Papierowa księżniczka. Seria Królewska. Tom 1

Po śmierci matki, siedemnastoletnia Ella Harper by mieć za co żyć, decyduje się na pracę w klubie nocnym jako striptizerka. By nie zdradzać swojego prawdziwego nieletniego wieku, używa dowodu matki. Nie chcąc trafić do domu opieki jako sierota, nikomu nie zdradza swojej tajemnicy. W dzień posłusznie chodzi do szkoły, a w nocy tańczy, zapewniając sobie zarobek. Pewnego wieczoru w klubie zjawia się mężczyzna, przedstawiający się jako Callum Royal, twierdząc że jej ojcem był jego najlepszy przyjaciel i od teraz jest jej opiekunem prawnym. Dziewczynie ciężko w to uwierzyć, szczególnie że nie znała swojego ojca. Mężczyzna nie daje za wygraną i kilka dni później, przekupując ją, zabiera do swojego domu. Właściwie to pałacu, bo jak się okazuje, jego nazwisko idealnie odzwierciedla jego status materialny. Callum ma pięciu synów w wieku zbliżonym do Elli, którzy jak się szybko okazuje, nie darzą dziewczyny sympatią, tylko wręcz przeciwnie - nie ufają jej i nie ułatwiają życia ani w domu, ani w szkole. Szczególnie jeden z nich - Reed.

Już na samym wstępie czytelnik częstowany jest absurdem. No bo Ella używa dowodu matki, prawie dwadzieścia lat starszej. Nikt się nie połapie przecież, że dziewczyna jest nastolatką. Ponadto prowadzi podwójne życie i żadna pomoc, ani opieka się nią nie interesuje, szczególnie że chodzi jeszcze do szkoły. Ja wiem, że w książkach wszystkie chwyty dozwolone, ale tak nierealne sytuacje psują odbiór całości. Nie wspominając już o "władzy" Royallów, co jest śmieszne. Podobnie jak relacje Elli z Reedem, który traktuje ją jak śmiecia i choć dziewczyna w sumie nie leci mimo to w jego ramiona, to coś czuć zaczyna. Jak można poczuć coś do osoby, która tylko i wyłącznie miesza ją z błotem?

Mimo to brnęłam w tę powieść, bo jak się okazało, wcale mi to nie przeszkadzało. Nie wiem czy ze mną wszystko w porządku, czy po prostu miałam ochotę na absurdalną i głupiutką książkę, ale czytałam i czytałam i chciałam więcej. Nawet papierowi bohaterowie nie zniechęcili mnie do niej. Zawsze powtarzam, że to bohaterzy tworzą książkę i jest to dla mnie niezwykle ważne. W tym przypadku? Bohaterów nawet nie polubiłam, byli nijacy, zero swojego zdania, zero charakterów a i tak ja wciąż chciałam więcej.

Określam tę książkę jako słabą, ale czytaną z przyjemnością. Ciężko mi określić co dokładnie czuję w stosunku do niej, bo ona jest pod każdym względem niedopracowana, nic nie wnosząca i nawet nie grzeszy oryginalnością. A jednak czytałam z zapartym tchem, chcąc wiedzieć co wydarzy się dalej. Nie napiszę jednak, że czuję się winna jej przeczytania bo tak nie jest. Czuję rozczarowanie pod względem fabularnym, ale wspominam ją miło i co więcej - chcę też przeczytać dwie książki poświęcone jednemu z braci a nawet inne książki kryjące się pod tym pseudonimem.

"Nikt nie chce, by go zniszczono. Wszyscy chcemy zostać uratowani."

"Papierowa księżniczka" to książka, którą albo się pokocha, albo znienawidzi. I choć ja nie zaliczam się do żadnej grupy, to jednak bliżej mi do tej pierwszej. Nie można odmówić jej wstrząsających sytuacji, zwrotów akcji i tajemnic. Jedną z nich autorki zostawiły na zakończenie, które tym bardziej skłania do sięgnięcia po kontynuację. Przed rozpoczęciem czytania należy podejść do niej z dystansem, przymknąć oko na niemoralność i toksyczność, ciesząc się zwyczajnie lekturą bez oczekiwań na wybitne dzieło. Mnie autorki do siebie przekonały i z przyjemnością sięgnę po kolejne części jak i dwie jednotomówki, które również wspólnie wydały (i które mam nadzieję wydawnictwo również skusi się wydać u nas). Historia choć przypominająca te z wattpada, pełna wad i niedomówień, mnie kupiła i chcę więcej.

Papierowa księżniczka - międzynarodowych fenomen i hit Goodreads - podzieliła czytelników na całym świecie. Część zakochała się w losach Elli, inni zarzucają jej szkodliwość, wulgarność i seksistowski charakter. Ale jak to często bywa, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia...

Ella Harper to siedemnastolatka, która nie ma lekkiego życia. Dorabia jako striptizerka, aby związać koniec z końcem. Sytuacji nie ułatwia brak rodziców. Niespodziewanie za sprawą Caluma Royal'a trafia do jego domu, gdzie przyjdzie zaznać jej życia w bogactwie i przepychu. Ella chce tylko przetrwać ten czas i udać się na studia, jednak piątka synów Caluma nie darzy jej sympatią. Reed, jeden z braci, szczególnie wpadł w oko głównej bohaterce, lecz chłopak mocno się stara, aby zniszczyć jej fascynację. Gdy stopniowo wychodzą na jaw rodzinne tajemnice i brudy, Ella uzmysławia sobie, jak trudno będzie wytrzymać w rodzinie Royalów.

Opis Papierowej księżniczki przywodzi na myśl klasyczną baśni o Kapciuszku, jednak w tej książce żadnego, słodkiego love story nie znajdziemy. Ella trafia do świata bogaczy, ludzi mających wszystko, u których rządzi alkohol, narkotyki, imprezy czy przelotny seks. Rzeczywistość, którą nieraz można ujrzeć w amerykańskich filmach, a której do naszej rodzimej jednak trochę daleko. Erin Watt (duet pisarek) kreują pełną kontrowersji i szokującą fabułę. Mnóstwo tutaj destrukcyjnych zachowań, seksistowskich akcentów i niemal patologicznych poczynań, a ukazane jest to w sposób przeczący logice - jako coś normalnego z czym nie trzeba nic robić. Problem również można mieć z głównym wątkiem, którym, co tak na prawdę jest? Przygody miłosne Elli z braćmi Royal? Ciężko znaleźć kluczowy problem historii, bo trudna sytuacja rodzinna głównej bohaterki wydaje się być tylko tłem do romantyczno - erotycznych sytuacji.

Określenie 'papierowa' w tytule powieści chyba nie jest przypadkowe, gdyż nie tylko Ella jest papierowa, ale i reszta postaci. Ciężko doszukać się w ich zachowaniu i postępowaniu jakiegoś sensu czy logiki, przez co ich profile wypadają niewiarygodnie. Bracia Royal kierują się tylko sobie znanymi motywami, autorki nie przybliżają nam ich historii, problemów, a zakończenie nie daje odpowiedzi na żadne nurtujące pytania. Pisarki modelowo zastosowały motyw relacji hate-love, co odbija się na bohaterach niepohamowaną namiętnością. Aczkolwiek nie jest ona w żaden sposób młodzieńcza czy subtelna. Zdecydowanie przeważa tutaj wulgarność i uprzedmiotowienie, więc mimo młodego wieku bohaterów, nie jest to zdecydowanie książka dla nastoletnich czytelników.

Papierowa księżniczka to tytuł obok którego nie da się przejść obojętnie. Nie jest to historia dla każdego i tylko od czytelnika zależy, czy pokocha dzieło Erin Watt czy znienawidzi. Pisarki postawiły na najmocniejsze uczucia, wstrząsając i bulwersując czytelnika najbardziej kontrowersyjnymi i toksycznymi zagraniami. Przed rozpoczęciem lektury trzeba sobie zadać pytanie, czy potrafimy na tyle przymknąć oko, aby cieszyć się lektura, a nie skupiać na jej niemoralnym charakterze? Mnie ta historia kupiła i kompletnie nie przeszkadzały mi te wszystkie wady o których wspominam, czy styl rodem z powieść z Wattpada. Bo, mimo że rozum mówi 'jest słabo', to serce chce więcej.

"Papierowa księżniczka" to pierwszy tom serii, która budzi skrajne emocje. Zanim jeszcze zdecydowałam się na lekturę zalała mnie fala uwielbienia i krytyki - nie byłam pewna, których z tych opinii jest więcej i gdzie tkwi prawda. Postanowiłam samodzielnie ocenić powyższą lekturę i z zaciekawieniem rozpoczęłam swoją przygodę z serią Erin Watt.

Utrzymana w nurcie New Adult historia kierowana jest przede wszystkim do kobiecego grona odbiorców za sprawą nie tylko samej akcji, ale również emocji towarzyszących bohaterom na każdym kroku. To zaskakująca, choć oparta na powielonych już wcześniej schematach historia nastoletniej bohaterki, która nieoczekiwanie wkracza w świat przepychu i bogactwa. Otwiera się przed nią zatem morze możliwości, które - jak się okazuje, nie zawsze służą szczęściu. Wystarczy chwila z bohaterami, którzy przesiąknięci do szpiku kości fortuną nie liczą się z nikim dookoła, by zrozumieć, że świat wcale nie jest taki przyjemny, gdy stykamy się z elitą do której każdy z nas skrycie marzy, by dołączyć.

Przekonała się o tym siedemnastoletnia, główna bohaterka. Ella Harper po śmierci najbliższej osoby została sama. Nie załamując jednak rąk szukała własnego miejsca w świecie do czasu, gdy nie stanął przed nią Callum Royal - nowy prawny opiekun. Potentat przemysłu lotniczego składa dziewczynie niebanalną propozycję i obiecuje, że jeśli z nim zostanie zapewni jej utrzymanie i godne wykształcenie. Tylko czy to wszystko nie brzmi jak bajka? Szybko okazuje się, że rodzina Royal skrywa pewną tajemnicę a synowie Calluma to utrapienie nowo przybyłej Elli. Nikt nie czuje się dobrze w swoim towarzystwie, mimo pałacu który powinien skutecznie ich od siebie rozdzielać. Reed, jeden z synów zamieszkujący posiadłość staje się definicją największych problemów dla dziewczyny, jednak nie tylko to będzie stanowiło dla niej wyzwanie. Okaże się bowiem, że pałac rodziny Royal otworzy przed Ellą bramę do przeszłości, która do tej pory była owiana tajemnicą.

Trudno jednoznacznie ocenić fabułą powieści, ponieważ mimo kilku powielonych schematów jest ona przyjemną historią do przeczytania i zapomnienia. Nie wciąga na tyle, ile można było się spodziewać, ale myślę że to przede wszystkim za sprawą płaskich i nieciekawych postaci. Jedynie Ella i Reed ratują całe towarzystwo swoją jawną niechęcią, która jednocześnie prowadzi do wielu słownych utarć, a co za tym idzie: humorystycznych scen. Nie mam tym samym nic do zarzucenia głównym bohaterom, którzy - owszem - podejmowali złe, a czasami i wprawiające czytelnika w zakłopotanie, decyzje. Jednak kto ich nie popełnia? Ella, szukająca własnego miejsca w świecie, dzielna dziewczyna, która nie boi się wyzwań, przekonała mnie do siebie swoim charakterem podobnie jak Reed - gorący bad boy, od którego nie ma się ochoty odciągać wzroku. O to właśnie w tym wszystkim chodzi: by porzucić fabułę, która była tutaj jedynie tłem dla bohaterów i ich wzajemnej relacji, skupiającej na sobie niemal całą uwagę.

To nie jest słodka powiastka dla nastolatków, tylko oparta na relacji hate-love historia, od której można dostać wypieków na twarzy. Nie zawsze przekonywała mnie do siebie rozgrywanymi scenami miłosnych uniesień, ale chętnie skupiałam się wówczas na emocjach, których w tej powieści na pewno nie brakuje. To niebanalna książka wśród młodzieżowych nowości, mocno odznaczająca się w kategorii książki dla kobiet. "Papierowa księżniczka" ma swoje plusy i minusy jak każda książka, ale ja nie żałuję poświęconego jej czasu. Odważna, pewna siebie lektura stanowi początek do intrygującej serii, która być może jeszcze nie jeden raz nas zaskoczy.

FABUŁA:

Życie Elli Harper dalekie jest od ideału. Właściwie to nawet bardzo dalekie, jest zaledwie siedemnastoletnią dziewczyną, a już musiała przeżyć utratę matki, która zmagała się ze śmiertelną chorobą. Ella całkiem dobrze radzi sobie w szkole, a jako że ma całkiem zgrabną figurę, to na utrzymanie zarabia tańcząc w klubie ze striptizem. Całe jej życie ulega jednak diametralnej zmianie kiedy w jej szkole pojawia się Callum Royal i twierdzi, że jako najlepszy przyjaciel jej zmarłego ojca zostanie jej opiekunem prawnym. Obiecuje jej, że zapewni jej dach nad głową i zapewni najlepszą edukację. Ella marzy o tym by zdobyć dobry zawód i móc być niezależną, więc nie mając zbyt wiele do stracenia zgadza się na propozycję Calluma. Jej wybawca jest obrzydliwie bogaty i sam wychowuje 5 synów, spośród których wybór który jest większym dupkiem byłoby nie lada wyzwaniem. Ach i oczywiście każdy z nich wygląda jak milion dolarów. Fabuła kręci się właściwie głównie wokół toksycznych relacji pomiędzy ojcem i synami oraz pomiędzy Ellą i braćmi Royal. Bo jeśli wspomniałam, że Ella nie miała w życiu łatwo żyjąc jako nastoletnia striptizerka, to okazuje się to wręcz sielanką przy to co zgotują jej nowi "bracia".

CRUEL INTENTIONS:

Kojarzycie może film "Szkoła uwodzenia"? Ta książka, trochę mi go przypomina. To z jednej strony powieść, która momentami wzbudzi w was niesmak czy wręcz zażenowanie.

"Ma wszystko, czego może pragnąć dziewczyna- umięśnione ciało, przystojną twarz, która będzie wyglądać świetnie przez długie lata, pieniądze i to coś"

Kiedy przeczytałam ten cytat zawołałam niezwłocznie mojego lubego oznajmiając mu, że gdyby zabrakło mnie kiedyś na tym padole musi wiedzieć czego pragną kobiety... O litości ;)

Z drugiej jednak strony to powieść o toksycznych relacjach, o młodych ludziach, którzy próbują radzić sobie z problemami, na swój własny, czasem egoistyczny, czasem zupełnie altruistyczny sposób. Bohaterowie są bardzo charakterystyczni, i żaden z nich nie jest dobry czy zły. Z czasem poznajemy ich motywacje i powód dlaczego są tacy, a nie inni.

Styl autorek jest prosty, przystępny, a sama powieść nie wymaga od czytelnika wielkiego skupienia, czyta się szybko, mi skończenie książki zajęło zaledwie jeden dzień.

KSIĄŻKĘ POLECAM JEŚLI:

+lubicie książki o toksycznych relacjach

+nie boicie się, że książka Wam "zaszkodzi"

+macie ochotę na odmóżdżenie w towarzystwie 5 super przystojnych i obrzydliwie bogatych braci Royal

KSIĄŻKI NIE POLECAM JEŚLI:

- liczycie na romans wszech czasów- to zdecydowanie bardziej guilty pleasure ;)

-rozpieszczone nastolatki i ich problemy to nie na Wasze siły

PODSUMOWANIE:

Cóż wybitna literatura to nie była, ale też nie oceniałabym jej zbyt surowo. Przeczytałam tę książkę ekspresowo, i w żaden sposób nie wydała mi się szkodliwa czy zła.

Po przeczytaniu zakończenia, miałam nawet nie małą chęć sięgnięcia po drugi tom, więc gdzieś pośród tego guilty pleasure trochę przywiązałam się do bohaterów.

Nie jest to jednak lektura, do której będę wracać, zachwytów i hejtu również nie podzielam, ale nie żałuję, że udało mi się wyrobić własne zdanie, i serdecznie Wam to polecam :)

[Adres usunięty]

Dziś zapraszam Was na recenzję kolejnej książki, która wzbudza sporo kontrowersji w czytelniczym świecie. Jedni ją kochają, inni nienawidzą, a jak to jest ze mną? Tego wszystkiego dowiecie się z mojej recenzji.

Siedemnastoletnia Ellie jest sama, jej mama nie żyje, a ojca nigdy niedane było jej poznać. Często przeprowadza się z miasta do miasta, ledwo wiążąc koniec z końcem. Życie jej nie rozpieszcza, ale dziewczyna stara się jak może i marzy, że kiedyś i dla niej nadejdzie lepsze jutro. Gdy w jej życiu pojawia się Callum Royal, który twierdzi, że jest jej prawnym opiekunem, Ellie trafia do świata bogactwa i luksusu, który tylko na pozór jest idealny. Synowie Calluma już od pierwszego dnia nienawidzą dziewczyny i próbują zmienić jej życie w piekło. Jednak jeden z braci wywiera na Ellie ogromne wrażenie i chcąc nie chcąc dziewczyna czuje do niego fascynację i ogromne przyciąganie. Rodzina Royalów skrywa wiele tajemnic, ale czy Ellie jest gotowa poznać wszystkie z nich? Czy uczucie do niebezpiecznego Reeda ściągnie ją na dno? Przekonajcie się sami.

„Jeśli teraz wyjedziesz, nic ci nie będzie. Pozwolimy zatrzymać ci wszystko, co dał ci tata, i żaden z nas nie będzie cię niepokoił. Ale jeśli zostaniesz, zniszczymy cię tak, że będziesz się stąd jeszcze wyczołgiwać.”

„Papierową księżniczkę” przeczytałam już jakiś czas temu, ale długo zastanawiałam się, co o niej napisać, męczyło mnie także to, dlaczego tyle osób ma złe zdanie o tej książce. Sama czytam od lat, a na swoim koncie mam już pewnie tysiące przeczytanych książek i w tej pozycji nie znalazłam niczego takiego, co mogłoby zmienić mój światopogląd, oburzyć mnie, czy zniesmaczyć. Przecież to najzwyklejsza fikcja literacka, więc tę powieść trzeba tylko i wyłącznie czytać z przymrużeniem oka i nie brać nic na poważnie. Ja rozumiem, że bohaterowie, to młode osoby, które robią rzeczy, jakich większość z nas nie robiła, ale naprawdę według mnie nie jest to żadnym problemem, a tym bardziej minusem tej książki. To tak jakby siedemnastolatek przeczytał Greya i momentalnie wkręcił się w wyuzdany świat BDSM. Według mnie autorki stworzyły bardzo fajną historię, która wciąga już od pierwszej strony. Ja momentalnie przepadłam w świecie bogactwa, przepychu, skrywanych tajemnic, namiętności i pożądania. Zdecydowanie nie jest to książka dla każdego, ale ja lubię tak pokręcone historie, które zaskakują, zadziwiają, są przepełnione odważnymi scenami i nie ma w nich tematów tabu. Poza tym autorki ze smakiem opisały każdą taką scenę i choć czasami zdarza mi się omijać takie opisy to tym razem wszystko czytałam z ogromnym zainteresowaniem.

„Papierowa księżniczka” to powieść, która skradła mój czas, nie potrafiłam się z nią rozstać, bo musiałam szybko dotrzeć do zakończenia, które tak prawdę powiedziawszy, doprowadziło mnie chyba do depresji, bo nie tego się spodziewałam. Autorki mnie zaskoczyły i teraz niecierpliwie wyczekuję kolejnej części, by poznać dalsze losy Ellie oraz pokręconych i ciut niebezpiecznych braci Royals.

Poza tym autorki poruszyły w niej dość dużo trudnych i niezwykle prawdziwych tematów tj. hazard, seks w młodym wieku, narkotyki, alkohol i przemoc ta fizyczna, ale także psychiczna, która chyba boli najbardziej. Na całe szczęście wszystko to zostało opisane bardzo lekko, więc te tematy nie przytłaczają i nie dominują w fabule.

„Papierowa księżniczka” to powieść, którą Wam polecam, bo moim zdaniem to świetna historia mówiąca o tym, że pieniądze szczęścia nie dają, one są tylko dodatkiem, bez którego niestety nie da się żyć, ale ich duża ilość może doprowadzić do wielu nieszczęść. To świetny romans, który umilił mi czas. Polubiłam bohaterów mimo ich wad, poza tym czuję, że każde zachowanie chłopaków ma swoje drugie dno, które poznamy w swoim czasie.

Polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Otwarte.

Do tej książki podeszłam z wielką ostrożnością z powodu skrajnych opinii o niej. „Papierowa księżniczka” jest klasycznym przykładem powieści, którą albo się kocha, albo się nienawidzi. Jakie wrażenie wywarła na mnie?

„Papierowa księżniczka” jest powieścią kierowaną dla kobiet, chociaż myślę, że przypadnie bardziej do gustu starszej młodzieży. Wkraczanie w dorosłość w uprzywilejowanym środowisku, według Erinn Watt jest drogą przez mękę, a rówieśnicy potrafią sprawić, że życie staje się paskudne.

W tej książce jest coś z "Kopciuszka" i z "Pamiętników księżniczki" połączonych z Pretty Woman. To wydaje się bardzo dziwnym połączeniem, ale wyszło naprawdę bardzo dobrze. Poznajemy Ellę w momencie, kiedy po śmierci mamy stara się wyjść na prostą. Zapisała się do szkoły, wynajęła mieszkanie i zaczęła pracować. Niestety mieszkanie jest obskurną klitką, a praca w zawodzie striptizerki nie sprzyja nauce. Niespodziewanie w jej szkole pojawia się mężczyzna, który twierdzi, że jest jej prawnym opiekunem i odmieni jej życie. Po tak niesamowicie podejrzanej propozycji dziewczyna postanawia uciec. Niestety nie wie jeszcze z jak wpływowym osobnikiem ma do czynienia.

Przyznam się, że dawno żadna książka tak bardzo mnie nie wciągnęła i to już od samego początku. Z zapartym tchem śledziłam losy Elli w jej nowym życiu oraz obserwowałam bitwy i wojny, które przyszło jej stoczyć. W powieści są poruszanie trudne tematy, mamy tu całe mnóstwo seksu, narkotyków, alkoholu i przemocy, zarówno fizycznej, jak i psychicznej, ale zostały one opisane zadziwiająco lekko, bez skupiania się na ich możliwych konsekwencjach. Według mnie nie można tej powieści traktować zbyt poważnie, nie ma tu niosącego naukę morału, czy lekcji życia. Mamy szansę obserwować, jak brzydkie kaczątko zamienia się w łabędzia i odkryć, że pieniądze faktycznie szczęścia nie dają.

„Papierowa księżniczka” jest książką, która wciąga już od pierwszych stron. Nie daje sposobności na oderwanie się od historii zawartej na jej kartach. Dostajemy niesamowicie ciekawą powieść dla kobiet z romansem w tle, która zapewnia doskonałą rozrywkę na wiele godzin. Powieść Erin Watt pozostawia po sobie ogromny niedosyt oraz nieodpartą potrzebę sięgnięcia po jej kontynuację.

ZARYS FABUŁY

Życie nie traktuje nas sprawiedliwie, jednych dzieląc wszystkim, innym wszystko odbierając. Ella Harper zdecydowanie zalicza się do mało pożądanej grupy tych drugich, robiąc wszystko, by jakoś poradzić sobie po śmierci jedynego rodzica.

Wtedy jednak, w najmniej oczekiwanym momencie, pojawia się Callum Royal, mężczyzna, który twierdzi, że jest jej nowym, prawnym opiekunem. I proponuje jej układ, któremu trudno się oprzeć. Jeśli nie ucieknie, ON zapewni jej utrzymanie i należyte wykształcenie. Trafiając w progi pałacu potentata przemysłu lotniczego, Ella szybko przekonuje się, że nie cała przyszłość maluje się w kolorowych barwach. Synowie Calluma nie będą jej przychylni, a już na pewno nie mroczny Reed, który bierze sobie za cel uprzykrzanie jej życia.

Jakie tajemnice skrywa rodzina Royalsów? Czy przetrwanie w ich domu będzie w ogóle możliwe? Kim był nieznany jej dotąd ojciec i kim stanie się dla niej niebezpieczny Reed?

KOPCIUSZEK W PAŁACU KRÓLÓW

Główna bohaterka książki, jak i zarazem jej narratorka, Ella, to młoda, choć doświadczona przez los dziewczyna, która zaplątana w gąszczu trudnych wyborów, marzy po prostu o dobrej przyszłości. Jak każdy z nas. Z jednej strony wrażliwa, mająca swoje wyraźne granice wytrzymałości, z drugiej gotowa na wiele wyzwań. Owszem, na łamach pierwszego tomu podejmowała decyzje, które wprawiły mnie w zakłopotanie. Ale… Nie mam zastrzeżeń co do jej kreacji, jak i stuprocentowo przekonały mnie zbuntowane osobowości męskiego grona tej powieści, na czele z przyspieszającym bicie serca Reedem. Trzy razy tak dla postaci, bo przecież ciekawe literackie charaktery to takie, które potrafią zaskoczyć. A te potrafią i pisząc to mam przed oczyma finał, który chyba nie pozwoli mi przestać o sobie myśleć.

RAZ NA WOZIE, A RAZ POD

Akcja powieści przypomina ciągnący się wykres amplitudy, w której emocje przeobrażają się w skrajności. Kiedy wszystko zmierza w dobrą stronę, następuje wielki wybuch, który niszczy świetlane wizje. Dzięki temu autorkom (tak, autorkom – Erin Watt to duet) udało się uniknąć nudy, zyskały za to moje maksymalne zaangażowanie w treść, od której nie byłam w stanie się oderwać. Książka o uczuciach młodych ludzi – choć absolutnie nie niewinna, bazująca na schemacie hate-love, niesłodka i nieskupiona wyłącznie na wątku uczuciowym. W tle przewijają się postaci drugoplanowe, na widok których nóż sam otwiera się w kieszeni, są i rodzinne tajemnice, na każdym etapie coraz odważniej wychylające się ze swoich kryjówek.

PODSUMOWANIE

Zawiły romans? Zdecydowanie, ale wciąż pozostawiający autorkom wielkie pole do popisu w kolejnych tomach. Odważne sceny erotyczne, które nie zasypywały większości stron, pobudziły moje smaki, które często przy okazji wielu innych powieści zalewających intymnością, po prostu wygasają. Tutaj było inaczej. Proszę pamiętać, że to literatura dla dorosłych, jak dla mnie – będąca obiecującym początkiem serii. Jeśli autorki utrzymają poziom pierwszej części w kolejnych tomach, szykuje się przednia, literacka uczta.

[Adres usunięty]