Ostatni intruz

Książki Tany French szybko podbiły moje serce i sprawiły, że zaczęłam zaczytywać się w jej powieściach z wielką przyjemnością. Rzadko zdarza się by kryminał pisany był w narracji pierwszoosobowej, którą uwielbiam i myślę, że to był punkt przełomowy. Nie mogłam zatem odpuścić jej najnowszej powieści, a "Ostatni intruz" kusił obietnicą niezapomnianych wrażeń.

Jeśli decyduję się na irlandzkie kryminały to tylko w wykonaniu tej autorki. Do tej pory nie zwiodłam się na żadnej jej powieści, a wręcz przeciwnie - każda kolejna lektura była lepsza od poprzedniej. French potrafi tworzyć liczne zakamarki, sieć pozornie nie związanych ze sobą wydarzeń i labirynt ślepych zaułków, do którego wejście jest niezwykle kuszące. Także w swojej najnowszej powieści nie zwalnia tempa - to doskonała mieszanka atutów autorki z fabułą wstrząsającą i niemal przerażającą.

Detektywi Antoinette Conway oraz Stephen Moran są najmłodsi w wydziale zabójstw. Dlatego bardziej doświadczeni pracownicy oferują im pozornie nic nie znaczące śledztwa. Trudno jest im wykazać się w przypadku problemów nie wymagających praktycznie żadnej ingerencji. Jednak najnowsza sprawa, która wydaje się równie mało ciekawa jak poprzednie, wprowadza przełom w przypadku najmłodszego duetu. Kłótnia kochanków, która wymknęła się spod kontroli prowadzi do martwej Aislinn Murray odnalezionej w salonie, tuż obok stołu nakrytego do romantycznej kolacji. Pechowy zbieg okoliczności czy coś znacznie większego od niepozornej kłótni?

Fabuła na początku faktycznie przypomina historię mniej ciekawą, która doprowadzi do banalnego rozwiązania. Jednak autorka nie byłaby sobą, gdyby nie skomplikowała sprawy zaraz po jej rozpoczęciu. Tuż po wstępie, gdy na jaw zaczynają wychodzić sprzeczności w śledztwie atmosfera zmienia się w gęstą i duszącą, a w powietrzu można wyczuć, że ktoś nieustannie kłamie. Rozgrywka zaczyna się na całego w momencie dopatrzenia się prawdy w zeznaniach świadków. Kto by przypuszczał, że nie żyjąca blond piękność kryje w sobie tyle sekretów? Pod ostrzałem niewyjaśnionych pytań tym razem nie staje podejrzany o morderstwo a sama ofiara, która po swojej śmierci zaczyna ujawniać więcej prawdy niż za życia. To doskonały zamysł ze strony autorki - ze strony na stronę dzięki temu robi się co raz ciekawiej a czytelnik wręcz nie może oderwać się od rozgrywanych wydarzeń, które może nie gnają na złamanie karku, ale są tego na pewno bliskie.

Po raz kolejny przekonałam się, że książki Tany French to doskonała kryminalna przygoda. Napisane przystępnym językiem, z bohaterami których bardzo szybko możemy obdarzyć sympatią i tajemnicą odkrywaną - dla smaku - stopniowo. "Ostatni intruz" to w pełni wykorzystany pomysł na fabułę z wiszącym w powietrzu klimatem tajemnic. Perfekcja zmienia się w łgarstwo a prawda jest na wyciągniecie ręki. Napięcie wisi w powietrzu i tylko pozostaje z zapartym tchem śledzić przebieg śledztwa Conway i Moran - mając również nadzieję, że utrą nosa innym detektywom z wydziału zabójstw. Polecam!

"(..) O świcie pewnego mroźnego styczniowego dnia, w szczytowej, najgorszej, fazie zimy, kiedy ma się wrażenie, że słońce już nigdy nie wypełznie nad horyzont" detektywi dublińskiego Wydziału Zabójstw, Antoinette Conway oraz Stephen Moran otrzymują od swojego przełożonego kolejną sprawę, wezwanie do "domowej bijatyki, sprawy prostej jak drut".

Jednak w proceduralnym kryminale Tany French "Ostatnim intruzie" wszystko co na pierwszy rzut wydaje się być proste, jest znacznie bardziej skomplikowane i złowieszcze.

Aislinn Murray zostaje znaleziona martwa w swoim mieszkaniu. Czy upadła i śmiertelnie uderzyła głową o kominek? Czy być może zginęła w trakcie kłótni, z rąk Roriego Fallona, chłopaka, z którym była umówiona tego dnia na romantyczną kolację? Postawione przez śledczych hipotezy bardzo szybko upadają, sprawa, która miała być tak banalna, okazuje się znacznie bardziej zagmatwana.

Tana French stworzyła misternie skonstruowany, wielowarstwowy, pełen tajemnic kryminał w którym detektywi nie tylko odkrywają tożsamość mordercy, ale w toku prowadzonego śledztwa poznają prawdziwą twarz ofiary. Im więcej dowiadują się o Aislinn, tym " jej obraz staje się coraz bardziej nieostry i rozmazany." Nie tylko ofiara ma swoje sekrety. Każdy z przedstawionych w powieści bohaterów kryje jakieś tajemnice, prowadzi podwójną grę, za fasadą maski skrywając swoje prawdziwe oblicze i motywy swoich działań.

"Ostatni intruz" to również opowieść o ciemnej stronie pracy w policji, wewnętrznych układach, relacjach między pracownikami wydziału zabójstw oraz trudnej sytuacji kobiet w zawodzie, w którym dominują mężczyźni. Złośliwości, żarty, znikające dowody, krzywe spojrzenia, złośliwe uśmieszki, to codzienność, z którą musi mierzyć się jedyna kobieta pracująca w Wydziale Zabójstw, Antoinette Conway. Przez swoich odbierana jest jako antypatyczna i irytująca paranoiczka, a ona sama by choć trochę ochronić się przed kolegami z zespołu trzyma wszystkich na dystans, ufając jedynie swojemu partnerowi.

Powieść Tany French jest mozaiką splecionych ze sobą historii, tych prawdziwych i tych będących jedynie wytworem wyobraźni opowiadających. Matka detektyw Conway opowiadała jej historie o tym, co stało się z nieobecnym w jej życiu ojcem. Przesłuchiwani przedstawiają swoje, nie zawsze faktyczną wersję wydarzeń. Nawet będąca ofiarą Aisinn układała swoje własne bajki, scenariusze, które wprowadzała w życie i które mogą stanowić wskazówki do złapania winnego jej śmierci. Z tych wszystkich opowieści, historii, zeznań Antoinette i Stephen aby poznać prawdę muszą starannie oddzielać fakty od kłamstw, rzeczywistość od fikcji.

"Ostatni intruz" Tany French jest złożonym, klimatycznym, proceduralnym kryminałem, z wnikliwie przedstawionymi portretami psychologicznymi bohaterów oraz przemyślaną i wzorowo poprowadzoną, wielowątkową intrygą. Historią pełną napięcia, tajemnic i ślepych zaułków, w której prawdę odkrywamy powoli, pozbywając się wielu warstw pokrywających ją kłamstw.

Mroczna, elektryzująca, trzymająca w napięciu solidna porcja rozrywki.

"Z każdą nową informacją o Aislinn jej obraz staje się coraz bardziej nieostry i rozmazany."

Mocno rozbudowany kryminał, drobiazgowe opisy i relacje, wiele dzieje się w przetasowaniach między odkrywaniem osobowości ofiary a typowaniem mordercy. Autorce udało się zapleść skomplikowaną intrygę, uwikłać detektywów w złożone śledztwo, gdzie mnóstwo tropów i wskazówek, a jednak prawda wciąż wymyka się pochwyceniu. Presja nie tylko wyjaśnienia zagadkowego morderstwa młodej kobiety, ale także konieczności stanięcia do walki z brudnymi wewnętrznymi rozgrywkami w dublińskim wydziale zabójstw.

Żarty, szykany, złośliwości, kawały, a nawet ingerowanie w dowody, aby utrzeć nosa kobiecie detektywowi. Wydaje się, że jedynym wsparciem dla Antoinette Conway jest jej policyjny partner Stephen Moran. Młodzi śledzczy, do tej pory eksploatowani do rutynowych czynności, nagle otrzymują do rozwiązania ambitną sprawę, zaś do pomocy przydzielony zostaje starszy kolega Breslin. Antoinette i Stephen po raz pierwszy mają okazję udowodnić umiejętności zdobywania informacji, przesłuchiwania świadków, kojarzenia faktów i formułowania prawdopodobnych hipotez. Jednak kierunek, w jakim toczy się scenariusz zdarzeń, bardzo zaskakuje. Dlaczego tak trudno pełnić im funkcję rozgrywających w prowadzonym przez siebie śledztwie? Czy potrafią odrzucić animozje, przebić się przez zmowę milczenia, właściwie wytypować tożsamość zabójcy?

Przyznam, że pełnemu wciągnięciu się w powieść przeszkodziła niecierpliwa, irytująca, dotknięta manią prześladowczą główna bohaterka. Wielokrotnie drażniła pochopnymi wypowiedzeniami i lekkomyślnymi działaniami. Jej nerwowość z czasem w pewien sposób udziela się czytelnikowi. Wiem, że to świadomy zamysł autorki, przekonująco oddany portret, aby odtworzyć realia pracy kobiety w zdominowanym przez mężczyzn środowisku, lecz zbyt wiele negatywów temperamentu spowodowało, że choć pojawiło się zrozumienie, to zabrakło współczucia i sympatii. Podobała mi się konstrukcja fabuły, mnogość poruszonych aspektów, spojrzenie z różnych perspektyw, a także dość wartka akcja, gwałtowne zwroty i zadziwiające zależności. Nieco wyżej oceniłam przygody czytelnicze z poprzednimi odsłonami serii, "Lustrzane odbicie" i "Kolonia", ale i po tę intrygującą i ekscytującą powieść warto sięgnąć. Co ciekawe, w tomy można zagłębiać się niezależnie.

[Adres usunięty]