglii, która żyła ponad osiemset lat temu. I choć jej historia jest warta poznania, nie ma w niej brutalności czy dramatyzmu - poza ludzką bezwzględnością - jaki możemy spotkać w historiach o tych najokrutniejszych z okrutnych (choćby o Elżbiecie Batory). Przykład Eleonory to przede wszystkim przekaz, że nie ważny jest rok urodzenia, ani przyjęte poglądy społeczeństwa, by kobieta mogła wybić się na wysoką pozycję poprzez swoją determinację i siłę woli. Jej postać, mocno zarysowana i wiarygodnie odtworzona, naprawdę mi zaintrygowała. Historia rozpoczyna się w momencie, gdy Alienor ma trzynaście lat, wiedzie dostatnie życie i choć ma poczucie swojego przyszłego obowiązku, więcej wiar pokłada w rządy ojca. Nie zdaje sobie sprawy, że wisi nad nią przyszłość inna niż ta, którą sobie wyśniła - po śmierci ojca zostaje zmuszona do ślubu, bynajmniej nie z miłości. Rozpoczyna się zatem gra pozorów - by pokazać, że młodziutka kobieta sprosta roli królowej, nie da się przestraszyć otaczającym ją ludziom i poprowadzi swój lud w stronę spokoju i bezpieczeństwa.

Jak się okazało, opowieść o średniowiecznej królowej, matce Ryszarda Lwie Serce, może stanowić wzorzec dla wszystkich kobiet, nawet na długo po śmierci bohaterki. Jej historia na samym początku przypominała mi beztroskie lata dziedziczki, która nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji. Prawda jest jednak taka, że ona naprawdę nie wiedziała co wydarzy się na kolejnych stronach jej historii, gdy ja miałam już tego pełną świadomość. Nie ukrywam, że stała się moją inspiracją i starałam się wyciągnąć z jej posunięć jak najwięcej - to rewelacyjna postać do czerpania wzorca silnej kobiety, zdeterminowanej do tego by walczyć o innych i samą siebie. Nie wspominając już o momentach w których pojawiał się jej chory, fanatycznie pokręcony mąż, od którego miałam ochotę uciekać jak najdalej. A Eleonora stawiała mu czoła, walczyła, bo wiedziała, że tylko w jej rękach leży los narodu.

Bohaterowie zostali wykreowani w sposób naprawdę dobry, opisom nie brakowało zupełnie niczego, a mocne fakty historyczne w żaden sposób nie przysłoniły fabularnej formy. "Pieśń królowej" przypomina trochę opowieść bajarza snutą pod perspektywą dobrej historii. A każdy z nas doskonale wie, że przecież wszystko miało swoje odzwierciedlenie w rzeczywistej przeszłości.